Ο Έρωτας στην αρχαία ελληνική μυθολογία δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα, αλλά ένας θεός! Ναι, ένας μικρός θεός με φτερά και τόξο που πετάει και ρίχνει βέλη για να κάνει τους ανθρώπους να ερωτεύονται. Είναι γιος της Αφροδίτης και του Άρη (κάποιοι λένε και του Χάους, αλλά τέλος πάντων), και είναι λίγο σκανταλιάρης. Δεν ρωτάει, απλά σε «χτυπάει» και μετά εσύ μένεις να ψάχνεσαι.

Ο πιο γνωστός μύθος με τον Έρωτα είναι αυτός με την Ψυχή. Εκείνος την ερωτεύτηκε, αλλά της απαγόρευσε να δει το πρόσωπό του. Εκείνη, από περιέργεια, τον είδε, κι έτσι όλα χάλασαν. Όμως εκείνη δεν τα παράτησε, πέρασε δοκιμασίες  και τελικά ενώθηκαν ξανά. Είναι από τις πιο ρομαντικές ιστορίες  που δείχνει ότι ο αληθινός έρωτας θέλει εμπιστοσύνη, αλλά και δύναμη.

Ο έρωτας είναι κάτι μαγικό αλλά και λίγο τρομακτικό. Μπορεί να σε ανεβάσει στα σύννεφα αλλά και να σε ρίξει κάτω με φόρα . Είναι ωραίο να νιώθεις πεταλούδες στο στομάχι, αλλά καμιά φορά αυτές οι πεταλούδες σε μπερδεύουν. Ο έρωτας είναι σαν φωτιά: αν ξέρεις να τη χειριστείς, σε ζεσταίνει· αν όχι, μπορεί να καείς.

Όμως ακόμα κι αν πονέσεις, αξίζει. Γιατί μέσα απ’ τον έρωτα μαθαίνεις  για τους άλλους, αλλά κυρίως για τον εαυτό σου. Και αυτό είναι πιο σημαντικό κι από happy end.

                                                                                                                                                       Γιαννακούλη Κατερίνα – Καναρά Άννα

       Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου και είναι γνωστή ως η ημέρα των ερωτευμένων. Έχει τις ρίζες της στην Καθολική Εκκλησία και σχετίζεται με τον Άγιο Βαλεντίνο, έναν ιερέα που σύμφωνα με την παράδοση έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη Ρώμη. Ο Άγιος Βαλεντίνος φέρεται να τελούσε μυστικούς γάμους μεταξύ ζευγαριών παρά την απαγόρευση του αυτοκράτορα Κλαύδιου Β’, ο οποίος πίστευε ότι οι ανύπαντροι άνδρες ήταν καλύτεροι στρατιώτες. Για τη δράση του αυτή συνελήφθη και εκτελέστηκε στις 14 Φεβρουαρίου. Στη σύγχρονη εποχή, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στην αγάπη και τον ρομαντισμό, με τους ανθρώπους να ανταλλάσσουν λουλούδια (κυρίως κόκκινα τριαντάφυλλα), σοκολάτες, κάρτες και δώρα. Παρόλο που αρχικά είχε θρησκευτική χροιά, σήμερα έχει καθιερωθεί ως μια εμπορική και κοινωνική γιορτή παγκοσμίως.

Την ημέρα αυτή στο ΕΠΑΛ Ψαχνών την περνάμε διαφορετικά από ότι στα άλλα σχολεία. Αυτή την μέρα την γιορτάζουμε καθώς διοργανώνουμε μια μικρή γιορτή χάρη στον  διευθυντή και στους  καθηγητές και τις καθηγήτριες μας. Οι μαθήτριες της Β-Γ Βρεφονηπιοκομίας έκαναν  κατασκευές για την συγκεκριμένη γιορτή και στόλισαν το προαύλιο του σχολείου. Τα παιδιά αντάλλαξαν δώρα γλυκά, αρκουδάκια και άλλα διάφορα. Κάποιες μαθήτριες φέτος έγιναν οι Βαλεντίνες για τις φίλες ή συμμαθήτριες τους για να εκφράσουν την αγάπη που έχουν μεταξύ τους αλλά και για να μη νιώθουν μόνες.

Στον στολισμό που έκαναν οι μαθήτριες υπήρχαν αρκετές καρδούλες στις οποίες οι υπόλοιποι μαθητές και οι υπόλοιπες μαθήτριες ακόμα και οι καθηγητές έγραψαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για τον έρωτα και την αγάπη :

 “ Αγάπη είναι μέσα στο εμείς, είναι  να αφήνεις χώρο για το εγώ ώστε  ανάμεσα τους να τοποθετήσουν τον θαυμασμό, τον σεβασμό και την κατανόηση.”

“ Να αγαπάς χωρίς όρια, να δίνεις τα πάντα στον άλλον και χώρο στον εαυτό σου και να υπάρχει το εμείς.”

“Αγάπη και έρωτας για μένα είναι όταν δίνεις τα πάντα στον άλλον, όταν κοιμάσαι ή ξυπνάς να τον σκέφτεσαι, να θέλεις να τον κάνεις χαρούμενο και να τα δίνεις όλα χωρίς να φοβάσαι ή να ντρέπεσαι.”

” Για εμένα η αγάπη είναι η ανιδιοτελής εμπιστοσύνη, να σε αγαπάει ο άλλος χωρίς να περιμένει κάτι από εσένα σε υλικό αγαθό.”

“Να νοιάζεσαι τον άλλον.”

“ Η αγάπη είναι όταν γνωρίζεις ένα άτομο ξεχωριστό που μπαίνει στη ζωή σου, να το αγαπάς πάρα πολύ και να το σέβεσαι.”

“Αγάπη είναι να κρατάς τον άλλον από το χέρι, να νοιάζεται ο ένας για τον άλλον,  να είναι πάντα δεμένοι και να μην υπάρχουν καυγάδες.”

“Για εμένα αγάπη είναι σεβασμός, ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη.”

“Αγάπη είναι το να βάζετε προτεραιότητα τον άλλον και όχι τα θέλω σας και το εγώ σας.”

“ Να σέβεσαι τον εαυτό σου, να μην υπάρχει ζήλεια, μόνο αγάπη.”

“Αγάπη είναι η αποδοχή, η εμπιστοσύνη, η πίστη, η ειλικρίνεια, ο σεβασμός. Αγάπη σημαίνει να περπατάς με κάποιον μαζί, χέρι, χέρι και ταυτόχρονα να έχεις ελευθερία κινήσεων.»

«Η αληθινή αγάπη είναι η πιο ικανοποιητική, χαρούμενη και ενθαρρυντική εμπειρία που μπορεί να σου προσφέρει η ζωή.”.

Μέσα από όλα αυτά ακούστηκαν και γράφτηκαν από τα παιδιά γίνεται φανερό ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα στην δική μας γενιά!!!  Η αγάπη δεν έχει χαθεί, κάπου εκεί έξω είναι και θα εμφανιστεί την κατάλληλη στιγμή!!

                                                                                                                                                                                        Καρλέτσου Βασιλική

Έχει πολύ ωραία φωτογραφία, απίστευτα έντονα χρώματα, τέλεια μουσική ( “Kissing You” ), και γενικά κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή σε όλη την διάρκεια της ταινίας. Αν και μερικές φορές μπερδεύεσαι με τη «σαιξπηρική» γλώσσα, τελικά συνηθίζεις και μπαίνεις στο κλίμα.

Προσωπικά, μου άρεσε ΠΑΡΑ πολύ γιατί δείχνει πώς μπορεί κάτι τόσο παλιό να γίνει τόσο επίκαιρο. Θα την βαθμολογούσα με 9/10.

                                                                                                                                                                             Δημητρίου Τριανταφυλλιά

Υλικά :

2 κουβερτούρες σοκολάτας γάλακτος

2 κουβερτούρες λευκής  σοκολάτας

κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

Εκτέλεση :

Σπάμε τις κουβερτούρες σε μικρά κομμάτια και τις λιώνουμε σε ένα μπολ ή σε ένα ποτήρι ξεχωριστά την λευκή από την γάλακτος. Στην λιωμένη λευκή κουβερτούρα ρίχνουμε κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής ανάλογα με το πόσο ροζ ή κόκκινη απόχρωση θέλουμε να πετύχουμε. Αφού τις λιώσουμε, τότε παίρνουμε τις παγοκύστες μας και βάζουμε την λιωμένη κουβερτούρα μέχρι να γεμίσουν και προαιρετικά βάζουμε και καλαμάκια για να μπορούμε να τα πιάνουμε. Μετά βάζουμε τις παγοκύστες να παγώσουν για 3-4 ώρες. Τέλος αφού παγώσουν τα βγάζουμε και τα σερβίρουμε.

Γιαννούτσος Σπύρος

Απόκριες, μια γιορτή για μικρούς και μεγάλους, που θέλουν να γίνουν και αυτοί μικρά παιδιά. Κάθε περιοχή, κάθε πόλη και χωριό έχουν την δική τους παράδοση και τα δικά τους έθιμα, που ευτυχώς έχουν κρατήσει μέχρι τώρα στις μέρες μας.

Τι ονομάζουμε, λοιπόν, Απόκριες; Είναι οι τρεις εβδομάδες  πριν την Καθαρή Δευτέρα, όπου άρχίζει και η μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Ονομάστηκαν έτσι επειδή την περίοδο αυτή συνηθίζεται να  τρώνε κρέας οι Χριστιανοί. Ανάλογη με την ελληνική λέξη «Απόκρια», είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval < Carnavale < Carne= κρέας + Vale = περνάει) Το κύριο γνώρισμα των Αποκρεών είναι οι μεταμφιέσεις τις οποίες τις συναντάμε σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και στην Ευρώπη. Το όνομα των μεταμφιεσμένων διαφέρει από τόπο σε τόπο : » κουδουνάτοι, καμουζέλες, μούσκαροι».

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα είναι το γαιτανάκι. Δεκατρία άτομα χρειάζονατι γι” αυτον τον χορό. Ο ένας κρατάει ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο από την κορυφή του οποίου κρέμονται 12 μακριές κορδέλες διαφορετικού χρώματος η καθεμιά. Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαιτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο. Οι υπόλοιποι δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαιτάνι και χορεύουν σε ζευγάρια. Καθώς κινούνται γύρω από τον στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του. Έτσι, πλέκουν τις κορδέλες πάνω στον στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαιτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικό πνεύμα. Πέρυσι στον Δήμο Χαλκιδέων οι συμμετοχές για τα Γαιτανάκια του Ευρίπου ήταν πάνω από 1750 χορευτές.

Κραμήτσου Ευμορφία

Η ιδιαιτερότητα της ημέρας βασίζεται στο γεγονός πως η κάθε χρονιά κρύβει τις δικές της απαιτήσεις. Δεν είναι μια απλή γιορτή, είναι μια υπενθύμιση για όσα έχουν καταφέρει και όσα ακόμα υπολείπονται. Είναι το ξυπνητήρι που μας αφυπνίζει. Οι κατακτήσεις που δεν έχουν τελειώσει

Η γυναικεία παρουσία έχει κυριαρχήσει σε αρκετούς τομείς, και καθημερινά βλέπουμε γυναίκες που έχουν διαπρέψει στον επιστημονικό, επιχειρηματικό, πολιτιστικό αλλά και πολιτικό χώρο. Είναι αρκετά, όμως, τα παραδείγματα;

Η αναβάθμιση του ρόλου της γυναίκας δεν προέρχεται μόνο από το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ή μέσω της εξίσωσης ορίων συνταξιοδότησης. Ξεκινά από τον σεβασμό προς τον ίδιο της τον εαυτό και επεκτείνεται στους γύρω. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο ακόμη και σήμερα. Σε αρκετές υποανάπτυκτες χώρες οι γυναίκες ακόμη βασανίζονται, κακοποιούνται, βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Τιμούμε, σήμερα τον ρόλο της στην διαμόρφωση της ιστορίας αλλά ξανακαταστρώνουμε σχέδιο αναβάθμισής της ξεκινώντας από την σύγχρονη γυναίκα. Έχοντας γεννηθεί σε ένα σχετικά αποδεκτό περιβάλλον για την θέση της θα περίμενε κανείς να συνεχίσει να διεκδικεί τα κεκτημένα, όχι να παλεύει για τα στοιχειώδη.

Το πρότυπο της νέας γυναίκας του 21ου αιώνα, χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια, από την απουσία τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων και από την παρουσία τους σε χαμηλόβαθμες και χαμηλοαμοιβόμενες θέσεις εργασίας.

Είναι μια παράμετρος στην οποία πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας. Έλλειψη παιδείας και πολιτισμού, όχι της ίδιας της κοινωνικά αποκλεισμένης γυναίκας, αλλά του κράτους, της πολιτείας, του εργοδότη, του περίγυρου της γενικά. Εκεί πρέπει να στραφούν όλες οι πολιτικές. Η συνεισφορά της άλλωστε, στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα υπήρξε εξαιρετικά σημαντική.

Η πολιτεία οφείλει να αξιοποιήσει την γυναικεία παρουσία. Ο πολυδιάστατος ρόλος της είναι που την κάνει ξεχωριστή..

Πρατζίκος Γεώργιος

Μακάρι αυτή να είναι η αρχή ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη για τις 57 ψυχές και η αλλαγή για μια καλύτερη και ασφαλέστερη χώρα.

Πρατζίκος Γιώργος

Πώς μπορώ να σε ξεχάσω;

Κάποιοι από αναλγησία

Σε έκαναν του συμφέροντος θυσία.

Δύο τρένα στην ίδια γραμμή

Και μια σύγκρουση και ύστερα κραυγή

Σώματα διαμελισμένα

Και μέλη αυτών βρίσκουν απανθρακωμένα

Των κλαμάτων η φωνή

Σκεπάζεται από νεκρική σιγή

Μια σιγή που όμως μιλά

Για τα 57 παιδιά.

Μια σιγή που αποκαλύπτει

Ότι δεν υπάρχει άλλη λύπη.

Μόνο ζητά δικαιοσύνη

Και όχι του νόμου ελεημοσύνη

Ένα φως στη χαραμάδα

Από της ζωής τη σχισμάδα

Όλοι μαζί σαν μια γροθιά

Για τα 57 παιδιά

Και η σιγή γίνεται φωνή

Για μια ζωή αληθινή.

Γιώργος Πρατζίκος

Η 25η Νοεμβρίου καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, μετά από χρόνιους αγώνες και διεκδικήσεις, έτσι ώστε να αναγνωριστεί το τεράστιο πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών και οι κυβερνήσεις να δράσουν αποτελεσματικά για την εξάλειψή της. Η βία κατά των γυναικών είναι βαθιά ριζωμένη στις ιστορικά άνισες σχέσεις εξουσίας μεταξύ γυναικών και αντρών και στις συνεχείς διακρίσεις σε βάρος των γυναικών. Σε όποια μορφή της έχει άμεσες αλλά και μακροπρόθεσμες συνέπειες στον ψυχισμό των γυναικών, στη σωματική τους ακεραιότητα και στην πιο ακραία της μορφή, τη γυναικοκτονία. Πέρα από τις ίδιες τις γυναίκες επηρεάζονται δυσμενώς τα παιδιά τους, ο οικογενειακός τους περίγυρος και η κοινωνία στο σύνολο της. Η βία κατά των γυναικών δεν γνωρίζει κοινωνικά, οικονομικά ή εθνικά σύνορα και είναι πολύ πιο διαδεδομένη από ό,τι συχνά πιστεύουμε. Στην πραγματικότητα, είναι μια από τις πιο συστηματικές και διαδεδομένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δυστυχώς παραμένει ευρέως ατιμώρητη.

Καθημερινά σε όλο τον κόσμο, χιλιάδες γυναίκες κακοποιούνται ψυχολογικά και σωματικά από τον σύζυγο, τον σύντροφο ή μέλη της οικογένειας τους στην «ασφάλεια» του ίδιου τους του σπιτιού, γίνονται θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο της εργασίας ή της εκπαίδευσης. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει οδηγήσει σε νέες μεθόδους άσκησης βίας κατά των γυναικών, με την έμφυλη κυβερνοβία να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Στην Ελλάδα, χιλιάδες είναι οι γυναίκες που έχουν καλέσει στη γραμμή SOS 15900 ή έχουν απευθυνθεί στο υποστηρικτικό δίκτυο δομών της πάλαι ποτέ Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων.

Οι γυναίκες καλούνται να σπάσουν τη σιωπή τους και να μιλήσουν, όμως όταν το αποφασίζουν βρίσκονται αντιμέτωπες με την έλλειψη κατάλληλων υποστηρικτικών δομών και ένα αναποτελεσματικό σύστημα προστασίας που αφήνει τους δράστες ατιμώρητους και τις γυναίκες απροστάτευτες.

Τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου, στην κεντρική πλατεία των Ψαχνών, οι Κοινωνικές Υπηρεσίες του Δήμου Διρφύων Μεσσαπίων, ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας για τηνΕξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, πραγματοποίησαν εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των δημοτών με διανομή έντυπου υλικού και διαδραστικές παρεμβάσεις από μαθητές του Δήμου. Οι μαθήτριες του Τομέα Β’-Γ” ΥΓΕΙΑΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΕΞΙΑΣ του ΕΠΑΛ Ψαχνών συμμετείχαν ενεργά στις δράσεις με διάφορους τρόπους όπως αφίσες, ζωγραφιές και άλλες δραστηριότητες.

Η βία κατά των γυναικών είναι ένα έγκλημα που συχνά μένει στη σιωπή.

Η αλλαγή νοοτροπίας ξεκινά από εμάς!

Σπάσε τη σιωπή!

 Καρλέτσου Βάσω

Η ταινία «Δεν είσαι μόνη» είναι μία δραματική ιστορία που εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις και την αίσθηση της μοναξιάς. Οι χαρακτήρες της ταινίας αντιμετωπίζουν προκλήσεις και συγκρούσεις που τους φέρνουν πιο κοντά, ενώ παράλληλα αναδεικνύονται οι εσωτερικές τους αγωνίες. Η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι εξαιρετικές προσφέροντας μια βαθιά και συγκηνητική  εμπειρία. Οι θεατές μπορούν να αναγνωρίσουν τις δικές τους εμπειρίες μέσα από τις ιστορίες των χαρακτήρων κάνοντάς τους να νιώσουν πως δεν είναι μόνοι στις δυσκολίες. Συνολικά, η ταινία προσφέρει μια ελπιδοφόρα προοπτική για την ανθρώπινη σύνδεση και την  υποστήριξη που μπορούμε να προσφέρουμε ο ένας στον άλλο.  Σας συνιστώ να την παρακολουθήσετε !!!

Δημητρίου Τριανταφυλλιά