Και συ το σκότος ψάχνεις,
Το σκότος στα νεκρά φιλιά-
στ’ άδεια βλέμματα κι ανάσες,
το σκότος στ’ άδειο χώμα
στο χρυσό και το ασήμι,
το σκότος στην αλήθεια.
***
Αφού σ’ έκαψε το φως,
Το φως στα μαύρα μάτια
Στα άνθη των σωμάτων,
το φως στα άδεια χέρια
στου ποτηριού το γέμισμα,
το φως μέσα στο ψέμα.
***
Γιατί οι σκιές σχήμα δεν έχουν-
να τις καλύψεις δεν μπορείς.
Το φως διακόπτης όμως είναι,
Που είτε γεννά σκιές,
Είτε σπέρνει σκότος.
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΜΑΘΗΤΗΣ Α΄ ΤΑΞΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ
