Με αφορμή την ημέρα της Ελευθεροτυπίας πρέπει να αναρωτηθεί κανείς αν η δημοσιογραφία σήμερα με όλα τα προτερήματα και ελαττώματά της θεωρεί ότι τον εκφράζει. Δηλαδή να σκεφτεί αν πράγματι τον ωφελεί και αν πιστεύει ότι οι πιο πολλοί άνθρωποι θα εκφράσουν μια δυσαρέσκεια πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, καθώς υπάρχουν όντως προβλήματα στον τρόπο που ασκείται η δημοσιογραφία.
Τα προβλήματα αυτά είναι σοβαρά και αρκετά ώστε να προκαλέσουν τη δυσφορία του κοινού. Αρχικά, η επιφανειακή έκθεση των γεγονότων δεν προσφέρει επαρκή ενημέρωση, ενώ η κινδυνολογία των δημοσιογράφων και η ακατάσχετη φλυαρία τους κουράζει το κοινό και το απωθεί από αυτού του είδους την ενημέρωση. Επίσης, η παρουσίαση της ιδιωτικής ζωής ειδικά των ανθρώπων που συμμετέχουν στα ριάλιτι σοου φέρνει σε δύσκολη θέση του συμμετέχοντας. Ακόμη, η συγκάλυψη της αλήθειας αποτελεί συχνό φαινόμενο της δημοσιογραφίας. Επομένως, καταλαβαίνουμε ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες οδηγούν στην αναξιοπιστία των μέσων και των ειδήσεων όσο και των ίδιων των δημοσιογράφων αλλά και στην αγανάκτηση των τηλεθεατών.
Είναι φανερό ότι αυτή δεν είναι υποδειγματική άσκηση της δημοσιογραφίας. Ποια όμως θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του δημοσιογράφου εφόσον ασκεί το επάγγελμά του με σεβασμό και τηρώντας τους κανόνες δεοντολογίας; Ένας τέτοιος δημοσιογράφος πρέπει να είναι αντικειμενικός στην παρουσίαση των γεγονότων και θα έχει ως μόνο στόχο την αποκάλυψη της αλήθειας στους αναγνώστες, ακροατές και τηλεθεατές και όχι τη συγκάλυψή της για κανένα λόγο. Επίσης, πρέπει να έχει συναίσθηση της ευθύνης του και να διακατέχεται από κοινωνικά αισθήματα ώστε να μη υποκύπτει στο ψεύδος. Ακόμα, πρέπει να προστατεύει την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων και να μην κάνει ρατσιστικά σχόλια. Επιπλέον, δεν πρέπει να λασπολογεί και πρέπει να είναι απαλλαγμένος από πολιτικές και κοινωνικές προκαταλήψεις. Πολλά ακόμα θα μπορούσαμε να πούμε αλλά ας περιοριστούμε στα σημαντικότερα.
Ας αναφερθούμε όμως και στους λόγους που υπονομεύουν τη γνήσια δημοκρατία. Αρχικά ο χρηματισμός, η δωροδοκία είναι πολύ σημαντικός παράγοντας που προέρχεται είτε από κόμματα και φορείς εξουσίας για την εξυπηρέτηση πολιτικών συμφερόντων και σκοπιμοτήτων είτε από τα ίδια τα μέσα για ιδιοτελείς σκοπούς τηλεθέασης ή ακροαματικότητας. Ακόμη, οι προσωπικές πεποιθήσεις και ο φανατισμός ορισμένων δημοσιογράφων έχει παρόμοια αποτελέσματα. Όλα οδηγούν στην παραχάραξη της αλήθειας.
Έτσι, καταλήγουμε ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι στα μέσα και τις πληροφορίες που δίνουν διασταυρώνοντας κάθε πληροφορία, ώσπου να εξυγιανθεί η δημοσιογραφία προς όφελος όλων.
Βασιλική Γλύνη, Β2
