της Ελένης Ηλία, μαθήτριας της Γ τάξης του Εσπερινού ΓΕΛ Πολυγύρου
Επιμέλεια: Βασιλική Φυτώκα
Η σημασία της μόρφωσης και μάλιστα της τυπικής εκπαίδευσης ανέκαθεν είχε σημασία και θεμελίωνε την πρόοδο και την ισοτιμία των ανθρώπων σε κάθε κοινωνία κι εποχή.
Στη σύγχρονη εποχή, όμως, έχει κυρίαρχο λόγο. Οι σχέσεις παιδιών κι εκπαιδευτικών είναι κομβικές, γιατί τα σημερινά παιδιά, μέσα στις αντινομίες του καιρού μας, βιώνουν ψυχολογικές συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να χρειάζονται ευέλικτη καθοδήγηση για να τις ισορροπήσουν. Αλλιώς, εκφράζουν συχνά έναν αρνητικό εαυτό, επιθετικότητα και άρνηση για συνεργασία με τους μεγαλύτερους.
Συνεπώς, απαιτείται από τους εκπαιδευτικούς μεγαλύτερη προσπάθεια, υπομονή και ευελιξία, για να προσεγγίσουν με κατάλληλο τρόπο ιδίως τους εφήβους, ώστε να επικοινωνήσουν μαζί τους και να τους εμπνεύσουν, για να μεταλαμπαδεύσουν όχι μόνο γνώσεις αλλά και πολύτιμες αξίες ζωής.
Βέβαια, να επισημάνουμε, ότι το σχολείο δεν μπορεί να επιδράσει στα παιδιά σε βάθος, αν δε συνεργάζεται με την οικογένεια. Αν οι γονείς δεν συμπορεύονται ιδεολογικά με τους εκπαιδευτικούς, μεταδίδουν συγκεχυμένα μηνύματα και δε βοηθούν τους νέους ανθρώπους να αναπτύξουν κριτική στάση απέναντι στα καταναλωτικά και άλλα αρνητικά πρότυπα της σύγχρονης κοινωνίας.
