Η ομάδα της σχολικής εφημερίδας προσκάλεσε την Έφη Μπούνα, γενική γραμματέα του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Πυλίων εν Αθήναις «το Ναυαρίνο» και Οργανωτική Γραμματέα της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας στο σχολείο μας. Η πρόεδρος του Συλλόγου, η κ. Πόλα Πολλάλη, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στην πρόσκλησή μας. Η κ.Μπούνα μοιράστηκε στιγμές από τη διαδρομή της οικογένειας της, άγνωστες ιστορίες για το δάσος της Γιάλοβας με τους ευκαλύπτους, το «ποτάμι του Μπούνα» και τη σιταποθήκη της εταιρείας, όπου εργαζόταν ο πατέρας της. Απάντησε στις ερωτήσεις της συντακτικής ομάδας:
Πώς νιώθετε που επιστρέφετε στο σχολείο, όπου φοιτήσατε ως μαθήτρια;
«Ως μαθήτρια δεν φοίτησα σε αυτό το σχολείο,αλλά στο Παλιό Γυμνάσιο.Μου προκαλεί πόνο και στεναχώρια το γεγονός ότι δεν φτιάχνεται. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πολιτιστικό κέντρο.»
Ποιες είναι οι πιο έντονες αναμνήσεις σας από τα χρόνια στο Παλιό Γυμνάσιο, δίπλα στη θάλασσα;
«Παρά πολλές! Όταν μπήκα στην πρώτη Γυμνασίου ήμασταν 150 παιδιά, χωρισμένα σε 2 τμήματα. Στα παλιά ξύλινα θρανία καθόμασταν ανά τρεις, ήταν συγκλονιστική εμπειρία το να είσαι μέσα σε μια τέτοια αίθουσα. Τα παιδιά της περιοχής έρχονταν στο μοναδικό γυμνάσιο με τα πόδια, έμεναν σε σπίτια της πόλης, σε μικρά δωμάτια κάτω από δύσκολες συνθήκες, γιατί δεν ήταν εύκολο να πηγαινοέρχονται. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ένας συνομήλικος μου έφερνε ένα καρβέλι ζυμωτό ψωμί από τη μητέρα του, για να περάσει όλη την εβδομάδα. Η επιθυμία της γνώσης ήταν πολύ δυνατή και έγινε ένας πετυχημένος αρχιτέκτονας.»
Υπήρχε κάποιος καθηγητής που σας επηρέασε ιδιαίτερα;
«Πολλοί! Ο φιλόλογός μας, ο Φλουτσάκος μάς μύησε στο θέατρο. Γίνονταν πέντε θεατρικές παραστάσεις τον χρόνο, με αποκορύφωμα την μεγάλη παράσταση του καλοκαιριού στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της ναυτικής εβδομάδας, όπου η πλατεία μετατρεπόταν σε σκηνικό. Ο φανταστικός μας φιλόλογος από του Κυνηγού που μας δίδαξε τη σημασία της τάξης, της οργάνωσης, η καθηγήτρια των Οικοκυρικών που μας έμαθε -μόνο στα κορίτσια- όλες τις βελονιές και η κ.Πανταζοπούλου, η καθηγήτρια των αγγλικών. »
Ποια ήταν η επαγγελματική ή προσωπική σας διαδρομή μετά το σχολείο;
«Με επηρέασε η καθηγήτρια της Γυμναστικής, που μας έμαθε να περπατάμε σωστά με τη χαρακτηριστική φράση «δάχτυλα, φτέρνα» και αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στη Γυμναστική Ακαδημία.Μια πτώση την ώρα της αθλητικής δοκιμασίας, μου στέρησε το όνειρο. Πήγα σε μια σχολή ναυτιλιακών στελεχών, δεν το ακολούθησα, διορίστηκα στο δημόσιο, είχα μια γεμάτη καριέρα. Την αγάπη μου για τον αθλητισμό τη μετέφερα στα δικά μου παιδιά αφιερώνοντας πολύ χρόνο στις προπονήσεις τους και έγινα και πρόεδρος του συλλόγου, όπου έκαναν ενόργανη γυμναστική τα κορίτσια μου.»
Τι σημαίνει για εσάς η περιοχή μας; Όταν ακούτε τη λέξη «Πύλος», τι σκέφτεστε;
«Τη λατρεύω! Είναι ο λόγος που περνάω τους χειμώνες στην Αθήνα. Επιστρέφω στις ρίζες μου, παρότι για ένα διάστημα δεν ερχόμουν συχνά λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων. Το καλοκαίρι ερχόμουν με τα παιδιά και στο τέλος του καλοκαιριού ερχόμουν για να πάρω δύναμη να αντέξω τον χειμώνα. Ένα ηλιοβασίλεμα στην άκρη στον μώλο σημαίνει πολλά για μένα».
Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τον πολιτισμό και την τοπική κοινωνία;
«Πρέπει, όταν φεύγουμε από τον τόπο μας,να μην τον ξεχνάμε. Πρέπει να ενώνουμε τους ανθρώπους με ομαδικές δράσεις για να θυμούνται οι συμπατριώτες μας στην Αθήνα, τα παιδιά και τα εγγόνια την καταγωγή μας. Οφείλουμε να τιμούμε τα ήθη μας, τα έθιμά μας, τις επετείους,τον τόπο μας.»
Ποιες είναι οι δράσεις που οργανώνει ο Εκπολιτιστικός σύλλογος των Πυλίων εν Αθήναις «το Ναυαρίνο»;
«Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1954 και έχει πλούσια πολιστική δράση μέχρι και σήμερα.Βραβεύουμε σημαντικούς ανθρώπους που συνδέονται με τον τόπο, όπως τον εξαιρετικό παραολυμπιονίκη, Νάσο Γκαβέλα. Πέρσι τιμήσαμε τον Κωνσταντίνο Φουντά, τον Πύλιο καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο οποίος το 2024 ανέλαβε την προεδρία του συμβουλίου του CERN. Ο σύλλογος μας είχε την ευκαιρία τον Φεβρουάριο να επισκεφθεί τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών κοντά στη Γενεύη. Επιπλέον, ενεργοποιήσαμε μια παλιά δέσμευση του Δήμου Πύλου-Νέστορος μετά την αδελφοποίηση με το Σαβιλιάνο το 1962, τη γενέτειρα του Σανταρόζα, και πήγαμε εκεί.»
Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια του συλλόγου;
«Κάθε καλοκαίρι επιδιώκουμε να κάνουμε δράσεις στην Πύλο, όπως η καθιερωμένη λειτουργία και αρτοκλασία στο εκκλησάκι της Σφακτηρίας. Οργανώνουμε μουσικές εκδηλώσεις και παρουσιάσεις βιβλίων.Τα τελευταία χρόνια προβάλλουμε ταινίες σε συνεργασία με τη Μεσσηνιακή Αμφικτυονία. Μια μελλοντική σκέψη μας είναι η επαφή με την ελληνόφωνη Κάτω Ιταλία. »
Με την ιδιότητά σας ως γραμματέας της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας μπορείτε να μας ενημερώσετε για τον σκοπό και τις δράσεις του σωματείου;
«Για να γίνεις μέλος της Μεσσηνιακής Αμφικτυονίας συμμετέχεις ως σύλλογος. Αποτελείται από συλλόγους,συνομοσπονδίες, κοινότητες Μεσσηνίων από όλο τον κόσμο. Οι δράσεις αναδεικνύουν τη Μεσσηνία,τα μνημεία,τους χορούς, τα ήθη και έθιμα. Προσφέρουμε διαδικτυακά μαθήματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας σε παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς και ενήλικες. Η Μεσσηνιακή Αμφικτυονία διαθέτει δωρεάν εξαιρετικές ταινίες για τη Μαρία Κάλλας, τον Αλέξη Ζορμπά, τη Θυσία του ελληνοσουηδού σκηνοθέτη Χαράλαμπου Τσόκα που γυρίστηκαν με εθελοντές. »
Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε τα τελευταία 15 χρόνια ως γραμματέας του συλλόγου των Πυλίων και πώς τις ξεπεράσατε;
Έχω μάθει να ξεπερνάω τα εμπόδια.Είναι θέμα οργάνωσης και απόφασης. Η συνεργασία με την κ.Πολλάλη, την πρόεδρο του συλλόγου, είναι άψογη. Έχουμε στενή σχέση μια ζωή, φιλία από τη πρώτη δημοτικού. Δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας το αδύνατο, όταν πρόκειται να υλοποιήσουμε μια εκδήλωση.
Τι σας έχει προσφέρει προσωπικά αυτή η εμπειρία;
«Μου δίνει τη δυνατότητα να κρατώ ενεργό το μυαλό μου, να μη μαραζώσω στον καναπέ, να παραμένω δραστήρια με τη συμμετοχή μου σε συλλόγους και οργανισμούς.»
Την ευχαριστούμε θερμά!
