Μέσα στις Κυκλάδες στο νοτιοδυτικό κομμάτι ανάμεσα στη Σίφνο και τη Μήλο βρίσκεται
ένα διαμαντάκι η Κίμωλος.
Η Κίμωλος έχει το χωριό που βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού και
στο κέντρο του υπάρχει το κάστρο. Είναι το μόνο νησί που η πρωτεύουσα του λέγεται χωριό
και όχι χώρα. Μέσα λοιπόν στο χωριό υπάρχει το κάστρο όπου βρίσκεται η παλαιότερη εκκλησία
<<Η γέννηση του Χριστού>>. Χτίστηκε το 1592 και έπειτα ακολούθησε η εκκλησία Χρυσόστομος το 1597.
Οι υπόλοιπες χτίστηκαν μετά τον 17ο αιώνα. Ακόμη η γέννηση του Χριστού και ο Χρυσόστομος αποτέλεσαν
και Μητροπολιτικές ενορίες στο νησί.
Πάμε όμως πιο παλιά στην αρχαιότητα. Η Κίμωλος παλαιότερα στην Κλασική εποχή
ήταν ένα αυτόνομο νησί πόλη-κράτος και είχε το δικό της νόμισμα. Το όνομα της το πήρε από τον πρώτο της
οικιστή τον «Κίμηλο». Ερχόμενοι οι Ιταλοί αργότερα, όταν την αντίκρισαν την ονόμασαν «Αρζαντιέρα» για τα ασημένια
της βράχια. Επίσης την είπαν και «Αχινούσα» όχι επειδή είχε τους αχινούς αλλά είχε οχιές τις οποίες
τις ονόμαζαν έχιδνες.
Αργότερα χτίστηκε το κάστρο το 16ο με 17ο αιώνα για να προστατεύονται οι κάτοικοι από τους
πειρατές. Το τοίχος του κάστρου αποτελείται από σπίτια που τα λέμε έξω κάστρο, το εσωτερικό του
κάστρου είναι δυστυχώς γκρεμισμένο και δεν έχει αναστηλωθεί.
Στο χώρο αυτό υπήρχε το γαλλικό προξενείο το λεγόμενο «Κονσολάτα». Επίσης υπάρχει και το μοναδικό
τριώροφο χτίσμα όπου έκανε καθήκοντα παρατηρητηρίου. Επιπλέον η Κίμωλος είχε το δικό της
σχολαρχείο και γενικά ήταν ένα αυτόνομο νησί.
Με τι όμως ασχολούνταν οι κάτοικοί της; Οι κάτοικοί της ασχολούνταν με την κτηνοτροφία, την γεωργία
και κυρίως με την ναυτιλία. Βεβαία όταν αργότερα βρήκαν στο υπέδαφος του νησιού μεταλλεύματα πολλοί
άρχισαν να ασχολούνται με αυτά. Το υπέδαφος της Κιμώλου είναι και ήταν πλούσιο σε μεταλλεύματα
και πετρώματα όπου παλαιά γινόταν εξαγωγή στις πέτρες <<πόρια>>. Μερικά από τα πετρώματα είναι ο μπετονίτης
η κιμωλία, ο μπερλίτης και παλαιότερα ο σίδηρος.
Μαρία Βεντούρη (Α Λυκείου)
