βιβλιοπαρουσίαση από τη Βασιλική Δ.
Την ιστορία του μικρού πρίγκιπα μας την αφηγείται ένας πιλότος ο Antoine de Saint-Exupery.
Όταν ήταν μικρός, ήταν καλός στη ζωγραφική. Μια φορά φορά ζωγράφισε ένα βόα να είχε φάει έναν ελέφαντα. Τότε έδειξε το αριστούργημά του στους μεγάλους και τους ρώτησε: “Τι είναι αυτό”. Οι μεγάλοι απάντησαν ότι είναι ένα καπέλο. Ύστερα απογοητεύτηκε και αποφάσισε να πάρει τη ζωγραφιά μαζί του και να ρωτάει όποιον βρίσκει, “τι είναι, τι δείχνει το έργο του”. Το έκανε και έπαιρνε συνέχεια την ίδια απάντηση: “ΚΑΠΕΛΟ ΕΙΝΑΙ!!”
Μετά από χρόνια, όταν μεγάλωσε, ο πιλότος πήγε μία αποστολή με το αεροπλάνο του. Αυτό χάλασε, έπεσε και βρέθηκε στην έρημο. Τότε άκουσε μία φωνή, να του λέει: “Γεια σου, τι κάνεις;” Ήταν ένα ξανθό, μικρό αγοράκι, με κίτρινο κασκόλ και όμορφα ρούχα. Ηταν ο “ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ”. Αυτός άρχισε να του λέει: “Σε παρακαλώ, ζωγράφισέ μου ένα Αρνί !!!”. Ο πιλότος τρόμαξε και του είπε:”Εγώ δεν ξέρω να ζωγραφίζω, είμαι καλός σε άλλα πράγματα” και ο μικρός πρίγκηπας του απάντησε: “Δεν πειράζει, ό, τι μπορείς κάνε”. Τότε ο πιλότος του έδειξε τη ζωγραφιά με το βόα και ο μικρός πρίγκηπας θυμωμένος του είπε: “Όχι! Δε θέλω έναν βόα που κατάπιε έναν ελέφαντα, θέλω ένα αρνί!!!”. Μετά από πολλές ζωγραφιές που έκανε ο πιλότος, ο μικρός πρίγκιπας έλεγε: “ΌΧΙ”. Ο πιλότος εκνευρίστηκε και του ζωγράφισε ένα κασόνι και του είπε: “Το αρνί σου είναι εδώ μέσα.” Αργότερα ο μικρός πρίγκηπας ρώτησε: “Το αρνί μου θα θέλει αρκετό φαγητό, για να ζήσει; Γιατί στον πλανήτη μου όλα είναι μικρά”. Ο πλανήτης που ζούσε ο μικρός πρίγκηπας ήταν ο Β612 και ήταν μικρός λίγο μεγαλύτερος από ένα σπίτι, είχε μικρά ηφαίστεια και ένα τριαντάφυλλο. Ο μικρός πρίγκηπας ρώτησε τον πιλότο, γιατί τα τριαντάφυλλα έχουν αγκάθια. Αυτός δεν ήξερε τι να απαντήσει και έβγαλε κάτι από το μυαλό του, ότι τα λουλούδια είναι κακά και τα έχουν για να πειράζουν τους άλλους. Όμως ο μικρός πρίγκιπας είπε: “ Όχι!, τα λουλούδια είναι αθώα και καλά και δε θα το έκαναν αυτό” , γιατί το τριαντάφυλλο το πρόσεχε, ήταν σαν φίλος του. Κάθε μέρα το πότιζε, το σκέπαζε από τον ήλιο και το αγαπούσε. Τη νύχτα το έβαζε μέσα σε μια γιάλα, για να κοιμηθεί. Ο πιλότος ένιωσε ανόητος και τον πήρε στην αγκαλιά του και κοιμήθηκε.
Ο μικρός πρίγκηπας εξερεύνησε πολλούς πλανήτες. Στον πρώτο κατοικούσε ένας βασιλιάς που ήθελε που ήθελε να διατάζει και δεν ήθελε κάποιος να μην τον ακούει. Στον δεύτερο πλανήτη ζούσε ένας ματαιόδοξος, που ήθελε όλοι να τον χειροκροτούν και να τον θαυμάζουν. Στον επόμενο πλανήτη κατοικούσε ένας μπεκρής, αυτός έπινε για να ξεχνάει. Στον τέταρτο πλανήτη ήταν ένας επιχειρηματίας, αυτός μετρούσε τα αστέρια για πολλές μέρες και νόμιζε ότι του ανήκουν. Ο πέμπτος πλανήτης ήταν ο μικρότερος, ίσα που χωρούσε επάνω του ένα φανάρι και ένας φαναρανάφτης. Αυτός έκανε μόνο ένα πράγμα, άναβε το φανάρι του κάθε δευτερόλεπτο. Ο έκτος πλανήτης ήταν δέκα φορές μεγαλύτερος από τον τελευταίο. Τον κατοικούσε ένας γέρος που έγραφε τεράστια βιβλία και ήταν σοφός. Ο έβδομος πλανήτης ήταν η γη. Εκεί συνάντησε τον πιλότο και μια αλεπού που του είπε να παίξουν. Η αλεπού όμως του απάντησε ότι δεν μπορεί, γιατί δεν την έχουν εξημερώσει. Η αλεπού είπε επίσης ότι
“Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια.”
Αργότερα γνώρισε και το φίδι και ο μικρός πρίγκιπας άφησε το σώμα του στη γη και την ψυχή του στα αστέρια.
Από εκείνη την ημέρα ο πιλότος αναρωτιέται:
Πώς είναι το τριαντάφυλλο;
Θα είναι καλά;
Τι θα κάνει τώρα;
Το αρνί πώς θα είναι;
Η απάντηση για αυτά είναι ΜΙΑ. ΝΑΙ!!! Είναι καλκά, για τί είναι παιδί που πάντα χαμογελά και περνάει καλά με το δικό του τρόπο και αυτό δεν αλλάζει. Κοιτάζει τυα αστέρια και σκέφτεται αυτόν και τον πλανήτη του και τίποτε άλλο !!!
Ο μικρός πρίγκηπας μπορεί να είναι μικρός, αλλά έχει μεγάλη καρδιά
