από τον μαθητή Παναγιώτη Κοντογιάννη

Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή των Χριστιανών και γιορτάζεται σε όλη την Ελλάδα με λαμπρότητα, ευλάβεια και με έθιμα που διαφέρουν από τόπο σε τόπο.

Το Πάσχα στην Κέρκυρα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και ξεχωριστά σε όλη την Ελλάδα. Κάθε χρόνο, πολλοί άνθρωποι επισκέπτονται το νησί για να ζήσουν από κοντά τα μοναδικά έθιμα και την όμορφη ατμόσφαιρα.

Όλα ξεκινούν το Σάββατο του Λαζάρου, όταν οι χορωδίες τραγουδούν τα παραδοσιακά κάλαντα του Λαζάρου σε διάφορα σημεία της πόλης, για να καταλήξουν όλες μαζί στο San Giacomo, το παλιό θέατρο που έγινε δημαρχείο.

Την επόμενη ημέρα, την Κυριακή των Βαΐων, ή όπως λέγεται στα κερκυραϊκά την «Κυριακή των Βαγιώνε» γιορτάζεται το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα, προστάτη του νησιού, και γίνεται η μεγάλη λιτανεία του σκηνώματός του. Στο μεσημεριανό τραπέζι υπάρχει το παραδοσιακό «στακοφίσι μπιάνκο», δηλαδή ξερός μπακαλιάρος  με λευκή σάλτσα.

Τη Μεγάλη Τετάρτη πραγματοποιείται το έθιμο της «θλίψης του νησιού». Τα φανάρια στο Λίστον αλλά και ο σταυρός στο Παλαιό Φρούριο φωτίζονται με μωβ χρώμα, για να δείξουν τη θλίψη των κατοίκων της Κέρκυρας για τα πάθη του Χριστού.

Στα καντούνια της πόλης ακούγονται πένθιμα εμβατήρια από τις πρόβες που κάνουν οι τρεις φιλαρμονικές του νησιού, ενώ οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τα παραδοσιακά Πασχαλινά γλυκά: τις φογάτσες, στρογγυλά τσουρέκια με περγαμόντο και λικέρ κουμ κουάτ, και τις κολομπίνες, τσουρέκια σε σχήμα περιστεριού στολισμένα με ένα κόκκινο αυγό κι ένα φτερό.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή, καθώς από τις 2 το μεσημέρι ξεκινά με αυστηρή σειρά η περιφορά των 33 επιταφίων, όσα και τα χρόνια του Χριστού, και διαρκεί έως αργά το βράδυ. Κάθε επιτάφιος συνοδεύεται από χορωδία που ψάλλει το «Αι γενεαί πάσαι», οι φιλαρμονικές παίζουν πένθιμα εμβατήρια και πλήθος κόσμου ακολουθεί ευλαβικά κρατώντας κεριά. Στις 9 το βράδυ πραγματοποιείται η περιφορά του επιταφίου  του Αγίου Σπυρίδωνα μέσα στον ναό, γιατί το Μεγάλο Σάββατο το πρωί θα γίνει η περιφορά στην πόλη μαζί με τη λιτανεία του σκηνώματος του Αγίου. Ο τελευταίος επιτάφιος βγαίνει στις 10 το βράδυ από τη Μητρόπολη της Κέρκυρας, τον ιερό ναό της Αγίας Θεοδώρας.

Το μεγάλο Σάββατο στις 11 το πρωί, κι αφού έχει ολοκληρωθεί η λιτανεία του Αγίου, γίνεται στο Λιστόν η Πρώτη Ανάσταση με το έθιμο των μπότηδων. Οι μπότηδες είναι πήλινα κανάτια με νερό που πετούν οι Κερκυραίοι από τα παράθυρα ή τα μπαλκόνια τους και πιστεύουν πως ο θόρυβος που κάνουν όταν σπάνε διώχνει το πένθος και φέρνει χαρά και καλοτυχία. Γι’ αυτό, όλοι παίρνουν μαζί τους ένα μικρό κομμάτι από τους σπασμένους μπότηδες θεωρώντας πως θα τους φέρει καλή τύχη. Ακολουθεί η παρέλαση των φιλαρμονικών με χαρμόσυνα εμβατήρια.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, στην Πάνω Πλατεία, γίνεται η τελετή της Αναστάσεως και όλος ο κόσμος ψάλλει το Χριστός Ανέστη. Δεκάδες πυροτεχνήματα φωτίζουν τον ουρανό, οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν δυνατά και οι μπάντες παίζουν χαρμόσυνες μουσικές.

Την Κυριακή του Πάσχα οι Κερκυραίοι παραδοσιακά τρώνε σούπα αυγολέμονο και τη Δευτέρα του Πάσχα συνηθίζουν να ψήνουν αρνάκι στον φούρνο με πατάτες και να μαγειρεύουν τα πικάντικα «τσιγαρέλια».

Το Πάσχα στην Κέρκυρα είναι πολύ ξεχωριστό και αξίζει να το ζήσει κανείς έστω και μια φορά!

https://www.lifo.gr/videos/lifo-picks/san-ena-aroma-ap-ti-nioti-mas-o-ithopoios-mihail-tampakakis-apaggellei-taso

Σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα, η ποίηση ίσως μοιάζει μακρινή. Κι όμως, μπορεί να γίνει ο πιο αυθεντικός τρόπος έκφρασης και ταυτόχρονα ένα καταφύγιο σκέψης.  Αξίζει λοιπόν, να σταματήσουμε και να «περιμένουμε το βράδυ μαζί της» ακολουθώντας τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη.

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα Ποίησης που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, κάνουμε μια παύση σε όσα μας «κυνηγούν» και βρίσκουμε τρόπους να εκφράσουμε φόβους, όνειρα, αγωνίες και ελπίδες.

Τι είναι η ποίηση λοιπόν; Είναι μόνο στίχοι γραμμένοι σε ένα χαρτί ή κάτι πολύ περισσότερο;

Ένα ποίημα ανοίγει τις πόρτες της καρδιάς μας και φανερώνει τι κρύβεται μέσα μας. Πολλές φορές η ποίηση αντανακλά  όμορφα συναισθήματα, όπως η αγάπη, η χαρά και η αισιοδοξία. Άλλες φορές, όμως, αναδύονται και οι πιο δύσκολες καταστάσεις, όπως ο φόβος, η μοναξιά, ο εκφοβισμός ή ακόμη και ο θάνατος. Αυτό είναι που την κάνει τόσο σημαντική, η αλήθεια και η ειλικρίνεια. Μέσα από τους δρόμους της ποίησης μπορούμε όχι μόνο να μοιραστούμε όσα αισθανόμαστε, αλλά και να βοηθήσουμε άλλους ανθρώπους να καταλάβουν ότι δεν είναι μόνοι. Ένα ποίημα μπορεί να δώσει δύναμη, θάρρος και ελπίδα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια γιορτή. Είναι μια υπενθύμιση ότι όλοι έχουμε φωνή και ότι αξίζει να την εκφράζουμε, είτε μέσα από λέξεις, είτε μέσα από στίχους.

Το παρακάτω ποίημα, με τίτλο «Πέρα από τον φόβο», γράφτηκε με αφορμή τον εκφοβισμό και τα συναισθήματα που πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν νιώσει, αλλά δυσκολεύονται να εκφράσουν δυνατά.

Πέρα από τον φόβο

Βήματα ακούω
από μακριά
άραγε να ’ναι
αυτά τα παιδιά;

Άγχος και φόβος
μες στην ψυχή
μήπως με βάλουν
σ’ αυτό το κουτί;

Νιώθω ζαλάδα
αναπνέω βαριά
νομίζω τα χάνω
φοβάμαι μαμά…

Να ’χα το θάρρος
στους άλλους να πω
πως δεν είμαι αόρατη
και θ’ αντισταθώ.

Δεν θα υποκύψω
στον φόβο αυτό
θα βγω να φωνάξω:
«τελειώνει εδώ!»

Ποτέ δεν θ’ αφήσω
κανέναν ξανά
να πάρει από μένα
της νιότης χαρά.

Αρνούμαι ν’ ακούω
για συμβιβασμό…
γυρίζω την πλάτη
στον εκφοβισμό.

                         Η Πρωταπριλιά σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο είναι γνωστή ως ημέρα αφιερωμένη στα αστεία, στις φάρσες και φυσικά στα ψέματα. Στη Γαλλία όμως, αυτή η μέρα έχει μια ξεχωριστή πινελιά που την κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: το περίφημο «Poisson d’Avril», δηλαδή «Ψάρι του Απριλίου»

                        Σε αντίθεση με τις συνηθισμένες φάρσες, οι Γάλλοι έχουν μια πιο… δημιουργική παράδοση. Τα παιδιά φτιάχνουν χάρτινα ψαράκια και προσπαθούν να τα κολλήσουν διακριτικά στην πλάτη άλλων, χωρίς να γίνουν αντιληπτά. Όταν το «θύμα» το καταλάβει, όλοι γελούν και φωνάζουν: Poisson d’Avril!

Η προέλευση αυτής της παράδοσης δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά μια από τις πιο γνωστές εξηγήσεις συνδέεται με την αλλαγή του ημερολογίου στη Γαλλία τον 16ο αιώνα. Όταν η Πρωτοχρονιά μεταφέρθηκε από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου, κάποιοι συνέχισαν να γιορτάζουν την παλιά ημερομηνία δίνοντας αφορμή στους υπόλοιπους να ξεκινούν τα αστεία. Τότε πρωτοεμφανίστηκε το Poisson d’Avril.

                 Το ψάρι συμβολίζει πως κάποιος μπορεί να «πιαστεί» σε μια φάρσα, όπως ένα ψάρι πιάνεται στο αγκίστρι. Είναι μια εικόνα απλή αλλά πολύ έξυπνη!

Ίσως φέτος, αντί για τα συνηθισμένα αστεία, να δοκιμάσουμε κι εμείς το γαλλικό «ψαράκι» με τους φίλους μας. Ποιος ξέρει; Μπορεί να γίνει η νέα αγαπημένη μας σχολική συνήθεια!

Με αφορμή την γαλλική Πρωταπριλιά μαθητές της Α Γυμνασίου έκοψαν και ζωγράφισαν τα μικρά χαριτωμένα ψαράκια της Poisson d’Avril!

               Η πολυήμερη εκδρομή της Γ’ γυμνασίου στην Κέρκυρα ήταν γεμάτη όμορφες στιγμές, εικόνες και εμπειρίες που σίγουρα θα μας μείνουν αξέχαστες. Ανάμεσα όμως σε όλα όσα είδαμε και ζήσαμε, ένα μέρος ξεχώρισε ιδιαίτερα και μας κέντρισε το ενδιαφέρον περισσότερο από ό,τι περιμέναμε: το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης. Ίσως γιατί ήταν κάτι διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει, ίσως γιατί μας ταξίδεψε σε πολιτισμούς μακρινούς και άγνωστους, το συγκεκριμένο μουσείο κατάφερε να μας εντυπωσιάσει και να μας κινήσει την περιέργεια από την πρώτη στιγμή.

            Το μουσείο ιδρύθηκε το 1928 με αφορμή την δωρεά της σινοϊαπωνικής συλλογής του διπλωμάτη Γρηγορίου Μάνου. Έκτοτε όλο και περισσότεροι συλλέκτες έχουν δωρίσει τα αντικείμενά τους στο μουσείο, με το σύνολο των εκθεμάτων του να φτάνει τα 15.000. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η προσφορά του κ. Χατζιβασιλείου, που πρόσθεσε πάνω από 400 έργα νότιας ασιατικής προέλευσης στη συλλογή του μουσείου.

Ανεβαίνοντας στον πρώτο όροφο του μουσείου, συναντάμε τον τομέα τέχνης Νεπάλ, Θιβέτ και νοτιοανατολικής Ασίας. Αρκετά από τα εκθέματα παρουσιάζουν σκηνές από την ινδουϊστική και βουδιστική παράδοση, με ιδιαίτερη σημασία να δίνεται σε αγαλματίδια και άλλες απεικονίσεις θεοτήτων. Τα περισσότερα έργα είναι φτιαγμένα από πέτρα ή (κάποιες φορές) επιχρυσωμένο ορείχαλκο.

          Συνεχίζοντας, φτάσαμε στη συλλογή νομαδικής τέχνης κεντρικής Ασίας, η οποία χαρακτηρίζεται από τα πολύχρωμα, λεπτομερή χαλιά και κεντήματα, με έντονη χρήση γεωμετρικών σχημάτων ή φυτών και λουλουδιών.

          Έπειτα, συναντήσαμε το τμήμα ιαπωνικής τέχνης, με αντικείμενα από την προϊστορική εποχή μέχρι και τον 19^ο αιώνα. Η έκθεση περιέχει έργα ζωγραφικής, χαρακτικής, κεραμικής, πανοπλίες, όπλα και καθημερινά αντικείμενα, όλα με το χαρακτηριστικό καλλιτεχνικό στυλ της Ιαπωνίας. Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα παραδοσιακά παραβάν, τα οποία διακοσμούσαν ναούς και πολυτελείς οικίες, με διάφορα τοπία της φύσης ζωγραφισμένα πάνω τους.

          Τελειώνοντας την ξενάγηση μας, βρεθήκαμε στη συλλογή κινέζικης τέχνης, η οποία δίνει σημασία στην κεραμική, στη μικρογραφία και στα γλυπτά. Κύρια υλικά που χρησιμοποιούνταν είναι η πορσελάνη, ο χαλκός και το ελεφαντοστό. Συχνά τα έργα έχουν αρετή λεπτομέρεια, με χρώματα όπως το κόκκινο, το μπλε και το λευκό να κυριαρχούν ειδικά στη κεραμική. Αρκετά αντικείμενα απεικονίζουν στοιχεία της φύσης ή της κινέζικης μυθολογίας. Οι εικόνες ήταν πραγματικά μαγικές!

          Η επίσκεψή μας στην Κέρκυρα ήταν γεμάτη όμορφες εμπειρίες, όμως το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης ήταν αυτό που μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Ξεχώρισε για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, που διαφέρει από όσα έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, αλλά και για την εντυπωσιακή ποικιλία των εκθεμάτων του.

Φεύγοντας, νιώσαμε πως είχαμε κάνει ένα μικρό ταξίδι σε διαφορετικούς πολιτισμούς και εποχές. Είναι σίγουρα ένα μέρος που αξίζει να επισκεφθεί κανείς, σε ένα νησί που έχει τόσα πολλά να προσφέρει!

Δείτε μερικές φωτογραφίες!

Black Simple Aesthetic Photo Collage

]]> https://schoolpress.sch.gr/gymvrach/archives/250/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/gymvrach/archives/242 https://schoolpress.sch.gr/gymvrach/archives/242#comments Sun, 05 Apr 2026 09:50:00 +0000 a1315163 http://schoolpress.sch.gr/gymvrach/?p=242 [...]]]>  από τον μαθητή Αλμπιόν Πρόκο (Α2)         

             Η 4η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, μια ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση των ανθρώπων για τα ζώα που ζουν στους δρόμους χωρίς φροντίδα και προστασία. Με αφορμή αυτή την ημέρα, είναι σημαντικό να ενημερωθούμε και να βοηθήσουμε όλοι στην προστασία των αδέσποτων ζώων. Η κατάσταση με τα αδέσποτα ζώα είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα στην κοινωνία μας και χρειάζεται προσοχή από όλους μας.

            Στην Ελλάδα, υπάρχουν πάνω από 3 έως 4 εκατομμύρια αδέσποτα ζώα, σύμφωνα με έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ ο αριθμός αυτός φτάνει τα 600-700 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς, τα ζώα που ζουν στον δρόμο έχουν μικρές πιθανότητες να ζήσουν, περίπου 2 χρόνια, λόγω πείνας, ασθενειών και κινδύνων από το περιβάλλον.

Οι βασικοί λόγοι για την αύξηση των αδέσποτων είναι η έλλειψη στείρωσης και η εγκατάλειψη ζώων από τους ιδιοκτήτες τους, ιδιαίτερα κυνηγετικών και ποιμενικών σκύλων.

Σύμφωνα με τον νόμο οι Δήμοι έχουν την υποχρέωση να φροντίζουν τα αδέσποτα ζώα, να τα στειρώνουν, να τα εμβολιάζουν και να παρέχουν ιατρική φροντίδα. Επίσης, υπάρχει το πρόγραμμα «ΑΡΓΟΣ», που βοηθά οικονομικά τους Δήμους να δημιουργούν καταφύγια και να έχουν τον απαραίτητο εξοπλισμό, ενώ είναι υποχρεωτική η σήμανση (microchip) και η στείρωση των ζώων από τους φροντιστές τους, ώστε να μειωθούν οι νέες γεννήσεις αδέσποτων.

Όμως, δεν ευθύνονται μόνο οι Δήμοι. Όλοι εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε με απλούς τρόπους στην καθημερινότητά μας. Μπορούμε να αφήνουμε καθαρό νερό και τροφή σε ασφαλή και σκιερά σημεία, φροντίζοντας πάντα την καθαριότητα του χώρου. Τον χειμώνα μπορούμε να προσφέρουμε ένα ζεστό και στεγνό μέρος για τα ζώα, ενώ το καλοκαίρι να εξασφαλίζουμε δροσιά και αρκετό νερό.

Επιπλέον, αν δούμε κάποιο τραυματισμένο ζώο ή περιστατικό κακοποίησης, πρέπει να ενημερώσουμε αμέσως τον Δήμο ή την Αστυνομία. Ακόμη, αν δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε ένα ζώο, μπορούμε να το φιλοξενήσουμε προσωρινά μέχρι να βρει το παντοτινό του σπίτι.

Τα αδέσποτα ζώα δεν φταίνε σε τίποτα. Χρειάζονται αγάπη, φροντίδα και σεβασμό. Αν όλοι βοηθήσουμε λίγο, μπορούμε να κάνουμε τη ζωή τους καλύτερη.

Για τον  δήμο Βέλου-Βόχας μπορείτε να απευθυνθείτε στο τηλέφωνο 27413 60600.

Τι γίνεται όταν οι αθλητές αφήνουν για λίγο την μπάλα και πιάνουν… το μικρόφωνο; Όταν οι προπονήσεις μετατρέπονται σε ερωτήσεις και οι οδηγίες της προπονήτριας σε απαντήσεις; Σε αυτό το άρθρο, οι ρόλοι αλλάζουν και οι αθλητές γίνονται για λίγο δημοσιογράφοι!

Με αφορμή την αγάπη μας για το βόλεϊ, αποφασίσαμε να κάνουμε μια ξεχωριστή συνέντευξη με την προπονήτριά μας, για να μάθουμε περισσότερα για το άθλημα, τις δυσκολίες αλλά και τις πιο όμορφες στιγμές του.

Έτοιμοι, λοιπόν, για σερβίς… ερωτήσεων;

Δημοσιογράφος:  Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με το βόλεϊ;

Προπονήτρια: Από μικρή έκανα στίβο και αγαπούσα το παιχνίδι. Ο γυμναστής μου στο Δημοτικό πάντα μου έλεγε να δοκιμάσω το βόλεϊ αλλά οι γονείς μου  επέμεναν στο στίβο, γιατί δεν υπήρχε ομάδα στην πόλη μας. Όταν πήγα στο Γυμνάσιο είχαμε μια καταπληκτική γυμνάστρια, που διοργάνωνε εσωτερικά πρωταθλήματα για όλα τα ομαδικά αθλήματα. Εκεί ανακάλυψα πόσο μου άρεσε το βόλεϊ και επέμενα γραφτώ στο σύλλογο της γειτονικής πόλης.

Δημοσιογράφος: Ποιο θεωρείτε ότι είναι ο πιο σημαντικό στοιχείο μέσα σε μια ομάδα;

Προπονήτρια: Σε μια ομάδα θεωρώ ότι το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η συνεργασία. Η ομάδα είναι σαν μία μικρή κοινωνία. Υπάρχουν μέσα σε αυτήν παιδιά με διαφορετικό κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο, με διαφορετική αθλητική παιδεία και κινητικές δεξιότητες που έχουν το ίδιο «θέλω», να μάθουν βόλεϊ. Επομένως για να καταφέρει ένα τέτοιο σύνολο να πετύχει τον στόχο είναι σημαντικό να προσπαθεί μαζί με τους ίδιους κανόνες και αρχές.

Δημοσιογράφος: Πώς οργανώνετε μια προπόνηση;

Προπονήτρια: Όταν έρθει η ώρα να προγραμματίσω μία ημερήσια προπόνηση για ένα τμήμα λαμβάνω υπόψιν τον στόχο της προπόνησης (βελτίωση τακτικής ή ενδυνάμωση), τον αριθμό και το αθλητικό επίπεδο (μέχρι εκείνη την στιγμή ) των παιδιών.

Δημοσιογράφος: Πώς αντιμετωπίζετε μια σύγκρουση μεταξύ παικτών;

Προπονήτρια: Εξ αρχής στην ομάδα όταν λέμε τους κανόνες αναφέρουμε τις διαφωνίες. Ξεκαθαρίζουμε ότι οι διαφωνίες/τσακωμοί είναι κάτι που πολύ δύσκολα αποφεύγεται σε ένα σύνολο που έχει διαρκή τριβή. Λέμε, λοιπόν, διαρκώς πως ό.τι και να γίνεται μεταξύ μας το λύνουμε μέσα στο γήπεδο και δεν φεύγει απ’ αυτό. Αρχικά, έχουμε συμφωνήσει ότι οι αθλητές πρέπει να συζητάνε απευθείας και μόνοι τους  τις διαφορές τους, ωστόσο αν αυτό δεν μπορεί να καταστεί δυνατό (είτε λόγω ντροπής, είτε έντονου θυμού ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο), τότε υπάρχει και η δική μου συμμετοχή για να επιλυθεί. Αν η διαφωνία είναι μέσα στην προπόνηση, το λύνουμε επί τόπου. Αν η διαφωνία είναι κατά τη διάρκεια του αγώνα, τότε παρεμβαίνω, συνεχίζουμε το παιχνίδι και στο τέλος του παιχνιδιού λύνουμε την οποιαδήποτε διαφορά.

Δημοσιογράφος: Πως προετοιμάζετε την ομάδα σας για έναν σημαντικό αγώνα;

Προπονήτρια: Όλοι οι αγώνες είναι σημαντικοί. Η προετοιμασία ενός αθλητή ξεκινάει από την αρχή της σεζόν, χτίζοντας αυτοπεποίθηση μέσα από εντατική προπόνηση.

Δημοσιογράφος: Πώς αποφασίζετε τις αλλαγές κατά την διάρκεια του αγώνα;

Προπονήτρια: Οι αλλαγές στην διάρκεια του αγώνα εξαρτώνται κάθε φορά από τις συνθήκες του αγώνα την συγκεκριμένη στιγμή. Κατά την διάρκεια του αγώνα μπορεί να χρειαστεί να κάνω  αλλαγή για τακτικούς λόγους, μπορεί να χρειαστεί να κάνω αλλαγή γιατί κάποιος παίκτης κάνει πολλά λάθη και πρέπει να μπει κάποιος άλλος για να βοηθήσει την ομάδα, μπορεί ένας παίκτης να τραυματιστεί ή να μην νιώθει καλά. Οπότε ανάλογα τον σκοπό της αλλαγής των παικτών προσπαθώ να πάρω την καλύτερη δυνατή απόφαση για την ομάδα μου.

Δημοσιογράφος: Πώς παρακινείτε την ομάδα σας μετά από μια ήττα;

Προπονήτρια: Μετά από μια ήττα συζητάμε με την ομάδα τα καλά σημεία του αγώνα, συζητάμε τα λάθη και ξεκινάμε την προπόνηση για να τα διορθώσουμε, να βελτιωθούμε και να είμαστε καλύτεροι στο επόμενο παιχνίδι.

Δημοσιογράφος: Και μια τελευταία ερώτηση. Πώς βοηθάτε ένα νέο παίκτη να εξελιχθεί;

Προπονήτρια: Κάθε νέο παιδί / αθλητής ξεκινάει με κάποια προσόντα. Στόχος μου είναι το κάθε παιδί που έρχεται στο γήπεδο να φτάσει στο καλύτερο δυνατό επίπεδο που μπορεί εκείνο πάντα με τελικό σκοπό να βοηθήσει την ομάδα μας. Προσωπικά, (διότι το ζήτημα είναι πολυπαραγοντικό), προσπαθώ σε κάθε προπόνηση να λειτουργώ με τέτοιο τρόπο (ασκησιολόγιο, ανατροφοδότηση), έτσι ώστε το κάθε παιδί για να μπορεί να καταλάβει την πληροφορία που δίνω για τις ασκήσεις και να θέλει να προσπαθήσει για τη βελτίωσή του.

Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστούμε θερμά για το χρόνο σας!

Προπονήτρια: Κι εγώ!

         Στο σχολείο μας, οι καθηγητές δεν είναι απλώς αυτοί που μας διδάσκουν μαθήματα, αλλά άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα μας κάθε μέρα, με υπομονή, κατανόηση και ενδιαφέρον. Με τον τρόπο τους, ο καθένας αφήνει ένα μικρό αποτύπωμα στη σχολική μας ζωή, είτε μέσα από μια συμβουλή, είτε μέσα από μια στιγμή που θα θυμόμαστε.

Γι’ αυτό κι εμείς θελήσαμε να τους “δούμε” λίγο διαφορετικά — μέσα από τη φαντασία μας. Τα σκίτσα που ακολουθούν είναι φτιαγμένα με αγάπη και σεβασμό, προσπαθώντας να αποτυπώσουν μικρά, ξεχωριστά στοιχεία που κάνουν κάθε καθηγητή μοναδικό!

Κάθε σκίτσο κρύβει μια γνώριμη μορφή και μια μικρή ιστορία από την καθημερινότητά μας στο σχολείο.

Εσείς μπορείτε να μαντέψετε;

Η μόδα αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας των νέων. Ιδιαίτερα στην εφηβεία, όπου οι νέοι αναζητούν την ταυτότητά τους, η εμφάνιση και το στυλ παίζουν σημαντικό ρόλο. Μέσα από τη μόδα, οι έφηβοι εκφράζουν τα συναισθήματα, τις απόψεις και την προσωπικότητά τους.

Φαρδιά παντελόνια, κολάν, μπλουζάκια off-shoulder και παντελόνες είναι από τις πιο δημοφιλείς επιλογές στις μέρες μας. Για τον έφηβο είναι ένα σημαντικό θέμα, τόσο για τα κορίτσια όσο και για τα αγόρια, είναι κάτι παραπάνω από ρούχα· είναι μια γλώσσα αυτοέκφρασης και ένα εργαλείο κοινωνικής ένταξης. Η επιρροή της λειτουργεί σαν νόμισμα με δύο όψεις, διαμορφώνοντας καθοριστικά την ψυχολογία και τη συμπεριφορά τους.

       Από τη θετική πλευρά, η μόδα ενισχύει τη δημιουργικότητα και την αυτοπεποίθηση. Επιτρέπει στους νέους να πειραματίζονται με την ταυτότητά τους και να επικοινωνούν την προσωπικότητά τους χωρίς λόγια. Παράλληλα, δημιουργεί μια αίσθηση κοινότητας, καθώς το κοινό στυλ συνδέει άτομα με παρόμοιες αξίες, ενώ η πρόσφατη στροφή στη βιώσιμη μόδα προωθεί την οικολογική συνείδηση.

       Από την αρνητική πλευρά, η βιομηχανία της μόδας συχνά επιβάλλει μη ρεαλιστικά πρότυπα, προκαλώντας ανασφάλειες και άγχος για την εξωτερική εμφάνιση. Ο καταιγισμός των τάσεων στα social media τροφοδοτεί έναν εξαντλητικό υπερκαταναλωτισμό, ενώ η πίεση για συμμόρφωση σε συγκεκριμένα brands μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές διακρίσεις ή περιθωριοποίηση όσων δεν ακολουθούν το κυρίαρχο ρεύμα.

Συμπερασματικά, η μόδα παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή των εφήβων, καθώς επηρεάζει τόσο την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους όσο και τις σχέσεις τους με τους άλλους. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η πραγματική αξία δεν βρίσκεται στα ρούχα ή στα brands, αλλά στην προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Γι’ αυτό, καλό είναι να ακολουθούμε τη μόδα με μέτρο και να επιλέγουμε ό,τι μας εκφράζει πραγματικά, χωρίς πίεση από τους γύρω μας!