Ποιος είναι αυτός που αποφασίζειγια την προσωπική και συναισθηματική μου ισορροπία; Τα ερωτήματα μου μπορούν να προχωρήσουν, παρότι δεν έχω πολλά προσωπικά βιώματα.Εδώ έχουμε να κάνουμε με τον περιορισμό του ωραίου, του όμορφου. Με αυτόν τον τρόπο, μαθαίνουμε να περιορίζουμε το γέλιο μας, τη χαρά μας, την ευτυχία μας, την ικανοποίησή μας. Όλα τα θετικά που συμβαίνουν στη ζωή μας, χρειάζεται να περιοριστούν, να μικρύνουν.

Αυτή την εριγμένη λαϊκή προφητεία, που λειτουργεί σαν άγραφος  νόμος, των απαρχαιωμένων νοητικά εκφράσεων κάποιας εποχής, θα ήθελα να αφήσω μακριά από την προσωπική μου ζωή. Απελευθερωμένη από αυτές τις ένοχες συμπαντικές προκαταλήψεις θέλω να γελώ χωρίς ενδοιασμούς, βρίσκοντας το πραγματικό νόημα μιας ευτυχισμένης ζωής. Προσωπικά θα γελώ μέχρι δακρύων, γιατί η πιο χαμένη μέρα είναι αυτή που δε γελάσαμε!!!

ΜαλέναΚαραολάνη

Μαθήτρια Γ τάξη

1^οΕΠΑΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ

Αρχικά,  τα στοιχεία που συνθέτουν ως οικοδόμημα τον ελληνισμό είναι τα έθιμα, οι παραδόσεις, η γλώσσα, η ιστορία και η θρησκεία.Επιπρόσθετα, η τέχνη και ιδιαίτερα η αρχαία ελληνική φιλοσοφία,που αποτέλεσε κοινή πηγή πνευματικής έμπνευσης της Δύσης. Ακόμα, οι αγώνες του λαούκαι το αγωνιστικό ιδεώδες των Ελλήνων σ’ ένα φάσμα εξαιρετικά ευρύ και κυρίως στοναγώναγια την ελευθερία.Οι προσπάθειες, οι μάχες και οι αγώνες είναι, κατά κάποιο τρόπο, το πεπρωμένο του Έλληνα στη μακρινή του πορεία και αποκαλύπτουν το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

Ο  ελληνισμός πρέπει να διατηρηθεί,γιατί έτσι θα γνωρίσουμε τις αξίες του ελληνικού πολιτισμού και θα είμαστε περήφανοι για τον πρωταρχικό του ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο. Επίσης, θα βαδίσουμε καλύτερα στη ζωή μας, καθώς οι ξένοι αισθάνονται μεγάλο ενδιαφέρον για έναν λαό, στον πολιτισμό του οποίου οφείλουν τόσα πολλά. Πέρα από αυτά, η διατήρηση του ελληνισμού βοηθάει στη διαφύλαξη της εθνική μας ταυτότητας και μας θωρακίζει μπροστά στις ξένες επιδράσεις και έτσι δεν αλλοιωνόμαστε ως λαός. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, εξασφαλίζεται η εθνική μας ανεξαρτησία και δημιουργούνται τα εθνικά μας ιδεώδη, ενώ παράλληλα γιγαντώνεται η εθνική μας ομοψυχία.

Οι επιπτώσεις από την επιβολή των αρνητικών του παγκόσμιου πολιτισμού είναι πολυδιάστατες, καθώς προάγει την εξαφάνιση της διαφορετικότητας των λαών. Πιο συγκεκριμένα, μέσα σ’ ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον δε θα υπάρχει χώρος για την καλλιέργεια και την ανάπτυξη των χαρακτηριστικών εκείνων που κάνουν τον κάθε λαό μοναδικό. Επιπλέον, υπάρχει κίνδυνος οι παραδόσεις, τα έθιμα, και γενικότερα ο πολιτισμός της χώρας μας να αφανισθούν από τον διεθνή ανταγωνισμό. Έτσι, οι  Έλληνες θα οδηγηθούν σε πνευματική, γλωσσική και κοινωνική αλλοτρίωση.Σ’ αυτή την περίπτωση, η χώρα μας θα διατρέξει μεγάλο κίνδυνο αλλοίωσής της από την υιοθέτηση των ξένων τρόπων ζωής και την περιφρόνηση των ηθών και των εθίμων.

Τέλος, το να καλλιεργήσουμε την εθνική μας προσωπικότητα δε σημαίνει πως επιτρέπεται να αρνιόμαστε τυφλά τον πολιτισμό άλλων λαών. Ο τόπος ωρίμασε αρκετά, ώστε η διατήρηση των στοιχείων του ελληνισμού να μην οδηγεί σε υπερβολές, γιατί αλλιώς θα υπάρξει οπισθοδρόμηση, στασιμότητα και εθνικισμός.

Συνοψίζοντας, θα ήταν λάθος να παραιτηθούμε, από την εθνική μας παράδοση. Και μάλιστα μία παράδοση που είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης, που γαλούχησε και ανάθρεψε άλλους λαούς και εξακολουθεί να ακτινοβολεί με τους ανεξάντλητους πνευματικούς θησαυρούς της πολύ πέρα από τα σύνορά μας.

ΜαλέναΚαραολάνη

Μαθήτρια Γ τάξη

1^οΕΠΑΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ

Αυτή είναι υπεύθυνη για ένα πλήθος από δεινά που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, παρόλα  τα αγαθά που του προσφέρει η τεχνολογική εξέλιξη.

Αρχικά, η παγκοσμιοποίηση καταργεί τους επιμέρους πολιτισμούς και αυξομειώνει λαούς και ανθρώπους. Πράγματι, όταν ένας λαός δέχεται κάθε λογής αξίες, όπως για παράδειγμα έθιμα, χάνει την εθνική ταυτότητά του. Ακόμη, δημιούργησε ζητήματα εχθρότητας μεταξύ των λαών, προκειμένου  οι «μεγάλες δυνάμεις» να ελέγξουν ευκολότερα τον κόσμο.

Επιπρόσθετα, η ζωή των ανθρώπων κατά πολύ εξαρτάται από τα οικονομικά που δημιουργούν την οικονομική κρίση. Σήμερα αποτελεί γεγονός ότι η κρίση του πολιτισμού οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην ίδια την επιστήμη, καθώς και στην απληστία των οικονομικά ισχυρών και αυτών που κατέχουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές.

Επίσης, τα κοινωνικά πρότυπα της εποχής μας αποθεώνουν την υλική ευδαιμονία και ταυτίζουν τα υλικά αγαθά με την ευτυχία σε όλα τα επίπεδα της ζωής, με αποτέλεσμα τη στροφή των περισσοτέρων στον υλικό ευδαιμονισμό και την υπερκατανάλωση.

Πέρα από αυτά, η γενικότερη κρίση του ανθρωπισμού, των ηθικών αξιών σε μια εποχή υλισμού, καθώς και η έξαρση του ατομικισμού, του ωφελιμισμού και της ιδιοτέλειας περιόρισαν τις κοινωνικές σχέσεις και αλλοίωσαν τις διαπροσωπικές σχέσεις. Παράλληλα, υποχώρησε ο ηθικός και πνευματικός πολιτισμός.

Είναι αλήθεια ότι με την επικράτηση του πνεύματος ανταγωνισμού και του ατομικού συμφέροντος σε βάρος του κοινωνικού, οι ανθρώπινες σχέσεις έγιναν πιο επιφανειακές και χωρίς συναίσθημα.

Ειδικά, τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας και νοσηρότητας, όπως η αύξηση των φαινομένων βίας, εγκληματικότητας, ναρκωτικών, αλκοολισμού και πορνείας, οδηγεί τους ανθρώπους να είναι ιδιαίτερα εσωστρεφείς και καχύποπτοι. Έτσι, δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο η ανθρώπινη επικοινωνία.

Αναμφισβήτητα, η απομάκρυνση από τη φύση έκανε τον άνθρωπο κυνικό και ανάλγητο. Ακόμα, η απομύζηση των αγαθών της γης, η αποψίλωση μεγάλων εκτάσεων από πυρκαγιές και η κατασπατάληση των πηγών ενέργειας αποτελούν ενδείξεις της αλλοτρίωσης του πολιτισμού.

Αναμφίβολα, η μόνη λύση σε όλα αυτά είναι η ανθρωπιστική παιδεία. Η πολιτεία έχει χρέος με κάθε τρόπο να προάγει την παιδεία και τον πολιτισμό, ενεργοποιώντας πρωτίστωςτουςλειτουργούςτηςεκπαίδευσης,καθώςκαιτουςανθρώπουςτουςπνεύματος.

Η σύγχρονη, λοιπόν, πραγματικότητα επιβεβαιώνει πως το πρόβλημα της κρίσης του πολιτισμού σχετίζεται με τη γενικότερη κρίση του ανθρωπισμού και των ηθικών αξιών, και έχει τραγικές επιπτώσεις στις ανθρώπινες σχέσεις. Γι’ αυτό οφείλουμε να υιοθετήσουμε μια πανανθρώπινη παιδεία, ώστε να ξεπεραστεί το διαπροσωπικό έλλειμμα της εποχής μας.

ΜιχαέλαΚαραολάνη

Μαθήτρια Γ τάξη

1^οΕΠΑΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ

    Η Λέσβος είναι  ένα  απαράμιλλης ομορφιάς  νησί σαν χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγοςκαι ιδιαίτερα ο ασυναγώνιστης αισθητικής απόλαυσηςκόλπος της Καλλονής. Οι φυσικές ομορφιές του νησιού, το θαλάσσιο περιβάλλον του,  οι καταγάλανες παραλίες, τα πανέμορφα γραφικά χωριά του,η πλούσια βλάστηση, τα μεγάλα πευκοδάση και οι ατελείωτοι ελαιώνες, καθιστούν τη Λέσβο ένα από τα ομορφότερα ελληνικά νησιά.

Ο κόλπος της Καλλονής μοιάζει με μεγάλη πανέμορφη λίμνη. Η επιφάνεια των νερών του έχει ένα απαλό γαλάζιο χρώμα, που γυαλίζει σαν κρύσταλλο. Όπου πέφτει ο πρωινός ήλιος, παιχνιδίζουν αναρίθμητοι χρυσοί λαμπυρισμοί. Πάνω από την αρυτίδωτη επιφάνειά του, την ονειρωδώς γαλήνια, που τη γλαυκότητά της την ξεθωριάζει ο έντονος ήλιος, σχηματίζονται εδώ κι εκεί μεγάλες γυαλιστερές πλάκες, σαν να έχει χυθεί λάδι πάνω στα νερά.

Τα βουνά γύρω από τον κόλπο κατάφυτα από ελιές, φαντάζουν σαν ασημένια μέσα στο φως του ήλιου… Και στο βάθος των πτυχώσεών τους μαγεμένα. Η στενή και γραφική έξοδός του,όμοια με λαιμό φιάλης, δεν έχει μεγαλύτερη διάσταση από όση οι όχθες ενός ποταμού.

Το θέαμα του πάμφωτου και ακίνητουκόλπουείναι αληθινά ονειρώδες κι ένα από τα ωραιότερα που μπορεί κάποιος να δει στη δει στη ζωή του.Είναι ο τόπος των θεών!

Ο διάλογος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναζητήσουμε την αλήθεια. Όταν ένα θέμα συζητιέται, αναδεικνύονται όλες οι πτυχές του και μπορούν να αξιολογηθούν όλες οι απόψεις. Μέσα από τις διαφωνίες και τις αντιθέσεις που προκύπτουν ο άνθρωπος βγαίνει από την πνευματική αδράνεια, βλέπει και την άλλη πλευρά των πραγμάτων και μπορεί να διαμορφώσει σφαιρική εικόνα για ένα θέμα.

Άλλωστε, με την αμφισβήτηση δεδομένων και με την ανταλλαγή απόψεων επιτυγχάνεται και η πρόοδος της επιστήμης. Οι επιστήμονες μέσα από τις δημοσιεύσεις και τις ομιλίες τους βρίσκονται σε μία διαρκή επικοινωνία μεταξύ τους και μέσα από αυτή τη διαδικασία αναζητούν την αλήθεια. Ας μην ξεχνάμε, τέλος, ότι ο διάλογος είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να αποδοθεί η δικαιοσύνη, αφού μόνο όταν ακούγονται όλες οι πλευρές μπορεί το δικαστήριο να αποφανθεί για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου.

Βέβαια ο διάλογος, για να είναι γόνιμος και δημιουργικός, πρέπει να διεξάγεται κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Η βασικότερη από αυτές είναι να πραγματοποιείται κάτω από συνθήκες ελευθερίας. Σε διαφορετική περίπτωση δεν είναι ειλικρινής, είναι κατευθυνόμενος και δεν μπορεί να προσφέρει τα οφέλη που προαναφέραμε. Άρα ο διάλογος είναι στενά συνδεδεμένος με τη δημοκρατία με την οποία έχει αμφίδρομη σχέση, αφού ο διάλογος είναι απαραίτητος για να υπάρχει δημοκρατία και η δημοκρατία είναι απαραίτητη για να υπάρχει διάλογος.

Επίσης, ο διάλογος πρέπει να είναι ειλικρινής, να μην εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα, να είναι σαφής και σχετικός με το θέμα που κάθε φορά εξετάζεται. Σε διαφορετική περίπτωση μπορούν οι συμμετέχοντες να πλατειάσουν προκειμένου να δημιουργήσουν εντυπώσεις, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στις συζητήσεις μεταξύ πολιτικών.

Συμπερασματικά αναφέρουμε ότι η αξία του διαλόγου είναι τεράστια τόσο για τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτόν όσο και για το κοινωνικό σύνολο γενικότερα, αρκεί να γίνεται με ήθος, καλές προθέσεις και σε συνθήκες ελευθερίας και δημοκρατίας.

ΜιχαέλαΚαραολάνη

Μαθήτρια Γ τάξη

1^οΕΠΑΛ ΚΑΛΛΟΝΗΣ

πλατειάζω = περιττολογώ, πλαταίνω το λόγο με περιττές λέξεις ή φράσεις

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης οι μαθήτριες και οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τον συλλογικό χαρακτήρα της επιχείρησης, η οποία δημιουργήθηκε με στόχο την αναβίωση της παραδοσιακής αμπελουργίας της περιοχής. Η δράση της συνδέεται άμεσα με το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον της περιοχής, καθώς οι αμπελώνες καλλιεργούνται στο εύφορο ηφαιστειακό έδαφος που δημιουργήθηκε γύρω από τον κρατήρα του Ηφαιστείου της Ανεμώτιας.

Οι μαθητές ενημερώθηκαν για τη διαδικασία της καλλιέργειας των αμπελιών, τις σύγχρονες αλλά και παραδοσιακές μεθόδους οινοποίησης, καθώς και για τη σημασία του οινοτουρισμού ως μορφή ήπιας και βιώσιμης ανάπτυξης. Παράλληλα, συζητήθηκε ο ρόλος των κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, στη δημιουργία συνεργασιών μεταξύ παραγωγών και στη διατήρηση της αγροτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.

Μέσα από την επίσκεψη αυτή οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να συνδέσουν τη σχολική γνώση με την πραγματική ζωή, να κατανοήσουν τη σημασία της συλλογικής δράσης και να ευαισθητοποιηθούν γύρω από ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης.

Οι «Τρεις Ιεράρχες» είναι οι Άγιοι Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τρεις εξέχοντες Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προστάτες των γραμμάτων, της παιδείας και των μαθητών, που τιμώνται ιδιαίτερα στις 30 Ιανουαρίου. Αναδείχθηκαν τον 4ο αιώνα ως πυλώνες της χριστιανικής πίστης, υπερασπιζόμενοι την ορθοδοξία απέναντι σε αιρέσεις, και διακρίθηκαν για τη σοφία, τη φιλανθρωπία και το θεολογικό τους έργο.

•  Μέγας Βασίλειος (Άγιος Βασίλειος ο Μέγας): Επίσκοπος Καισαρείας, γνωστός για τη φιλανθρωπία, την οργάνωση της εκκλησίας και την υπεράσπιση της πίστης.
• Γρηγόριος ο Θεολόγος (Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός): Θεολόγος, ποιητής και επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διακρίθηκε για τις θεολογικές του ομιλίες

.

• Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, διάσημος για τα κηρύγματά του (εξ ου και το προσωνύμιο «Χρυσόστομος») και τη θεολογική του διδασκαλία.

Η σημασία τους στην παιδεία:

• Οι Τρεις Ιεράρχες καθιερώθηκαν ως προστάτες των γραμμάτων και της εκπαίδευσης από τον 10ο αιώνα, αντιπροσωπεύοντας τη σύνδεση της χριστιανικής πίστης με την αρχαία ελληνική σοφία και παιδεία.

ΜΑΡΟΥΣΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ

Γ1 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ