Η ψυχική υγεία αποτελεί ένα θέμα ταμπού στην σημερινή κοινωνία ακόμα και αν μας αφορά όλους. Από την σχολική ηλικία μέχρι και την ενήλικη ζωή το άτομο αντιμετωπίζει διάφορες δυσκολίες που διαταράσσουν την ψυχική του υγεία. Γιατί όμως πρέπει η ψυχοθεραπεία και η ευαισθητοποίηση για την ψυχική υγεία να στιγματίζεται από την κοινωνία και ειδικότερα από την σχολική κοινότητα;

Αρχικά, από τις πιο συνήθεις ηλικίες για την ανάγκη ψυχικής υποστήριξης και θεραπείας είναι η παιδική και κυρίως η εφηβική ηλικία. Το κοινωνικό άγχος, η ανάγκη για την αίσθηση του ανήκειν, η αρνητική κριτική και πολλά άλλα απασχολούν το μυαλό των εφήβων, πολλές φορές εξαντλώντας τους ψυχικά. Έτσι η ανάγκη για ψυχοθεραπεία και στήριξη αποτελεί κάτι πολύ συνηθισμένο στους εφήβους. Παρόλα αυτά, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις ενάντια στην ψυχοθεραπεία που αποτελούν καρπό των παλαιότερων γενεών, ακολουθούν ακόμα και σήμερα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και επικροτούν την κριτική των θεραπευόμενων ατόμων πόσο μάλλον εφήβων.

Ως αποτέλεσμα, η ευρύτερη σύγχρονη κοινωνία και ως αποτέλεσμα η ηλικιακή ομάδα των εφήβων, συχνά όχι μόνο δεν αποδέχεται μια τόσο πολύτιμη στήριξη αλλά αντίθετα την κατακρίνει. Έτσι, πολλοί έφηβοι διστάζουν να ζητήσουν την βοήθεια ενός ειδικού από φόβο στιγματισμού, κοινωνικής απομόνωσης ή ακόμα και εκφοβισμού. Πολλές φορές το θεραπευόμενο άτομο λαμβάνει μια υποτιμητική αντιμετώπιση, στιγματίζεται και θεωρείται αδύναμο ή υποδεέστερο από τους συνομηλίκους του.

Το σχολικό περιβάλλον με την σειρά του δεν προσφέρει την απαραίτητη ευαισθητοποίηση όσον αφορά την εύθραυστη ψυχική υγεία των εφήβων, τροφοδοτώντας την υποβίβαση του προβλήματος αλλά και τον στιγματισμό της ανάγκης ενός μαθητή για βοήθεια. Επιπρόσθετα, το σχολείο συχνά δεν προσφέρει ουσιαστική ψυχική υποστήριξη στους μαθητές, καθώς η εμπλοκή των ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στην σχολική ζωή των μαθητών είναι ελλιπής ή ακόμα και ανύπαρκτη ειδικά σε απομακρυσμένες σχολικές μονάδες.

Παράλληλα, η οικονομική δυνατότητα μιας μέσης οικογένειας συχνά δεν αρκεί για να καλυφθούν τα έξοδα ψυχικής υποστήριξης των παιδιών εκτός σχολείου, πράγμα που καθιστά ακόμα σημαντικότερη την πλήρη ενσωμάτωση των ψυχολόγων στο σχολικό περιβάλλον. Μέσω της ουσιαστικής παρέμβασης και δράσης των ψυχολόγων στην σχολική κοινότητα όχι μόνο τονίζεται η σημασία της στήριξης στην εφηβική ηλικία αλλά και αντιμετωπίζονται οι ψυχικές διαταραχές που συχνά καλούνται να αντιμετωπίσουν οι έφηβοι.

Εν κατακλείδι, οι έφηβοι καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με αμέτρητες προκλήσεις και απαιτήσεις που πρέπει να φέρουν εις πέρας. Η ψυχική βοήθεια και υποστήριξη ειδικότερα στο σχολικό περιβάλλον αποτελεί βασικό μέλημα της εκπαιδευτικής κοινότητας και συμβάλλει στην διαμόρφωση ενός πιο ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος που δεν αφήνει κανέναν μαθητή μόνο απέναντι στις δυσκολίες του.

Η Ευρωστίνα (ή Ζάχολη) Κορινθίας είναι ένας ορεινός παράδεισος σε υψόμετρο 700μ., ιδανικός για φυσιολάτρες, με κύρια αξιοθέατα το παραμυθένιο Ρέμα των Μύλων, την ιστορική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με τους 17 τρούλους, το Area Synest και τις παραδοσιακές ταβέρνες, προσφέροντας μια εξαιρετική απόδραση μόλις 2 ώρες από την Αθήνα.

Κορυφαία Αξιοθέατα & Εμπειρίες:

• Ρέμα των Μύλων: Μια καταπράσινη χαράδρα με τρεχούμενα νερά, γεμάτη πλατάνια, πεύκα και παλιούς νερόμυλους, ιδανική για πεζοπορία.

• Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (1811): Εντυπωσιακή εκκλησία με 17 τρούλους, η οποία αποτέλεσε κέντρο πολεμικών συμβουλίων κατά την Επανάσταση του 1821.

• Area Synest: Θεματικό πάρκο-κήπος που προσφέρει επαφή με τη φύση, ιδανικό για οικογένειες και χαλάρωση.

• Παραδοσιακά Ταβερνάκια: Δοκιμάστε τοπικές γεύσεις σε ταβέρνες της περιοχής, όπως το Αρχοντικό της Ζάχολης, απολαμβάνοντας τη θέα.

Στη σύγχρονη εποχή τα κινητά τηλέφωνα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των νέων. Οι περισσότεροι μαθητές χρησιμοποιούν καθημερινά το κινητό τους για επικοινωνία, διασκέδαση αλλά και για ενημέρωση. Παρόλο που τα κινητά έχουν αρκετά πλεονεκτήματα, η υπερβολική χρήση τους μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Αρχικά, τα κινητά βοηθούν τους μαθητές να επικοινωνούν εύκολα με την οικογένεια και τους φίλους τους. Επιπλέον, μέσω του διαδικτύου μπορούν να αναζητούν πληροφορίες για τα μαθήματα και να μαθαίνουν νέα πράγματα. Πολλές εκπαιδευτικές εφαρμογές κάνουν τη μάθηση πιο ενδιαφέρουσα και ευχάριστη.

Ωστόσο, η υπερβολική χρήση του κινητού μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους μαθητές. Πολλά παιδιά περνούν πολλές ώρες στα κοινωνικά δίκτυα ή στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, με αποτέλεσμα να παραμελούν τα μαθήματα και τις υποχρεώσεις τους.

Η Γιορτή της Μητέρας είναι μια από τις πιο όμορφες και συγκινητικές γιορτές του χρόνου. Είναι αφιερωμένη στη μητέρα, στο πρόσωπο που προσφέρει αγάπη, φροντίδα, προστασία και στήριξη από τα πρώτα κιόλας βήματα της ζωής μας. Γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου σε πολλές χώρες του κόσμου και αποτελεί μια ευκαιρία να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη και την αγάπη μας προς όλες τις μητέρες.

Πώς καθιερώθηκε η Γιορτή της Μητέρας

Η σύγχρονη μορφή της γιορτής οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην Αμερικανίδα Άννα Τζάρβις, η οποία αγωνίστηκε για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στη μητέρα, στη μνήμη της δικής της μητέρας. Το 1914, η Γιορτή της Μητέρας αναγνωρίστηκε επίσημα στις ΗΠΑ και έκτοτε εξαπλώθηκε διεθνώς.

Αποφθέγματα για τη Γιορτή της Μητέρας;

«Πώς να πειράξω τη μητέρα να κάμω εγώ να λυπηθεί, που όλη νύχτα κι όλη μέρα για το καλό μου προσπαθεί;»
Γεώργιος Βιζυηνός, Η μητέρα

«Η μάνα μου, μια άγια γυναίκα. Με υπομονή, μ’ αντοχή, με όλη τη γλύκα της γης απάνω της.»
Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

«Η φωνή της μητέρας, πόσο σύγχρονη, καθημερινή, σωστή – μπορεί να προφέρει φυσικά τα πιο μεγάλα λόγια ή και τα πιο μικρά, στην πιο μεγάλη σημασία τους.»
Γιάννης Ρίτσος, Ορέστης

«Η μητέρα είναι η πρώτη μας φίλη, η καλύτερή μας φίλη, η παντοτινή μας φίλη.»
Άγνωστος

«Η αγκαλιά της μητέρας είναι το πρώτο μας καταφύγιο, το πρώτο μας σπίτι.»
Άγνωστος

«Η μητέρα είναι αυτή που μπορεί να πάρει τη θέση όλων των άλλων, αλλά της οποίας τη θέση δεν μπορεί να πάρει κανείς άλλος.»
Καρδινάλιος Μερμιγιόντ

Η μετάβαση από το δημοτικό σχολείο στο γυμνάσιο είναι μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που βιώνει ένα παιδί στη μαθητική του ζωή. Η πρώτη χρονιά στο γυμνάσιο θεωρείται πολύ σημαντική, γιατί οι μαθητές περνούν από ένα πιο προστατευμένο και γνώριμο περιβάλλον σε ένα νέο σχολείο με περισσότερες απαιτήσεις και ευθύνες. Για πολλά παιδιά αυτή η αλλαγή είναι δύσκολη, ενώ για άλλα είναι μια συναρπαστική εμπειρία γεμάτη καινούριες γνωριμίες και προκλήσεις. Σε κάθε περίπτωση, η πρώτη γυμνασίου συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα και σημαντικές εμπειρίες που βοηθούν τα παιδιά να ωριμάσουν.

Στο δημοτικό σχολείο οι μαθητές είχαν συνηθίσει να βρίσκονται στην ίδια τάξη με έναν κυρίως δάσκαλο, ο οποίος τους καθοδηγούσε καθημερινά. Στο γυμνάσιο όμως τα πράγματα αλλάζουν. Κάθε μάθημα διδάσκεται από διαφορετικό καθηγητή και οι μαθητές πρέπει να προσαρμοστούν σε διαφορετικούς τρόπους διδασκαλίας, διαφορετικούς χαρακτήρες και νέους κανόνες. Αυτό συχνά προκαλεί ανασφάλεια και άγχος, ιδιαίτερα τις πρώτες εβδομάδες. Οι μαθητές φοβούνται μήπως δεν τα καταφέρουν ή μήπως κάνουν λάθη που θα επηρεάσουν την εικόνα τους απέναντι στους καθηγητές και τους συμμαθητές τους.

Μια σημαντική αλλαγή είναι επίσης το αυξημένο διάβασμα και οι περισσότερες υποχρεώσεις. Τα μαθήματα στο γυμνάσιο είναι πιο απαιτητικά και οι μαθητές χρειάζεται να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στη μελέτη. Υπάρχουν περισσότερα διαγωνίσματα, εργασίες και εξετάσεις, ενώ η ύλη είναι μεγαλύτερη και πιο δύσκολη. Για αυτό πολλοί μαθητές αισθάνονται πίεση και κούραση, ειδικά στην αρχή που ακόμα δεν έχουν μάθει να οργανώνουν σωστά τον χρόνο τους. Μερικά παιδιά απογοητεύονται όταν οι βαθμοί τους δεν είναι τόσο καλοί όσο περίμεναν, ενώ άλλα φοβούνται μήπως αποτύχουν και απογοητεύσουν τους γονείς τους.

Παρόλο που το άγχος είναι έντονο, η πρώτη χρονιά στο γυμνάσιο φέρνει και πολλά θετικά συναισθήματα. Οι περισσότεροι μαθητές αισθάνονται ενθουσιασμό για τη νέα αρχή και ανυπομονησία για τις εμπειρίες που θα ζήσουν. Το γυμνάσιο είναι ένας χώρος όπου γνωρίζουν νέα παιδιά, δημιουργούν καινούριες φιλίες και συμμετέχουν σε περισσότερες δραστηριότητες. Οι σχολικές εκδρομές, οι αθλητικοί αγώνες, οι γιορτές και οι ομαδικές εργασίες κάνουν τη ζωή στο σχολείο πιο ενδιαφέρουσα και ευχάριστη.

Οι φιλίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την ηλικία. Οι μαθητές θέλουν να νιώθουν ότι ανήκουν σε μια παρέα και ότι έχουν ανθρώπους που τους καταλαβαίνουν. Οι φίλοι προσφέρουν στήριξη, βοήθεια και συντροφιά στις δύσκολες στιγμές. Όταν ένα παιδί έχει δίπλα του καλούς φίλους, αισθάνεται πιο ασφαλές και πιο δυνατό. Μέσα από τις φιλίες τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται, να συζητούν, να λύνουν προβλήματα και να σέβονται τις απόψεις των άλλων. Ωστόσο, είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και διαφωνίες ή παρεξηγήσεις, αφού κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό χαρακτήρα και διαφορετικό τρόπο σκέψης.

Κατά την πρώτη χρονιά στο γυμνάσιο πολλά παιδιά αρχίζουν να αλλάζουν και ψυχολογικά. Βρίσκονται στην εφηβεία, μια περίοδο γεμάτη αλλαγές στο σώμα και στη συμπεριφορά. Οι μαθητές αρχίζουν να σκέφτονται διαφορετικά, να αποκτούν περισσότερες ανησυχίες και να ενδιαφέρονται περισσότερο για τη γνώμη των άλλων. Συχνά συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους συμμαθητές τους και επηρεάζονται από τα σχόλια που ακούνε. Για αυτό αρκετά παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια για την εμφάνισή τους, τον χαρακτήρα τους ή τις σχολικές τους επιδόσεις.

Ένα ακόμα συναίσθημα που εμφανίζεται συχνά είναι η μοναξιά. Μερικοί μαθητές δυσκολεύονται να κάνουν φίλους ή αισθάνονται ότι δεν ταιριάζουν με τις παρέες της τάξης τους. Αυτό μπορεί να τους κάνει να νιώθουν λύπη ή απογοήτευση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποια παιδιά μπορεί να δεχτούν κοροϊδίες ή άσχημη συμπεριφορά από άλλους μαθητές. Αυτές οι καταστάσεις επηρεάζουν πολύ την ψυχολογία των παιδιών και μπορούν να μειώσουν την αυτοπεποίθησή τους. Για αυτό είναι σημαντικό οι μαθητές να δείχνουν σεβασμό και κατανόηση ο ένας προς τον άλλον και να ενημερώνουν τους καθηγητές ή τους γονείς τους όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Η οικογένεια παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην προσαρμογή των παιδιών στο γυμνάσιο. Οι γονείς πρέπει να στηρίζουν τα παιδιά τους και να τους δίνουν θάρρος όταν δυσκολεύονται. Η καλή επικοινωνία μέσα στην οικογένεια βοηθά τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να αισθάνονται ασφάλεια. Οι γονείς δεν πρέπει να πιέζουν υπερβολικά τα παιδιά για υψηλούς βαθμούς, αλλά να αναγνωρίζουν την προσπάθειά τους και να τα βοηθούν να πιστεύουν στις δυνατότητές τους.

Εξίσου σημαντικός είναι και ο ρόλος των καθηγητών. Οι καθηγητές δεν μεταδίδουν μόνο γνώσεις αλλά βοηθούν και στη σωστή ψυχολογική ανάπτυξη των μαθητών. Ένας καθηγητής που δείχνει κατανόηση και ενδιαφέρον μπορεί να κάνει τους μαθητές να αισθανθούν πιο άνετα και να

αγαπήσουν περισσότερο το σχολείο. Όταν υπάρχει καλό κλίμα μέσα στην τάξη, οι μαθητές συμμετέχουν πιο εύκολα στο μάθημα και αποκτούν περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Με τον καιρό, οι περισσότεροι μαθητές καταφέρνουν να προσαρμοστούν στο νέο σχολικό περιβάλλον. Αρχίζουν να οργανώνουν καλύτερα το διάβασμά τους, να συνεργάζονται με τους συμμαθητές τους και να αντιμετωπίζουν πιο ώριμα τις δυσκολίες. Το άγχος μειώνεται και τα παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη σιγουριά για τον εαυτό τους. Μαθαίνουν ότι τα λάθη είναι φυσιολογικά και ότι μέσα από τις δυσκολίες γίνονται πιο δυνατοί άνθρωποι.

Η πρώτη χρονιά στο γυμνάσιο βοηθά τους μαθητές να αποκτήσουν υπευθυνότητα και ανεξαρτησία. Μαθαίνουν να παίρνουν αποφάσεις, να λύνουν προβλήματα και να διαχειρίζονται τις υποχρεώσεις τους. Παράλληλα, ανακαλύπτουν τα ενδιαφέροντα και τα ταλέντα τους μέσα από τα μαθήματα και τις δραστηριότητες του σχολείου. Για πολλούς μαθητές, αυτή η χρονιά αποτελεί την αρχή σημαντικών φιλιών και όμορφων αναμνήσεων που θα θυμούνται για πολλά χρόνια.

Συμπερασματικά, η πρώτη χρονιά στο γυμνάσιο είναι μια περίοδος γεμάτη εμπειρίες, αλλαγές και έντονα συναισθήματα. Οι μαθητές βιώνουν φόβο, άγχος, χαρά, ενθουσιασμό, ανασφάλεια αλλά και περηφάνια για όσα καταφέρνουν. Παρότι υπάρχουν δυσκολίες, το γυμνάσιο συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των παιδιών. Μέσα από τις εμπειρίες αυτές οι μαθητές μαθαίνουν να γίνονται πιο ώριμοι, πιο υπεύθυνοι και πιο δυνατοί, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν με αυτοπεποίθηση τις προκλήσεις της ζωής.

Αποχαιρετιστήρια χρώματα των δειλινών.΄

Καιρός να ετοιμάσεις τις τρεις βαλίτσες — τα βιβλία, τα χαρτιά, τα πουκάμισα —
και μην ξεχάσεις εκείνο το ρόδινο φόρεμα που τόσο σου πήγαινε
παρ” ότι το χειμώνα δε θα το φορέσεις.
 Εγώ, 
τις λίγες μέρες που μας μένουν ακόμη, θα ξανακοιτάξω
τούς στίχους που έγραψα Ιούλιο κι Αύγουστο 
αν και φοβάμαι πως τίποτα δεν πρόσθεσα, μάλλον
πως έχω αφαιρέσει πολλά, καθώς ανάμεσα τους διαφαίνεται
η σκοτεινή υποψία πως αυτό το καλοκαίρι 
με τα τζιτζίκια του, τα δέντρα του, τη θάλασσά του,
με τα σφυρίγματα των πλοίων του στα ένδοξα λιογέρματα,
με τις βαρκάδες του στο φεγγαρόφωτο κάτω απ” τα μπαλκονάκια
και με την υποκριτική ευσπλαχνία του, θα “ναι το τελευταίο.

Καρλόβασι, 3.IX.89
Από την έκδοση Αργά πολύ αργά μέσα στη νύχτα (1991)

Καθώς η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της, οι εξετάσεις αρχίζουν να απασχολούν όλο και περισσότερο τους μαθητές. Για πολλούς από εμάς, αυτή η περίοδος συνοδεύεται από άγχος, πίεση και αμφιβολίες. Είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθουμε έτσι — άλλωστε όλοι βρισκόμαστε στην ίδια θέση.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ίσως αξίζει να θυμηθούμε ότι οι εξετάσεις είναι σημαντικές, αλλά δεν καθορίζουν απόλυτα ούτε τις ικανότητές μας ούτε το μέλλον μας. Αυτό που έχει σημασία είναι η προσπάθεια που έχουμε καταβάλει όλη τη χρονιά και η διάθεση να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό.

Όσον αφορά την προετοιμασία, υπάρχουν μερικές απλές αλλά ουσιαστικές συμβουλές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Η σωστή οργάνωση του χρόνου είναι βασική: μικρά και σταθερά διαστήματα διαβάσματος είναι πιο αποδοτικά από την υπερβολική πίεση της τελευταίας στιγμής. Τα διαλείμματα βοηθούν το μυαλό να ξεκουραστεί και να συγκεντρωθεί καλύτερα, ενώ ο επαρκής ύπνος είναι απαραίτητος για καλή απόδοση.

Επιπλέον, καλό είναι να αποφεύγουμε τις συνεχείς συγκρίσεις με τους άλλους. Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό και τον δικό του τρόπο μάθησης. Η αυτοπεποίθηση και η πίστη στις δυνατότητές μας παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιτυχία.

Τέλος, ας μην ξεχνάμε να φροντίζουμε και την ψυχολογία μας. Λίγος χρόνος για ξεκούραση, μια βόλτα ή μια συζήτηση με φίλους μπορούν να μειώσουν το άγχος και να μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε πιο ήρεμα.

Κλείνοντας, οι εξετάσεις είναι μια δοκιμασία, αλλά όχι το τέλος της διαδρομής. Ας προσπαθήσουμε με συνέπεια, ας εμπιστευτούμε τον εαυτό μας και ας θυμόμαστε ότι η αξία μας δεν μετριέται μόνο με βαθμούς.

Καλή επιτυχία σε όλους!