του μαθητή BADIAGA SOULEYMANE SEIDY, μαθητή της Β τάξης του Εσπερινού Γυμνασίου με ΛΤ Μυτιλήνης
μετάφραση στα Ελληνικά Κορολόγου Ευγενία (δντρια Εσπερινού Γυμνασίου με ΛΤ Μυτιλήνης)
Η ειρήνη δεν υπογράφεται πάνω σε γυαλιστερές σελίδες συνθηκών.
Υφαίνεται αργά μέσα στη σάρκα των ανθρώπων, εκεί όπου ο πόνος άφησε βαθιές ουλές.
Γεννιέται από την αλήθεια που κάποιος επιτέλους τολμά να ξεστομίσει— ακόμη κι όταν τρέμει, ακόμη κι όταν ταράζεται
Γιατί δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς μνήμη.
Οι νεκροί ζητούν να τους ονομάσουμε, οι ζωντανοί, να τους ακούσουμε.
Η συγχώρεση δεν ανθίζει πάνω σε ψέματα, χρειάζεται φως, δικαιοσύνη και μια πνοή ανθρωπιάς.
Η δικαιοσύνη δεν είναι εκδίκηση. Είναι η αργή αναγνώριση πως κάθε ζωή έχει αξία,
πως κάθε δάκρυ αξίζει να σκουπιστεί, πως κάθε φιμωμένη φωνή πρέπει να αναδυθεί ξανά.
Είναι το χέρι που απλώνεται χωρίς να αρνείται το κακό που έγινε, αλλά πιστεύει στη δύναμη του ανθρώπου να σταθεί ξανά όρθιος.
Και τότε — μόνο τότε — η ειρήνη γίνεται δυνατή.
Όχι η ειρήνη των νεκροταφείων, όπου όλα είναι σιωπηλά, αλλά η ειρήνη των ξύπνιων συνειδήσεων, όπου η καρδιά χτυπά χωρίς φόβο, όπου ο κόσμος μαθαίνει να αναπνέει μαζί.
Η αλήθεια είναι επώδυνη, ναι, μα αυτή είναι που θεραπεύει.
Δεν καταδικάζει—απελευθερώνει.
Κάνει την ειρήνη όχι ένα εύθραυστο όνειρο, αλλά ένα αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα, επειδή χτίζεται πάνω στην αποκατεστημένη αξιοπρέπεια.
Φωτογραφία από Ahmed Nishaath στο Unsplash
