Πατήστε εδώ για να κάνετε την άσκηση.

βιβλιοπαρουσίαση από τον Ευάγγελο Γ.

  Βιβλίο: Τα αθλητικά παπούτσια του Όλι

  Συγγραφέας: Rachel Andersen

  Ζωγραφιές: Ken Cox

  Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Όλι, ένα παιδί που είχε άσχημα παπούτσια και δεν ήξερε να διαβάζει. Στο σχολείο η  συμμαθήτριά του η Αλίσια τον κορόιδευε και του έλεγε ότι ακόμα και τα νήπια γνωρίζουν να διαβάζουν και έχουν και  τέλεια παπούτσια, ενώ τα δικά του ήταν χάλια. Μια μέρα ο φίλος του ο Λι Λιγκ του είπε όταν σχολάσουν να πάνε βόλτα στο μαγαζί με τα αθλητικά. Πήγαν και είδαν πολλά παπούτσια.

Όταν πήγε σπίτι του, ο Όλι είπε στον πατέρα του ότι θέλει καινούρια παπούτσια, αλλά ο πατέρας του δεν είχε χρήματα και του απάντησε ότι ίσως τα αγόραζαν μια άλλη φορά. Όταν ο πατέρας του απέκτησε μερικά χρήματα, πήγαν σε ένα μαγαζί στην άκρη της πόλης να αγοράσουν φθηνά παπούτσια. Ο Όλι πήρε παπούτσια από μία άγνωστη μάρκα. Όταν επέστρεψαν στο σπίτι, ο Όλι ανακάλυψε ότι τα παπούτσια μιλούσαν.

Από τότε, τα παπούτσια ζητούσαν από τον Όλι να περπατάει με προσοχή και να διαβάζει τις πινακίδες στο δρόμο, για να μάθει να διαβάζει. Σιγά σιγά ο Όλι άρχισε να διαβάζει προτάσεις, κειμενάκια και ύστερα βιβλία. Ο Όλι μπήκε σε έναν κόσμο χαράς και ευτυχίας και όλοι τον συμπαθούσαν.

Βιβλίο: Η Ρίκη δεν είναι πια πιτσιρίκι

Συγγραφέας: Χατζοπούλου – Καραβία, Λεία

Εκδόσεις: Πατάκη

Μια μέρα σε ένα δάσος, γεννήθηκε ένας τυφλοπόντικας με το ελάττωμα να βλέπει. Αυτό το ποντίκι το ονόμασαν Ρίκη.

Όταν περπατούσε στο δάσος μια μέρα, γνώρισε ένα άλλο ποντίκι τον Σιλβάτικο, παντρεύτηκαν και ήθελαν να ζήσουν μαζί, όμως κατοικούσαν σε διαφορετικά μέρη. Η Ρίκη ως τυφλοπόντικας μένει σε λαγούμια, ενώ το Σιλβάτικος πάνω στα δέντρα. Έκαναν συμφωνία ότι το καλοκαίρι και την Άνοιξη θα μένουν στα δέντρα και το φθινόπωρο και το χειμώνα, θα ζουν στα λαγούμια, για περισσότερη ζέστη.

Απέκτησαν 4 παιδάκια, 2 αγόρια και 2 κορίτσια. Τον Βόκη, τον Τίκι, την Σίσση και την Λίλη. Στο καθένα άρεσε κάτι διαφορετικό. Στη Σίσση άρεσε να μαθαίνει διάφορα πράγματα για τη φύση, στη Λίλη άρεσε το νερό και ήθελε να μάθει τη γλώσσα των ψαριών, στον Τίκη άρεσε ο ουρανός και ήθελε να μάθει τη γλώσσα των πουλιών και στον Βάκη άρεσε να τρώει. Τα ποντικάκια είχαν πολλές απορίες και σε κάθε ερώτηση απαντούσε η έξυπνη γειτόνισσά τους, η κυρία Γλαυξ που ήταν μια σοφή κουκουβάγια.

Τα ποντίκια μεγάλωσαν και γνώρισαν τα ξαδέρφια τους, που ήταν άγρια και επιθετικά. Τα ποντικάκια νόμιζαν πως θα παίξουν μαζί τους κάτι όμορφο και φιλικό, όμως δεν ήταν έτσι. Τα ξαδέρφια τους έπαιζαν ξύλο και έπεφτε ο ένας πάνω στον άλλο. Τα ποντίκια δεν ήθελαν να παίξουν και κάθησαν στην άκρη.

Τα ποντικάκια μεγάλωσαν οι άλλο και κατάφεραν αυτά που ήθελαν να κάνουν. Παντρεύτηκαν και έζησαν όλοι μαζί στο σπίτι τους.

]]> https://schoolpress.sch.gr/esxolikiefimerida2324/archives/1062/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/esxolikiefimerida2324/archives/1061 https://schoolpress.sch.gr/esxolikiefimerida2324/archives/1061#comments Sun, 08 Mar 2026 18:52:42 +0000 kalogiannis http://schoolpress.sch.gr/esxolikiefimerida2324/?p=1061 ....]]> κείμενο από τον Άγγελο Αρσ.

Υλικά

20 γραμμάρια χαμόγελο

200 γραμμάρια αγάπη

250 γραμμάρια ευτυχία

400 γραμμάρια παιχνίδι

420 γραμμάρια εμπιστοσύνη

500 γραμμάρια γέλια

370 γραμμάρια σεβασμό

Εκτέλεση

Ρίξτε σε ένα μπολ τα 200 γραμμάρια αγάπη, τα 250 γραμμάρια ευτυχία, τα 400 γραμμάρια παιχνίδι, τα 420 γραμμάρια εμπιστοσύνη, τα 500 γραμμάρια γέλια και τα 370 γραμμάρια σεβασμό.

Βάλτε τα σε ένα ταψί και ψήστε τα για 40 λεπτά περίπου. Βγάλτε τα και να τα σερβίρετε σε έναν δίσκο γεμάτο με χαμόγελα.

                                      Καλή όρεξη!

Ήταν ένα παιδί που ονομάζονταν Λάκης και ήταν 16 χρονών. Δεν ήθελε να πάει στο Λύκειο, γι αυτό βοηθούσε τον πατέρα του στα χωράφια. Κάθε μέρα το πρωί πήγαινε στο χωράφι με το αγροτικό και στην καρότσα είχε ένα γάιδαρο. Όμως ο γάιδαρος γλιστρούσε από την καρότσα και ο Λάκης νευρίαζε, γιατί έπρεπε να τον ξανανεβάζει στην καρότσα και να τον ξανανεβάζει. Μάλιστα από τα νεύρα του ο Λάκης έσβησε ένα τσιγάρο στην πλάτη του γάιδαρου. Για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, μίλησε με τους γονείς του και αποφάσισαν να τον πουλήσουν. Τον Λάκη δεν τον ένοιαζε τίποτα, τον ένοιαζε η YAMAHA του και τα λεφτά που θα πάρει από το γάιδαρο.

Την άλλη μέρα τον πήγαν στο παζάρι και εκεί γνώρισε δύο γάιδαρους, που έγιναν φίλοι του και ονομάζονταν Σταχτής και Μαυρομάτα. Φορούσαν σαμάρι, όμως αυτός το σιχαινόταν και όλοι όσοι προσπάθησαν να του φορέσουν δεν τα κατάφεραν και τραυματίστηκαν.

Μια μέρα ήρθε ένας κύριος στο στάβλο. Η Μαυρομάτα αναρωτήθηκε “μήπως θέλει να πάρει κάποιον από εμάς;”. Οι γάιδαροι το συζήτηι τελικά ο κύριος πήρε τη Μαυρομάτα και έμειναν μόνο ο Σταχτής και ο γάιδαρος. Πέρασε μίασαν κα δυο μέρες και ένας άλλος κύριος είπε για τον γάιδαρο “τί όμορφος που είναι, αυτόν θέλω να πάρω” και τον καλολογούσε. Τότε ο ιδιοκτήτης του στάβλου είπε στον κύριο να φύγει, όμως αυτός του εξήγησε ότι θέλει να αγοράσει αυτόν τον γάιδαρο. Ο ιδιοκτήτης ότι αυτός ο γάιδαρος θα του δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Όμως ο κύριος επέμενε και τον αγόρασε. Ο γάιδαρος σκέφτονταν αν θα του φέρονταν καλά εκεί που θα πάει και τι θα απογίνει ο Σταχτής.

Πηγαίνοντας ο γάιδαρος με τον κύριο στο χωριό, εκεί που θα ζούσε πλέον, είδε μια πηγή και ο κύριος τον άφησε ελεύθερο να πιει νερό. Τότε κατάλαβε πόσο διψασμένος ήταν. Ο κύριος τον φώναζε Μπέμπη και του είπε: “λοιπόν , Μπέμπη, τι λες; Δεν είμαι αυτοκράτορας ; Μέσα στη φύση, μέσα στην πλάση, μέσα στο σύμπαν ολάκερο. Όποιος ζει μέσα σ΄ αυτή την ομορφιά, δεν είναι αυτοκράτορας; Εσύ δεν νιώθεις αυτοκράτορας; Είναι ντε … Τι να τα κάνω εγώ τα πλούτη, τι να τα κάνω τα λεφτά, τα σπίτια, τ΄ αμάξια, τα αεροπλάνα; Μα ποιος είναι ο αυτοκράτορας; Ποιος είναι περισσότερο ευτυχισμένος από μένα τούτη τη στιγμή … Γιατί να πάω να ζήσω μέσα στις πόλεις, μέσα στο μπετόν και στα τσιμέντα. Μέσα στο γκρίζο,, στην ασχήμια … Για δες πώς λάμπει ο κόσμος! Για δες πώς λικνίζονται τα φύλλα! Για δες το χρώμα τ΄ ουρανού σε λίγο που θα σουρουπώνει … Άκου τις σαύρες, τις χελώνες και τα φίδια που σέρνονται μες στα χορτάρια … Άκου τον κούκο που δεν κουράζεται να λέει πώς ήρθε η άνοιξη. Άκου το νερό πώς χαίρεται να κυλάει … Τι άλλο θέλω; Λοιπόν, Μπέμπη, δεν είμαι ο αυτοκράτορας;” Με αυτά και με αυτά ο αυτοκράτορας έφτασε σπίτι. Η κυρία Αλεξάνδρα μόλις είδε το γάιδαρο, άρχισε να φωνάζει και μαζί με τον αυτοκράτορα τον έβαλαν στο υπόγειο. Ο αυτοκράτορας ψιθύρισε στο γάιδαρο: “η κυρία Αλεξάνδρα είναι πολύ καλή κυρία και με αγαπητή και καλή, απλώς κάποιες φορές έχει τα παράπονά της”.

Στο υπόγειο ο γάιδαρος γνώρισε τους φίλους που έφτιαχναν το σπίτι τους. Ήταν τα χελιδόνια. Ο αυτοκράτορας τον τάιζε στο στόμα ψωμί και ο γάιδαρος, για να ευχαριστήσει τα χελιδόνια για την παρέα τους, ήθελε να τους δώσει ψωμί, όμως έφυγαν και δεν πρόλαβε να τους δώσει.

Ο αυτοκράτορας έπαιρνε τον γάιδαρο στο αμπέλι και τις ελιές και έβλεπε τον κύριο ανάμεσα στα δέντρα. Μια μέρα δεν τον είδε και άρχισε να ανησυχεί. Τότε άκουσε τη φωνή του αυτοκράτορα να του λέει: “έλα εδώ”. Ο γάιδαρος πήγε και τον είδε πίσω από έναν βράχο. Αυτό έγινε πολλές φορές, ώσπου μια μέρα νόμιζε ότι ήταν πίσω από το βράχο, αλλά τον βρήκε πεσμένο με το χέρι του στην καρδιά. Ο γάιδαρος κατάλαβε τι είχε γίνει και έτρεξε να ζητήσει βοήθεια από την κυρία Αλεξάνδρα. Αυτή ταράχτηκε όταν κατάλαβε τι έγινε και με την κόρη της την Αθανασία τον πήγαν στον νοσοκομείο.

Όλος ο κόσμος έδινε τα συγχαρητήριά του στο γάιδαρο που έσωσε τον αυτοκράτορα και τα παιδιά έπαιζαν μαζί του, παρόλο που οι μαμάδες τους έλεγαν να απομακρυνθούν.

Όταν έφεραν στο σπίτι τον αυτοκράτορα, αυτός ζήτησε να δει το γάιδαρο. Όταν ήρθαν αντιμέτωποι, ο αυτοκράτορας έκανε μια αγκαλιά στο γάιδαρο και του είπε “ευχαριστώ”. Αργότερα, κάτι περίεργο είδε ο γάιδαρος στην πόρτα του υπογείου. Είδε το Λάκη. Αυτός του είπε “ναι, δεν είναι παραίσθηση ο Λάκης σου. Σε χρειαζόμαστε. Ήρθα να σε πάρω …”. Τότε ο αυτοκράτορας είπε στο γάιδαρο “τα έχω κανονισμένα. Πήγαινε εσύ με το Λάκη τώρα για το χειμώνα και το καλοκαίρι θα ξανάρθεις”. Ύστερα ο αυτοκράτορας συμβουλή στο Λάκη. Συγκεκριμένα του είπε “να τον ταΐζεις πάντα ψωμί στο στόμα”.

Στο δρόμο, είπε ο Λάκης στο γάιδαρο “μη φοβάσαι, τη μηχανή την έκλεισα στο γκαράζ”. Όταν έφτασαν όλοι χάρηκαν που τον είδαν.

Συγγραφέας: Τζάννι Ροντάρι

Εκδόσεις: Πατάκης

βιβλιοπαρουσίαση από το Γιώργο Γ.

Τα τρία αδέρφια

Μια θλιμμένη ημέρα ο κόμης Αλκουίνο πέθανε. Στην κηδεία του, ο συμβολαιογράφος διάβασε ένα γράμμα στους 3 γιους του κόμη. Το γράμμα έλεγε πως την περιουσία του θα τους την έδινε σε ένα χρόνο και πως για να περάσει ο χρόνος, έπρεπε να κάνουν ένα ταξίδι, ενώ θα είναι δεμένοι με ένα σχοινί.

Δεν έχασαν χρόνο και ξεκίνησαν. Στους δρόμους όλοι γελούσαν, αλλά δεν τους πείραζε. Η ώρα περνούσε μέχρι που τα δύο αδέρφια έκοψαν το σχοινί και έφυγαν. Ο τρίτος, αφού περπάτησε, άκουσε να λένε για κάποιους κλέφτες. Εκείνος δεν έδωσε σημασία, αλλά μετά σκέφτηκε ότι αν έβρισκε μια ομάδα, θα τα κατάφερνε να τους πιάσει. Όταν εκείνος και η ομάδα του βρήκαν τους κλέφτες, εκείνοι ήταν κοιμισμένοι και είχαν αιχμαλωτίσει τα δύο του αδέρφια.

Τότε είπαν ο ένας αδερφός στον άλλο “δεν θα ξαναχωριστούμε ποτέ.”

Ο Πακέτος πήγαινε στη θάλασσα 

Ο Μόττι είναι ο πιο έξυπνος κλέφτης της πόλης. Ο φίλος του Μόττι είναι ο Πακέτος, ο οποίος έχει ρευματισμούς, για αυτό ο Μόττι τον έστειλε στη θάλασσα στην παραλία Χ.

Κάποιες μέρες μετά, ο Πακέτος είχε κάνει φίλους στην παραλία, αλλά οι υπεύθυνοι της παραλίας, του είπαν ότι το ραδιόφωνο που είχε, απαγορευόταν. Εκείνος τους απάντησε πως δεν το ανοίγει ποτέ. Στην πραγματικότητα το ραδιόφωνο ήταν πομπός και ό,τι άκουγε ο Πακέτος, το ακούτε και ο Μόττι. Όταν ο Μόττι μάθαινε ότι κάποια οικογένεια θα λείπει, τους έκλεβε τα πάντα από το σπίτι τους.

Η αστυνομία ερευνούσε για μέρες, μέχρι που βρήκαν τον Πακέτο σε μια καφετέρια να ακούει στο ραδιόφωνο έναν αγώνα. Ο αστυνομικός τον ρώτησε “γιατί ήρθες εδώ, αφού έχεις ραδιόφωνο;”. Ο Πακέτος δεν απάντησε. Ο αστυνομικός καταλαβε τι έκαναν και συνέλαβε τον Μόττι και τον Πακέτο.

Στο δικαστήριο δεν είχαν αποδείξεις, ώσπου ο Πακέτος, έδειξε τον πομπό και έτσι τους πήγαν στη φυλακή.

Ο μάγος Μαρένο

Κάποτε δύο παιδιά ο Πίκολο και η Γκρατσιέλλα, είπαν στην μαμά τους πώς θα πάνε στο δάσος να πάρουν μούρα.

Καθώς βρίσκονται στο δάσος, είδαν μια σπηλιά, την οποία ήθελαν πολύ να την δουν από μέσα, αλλά εκεί υπήρχε ένας μάγος. Τον πλησίασαν και τον ρώτησαν τι έκανε εκεί πέρα. Εκείνος τους είπε ότι ο μόνος τρόπος να φύγει από αυτή την σπηλιά, ήταν να κάνει ένα καλό μαγικό σε κάποιον. Τους είπε επίσης, ότι δεν μπορούσε να κάνει κάτι, γιατί οι άνθρωποι τα έχουν όλα, μπορούν να μιλήσουν με κάποιον από μακριά, να δουν τι γίνεται στην άλλη άκρη του κόσμου και διάφορα άλλα.

Τα παιδιά του είπαν ότι μπορεί να τους δώσει λίγα μούρα που χρειάζονταν. Ο μάγος το έκανε και με αυτή την καλή πράξη, ελευθερώθηκε. Τα παιδιά στο τέλος ανυπομονούσαν να πουν το πώς πέρασαν, στους γονείς τους.

.

Πρόσκληση 

Αγαπητοί κάτοικοι της Ελασσόνας

        Ο Δήμος Ελασσόνας σας προσκαλεί στην υποδοχή της Ολυμπιακής φλόγας στην πόλη μας. Η υποδοχή θα γίνει την Τρίτη 2/12/2025. Θα ξεκινήσει στις 13:00, στην κεντρική πλατεία της Ελασσόνας.

                                           Από το Δήμο Ελασσόνας

βιβλιοπαρουσίαση από την Αθανασία Γκ.

Η ιστορία ξεκινά όταν εξαφανίζεται η Ντόροθι Σνοτ και προκαλεί πανικό. Κάποια ζωάκια συνεργάζονται για να λύσουν το μυστήριο. Όλοι μαζί ψάχνουν στοιχεία στο σπίτι της Ντόροθι. Αφού τα ζωάκια έψαξαν σε πολλά μέρη για υπόπτους και πολλές μπερδεμένες ιστορίες, τελικά κατέληξαν ότι η Ντόροθι έγινε πεταλούδα και πέταξε, γιατί νόμιζε πως τα φτερά της δε θα αρέσουν σε κανέναν.

Το βιβλίο μας μιλάει για την αξία της φιλίας, της εξυπνάδας και της επιμονής. Οι πρωταγωνιστές είναι η Ντόροθι Σνοτ, ο Κορνήλιος Κρικ που είναι σκίουρος και η συνεργάτιδά του, η Μάρθα που είναι πυγολαμπίδα.

Ο Πασπαρτού ένας άσπρος γατούλης το δάσος δεν το έχει δει ποτέ. Ούτε ήξερε τι είναι δάσος, ούτε ήθελε να μάθει. Το μόνο που ήξερε για τα δάση ήταν ότι έχουν τριανταφυλλιές και οι τριανταφυλλιές τσιμπάνε.

Ενώ ήταν βολεμένος και ευτυχισμένος στα μαξιλαράκια του, ήρθαν τα παιδιά, ο Πάνος και η Χριστίνα, από το σχολείο, το οποίο είναι το χειρότερο πράγμα που μπορούσε να του συμβεί, γιατί όταν τα παιδιά γυρνάνε από το σχολείο με ένα χαρτί και είναι χαρούμενα όταν το δείχνουν στη μαμά τους, κάτι κακό γίνεται. Το χειρότερο είναι ότι πάνε στο χωριό τους για διακοπές και τελειώνει η ξεκούραση.

Η Χριστίνα τον πήρε στην αγκαλιά της, τον έβαλε στο αμάξι και φύγανε για το χωριό τους. Όταν φτάσανε στο χωριό όλοι μπήκανε μέσα στο σπίτι. Η Χριστίνα έπαιζε με τον Πασπαρτού, ενώ ο Πάνος δεν του έδινε σημασία, γιατί εκείνος νοιαζόταν για τα χρυσόψαρα του. Ο Πασπαρτού νευρίασε με αυτό και αποφάσισε όταν δεν έβλεπε κανείς, να ανέβει στο τραπέζι που ήταν η γυάλα με τα χρυσόψαρα του Πάνου, άπλωσε το ποδαράκι του και “πλατς”, έριξε κάτω τη γυάλα και η γυάλα έσπασε. Όταν η Χριστίνα το άκουσε, άρχισε να τον ψάχνει σε όλο το σπίτι, για να τον μαλώσει. Ο Πασπαρτού φοβήθηκε ότι η Χριστίνα θα του έριχνε καμιά δυνατή σφαλιάρα και θα τον μάλωνε, με αποτέλεσμα ο Πασπαρτού να φύγει από το σπίτι και να πάει στο δάσος!!!

Εκεί πέρασε πολλές περιπέτειες, αλλά η αγαπημένη του ήταν εκείνη που τριγυρνούσε στο δάσος μόνος, πεινασμένος και κουρασμένος, με χτυπημένο πόδι, μέχρι που μια οικογένεια τον είδε κι άρχισε να πηγαίνει προς τον Πασπαρτού. Όταν τον είδαν κατάλαβαν τι ήθελε. Νόμιζαν ότι ήθελε να τον υιοθετήσουν, μέχρι που είδαν το καρτελάκι που φορούσε. Έτσι, αντί να τον υιοθετήσουν, του έδωσαν φαγητό και τον έκαναν να τους ακολουθήσει μέχρι το χωριό. Τον χάιδεψαν τον αποχαιρέτησαν και μετά έφυγαν.

Ο Πασπαρτού έλειπε για 3 μέρες και η Χριστίνα άρχισε να ανησυχεί όλο και πιο πολύ, για το αν ο Πασπαρτού θα γυρίσει ή όχι. Τελικά όταν γύρισε, η Χριστίνα καταχάρηκε που τον είδε, αλλά και στεναχωρήθηκε, γιατί είχε το χτυπημένο πόδι. Ύστερα τον σύστησε στην καινούρια της φίλη με την οποία έπαιζε όσο ο Πασπαρτού έλειπε. Η Χριστίνα τον γιάτρεψε και του διηγήθηκε τι πέρασε ενώ έλειπε. Είπε ότι έστειλε τον μπαμπά της 3 φορές στο δάσος να τον ψάξει και η μαμά της είπε και στους γείτονες να τον ψάξουν. Ο Πάνος είπε στους φίλους του να ψάξουν όσο εκείνη έκλαιγε και κοιτούσε από το παράθυρο του σπιτιού της στο δάσος, μήπως τον δει.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, ο Πασπαρτού δεν ήθελε να ακούσει ούτε τη λέξη “δάσος”.

 Δείτε τον ψηφιακό χάρτη που έκαναν με τα εργαλεία της e-me, ο Άγγελος Αρσ. και ο Γιώργος Γ., πατώντας εδώ

]]> https://schoolpress.sch.gr/esxolikiefimerida2324/archives/1041/feed 0