Η κ.Σταυρούλα Καλδή, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης με καταγωγή από την Πύλο, αποδεχόμενη την πρόσκληση της διευθύντριας, επισκέφθηκε το σχολείο και απάντησε στις ερωτήσεις της ομάδας για ένα άγνωστο χώρο σε εμάς, τον χώρο του Πανεπιστημίου. Μοιράστηκε τη συγκίνηση της για την επιστροφή της στα θρανία του σχολείου, από το οποίο αποφοίτησε η ίδια και ο πατέρας της. Μας υπογράμμισε τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το σχολείο σήμερα,στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, θέτοντας στο επίκεντρό του τον άνθρωπο που σκέφτεται, συνεργάζεται και αγαπά.
Ποιες είναι οι σπουδές σας, για να είστε σήμερα καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας;
Αρχικά αποφοίτησα από αυτό σχολείο,το Παλιό Γυμνάσιο, με Άριστα, έδωσα Πανελλήνιες εξετάσεις και κατάφερα να περάσω στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ολοκλήρωσα με άριστα τις σπουδές μου, θέλησα να κάνω μεταπτυχιακές σπουδές δίνοντας εξετάσεις για να πάρω υποτροφία από το ΙΚΥ (Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών της Ελλάδας), εξασφάλισα μια υποτροφία και πήγα στη Μεγάλη Βρετανία, όπου έκανα τόσο το μεταπτυχιακό μου για ένα έτος όσο και το διδακτορικό μου στη συνέχεια και όταν τελείωσε η υποτροφία από το ΙΚΥ, δουλεύοντας ταυτόχρονα, για να έχω τα τυπικά προσόντα, ώστε να εργαστώ στο Πανεπιστήμιο.
Πώς είναι η καθημερινότητα μιας καθηγήτριας στο πανεπιστήμιο;Ποια μαθήματα διδάσκετε;
Είμαι στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στον Βόλο, το οποίο ανήκει στη Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, διδάσκω το αντικείμενο στο οποίο έχω εξειδικευτεί, Παιδαγωγική και Διδακτική Μεθοδολογία, δηλαδή πώς μπορούν οι μελλοντικοί εκπαιδευτικοί να διδάξουν στα σχολεία. Το διδακτικό έργο ενός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο είναι το ένα τρίτο του εκπαιδευτικού του έργου. Εκτός από τη διδασκαλία μας σε αίθουσες, εποπτεύουμε τις ερευνητικές εργασίες των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών αλλά και υποψηφίων διδακτόρων όπως και μεταδιδακτορικών φοιτητών. Επιπλέον, πρέπει να κάνουμε έρευνα και να δημοσιεύουμε σε επιστημονικά περιοδικά. Είμαστε επιφορτισμένοι και με διοικητικό έργο συμμετέχοντας σε καθιερωμένες συναντήσεις και επιτροπές για θέματα του Τμήματος ή σε επιτροπές άλλων Παιδαγωγικών Τμημάτων για να εκλέξουμε συναδέλφους ως καθηγητές σε άλλα Τμήματα. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει και ο θεσμός του ακαδημαϊκού συμβούλου, για να ανταποκριθούμε στις εξατομικευμένες ανάγκες των φοιτητών/τριών μας.
Τι σας εμπνέει περισσότερο στη δουλειά σας;
Η επικοινωνία με τους νέους είναι το πρώτο, γιατί μπορώ να βοηθήσω, να προσφέρω στις νέες γενιές των εκπαιδευτικών, επίσης επειδή μαθαίνω από τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μου πώς εξελίσσεται η κοινωνία μέσα από τη νεολαία ώστε να μειώνω το χάσμα γενεών. Το δεύτερο – που είναι και μεγάλη μου αδυναμία – είναι ότι μπορώ μέσα από την έρευνα που κάνω να προσφέρω μικρά λιθαράκια στην παιδαγωγική επιστήμη.
Υπάρχει κάποιο περιστατικό με τους φοιτητές/τριες σας,που θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας;
Πολλά, και ευχάριστα και δύσκολα. Δεν θα σας πω μεμονωμένα περιστατικά. Θα αναφέρω το γεγονός ότι στην αρχή του εαρινού εξαμήνου οι τελειόφοιτοι φοιτητές είναι αγχωμένοι με την πρακτική τους άσκηση στα σχολεία, με τη μεθοδολογία και τις τεχνικές που έμαθαν στη θεωρία και πρέπει να εφαρμόσουν στην τάξη. Στο τέλος, όμως βλέπω στα πρόσωπά τους την ικανοποίηση ότι τα κατάφεραν. Και βέβαια τη χαρά τους, όταν θα πάρουν πτυχίο.
Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένας δάσκαλος σήμερα;
Αυτό μπορείτε να το αποτυπώσετε καλύτερα εσείς ως μαθητές. Στο πρώτο μάθημα της Διδακτικής στο 2ο έτος ρωτώ τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να ονομάσουν τα χαρακτηριστικά του καλού δασκάλου που πρέπει να είναι και η δικιά τους βάση για το μέλλον. Οι φοιτητές και φοιτήτριες στηριζόμενοι στις εμπειρίες τους μου μεταφέρουν τα παρακάτω: ο δάσκαλος να γνωρίζει καλά το γνωστικό αντικείμενο, να ξέρει τους κατάλληλους τρόπους για να διδάξει, να είναι δίκαιος, να είναι υπομονετικός, να έχει χιούμορ, να είναι παράδειγμα ήθους και αξιοπρέπειας, να είναι καλός ακροατής και συνομιλητής, να βοηθά τους μαθητές/τριες να επεξεργαστούν την πληροφορία με κριτική ματιά και να κατακτήσουν τη γνώση.
Ποιες θεωρείτε τις μεγαλύτερες προκλήσεις του σύγχρονου σχολείου;
Η ψηφιοποίηση της γνώσης είναι μεγάλη πρόκληση. Όμως πιστεύω ότι η τεχνολογία και η ψηφιοποίηση από μόνες τους δεν αρκούν. Η συμπερίληψη, η αποδοχή του άλλου και η συνύπαρξη είναι απαραίτητες αρχές με βάση την πανανθρώπινη αξία του σεβασμού στον συνάνθρωπο. Θεωρώ λοιπόν ότι το ιδανικό σχολείο του μέλλοντος είναι ένα σχολείο που συνδυάζει την τεχνολογία με τις ανθρώπινες αξίες: τη συνεργασία, τον διάλογο, τη δημιουργικότητα και τον σεβασμό. Μεγάλη πρόκληση για το σύγχρονο σχολείο είναι και η βιώσιμη ανάπτυξη για το μέλλον του πλανήτη μας και πώς εσείς ως μελλοντικές γενιές οφείλετε να προστατεύσετε το φυσικό και ανθρώπινο περιβάλλον.
Πιστεύετε ότι οι νέες τεχνολογίες βοηθούν πραγματικά τη μάθηση;
Οι νέες τεχνολογίες διευκολύνουν τη μάθηση μέσω της γρήγορης πρόσβασης στην πληροφορία. Όμως η τεχνολογία δεν πρέπει να αντικαταστήσει τον ανθρώπινο ρόλο του σχολείου. Το σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μετάδοσης γνώσεων. Είναι χώρος κοινωνικοποίησης, συνεργασίας, αξιών και προσωπικής ανάπτυξης. Τα παιδιά χρειάζονται διάλογο, πρότυπα, συναισθηματική στήριξη και ανθρώπινη παρουσία. Το ζητούμενο δεν είναι να απορρίψουμε την τεχνολογία, αλλά να τη χρησιμοποιούμε με μέτρο, παιδαγωγική σκέψη και υπευθυνότητα. Η τεχνολογία είναι ένα πολύτιμο εργαλείο, όμως ο στόχος της εκπαίδευσης παραμένει πάντα η καλλιέργεια ολοκληρωμένων ανθρώπων και όχι μόνο η γρήγορη πρόσβαση στην πληροφορία.
Γι αυτό πιστεύω ότι οι ανθρωπιστικές σπουδές πρέπει να έχουν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη εκπαίδευση, ίσως ακόμη πιο σημαντικό από ό,τι στο παρελθόν. Όσο προχωρά η τεχνολογία, τόσο περισσότερο χρειάζονται άνθρωποι με κρίση, ήθος, ιστορική συνείδηση, γλωσσική καλλιέργεια και ικανότητα να κατανοούν τον άνθρωπο και την κοινωνία. Μέσα από τη λογοτεχνία, την ιστορία, τη φιλοσοφία, την αρχαία ελληνική γραμματεία, την ελληνική γλώσσα, οι μαθητές δεν αποκτούν μόνο γνώσεις αλλά μπορούν να καλλιεργήσουν προσωπικότητα και συνείδηση. Η κοινωνία χρειάζεται επιστήμονες που να έχουν ανθρωπιστική παιδεία και ανθρώπους των γραμμάτων που να κατανοούν τον σύγχρονο τεχνολογικό κόσμο. Η εκπαίδευση του μέλλοντος πρέπει να συνδυάζει γνώση, τεχνολογία και ανθρωπιά.
Γιατί να επιλέξει ένας νέος άνθρωπος να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας;
Σε όποιο πανεπιστήμιο να θελήσετε να σπουδάσετε-δεν θα διαφημίσω μόνο το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας-είναι σημαντικό για εσάς να ακολουθήσετε σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, γιατί με αυτό τον τρόπο ανοίγουν οι ορίζοντες σας, οι επαγγελματικές σας προοπτικές, όχι μόνο σε επίπεδο γνώσεων, αλλά και επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους και με τις δράσεις του πανεπιστημίου εντός των σπουδών, ώστε να εξελίξετε τον εαυτό σας κοινωνικά και πνευματικά.
