Το 490 π.Χ. γίνεται η μάχη του Μαραθώνα. Υπήρξε μια στιγμή όπου το θάρρος των λίγων νίκησε την αλαζονεία των πολλών. Στον κάμπο ανάμεσα στα βουνά και στη θάλασσα οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς στάθηκαν απέναντι στους Πέρσες γνωρίζοντας πως πολεμούσαν όχι μόνο για τη γη τους, αλλά για την ελευθερία του ανθρώπου. Ο ήλιος ανέτειλε πάνω από τις ασπίδες και ο αέρας γέμισε με την ανάσα της αποφασιστικότητας. Όταν δόθηκε το σήμα, οι Έλληνες όρμησαν σαν κύμα που σπάει πάνω στα βράχια της τυραννίας.
Η σύγκρουση ήταν άγρια, μα σύντομη. Όταν πια η σκόνη καταλάγιασε, ο Μαραθώνας έγινε σύμβολο. Οι πολεμιστές που έπεσαν εκεί δε χάθηκαν. Έγιναν φλόγα στη μνήμη των αιώνων, υπόσχεση πως η ελευθερία αξίζει κάθε θυσία. Από τότε κάθε βήμα για την ελευθερία αντηχεί το ρυθμό εκείνης της ένδοξης ημέρας όπου η ψυχή της Ελλάδας ύψωσε το ανάστημά της ενάντια στο σκοτάδι. Ο αγγελιοφόρος που έτρεξε στην Αθήνα να μεταφέρει το μήνυμα της νίκης, έγινε θρύλος και το όνομά του χάρισε στον σύγχρονο κόσμο «Τον Μαραθώνιο». Αιώνες μετά ο Μαραθώνας εξακολουθεί να θυμίζει σε κάθε άνθρωπο ότι η ενότητα και το θάρρος ανατρέπουν κάθε υπεροχή.
Δημοσιογράφος: Κουμάρ Γκουρπρίτ
Πηγή: wikipedia
