Πραγματοποιήσαμε έρευνα στους μαθητές της ΣΤ” τάξης του σχολείου μας σχετικά με τα ατυχήματα που συμβαίνουν στον σχολικό χώρο. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας είναι αποκαλυπτικά και μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνθήκες ασφάλειας στο σχολείο μας.
Το ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε από 37 μαθητές/τριες της ΣΤ” Δημοτικού, εκ των οποίων οι 19 είναι αγόρια και οι 18 κορίτσια.
Στην ερώτηση «Πόσο συχνά συμμετέχεις σε αθλητικές δραστηριότητες στο σχολείο» η πλειοψηφία των μαθητών (19) απάντησε ότι συμμετέχει 1-2 φορές την εβδομάδα σε αθλητικές δραστηριότητες στο σχολείο. Ακολουθούν αυτοί που συμμετέχουν καθημερινά (9), 3-4 φορές την εβδομάδα (4) και τέλος αυτοί που συμμετέχουν καθόλου (5).
Στην ερώτηση «Έχεις τραυματιστεί ποτέ στο σχολείο τους τελευταίους 12 μήνες» και «Πόσες φορές έχεις τραυματιστεί» (29) μαθητές/τριες έχουν τραυματιστεί τουλάχιστον μία φορά στο σχολείο τους τελευταίους 12 μήνες, έναντι (8) που δεν έχουν τραυματιστεί. Από αυτούς που τραυματίστηκαν, οι περισσότεροι (16) είχαν 2-3 φορές ατυχήματα, ενώ (9) μαθητές/τριες είχαν 1 φορά, (8) καθόλου, (1) είχε 4-5 φορές και (3) περισσότερες από 5 φορές.
Στην ερώτηση «Πού συνέβη το πιο σοβαρό ατύχημα» φαίνεται ότι τα πιο συχνά σημεία που συνέβησαν τα σοβαρότερα ατυχήματα είναι η αυλή του σχολείου (21 απαντήσεις) και στη γυμναστική (13 απαντήσεις). Άλλα σημεία περιλαμβάνουν τις σκάλες (7), τους διαδρόμους (1), τη σχολική εκδρομή (2) και αλλού (2), με μία διευκρίνιση για «παιδική χαρά».
Στην ερώτηση «Τι είδους τραυματισμό είχες» ο πιο συχνός τύπος τραυματισμού φαίνεται να είναι τα γρατζουνίσματα/μικρά κοψίματα (10 απαντήσεις) και οι μώλωπες/μελανιές (10 απαντήσεις). Ακολουθούν τα χτυπήματα στο κεφάλι (8), τα διαστρέμματα (8), οι αιμορραγίες (6), ενώ υπήρχαν και 5 απαντήσεις για «άλλο», με μία διευκρίνιση για «χτύπημα στα δάχτυλα» και «στην πλάτη».
Στην ερώτηση «Τι έγινε με τά το ατύχημα» οι περισσότεροι μαθητές (21) πήγαν στη νοσηλεύτρια του σχολείου. Ακολουθούν αυτοί που φρόντισε δάσκαλος/δασκάλα (3), ειδοποιήθηκαν οι γονείς τους (7), χρειάστηκε να πάνε στο νοσοκομείο (5), έλειψαν από το σχολείο για κάποιες μέρες (4) και τέλος αυτοί που δεν έκαναν τίποτα από τα παραπάνω (0).
Στην ερώτηση «Πόσο ασφαλής νιώθεις στους παρακάτω χώρους του σχολείου (αυλή, γυμναστήριο, τάξη, σκάλες, διάδρομοι, τουαλέτες)» η αυλή και το γυμναστήριο θεωρούνται «όχι πολύ ασφαλείς» ή «καθόλου ασφαλείς» από σημαντικό αριθμό μαθητών (7 και 7 αντίστοιχα για την αυλή, 6 και 6 για το γυμναστήριο). Αντίθετα, η τάξη και οι τουαλέτες θεωρούνται «πολύ ασφαλείς» από την πλειοψηφία (18 και 18 αντίστοιχα). Οι σκάλες και οι διάδρομοι έχουν πιο μοιρασμένες απαντήσεις, αλλά με αρκετούς να τις θεωρούν «όχι πολύ ασφαλείς» ή «καθόλου ασφαλείς» (5 και 4 αντίστοιχα για τις σκάλες, 0 και 0 για τους διαδρόμους – σημειώνεται ότι κάποιοι μαθητές απάντησαν πως οι διάδρομοι είναι «πολύ ασφαλείς» ή «αρκετά ασφαλείς»).
Στην ερώτηση «Έχεις λάβει ποτέ εκπαίδευση για την αποφυγή ατυχημάτων στο σχολείο» και «Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις αν δεις κάποιον συμμαθητή σου να τραυματίζεται» λίγοι μαθητές (11) απάντησαν ότι έχουν λάβει εκπαίδευση για την αποφυγή ατυχημάτων στο σχολείο, ενώ η πλειοψηφία (23) δεν θυμάται να έχει λάβει. Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι (22) γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν εάν δουν κάποιον συμμαθητή τους να τραυματίζεται.
Στην ερώτηση «Ποιοι παράγοντες πιστεύεις ότι προκαλούν τα περισσότερα ατυχήματα στο σχολείο» οι κυριότεροι παράγοντες που πιστεύουν οι μαθητές ότι προκαλούν τα περισσότερα ατυχήματα είναι το τρέξιμο στους διαδρόμους/σκάλες (23), τα επικίνδυνα παιχνίδια στο διάλειμμα (21 απαντήσεις) και ο συνωστισμός στην αυλή (10 απαντήσεις). Άλλοι παράγοντες είναι τα σπρωξίματα μεταξύ μαθητών (10), τα επικίνδυνα σημεία του σχολείου (6), τα ολισθηρά δάπεδα (4) και η έλλειψη επίβλεψης από τους δασκάλους (4).
Στην ερώτηση «Τι θα πρότεινες για να γίνει το σχολείο πιο ασφαλές» οι μαθητές προτείνουν μεγαλύτερο χώρο διαλείμματος και χωρισμένο ανά τάξη, καλύτερη επίβλεψη από τους δασκάλους στα διαλείμματα, ηπιότερο παιχνίδι και απαλοιφή επικίνδυνων σημείων. Ως προς τους παράγοντες που πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνοι για ένα ασφαλές σχολείο, αναφέρουν τους «κανόνες» (χωρίς αυτούς δεν υπάρχει ασφάλεια) και την ατομική ευθύνη, προσοχή.
Στην ερώτηση «Θα ήθελες να μάθεις περισσότερα για την πρόληψη ατυχημάτων και τις Πρώτες Βοήθειες» η πλειοψηφία των μαθητών (20) θα ήθελε πολύ περισσότερες πληροφορίες για την πρόληψη ατυχημάτων και τις πρώτες βοήθειες.
Συμπέρασμα: Υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών που έχουν εμπειρία με ατυχήματα στο σχολείο, κυρίως στην αυλή και το γυμναστήριο, με γρατζουνίσματα και μώλωπες να είναι οι πιο συχνοί τραυματισμοί. Οι μαθητές αισθάνονται λιγότερο ασφαλείς στην αυλή και το γυμναστήριο, και αναγνωρίζουν τους κινδύνους από τα παιχνίδια στο διάλειμμα και τον συνωστισμό. Επίσης, φαίνεται να υπάρχει ανάγκη για περισσότερη εκπαίδευση στην πρόληψη ατυχημάτων και τις πρώτες βοήθειες. Η έρευνά μας δείχνει ότι τα παιδικά ατυχήματα είναι ένα θέμα που χρήζει προσοχής στο σχολικό μας περιβάλλον. Χρειάζεται μεγαλύτερη ενημέρωση των μαθητών για την ασφάλεια, καλύτερη επίβλεψη σε συγκεκριμένους χώρους και ενδεχομένως βελτιώσεις στις υποδομές του σχολείου. Η ασφάλεια των μαθητών είναι προτεραιότητα όλων μας. Με τη συνεργασία μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν ασφαλέστερο χώρο μάθησης για όλους!
Μάγια Μελισσαράτου
Ιάσονας Καλλιώρας-Χατζημιχαήλ
