Αφορμή για τη συγγραφή του συγκεκριμένου άρθρου στάθηκε ο διαγωνισμός του ΕΛΟΔΙ, ο οποίος πραγματοποιήθηκε από την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2025 μέχρι την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025. Με αυτή τη δραστηριότητα, ο ΕΛΟΔΙ επιδιώκει να ευαισθητοποιήσει το κοινό όσον αφορά το θέμα του διαβήτη.
Τί είναι όμως ο διαβήτης; Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1 είναι μια μακροχρόνια ασθένεια, η οποία εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και εφήβους. Σ ’αυτήν την περίπτωση, το σώμα δεν παράγει ινσουλίνη, η οποία είναι απαραίτητη για να μεταφέρεται η γλυκόζη από το αίμα στα κύτταρα. Η γλυκόζη είναι ένας τύπος ζάχαρης που ενέργεια στα κύτταρα και στο σώμα για να λειτουργεί σωστά. Με τη σωστή φροντίδα και την καθημερινή ινσουλίνη, τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 μπορούν να ζουν γεμάτα ενέργεια, να παίζουν, να αθλούνται και να πηγαίνουν σχολείο, απολαμβάνοντας τη ζωή, όπως όλα τα άλλα παιδιά .
Ποιο είναι το έργο του ΕΛΟΔΙ ; Πρωτίστως, ο ΕΛΟΔΙ {Ελληνική Ομοσπονδία για τον Διαβήτη} αποτελεί τον επίσημο πανελλήνιο φορέα, που εκπροσωπεί τα άτομα με διαβήτη στην Ελλάδα. Στόχος του είναι να παρέχει ενημέρωση, εκπαίδευση και ψυχολογική στήριξη, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των ανθρώπων με διαβήτη. Οργανώνει σεμινάρια, ενημερωτικές δράσεις για το κοινό, ενώ προσφέρει οδηγούς και πληροφοριακό υλικό για την καθημερινή διαχείριση του διαβήτη. Παράλληλα, αγωνίζεται για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ατόμων με διαβήτη, προκείμενου την εξασφάλιση πρόσβασης σε φάρμακα, ινσουλίνη και σύγχρονες τεχνολογίες, καθώς και ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και την εργασία. Αυτή η προσπάθεια καταβάλλεται από τα μέλη με ποικίλες δράσεις, όπως για παράδειγμα, η δράση «Ζωγραφίζω τον διαβήτη μου». Ήταν μια ιδέα που υλοποιήθηκε στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας του Διαβήτη (14 Νοεμβρίου). Κύριο μέλημα της δραστηριότητας αυτής είναι να δώσει τη δυνατότητα στα παιδιά να εκφραστούν μέσα από τη ζωγραφική. Επιπροσθέτως, να αναδείξουν την προσωπική τους οπτική και το βίωμά τους, σχετικά με αυτό το θέμα. Δια μέσου των έργων τους, είναι εφικτό, τα παιδιά να μοιραστούν συναισθήματα, σκέψεις, εμπειρίες, ενώ, παράλληλα, η κοινωνία ενημερώνεται και κατανοεί καλύτερα την καθημερινότητά τους. Συμπερασματικά, ο διαβήτης τύπου 1 δεν είναι εμπόδιο για τα παιδιά. Με φροντίδα, αγάπη, αλληλεγγύη, γνώση και υποστήριξη, μπορούν να ζουν γεμάτα ενέργεια, να παίζουν, να μαθαίνουν και να χαμογελούν κάθε μέρα, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη και η δημιουργικότητα δεν έχουν όρια. Εν συντομία, τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 ζουν, μαθαίνουν, ονειρεύονται, όπως κάθε παιδί, γι’ αυτό αξίζουν ισοτιμία και σεβασμό.
Συνέντευξη με την Ηλιάνα Λάτση
Ερωτήσεις:
· Πώς κατάφερες να συμμετάσχεις στον πανελλήνιο διαγωνισμό του ΕΛΟΔΙ;
· Ποιο ήταν το βασικό μήνυμα, που ήθελες να περάσεις μέσα από το έργο σου;
· Πώς θα περιέγραφες με μία λέξη την εμπειρία σου στον συγκεκριμένο διαγωνισμό;
Ηλιάνα Λάτση: Το όνομά μου είναι Λάτση Ηλιάνα, κατάγομαι από τις Οινούσσες και ζω με διαβήτη τύπου 1. Πρόσφατα συμμετείχα σε έναν διαγωνισμό με τίτλο «Ζωγραφίζω τον διαβήτη μου». Στον διαγωνισμό αυτό συμμετείχαν περισσότερα από 900 παιδιά από όλη την Ελλάδα και από όλες τις σχολικές βαθμίδες. Η συμμετοχή μου σε έναν τόσο μεγάλο διαγωνισμό ήταν κάτι ιδιαίτερα πρωτόγνωρο για εμένα, καθώς δεν έχω συνηθίσει να λαμβάνω μέρος σε δράσεις με τόσο μεγάλη συμμετοχή.
Μέσα από αυτή την εμπειρία συνειδητοποίησα ότι, παρόλο που όλα τα παιδιά που ζούμε με διαβήτη τύπου 1 έχουμε την ίδια διάγνωση, ο καθένας το βιώνει διαφορετικά. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα μέσα από τις ζωγραφιές. Κάποια παιδιά επέλεξαν να αποτυπώσουν όσα στερούνται, ενώ άλλα ανέδειξαν τους κινδύνους και τις δυσκολίες του διαβήτη. Κάθε έργο είχε τη δική του οπτική, γιατί κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπική εμπειρία και τον δικό του τρόπο να ζει με τον διαβήτη.
Προσωπικά, μέσα από τη ζωγραφιά μου, επέλεξα να δείξω τις δύο πτυχές του διαβήτη: τη δύσκολη και την εύκολη. Με αυτόν τον τρόπο ήθελα να περάσω το μήνυμα ότι ο διαβήτης είναι ένα ταξίδι, το οποίο μπορεί να έχει τις «φουρτούνες» και τις «γαλήνιες» στιγμές του. Ήθελα επίσης, να δείξω ότι, όταν ο διαβήτης μετράει αριθμούς, εμείς μετράμε στιγμές.
Αν έπρεπε να περιγράψω αυτή την εμπειρία με μία λέξη, θα ήταν η λέξη «πρόοδος». Και αυτό γιατί περισσότερα από 900 παιδιά από όλη την Ελλάδα επέλεξαν να δείξουν τι πραγματικά είναι ο διαβήτης σε ανθρώπους, που συχνά προσπαθούν να τον κρατήσουν αόρατο. Ως παιδιά, επιλέξαμε να γίνουμε πιο ορατοί και να δείξουμε ότι ο διαβήτης δεν είναι πλέον μια λέξη-ταμπού, αλλά κάτι, που υπάρχει γύρω μας. Με αυτόν τον τρόπο, αποδείξαμε πως αυτό με το οποίο ζούμε δεν καθορίζει τη ζωή μας.
Όπως είπε και ο Nathan Kilcourse, ο οποίος ζει με διαβήτη και πρόσφατα κατέρριψε ένα παγκόσμιο ρεκόρ: «Δεν αφήνω τον διαβήτη να με ορίσει. Τον ελέγχω, τον σέβομαι, αλλά δεν τον αφήνω να με ελέγξει».
Πηγές: Η ιστοσελίδα του ΕΛΟΔΙ
