Το ταξίδι μας στους μύθους του Αισώπου ολοκληρώνεται με την ιστορία του Λιονταριού και του Γαϊδάρου. Διαβάστε την ιστορία στο αρχαίο κείμενο, στη βλάχικη διάλεκτο του Μετσόβου και στην κρητική τοπική μας διάλεκτο.
Το Αρχαίο Κείμενο
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
Λέων και όνος κοινωνίαν πρός ἀλλήλους ποιησάμενοι ἐξήλθον ἐπί θήραν…
Γενομένων σε αὐτῶν κατά τι σπήλαιον ἐν ω σαν αίγες ἄγριαι, ὁ μὲν λέων πρό του στομίου στάς, ἐξιούσας παρετήρειτο… ὁ δὲ εἰσελθών ενήλατό τε αὐταῖς και ὀγκάτο ἐκφοβείν βουλόμενος…
τοῦ δε λέοντος τάς πλείστας συλλαβόντος, ἐξελθών ἐπυνθάνετο αὐτοῦ εἰ γενναίως ήγωνίσατο και τὰς αίγας ἐξεδίωξεν…
Ὁ δὲ εἶπεν, Αλλ” εξ ἴσθι ὅτι καγώ ἄν σε εφοβήθην, εἰ μὴ ἤδειν σε όνον όντα!
Η Βλάχικη Διάλεκτος (Μέτσοβο)
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
Ούν μαρ” κατούσα σ” ούνου τάρου ιρά σότσ σ” ισά σ” αλεγκά σ” άφλα πράβτζ σ” λιακάτσ.
Κάντου αυζούμσερα του ούνα μάρε γκούβα ακλό ιρά κάπρι σ” μάρε κατούσα στατού λα ούσα ντι μαρ” γκούβα σ λιμπρεα τσι σ” αφουάρα.
Τάρλου ίντρα νούντρου σ” αουρλά τα σιασπάρα.
Μαρ” κατούσα α κάτσε μαμούλτιλε. Τάρλου ισού αφάρα σ” καφτά σ” μβιάτσα αν αντρά τζόνε λούκρου σ αβινά κάπριλε.
Μαρ” κατούσα τζσε: Αλλά σε στι γκίνε σ” έου βατιασπαριάμου αν κ” νου στιάμου κ” χι τάρου.
Η Κρητική Διάλεκτος
Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
Μουλάρι ξεκαπίστρωτο και πονηρό λιοντάρι
Απίτις τα κιμιάσανε καναν τον κυνηγάρη
Και με την ώρα την πολλή που οι δυο τους κυνηγούσαν
Βρήκανε σπήλιο που σ” αυτό αίγες εκατοικούσαν
Το σχέδιο ήτανε εύκολο, κάτι που πάντα πιάνει
Μα ο κάθαής το ρόλο του εκάτεχε να κάνει
Γκαρίζοντας θα τρύπωνε γρήγορα το μουλάρι
Θα στέκουνταν στην είσοδο του σπήλιου το λιοντάρι
Οι αίγες θα ντεροσπούσανε από τη μουγκαλιά του
Και θα γλακούσαν να σωθούν όξω από τη σπηλιά τους
Κι εκειά θα τσι περίμενε ο λέων με καρτέρι
Και δε θα γλύτωνε ούτε μια απ” το δικό του χέρι
Όπως τα συμφωνήσανε, όρμηξε το μουλάρι
Γκαρίζωντας ως του “χε πει προ ολίγου το λιοντάρι
Κι αίγες εγλακούσανε στην έξοδο του σπήλιου
Μα δεν προλάβανε να δουν ξανά το φως του ήλιου
Ο λέων εκατασπάραζε τη μια πίσω απ” την άλλη
και μες σ” αυτό το μακελειό γροικά φωνή μεγάλη
Ο Γαίδαρος επρόβαιρνε κόρδωνε τη θωριά του
και ρώτα ανέ τ” αρέσανε τα ξετελέματά του
Τον επεργέλασε ευθύς με χάρη το λιοντάρι
«Θα σε φοβόμουνα κι εγώ α δεν ήσουν μουλάρι!!»
βούτα τη γλώσσα στο μυαλό πριχού να βγει η μιλιά σου
