Ο Έρωτας στην αρχαία ελληνική μυθολογία δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα, αλλά ένας θεός! Ναι, ένας μικρός θεός με φτερά και τόξο που πετάει και ρίχνει βέλη για να κάνει τους ανθρώπους να ερωτεύονται. Είναι γιος της Αφροδίτης και του Άρη (κάποιοι λένε και του Χάους, αλλά τέλος πάντων), και είναι λίγο σκανταλιάρης. Δεν ρωτάει, απλά σε «χτυπάει» και μετά εσύ μένεις να ψάχνεσαι.
Ο πιο γνωστός μύθος με τον Έρωτα είναι αυτός με την Ψυχή. Εκείνος την ερωτεύτηκε, αλλά της απαγόρευσε να δει το πρόσωπό του. Εκείνη, από περιέργεια, τον είδε, κι έτσι όλα χάλασαν. Όμως εκείνη δεν τα παράτησε, πέρασε δοκιμασίες και τελικά ενώθηκαν ξανά. Είναι από τις πιο ρομαντικές ιστορίες που δείχνει ότι ο αληθινός έρωτας θέλει εμπιστοσύνη, αλλά και δύναμη.
Ο έρωτας είναι κάτι μαγικό αλλά και λίγο τρομακτικό. Μπορεί να σε ανεβάσει στα σύννεφα αλλά και να σε ρίξει κάτω με φόρα . Είναι ωραίο να νιώθεις πεταλούδες στο στομάχι, αλλά καμιά φορά αυτές οι πεταλούδες σε μπερδεύουν. Ο έρωτας είναι σαν φωτιά: αν ξέρεις να τη χειριστείς, σε ζεσταίνει· αν όχι, μπορεί να καείς.
Όμως ακόμα κι αν πονέσεις, αξίζει. Γιατί μέσα απ’ τον έρωτα μαθαίνεις για τους άλλους, αλλά κυρίως για τον εαυτό σου. Και αυτό είναι πιο σημαντικό κι από happy end.
Γιαννακούλη Κατερίνα – Καναρά Άννα
