Η σχολική μας εφημερίδαΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ – Η σχολική μας εφημερίδα

ΤΟ ΧΑΡΤΙ

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ — Thu, 03 Jun 2021 07:10:01 +0000

Χαρτί είναι ένα λεπτό φύλλο σε λευκό ή άλλο χρώμα ,που προέρχεται από την επεξεργασία του πολτού διαφόρων, κυρίως φυτικών υλών, και χρησιμοποιείται για τη γραφή, την εκτύπωση, την περιτύλιξη, την επένδυση, τη συσκευασία κτλ.

Στη μακρινή Κίνα ο Τσάι Λουν (αυλικός του τότε αυτοκράτορα ΧοΤι της δυναστείας Χαν), το 105 μ.Χ., ανακάλυψε ουσιαστικά το πρώτο είδος χαρτιού, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, αναμειγνύοντας ίνες από φλοιό μουριάς, και υπολείμματα από σκοινιά και δίχτυα ψαρέματος. Γι’ αυτήν του την ανακάλυψη θεοποιήθηκε από την κινέζικη κουλτούρα. Επίσης από φυτικές ίνες ρυζιού (του φυτού που δίνει τη βασική τροφή τους στους Κινέζους) φτιάχτηκε το ρυζόχαρτο. Μια άλλη Κινέζικη επινόηση είναι η επικάλυψη του χαρτιού με τέτοια υλικά που η γραφή ή η εκτύπωση πάνω του να είναι όσο το δυνατόν ποιοτικότερη.

Η διάδοση της χρήσης του χαρτιού από την Κίνα έγινε πρώτα προς την Ινδία, την Περσία και από εκεί στον Αραβικό κόσμο.. Όταν οι Άραβες έφτασαν και κατέκτησαν κάποια τμήματα το 751 μ.Χ. κοντά στο Samarkand, ανάμεσα στα λάφυρα ήταν και Κινέζοι σκλάβοι που γνώριζαν την τέχνη κατασκευής του χαρτιού. Έτσι το μυστικό μεταφέρθηκε στην Δύση. Οι Άραβες βελτίωσαν την ποιότητά του και το προώθησαν μέσο Βόρειας Αφρικής στην αραβοκρατούμενη τότε Ισπανία και από εκεί έφτασε το 12ο αιώνα στη Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία και το 1699 στην Αμερική.

Οι πρώτες ύλες για την κατασκευή του χαρτιού μέχρι τον 18ο αιώνα ήταν κυρίως το λινάρι κάνναβη και διάφορα ράκη (κουρέλια) από λευκό ύφασμα, καθώς και ξυλοπολτός δένδρων μουριάς και ροδακινιάς. Η επεξεργασία γινόταν σε εργοστάσια χάρτου τους « χαρτόμυλους» και κατασκευαζόταν με το χέρι φύλλο-φύλλο . Το 1798 έγινε στη Γαλλία η πρώτη χαρτομηχανή. Στην Ελλάδα το πρώτο υποτυπώδες εργοστάσιο έγινε το 1827 στη Σπάρτη.

Αρκετά άγνωστο όμως παραμένει το γεγονός ότι και οι Μάγια έφτιαχναν κανονικό χαρτί σχεδόν από το 1000 π.Χ. Οι Αζτέκοι διατήρησαν την γνώση παραγωγής χαρτιού και η γνώση έφτασε μέχρι τους Μεξικανούς Otomi μέχρι και σήμερα. Η μέθοδος χρησιμοποιεί το εσωτερικό της φλούδας του κορμού της συκιάς, το οποίο παραμένει στο νερό μέχρι να καθαρίσει απ” τους χυμούς του. Μετά οι ίνες βράζονται σε ασβέστη και ξεπλένονται και πάλι. Στην συνέχεια οι ίνες ζυμώνονται σε πολτό, πλάθονται σε φύλα και αφήνονται να στεγνώσουν απλωμένες σε επίπεδες επιφάνειες. Οι Αζτέκοι χρησιμοποιούσαν ζεστές πέτρες με τις οποίες όχι μόνο έκαναν το χαρτί όσο πιο ίσιο γινόταν, αλλά λέγεται ότι έτσι το προετοίμαζαν με τον καλύτερο τρόπο για το επόμενο στάδιο πού πολλές φορές δεν ήταν απλά η γραφή, αλλά και η εκτύπωση!

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν χαρτί φτιαγμένο από κομμένα δέντρα, τα οποία έχουν την εντύπωση ότι αποτελούν μιαν ανεξάντλητη πρώτη ύλη για την κατασκευή του. Έτσι χρησιμοποιούν και πετούν μεγάλες ποσότητες χαρτιού απερίσκεπτα. Θα πρέπει όσο είναι ακόμη καιρός, όλοι και όλες μας να μάθουμε να σεβόμαστε περισσότερο τη φύση και να μη σπαταλούμε ασυλλόγιστα τα αγαθά που μας χαρίζει. Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ – ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ – ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ!!!

Το σχολείο της καραντίνας

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ — Thu, 13 May 2021 07:09:11 +0000

Τους τελευταίους μήνες τα πάντα έχουν αλλάξει. Μια πανδημία μας έχει οδηγήσει στο να ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις.

Τον Νοέμβριο, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε τη λήψη αυστηρότερων μέτρων για ακόμα μια φορά με στόχο την αντιμετώπιση του φονικού ιού.

Πολλά μέτρα-περιορισμοί μου θυμίζουν αυτούς της Χούντας. Π.χ. στον περιορισμό των ατόμων στις συναθροίσεις, στην απαγόρευση της κυκλοφορίας κτλ. Όπως είχε πει ο Αμερικανός δικαστής Learned Hond τον Μάιο του ‘44

« Όταν η ελευθερία πεθαίνει στις καρδιές των ανδρών και των γυναικών, όπου κάποτε υπήρχε, τότε κανένα Σύνταγμα, κανένας νόμος, κανένα Δικαστήριο δε μπορεί να τη σώσει ». Πραγματικά αναρωτιέμαι εάν σήμερα είμαι όντως ελεύθερη.

Ένας από τους πολλούς τομείς που επηρεάστηκαν από τα περιοριστικά μέτρα ήταν και η παιδεία. Η δια ζώσης διδασκαλία αντικαταστάθηκε με την υποχρεωτική , πλέον, τηλεκπαίδευση.

Αρχικά θα περιγράψω τη δική μου εμπειρία. Μπορώ να πω πως το κλείσιμο των σχολείων εκείνη τη χρονική περίοδο ήταν ό,τι χειρότερο για την οικογένειά μου. Ο πατέρας μου έλειπε στο εξωτερικό και ο παππούς μου έπρεπε να μπει επειγόντως σε χειρουργείο. Εγώ είχα χάσει την όρεξη για μάθηση κι έβλεπα το μάθημα ως μια υποχρέωση και μόνο αυτό.

Γενικότερα δεν πιστεύω ότι η τηλεκπαίδευση είχε αποτελέσματα και ούτε θα πρέπει να συνεχιστεί. Δε γίνεται σχεδόν καθόλου μάθημα, αφού οι μαθητές κοροϊδεύουν λέγοντας ότι δεν έχουν μικρόφωνο ή ότι δεν έχουν καλή σύνδεση. Μερικές φορές είναι αλήθεια, αλλά τις περισσότερες όχι. Οι καθηγητές από την άλλη- πλην ελαχίστων- αντί να μας προχωρήσουν την ύλη, ακούν την ιστορία του κάθε μαθητή και πολλές φορές λένε και τη δική τους. Δε λέω να μη συζητάμε, αλλά να το κάνουμε με μέτρο. Το θέμα είναι να κερδίσουμε ό,τι μπορούμε από την τηλεκπαίδευση και όχι να μάθουμε το κάθε, άσχετο με το μάθημα, πρόβλημα του καθενός. Επίσης πολλές φορές υπάρχει πολιτικοποίηση, κάτι που δε θεωρώ σωστό. Ο καθένας από εμάς έχει την άποψή του και τη σέβομαι, αλλά δε γίνεται οι ίδιοι οι καθηγητές και πολλές φορές και μαθητές να γίνονται συνομωσιολόγοι.

Βέβαια υπάρχουν κι άλλα σημαντικότερα προβλήματα. Πλέον είσαι ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ να έχεις υπολογιστή και διαδίκτυο και να περνάς αμέτρητες ώρες καθημερινά σε αυτόν. Ό,τι μας είχαν μάθει για να μην εθιζόμαστε στα ηλεκτρονικά αυτόματα κατέρρευσε. Υπάρχουν αρκετά προβλήματα, κυρίως τεχνικά, με αποτέλεσμα περίπου το 22% των μαθητών να μην είχε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει το μάθημά του.

Ένα τεράστιο πρόβλημα αποτελεί και η αξιολόγηση. Οι βαθμοί είναι πλασματικοί και μερικοί μαθητές αδικούνται, ενώ άλλοι που «κοροϊδεύουν» βγήκαν μπροστά. Η ύλη δεν καλύφθηκε «σωστά» και δόθηκε προτεραιότητα στα βασικά κυρίως μαθήματα.

Τέλος έχει αυξηθεί παγκοσμίως το ποσοστό των εφήβων που πάσχουν από κατάθλιψη, είναι πιο εσωστρεφείς κλπ, αφού είναι εκείνοι και η οθόνη. Πολλοί έχουν ακόμη ξεχάσει να μιλούν και να γράφουν σωστά, κάτι που είναι απαράδεκτο για τη σημερινή κοινωνία.

Κλείνοντας, επιμένω ότι το λουκέτο στα σχολεία μόνο καλό δεν είναι, αφού η παιδεία καταστρέφεται σιωπηλά και θα φτάσουμε μία μέρα στο σημείο να έχουμε μόνο μαγαζιά-λιανεμπόριο και όχι επιστήμονες. Ας μην ξεχνάμε όμως «Η ελευθερία αυτή θα παραμείνει ζωντανή μόνο όσο αυτές οι καρδιές θα εξακολουθούν να χτυπούν».