Αρχικά, δεν θα κάναμε διακοπές. Φανταστείτε να κάναμε δύο έξτρα εβδομάδες μάθημα. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ θα πεθαίναμε! Τώρα σκεφτείτε έναν κόσμο χωρίς κουραμπιέδες, μελομακάρονα και δίπλες ή χωρίς δέντρα, λαμπιόνια, αστέρια και πάνω από όλα τα υπέροχα χριστουγεννιάτικα hitάκια. ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ! Επίσης, θα ήμασταν φτωχομπινέδες αφού όλη μας η περιουσία προέρχεται από τα κάλαντα. Ω! Συμφορά! Δεν θα ανυπομονούσαμε να δούμε τις περίφημες διαφημίσεις του jumbo. Λαστ μπατ νοτ λιστ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ! Τι θα κάναμε χωρίς τον αγαπημένο μας μουσάτο, χοντρό γεράκο. Ποιός θα έσκιζε τους αιθέρες με τον Ρούντολφ, ποιός θα μας βλέπει στο σπίτι, στη δουλειά; Αχ τι δύσκολη η ζωή χωρίς Χριστούγεννα..

Μήπως όμως έχει και τα καλά της η ζωή χωρίς Χριστούγεννα; Δεν θα ήταν πολύ πιο όμορφα αν δεν υπήρχε αυτό το κιτσαριο με τις χρυσές μπάλες και τα κόκκινα αστέρια? Και επίσης ας σκεφτούμε ότι οι αγαπημένοι μας γονείς ξεπαραδιαζονται κάθε χρόνο για να παριστάνουν τον Αϊ Βασίλη. Με τόσα λεφτά που έχουν χαλάσει, θα μπορούσαμε να έχουμε πάει ένα τριήμερο ταξίδι στο Ντουμπάι! Αφήστε κιόλας πού βασανίζονται να μας πουν την αλήθεια για τα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια όταν μπαίνουμε στην εφηβεία. Επίσης οι παππούδες μας, με ζάχαρο δεν θα έμπαιναν στον πειρασμό να καταβροχθήσουν ο΄τι γλυκό βρεθεί στο διάβα τους και οι πατεράδες μας δεν θα κατέληγαν 300 κιλά μετά τις γιορτές. Κλείνοντας θα έπρεπε να ντρεπόμαστε που βλάπτουμε το περιβάλλον μας και κόβουμε τα κακόμοιρα δεντράκια για να στολίσουμε σαν τσίρκο το σπίτι μας.

Άρα τελικά μας αρέσουν τα Χριστούγεννα ή είναι απλά μια περιττή γιορτή που δημιουργήθηκε για να πλουτίζουν τα μαγαζία; Για εμάς αυτό είναι ένα δίλημμα που θα μείνει αναπάντητο!

  Αυτή η μουσική κανονικοποιεί τον σεξισμο, το να απατάς τον σύντροφό σου, τα ναρκωτικά και την κυριαρχία του άντρα σε μια σχέση και γενικότερα  στην κοινωνία. Όλες αυτές οι απόψεις παραπέμπουν σε μια παλαιότερη εποχή. Παρόλα αυτά τέτοιου είδους τραγούδια αρέσουν πολύ στη νεολαία. Οι παρακάτω στίχοι είναι ένα δείγμα της μουσικής αυτής.

“Για να κερατώσει η δικιά σου είχε λόγο

Εγώ κεράτωσα απλά γιατί είχε κ#λο.” είναι ένα παράδειγμα. Δείχνει ότι πλέον η πραγματική αγάπη δεν υπάρχει και όλη η σχέση βασίζεται στην εξωτερική εμφάνιση και το σώμα.

“Σπάω όλο το βράδυ, την κάνω το πρωί”. Σε αυτό τον στίχο φαίνεται πως οι σχέσεις πια γίνονται μόνο για την σεξουαλική ικανοποίηση (κυρίως των ανδρών). Αυτό γινόταν και στο παρελθόν αφού στην ιστορία βλέπουμε τους άντρες/βασιλιάδες να έχουν σχέση με κάποια γυναίκα μοναχά για τα δικά τους συμφέροντα. Για παράδειγμα, ο βασιλιάς της Αγγλίας Henry VII, είχε έξι γυναίκες για την καλοπέραση του.

“Θέλω το πρόσωπο να είναι δεκαρι κ το σώμα της να είναι οχταρι” αυτό δείχνει ότι οι περισσότεροι κοιτούν μόνο το σώμα και όχι τον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου. Και γιατί είναι αυτό οπισθοδρομικό? Επειδή σε κάθε δεκαετία υπάρχει ένα beauty standard σχετικό με το σώμα της γυναίκας.

Ο τελευταίος στίχος που βρήκαμε λέει “Ξέρεις δεν μοιράζομαι. Είσαι μόνο για μένα.”. Από αυτό καταλαβαίνουμε πως οι άνδρες είναι χειριστικοί προς τις γυναίκες και τις θεωρούν κτήμα τους όπως μερικές δεκαετίες πριν.

Συμπερασματικά, οι σχέσεις στις μέρες μας είναι επιφανειακές και αυτό το καταλαβαίνουμε μέσω της τραπ μουσικής. Σε αυτή προβάλλονται απόψεις που επικρατούσαν παλαιότερα και δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν στη σημερινή κοινωνία. Γι’ αυτό λοιπόν ας σκεφτούμε· μήπως θα ήταν καλό να σταματήσουμε να ακούμε αυτή τη μουσική;

  Αυτή η μουσική κανονικοποιεί τον σεξισμό, το να απατάς τον σύντροφό σου, τα ναρκωτικά και την κυριαρχία του άντρα σε μια σχέση και γενικότερα  στην κοινωνία. Όλες αυτές οι απόψεις παραπέμπουν σε μια παλαιότερη εποχή. Παρόλα αυτά τέτοιου είδους τραγούδια αρέσουν πολύ στη νεολαία. Οι παρακάτω στίχοι είναι ένα δείγμα της μουσικής αυτής.

“Για να κερατώσει η δικιά σου είχε λόγο

Εγώ κεράτωσα απλά γιατί είχε κ#λο.” είναι ένα παράδειγμα. Δείχνει ότι πλέον η πραγματική αγάπη δεν υπάρχει και όλη η σχέση βασίζεται στην εξωτερική εμφάνιση και το σώμα.

“Σπάω όλο το βράδυ, την κάνω το πρωί”. Σε αυτό τον στίχο φαίνεται πως οι σχέσεις πια γίνονται μόνο για την σεξουαλική ικανοποίηση (κυρίως των ανδρών). Αυτό γινόταν και στο παρελθόν αφού στην ιστορία βλέπουμε τους άντρες/βασιλιάδες να έχουν σχέση με κάποια γυναίκα μοναχά για τα δικά τους συμφέροντα. Για παράδειγμα, ο βασιλιάς της Αγγλίας Henry VII, είχε έξι γυναίκες για την καλοπέραση του.

“Θέλω το πρόσωπο να είναι δεκαρι κ το σώμα της να είναι οχταρι” αυτό δείχνει ότι οι περισσότεροι κοιτούν μόνο το σώμα και όχι τον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου. Και γιατί είναι αυτό οπισθοδρομικό? Επειδή σε κάθε δεκαετία υπάρχει ένα beauty standard σχετικό με το σώμα της γυναίκας.

Ο τελευταίος στίχος που βρήκαμε λέει “Ξέρεις δεν μοιράζομαι. Είσαι μόνο για μένα.”. Από αυτό καταλαβαίνουμε πως οι άνδρες είναι χειριστικοί προς τις γυναίκες και τις θεωρούν κτήμα τους όπως μερικές δεκαετίες πριν.

Συμπερασματικά, οι σχέσεις στις μέρες μας είναι επιφανειακές και αυτό το καταλαβαίνουμε μέσω της τραπ μουσικής. Σε αυτή προβάλλονται απόψεις που επικρατούσαν παλαιότερα και δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν στη σημερινή κοινωνία. Γι’ αυτό λοιπόν ας σκεφτούμε· μήπως θα ήταν καλό να σταματήσουμε να ακούμε αυτή τη μουσική;

  Πρώτο καιι… αηδιαστικότερο είναι το “μουσείο θανάτου” στην Ταϊλάνδη. Η περιήγησή σας ξεκινά με το γλυκύτατο χαμόγελο του σκελετού του ιδρυτή του μουσείου. Μέσα θα δείτε εκθέματα βγαλμένα από θρίλερ. Μαχαιρωμένοι πνεύμονες, τρυπημένοι εγκέφαλοι από σφαίρες και άλλα πολλά εκθαμβωτικά εκθέματα στολίζουν το μουσείο. Σχεδόν όλοι θα είχαμε κάποτε κόλλημα με κάποιο υπερφυσικό πλάσμα ή μάλλον με τους βρικόλακες. Τότε το μουσείο βρικολάκων στη Γαλλία είναι για μας (παμ).Εκεί σου δίνεται η ευκαιρία να μάθεις περισσότερα για αυτούς και ακόμα καλύτερα να δεις υπογραφές διάσημων ηθοποιών που έχουν παίξει ρόλο δράκουλα. Όλες οι πληγωμένες καρδιές ενωθείτε! Βρήκαμε το περφεκτ σποτ για εμάς! Πώς θα νιώθατε αν βλέπατε το βραχιόλι που σας έδωσε όταν όλα ήταν ακόμα καλά μεταξύ σας στο μουσείο αποτυχημένων σχέσεων στην Κροατία; Εκεί εκθέτονται (κακές) αναμνήσεις, φωτογραφίες και άλλα αντικείμενα ΠΡΩΗΝ ευτυχισμένων ζευγαριών. Στην Ινδία βρίσκεται το μουσείο τουαλέτας. Καλά ακούσατε, υπάρχει αυτό το θεϊκό μουσείο. Αρχαίες, μεσαιωνικές και μοντέρνες τουαλέτες διακοσμούν τους διαδρόμους του καταπληκτικού αυτού μουσείου.

   Και τώρα αρχίζουν τα ωραία…Ξεκινάμε με το μουσείο εσωρούχων διασήμων στις ΗΠΑ. Τι θα λέγατε αν βλέπατε την κιλότα του αγαπημένου σας ηθοποιού; Φανταστικό ε; Τότε πρέπει να το επισκεφτείτε! Τελευταίο και καλύτερο(ντραμ σαουντ)…Το μουσείο ΚΑΚΩΝ τεχνών στις ΗΠΑ! Η Μόνα Λίζα στραπατσαρισμένη και άλλα υπέροχα εκθέματα που μπορεί να ζωγραφίσει μέχρι και ο πιο ατάλαντος!

    Αυτά ήταν όλα τα υπέροχα (not) μουσεία που είχαμε να σας παρουσιάσουμε! Αν έπρεπε να επισκεφτείτε ένα από αυτά τα μουσεία ποιο θα ήταν αυτό; Εμείς πάντως αναμφίβολα των αποτυχημένων σχέσεων!

  Η Μαρία Κάλλας ήταν μια λαμπρή ελληνίδα υψίφωνος του 20ου αιώνα. Η ταλαντούχα αυτή γυναίκα γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1923, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και απεβίωσε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο Παρίσι.

  Προς τιμήν της έγιναν αρκετά έργα. Μερικά από αυτά είναι το “Μουσείο Μαρία Κάλλας”, η ταινία “Μαρία” και μια εκδήλωση στο φεστιβάλ Κρήτης (Ρέθυμνο).

•  ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΡΗΤΗΣ

  Στις 17 Ιουνίου 2023 στο φεστιβάλ Κρήτης, όπου παίρνει μέρος για τρίτη φορά, στο Ρέθυμνο, κάποιες ορχήστρες μαζί με την Βασιλική Καραγιάννη και τον Δημήτρη Πακσόγλου κουρδίζουν τα όργανά τους και ξεκινούν να τραγουδούν αγαπημένα οπερατικά ρεπερτόρια.

• ΤΑΙΝΙΑ”ΜΑΡΙΑ”

Η ταινία “Μαρία” μας διηγείται την όμορφη αλλά και τραγική ιστορία της Μαρίας Κάλλας και βασίζεται κυρίως στις τελευταίες  μέρες  της στο Παρίσι την δεκαετία του ‘70.

  Οι πιο σημαντικοί ρόλοι σε αυτή την ταινία είναι αυτή της Μαρίας Κάλλας, του Αριστοτέλη Ώναση και της αδελφής αυτής της σοπράνο, Υακίνθη. Αυτούς, τους υποδύονται κατά σειρά, η Ατζελίνα Τζολί, ο Χαλούκ Μπίλγκινερ και η Βαλέρια Γκολίνο.

• ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ

  Στο μουσείο Μαρία Κάλλας, που βρίσκεται στον δήμο Αθηναίων (Μητροπόλεως 44) ένας επισκέπτης μπορεί να ακούσει την φωνή της Κάλλας και να μάθει σημαντικές πληροφορίες για την  ζωή και την τέχνη της. Επιπρόσθετα, γνωρίζει για σημαντικούς ρόλους που ερμήνευσε, για ανθρώπους που την οδήγησαν να κάνει αυτό που αγαπούσε, για αξιομνημόνευτες στιγμές της καριέρας της και βλέπει προσωπικά της αντικείμενα. Το μουσείο αυτό, ποικίλει από οπτικοακουστικό υλικό, ψηφιακές εφαρμογές και εικόνες που σου προκαλούν δέος. Εν κατακλείδι, διαθέτει ένα σύγχρονο πωλητήριο και μία αίθουσα για εκθέσεις, μικρές συναυλίες και εκπαιδευτικά προγράμματα.

  Απ ό,τι φαίνεται η Μαρία Κάλλας έχει αφήσει το αποτύπωμά της στη σύγχρονη εποχή και για αυτό αναφερθήκαμε σε αυτήν.