Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της σχολικής μας εφημερίδας, που πάντα αφουγκράζεται τον παλμό της επικαιρότητας, αποφασίσαμε να συντάξουμε αυτό το άρθρο σχετικά με την αειφορία και ειδικότερα την κοινωνική. Κύριος στόχος μας, η ενημέρωση της σχολικής κοινότητας καθώς και η ευαισθητοποίηση των συμμαθητών μας όσον αφορά τους ανθρώπους και τις σχέσεις μεταξύ τους.

Η ισότητα, ο σεβασμός, η συνεργασία και η αλληλεγγύη, αποτελούν τα θεμέλια για μια αειφόρα κοινωνία. Πιο συγκεκριμένα στο σχολικό περιβάλλον ξεκινά από την καθημερινή μας συμπεριφορά. Αρχικά, όταν σεβόμαστε τους συμμαθητές μας και τις απόψεις τους δίνεται η ευκαιρία να υπάρξει ένας ποιοτικός και γόνιμος διάλογος με αποτέλεσμα την διεύρυνση των γνωστικών μας οριζόντων. Παράλληλα, όταν αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, αποφεύγεται η βία στο σχολικό χώρο και εντείνεται η συλλογικότητα και η συνεργασία των μαθητών. Έτσι επιτυγχάνεται η ομαλή συμβίωση και η δημιουργία ενός πιο υγιούς και δίκαιου σχολείου. Τέλος, η κοινωνική αειφορία ενισχύεται όταν εμείς, οι μαθητές, έχουμε φωνή στις αποφάσεις του σχολείου συμμετέχοντας σε σχολικά συμβούλια, με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε με σεβασμό και να ακούμε τον άλλον με προσοχή.

Κλείνοντας, το άρθρο αυτό φιλοδοξεί να αφήσει στον αναγνώστη έναν γόνιμο προβληματισμό που θα αποτελέσει το έναυσμα για ανάλογη δραστηριοποίηση από τη μεριά του.

Μαρία Βεντούρη, Κατερίνα Καρακουλάκη.

Η κλιματική αλλαγή αναφέρεται στην μακροχρόνια μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος και, ειδικότερα, στις αλλαγές των μετεωρολογικών συνθηκών που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα, συνήθως δεκαετίες η και αιώνες.

Πως μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε;

Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής απαιτεί συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο εθνικό και ατομικό επίπεδο, εστιάζοντας στον μετριασμό ( μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου) και στην προσαρμογή στις αναπόφευκτες επιπτώσεις.

Σε Εθνικό και Παγκόσμιο Επίπεδο

Οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί εφαρμόζουν πολιτικές και μέτρα όπως:

• Μετάβαση σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: Σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων (άνθρακα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) και στροφή σε καθαρότερες και φθηνότερες πηγές, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια.

• Ενεργειακή Απόδοση: Βελτίωση της μόνωσης των κτιρίων, χρήση ενεργειακά αποδοτικών συσκευών και ενσωμάτωση τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα στη βιομηχανία και τις μεταφορές.

• Βιώσιμες Μεταφορές: Προώθηση της ηλεκτροκίνησης, βελτίωση των δημόσιων μεταφορών και ενθάρρυνση της πεζοπορίας/ποδηλασίας.

• Προστασία και Αποκατάσταση της Φύσης: Φύτευση περισσότερων δέντρων, αποκατάσταση φυσικών οικοτόπων και προστασία των δασών και των ωκεανών, καθώς λειτουργούν ως φυσικές δεξαμενές άνθρακα. • Διεθνής Συνεργασία: Χώρες συνεργάζονται μέσω συμφωνιών, όπως η Συμφωνία του Παρισιού, για να περιορίσουν την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Σε Ατομικό Επίπεδο

Ο καθένας μας μπορεί να συμβάλει μειώνοντας το προσωπικό «αποτύπωμα άνθρακα» μέσω καθημερινών επιλογών:

• Εξοικονόμηση Ενέργειας: Χρησιμοποιήστε ενεργειακά αποδοτικές συσκευές, βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας έχει σωστή μόνωση και κλείνετε τα φώτα και τις συσκευές όταν δεν τις χρησιμοποιείτε.

• Πράσινες Μετακινήσεις: Επιλέξτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, περπατήστε, κάντε ποδήλατο ή μοιραστείτε το αυτοκίνητο όταν είναι δυνατόν.

• Μείωση Κατανάλωσης Κρέατος: Η υιοθέτηση μιας πιο φυτικής διατροφής ή η μείωση της κατανάλωσης κρέατος (ειδικά βοδινού και αρνίσιου) μπορεί να μειώσει σημαντικά το περιβαλλοντικό σας αποτύπωμα.

• Μείωση Σπατάλης Τροφίμων: Σχεδιάστε τα γεύματά σας, αξιοποιήστε τα περισσεύματα και κομποστοποιήστε τα υπολείμματα τροφών.

• Ανακύκλωση και Επαναχρησιμοποίηση: Υιοθετήστε την κυκλική οικονομία μειώνοντας τα απορρίμματα, αγοράζοντας μεταχειρισμένα είδη και ανακυκλώνοντας σωστά.

• Εκπαίδευση και Ενημέρωση: Ενημερώστε τον εαυτό σας και τους γύρω σας για το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και υποστηρίξτε πρωτοβουλίες φιλικές προς το περιβάλλον.

Γιώργος Φανουράκης

Τα νέα είδη είναι:   Τα σουπιοκαλάμαρα (Sepioteuthis lessoniana)

Είναι έξυπνα και μπορούν να αλλάζουν χρώμα για να κρυφτούν, γι’ αυτό τα βλέπουμε να κινούνται γρήγορα στο νερό, έχουν σώμα μακρόστενο η πλατύτερο ανάλογα με το είδος, με δέρμα που μπορεί να αλλάζει χρώμα. Έχουν 8 πλοκάμια και 2 μακρύτερα για την σύλληψη της τροφής.

Ζωγραφική Λεάντρο Κόλα

Ο λαγοκέφαλος (pufferfish)

Έχει σώμα στρογγυλό ή οβάλ, με μικρά λέπια χρωματιστά ή σκούρα σχέδια, έχει μεγάλα μάτια και στόμα που μοιάζει με ράμφος λαγού ( για αυτό το όνομά του ), μπορεί να φουσκώσει γεμίζοντας το στομάχι του νερό ή αέρα. Ο λαγοκέφαλος περιέχει τετροδοτοξίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στο συκώτι, στα αυγά και στα εντόσθια, αυτή η τοξίνη είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο αν δεν καθαριστεί σωστά. Παράλληλα ζει σε τροπικά και υποτροπικά νερά και τρέφεται με μαλάκια, μικρά ψάρια και φυτοπλαγκτόν. Πολύ σημαντικό, δεν έχει θηρευτή.

Ζωγραφική Γιώργος Βεντούρης

Άλλο ένα ψάρι είναι το λεοντόψαρο (lionfish)

Είναι γνωστό για την εντυπωσιακή του εμφάνιση με μακριές πολύχρωμες και δηλητηριώδεις πτέρυγες που μοιάζουν με χαίτη λιονταριού ( γι΄ αυτό το όνομα του ), είναι βρώσιμο αν καθαριστεί σωστά και το δηλητήριο του δεν είναι θανατηφόρο. Προέρχεται από τον Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό, είναι αρπακτικό είδος και τρέφεται με μικρά ψάρια και καρκινοειδή. Αυτά τα ψάρια δεν είναι ντόπια, αλλά η ζέστη της θάλασσας τα κάνει να νιώθουν καλά εδώ.

Ζωγραφική Άννα Λογοθέτη

Οι αλλαγές αυτές δεν είναι πάντα καλές, γιατί τα νέα ψάρια μπορούν να τρώνε τα μικρά ψάρια και να αλλάζουν τη ζωή στη θάλασσα. Γι΄ αυτό πρέπει να φροντίζουμε τη θάλασσα μας, να μην τη ρυπαίνουμε και να προστατεύουμε τα ψάρια που ζουν εδώ από πάντα. Η Μεσόγειος αλλάζει, και εμείς πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα νέα ψάρια και να φροντίζουμε τη θάλασσα μας για το μέλλον.

Γιώργος Βεντούρης

Το 1907, μετά τον θάνατο του Γεωργίου Οικονόμου Αφεντάκη τον Δεκέμβριο του 1899, ιδρύθηκε το φιλανθρωπικό ίδρυμα που έφερε το όνομα του προκειμένου να εκτελεστεί το κληροδότημα του. Το βασιλικό Διάταγμα της ίδρυσης του φέρει τις υπογραφές του βασιλιά Γεωργίου Α’ και του μετέπειτα πρωθυπουργού Νικολάου Καλογερόπουλου . Σήμα του ιδρύματος ήταν ο σταυρός και γύρω του οι λέξεις  «Άσυλον Γεωργίου Οικονόμου Αφεντάκη».

Στη σύνθεση του πρώτου Διοικητικού συμβουλίου του ιδρύματος συμμετείχε  και η Ελμίνα Νάζου , γνωστή για το πλούσιο φιλανθρωπικό της έργο. Σημαντικό ρόλο είχε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών , η γνώμη του οποίου ζητείτο σε περίπτωση ισοψηφίας στο Διοικητικό Συμβούλιο.          Το Ίδρυμα έθεσε πρωταρχικό στόχο την ανέγερση του ασύλου των Πτωχών στην Κίμωλο για την φροντίδα « πτωχών και εγκαταλελειμμένων γερόντων και ναυαγών», όπως σαφώς όριζε στην διαθήκη του ο ευεργέτης. Το έργο αυτό δεν έγινε δυνατό να υλοποιηθεί νωρίτερα από την δεκαετία του 1930. Η θεμελίωση του Οίκου Περιθάλψεως της Κιμώλου πραγματοποιήθηκε το 1934, επί προεδρίας Δημητρίου Α. Αφεντάκη .Την εισαγωγή των πρώτων ηλικιωμένων τροφίμων του ιδρύματος ωστόσο,  ανέκοψε το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την διάρκεια του οποίου ο Οίκος Περιθάλψεως χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την περίθαλψη ναυαγών.

Μετά τον πόλεμο , η επωνυμία του ιδρύματος άλλαξε και καθιερώθηκε νέο λογότυπο, που απεικόνιζε τον Άγιο Γεώργιο και γύρω του τις λέξεις « Αφεντάκειον  Άσυλον πτωχών Κιμώλου».  Η εκκίνηση της λειτουργίας του Οίκου Περιθάλψεως στην Κίμωλο έγινε το καλοκαίρι του 1950, όπου παρεχόταν επίσης, δωρεάν ιατρική περίθαλψη και σε εξωτερικούς ασθενείς.

2. Η πολυσχιδής δραστηριότητα

Παράλληλα, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε την επέκταση των σκοπών του ιδρύματος , ανταποκρινόμενο στις νέες κοινωνικές ανάγκες. Σε αυτό το πλαίσιο , εντάχτηκε στους σκοπούς του ιδρύματος η περίθαλψη ατόμων ανεξάρτητα από την ηλικία τους, η παροχή υποτροφιών, η κατασκευή κοινωφελών έργων στην Κίμωλο ,όπως π.χ ο ηλεκτροφωτισμός του λιμανιού του νησιού και γενικότερα, η εκπλήρωση κοινωφελών και φιλανθρωπικών σκοπών για την πνευματική και κοινωνική πρόοδο των Κιμωλίων.

Το 2012 ήταν η τελευταία λειτουργία του ασύλου στην Κίμωλο, ύστερα όμως από 13 χρόνια το Αφεντάκειο ξανάνοιξε τις πόρτες του ως Κέντρο Ημερησίας Φροντίδας Ηλικιωμένων (Κ.Η.Φ.Η) για όλους τους μονίμους κατοίκους της Κιμώλου με αγάπη και ευγένεια προς αυτούς.

Γιώργος Φανουράκης

]]> https://schoolpress.sch.gr/kimolia2025/archives/101/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/kimolia2025/archives/89 https://schoolpress.sch.gr/kimolia2025/archives/89#comments Mon, 09 Feb 2026 20:30:06 +0000 ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ http://schoolpress.sch.gr/kimolia2025/?p=89 [...]]]> Η Διαμάχη μεταξύ Αϊνστάιν και Σχολής της Κοπεγχάγης: Μια Ιστορική Ανασκόπηση

Η διαμάχη μεταξύ του Άλμπερτ Αϊνστάιν και της Σχολής της Κοπεγχάγης αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα και σημαντικά γεγονότα στην ιστορία της κβαντικής φυσικής. Στο επίκεντρο αυτής της διαμάχης βρέθηκε η ερμηνεία της κβαντομηχανικής, και συγκεκριμένα η φύση της πραγματικότητας και της παρατήρησης στην κβαντική κλίμακα.

Ιστορικό Πλαίσιο

Η κβαντική μηχανική, η θεωρία που περιγράφει τα φαινόμενα στον μικρόκοσμο των ατόμων και των υποατομικών σωματιδίων, αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Η Σχολή της Κοπεγχάγης, με κύριους εκπροσώπους τους Νιλς Μπορ και Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, προωθούσε μια ερμηνεία σύμφωνα με την οποία οι κβαντικές οντότητες δεν έχουν συγκεκριμένες ιδιότητες μέχρι τη στιγμή της μέτρησης. Αυτό σήμαινε ότι η πράξη της παρατήρησης επηρεάζει άμεσα την κατάσταση του συστήματος.

Η Θέση της Σχολής της Κοπεγχάγης

Η Σχολή της Κοπεγχάγης, με κύριους εκπροσώπους τους Νιλς Μπορ και Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, παραδεχόταν  ότι η κβαντική μηχανική είναι θεμελιωδώς τυχαία.  Υποστήριζε  ότι  η τυχαιότητα είναι ενσωματωμένη στη φύση των κβαντικών φαινομένων.

Σύμφωνα με την ερμηνεία της , τα αποτελέσματα των κβαντικών μετρήσεων δεν μπορούν να προβλεφθούν με βεβαιότητα, παρά μόνο με πιθανότητες. Η ιδέα αυτή ενσωματώθηκε στη μαθηματική δομή της κβαντομηχανικής μέσω της κυματοσυνάρτησης  του  Σρέντινγκερ , η οποία  δίνει τις πιθανότητες των διαφόρων δυνατών αποτελεσμάτων μιας μέτρησης.

Η Αντίθεση του Αϊνστάιν

Ο Αϊνστάιν υπήρξε από τους πρωτεργάτες και βασικούς θεμελιωτές της  κβαντικής θεωρίας . Και μόνο το γεγονός ότι  κέρδισε το Νόμπελ Φυσικής το 1921 πάνω στην Κβαντική Θεωρία και όχι στην Θεωρία της Σχετικότητας (ερμηνεία φωτοηλεκτρικού φαινομένου ) αυτό τα λέει όλα για την συμβολή του στην ανάπτυξη της κβαντομηχανικής . Όμως είχε βασικές διαφωνίες  με την Σχολή της Κοπεγχάγης .     Η βασικότερη όλων ήταν ότι δεν μπορούσε να δεχθεί την ιδέα της ενσωματωμένης τυχαιότητας στην κβαντική  μηχανική. Γνωστή είναι η φράση του «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια με το σύμπαν», η οποία εκφράζει αυτή την  πεποίθηση  του.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι δυσκολευόταν να δεχθεί χωρίς δισταγμούς  το φαινόμενο της κβαντικής διεμπλοκής (δύο σωματίδια μπορούσαν να βρίσκονται σε κατάσταση εμπλοκής  και να επηρεάζονται ακαριαία, ανεξάρτητα από την απόσταση που τα χώριζε , πράγμα το οποίο αποδείχθηκε πειραματικά αργότερα) . Αυτή η στάση του ήταν αιτία να υποστηρίξουν  πολλοί  ότι ο Αινστάιν  δεν δέχεται την Κβαντική Θεωρία .

Αυτό υποστηρίζεται  ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ  ακόμα και σήμερα σε πολλές αναφορές  για τα γεγονότα που έλαβαν μέρος τότε . Θα πρέπει να είναι κανείς το λιγότερο ανόητος για να υποστηρίξει ότι κάποιος  , οποιοσδήποτε , πόσο μάλλον ο Αινστάιν, θα έλεγε ότι δεν ισχύει μια θεωρία , όπως η κβαντική θεωρία , η οποία επαληθεύεται με τόσο εμφαντικό τρόπο ( όλα τα ηλεκτρονικά επιτεύγματα  είναι αποτελέσματα εφαρμογής αυτής της θεωρίας) .

Ο βασικός πυρήνας  της διαμάχης μεταξύ του Αϊνστάιν και της Σχολής της Κοπεγχάγης ήταν η αντιπαράθεση  μεταξύ της τυχαιότητας και της αιτιοκρατίας στην κβαντική μηχανική. Και φυσικά ΔΕΧΟΤΑΝ  την κβαντική μηχανική . Σε εκείνο που διαφωνούσε  ήταν η ερμηνεία της όσον αφορά την ενσωματωμένη  τυχαιότητα των γεγονότων .

Ο Αϊνστάιν  πίστευε βαθιά στην αιτιοκρατία. Θεωρούσε ότι η φύση ακολουθεί καθορισμένους νόμους και ότι κάθε φυσικό φαινόμενο έχει μια αιτία  ΑΣΧΕΤΑ  αν δεν την γνωρίζουμε , τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η ιδέα ότι τα κβαντικά φαινόμενα είναι θεμελιωδώς τυχαία ήταν αντίθετη με την άποψη του για την επιστημονική κατανόηση  .

Σύγχρονη Κατάσταση

Σήμερα, η κβαντική μηχανική είναι ευρέως αποδεκτή και τα αποτελέσματα της  φαίνονται σε κάθε μορφή ηλεκτρονικής  τεχνολογίας  . Η διαμάχη μεταξύ Αϊνστάιν και της Σχολής της Κοπεγχάγης αποτέλεσε καταλύτη για την βαθύτερη κατανόηση της φύσης του κβαντικού κόσμου και των ορίων της ανθρώπινης γνώσης.

Η διαμάχη αυτή δεν ήταν απλώς μια επιστημονική διαφωνία αλλά έθεσε θεμελιώδη ερωτήματα για τη φύση της πραγματικότητας, τα οποία συνεχίζουν να απασχολούν τους φυσικούς και φιλοσόφους μέχρι σήμερα.

Tο γεωλογικό τοπόσημο Σκιάδι ως καλλιτεχνικό μοτίβο

Το εντυπωσιακό Σκιάδι, το μοναδικό γεωλογικό μανιτάρι της Κιμώλου, «κατεβαίνει» από το βουνό… και «προσγειώνεται» στον τοίχο του σχολείου μας!

Ο εκπαιδευτικός μας, Μπαρίς Μωχάμμαντ, φιλοτεχνεί μια νέα τοιχογραφία με κεντρικό θέμα αυτό το σπάνιο φυσικό μνημείο που δεσπόζει στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού και έχει καταγραφεί στον Άτλαντα Γεωλογικών Μνημείων του Αιγαίου.

Στη νότια πλευρά του Γυμνασίου Κιμώλου, το Σκιάδι αποκτά μια νέα μορφή — καλλιτεχνική, φιλική, ζωντανή. Για να το γνωρίσουν καλύτερα οι μαθητές, οι κάτοικοι, αλλά και οι επισκέπτες του νησιού. Για να τους θυμίζει καθημερινά πόσο ξεχωριστός είναι ο τόπος αυτός.

Η φύση εμπνέει την τέχνη. Και η τέχνη “επιστρέφει” για να τιμήσει τη φύση, τον τόπο, την κοινότητα.

Το Σκιάδι είναι ένας εντυπωσιακός φυσικός σχηματισμός που μοιάζει με τεράστια πέτρινη ομπρέλα ή μανιτάρι και δεσπόζει στην ενδοχώρα του νησιού. Δημιουργήθηκε μέσα από χιλιάδες χρόνια διάβρωσης και αποτελεί ζωντανό παράδειγμα της σύνδεσης της φύσης με την τοπική ταυτότητα.

Η τοιχογραφία μεταφέρει εικαστικά αυτήν την συμβολική εικόνα του Σκιαδιού στο χωριό της Κιμώλου, αναδεικνύοντας τον διάλογο μεταξύ φυσικού και ανθρωπογενούς τοπίου. Το έργο λειτουργεί κι ως υπενθύμιση για την αξία της γεωλογικής κληρονομιάς του νησιού και το πώς αυτή ποιεί τον χαρακτήρα της τοπικής κοινωνίας και της εικαστικής της έκφρασης.

Ήταν μια δράση της Αναπτυξιακής Εταιρείας Κυκλάδων Α.Ε., με στόχο την ανάδειξη της τέχνης του δρόμου ως ένα ισχυρό τρόπο έκφρασης των νησιών μας, της ιστορίας, του πολιτισμού και των σύγχρονων προκλήσεων.

Στην Κίμωλο την τιμάμε ιδιαίτερα και την έχουμε προστάτιδα γιατί το  1915 που στο νησί έπεσε επιδημία ευλογιάς και πολλοί άνθρωποι πέθαιναν, οι κάτοικοι επικαλέστηκαν την Αγία Βαρβάρα με αποτέλεσμα να σωθούν. Ακόμη και οι ήδη ασθενείς θεραπεύτηκαν. Έτσι το νησί μας την καθιέρωσε προστάτιδα και την τιμά στις 4 Δεκεμβρίου.

 Μαρία Βεντούρη

Κατά τη διάρκεια της περιήγησης γνώρισαν τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη και «περιηγήθηκαν» στη μόνιμη έκθεση του μουσείου, βλέποντας προσωπικά του αντικείμενα, επιστολές, φωτογραφίες και βίντεο. Η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, γιατί είχαν τη δυνατότητα να κάνουν ερωτήσεις σε πραγματικό χρόνο και να επικοινωνούν άμεσα με την ψηφιακή ξεναγό μας, κυρία Κλεάνθη Κριθίνου.

Μέσα από αυτή την επίσκεψη κατάλαβαν πώς η τεχνολογία μπορεί να φέρει τον πολιτισμό μέσα στην τάξη, κάνοντας το μάθημα πιο ζωντανό και διαφορετικό από το συνηθισμένο.

Από τον Όμιλο Κινηματογράφου του σχολείου μας προβλήθηκαν δύο ταινίες. Παρακολουθήσαμε: την ταινία “Wonder” μια ταινία για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Ο δεκάχρονος Όγκι, γεννημένος με ακραία παραμόρφωση προσώπου, πρέπει να αφήσει την κατ΄οίκον διδασκαλία και να πάει σχολείο. Μια εμπειρία καταλυτική για τον ίδιο και τους γύρω του.

Σκηνοθεσία: Στίβεν Τσμπόσκι

Με τους: Τζέικομπ Τρέμπλει, Τζούλια Ρόμπερτς,Όουεν Γουίλσον

Και την ταινία “Moulan” μια ταινία γεμάτη θάρρος και μαχητικότητα. Μια ατρόμητη νεαρή κινέζα μεταμφιέζεται σε άντρα για να υπερασπιστεί την τιμή της οικογένειας της στη μάχη ενάντια σε επικίνδυνους εισβολείς.

Σκηνοθεσία: Νίκι Κάρο

Με τους: Γιφέι Λιου, Γκονγκ Λι, Τζετ Λι.

Ζωγραφιά της Άννας Λογοθέτη.

Συνταγές με κάπαρη

1. Τηγανίτες με κάπαρη
Υλικά
500 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
100γρ κάπαρη
μαϊντανός
άνηθος
αλατοπίπερο

Εκτέλεση
Αφήνουμε για 10 λεπτά την κάπαρη σε κρύο νερό για να φύγει το πολύ αλάτι.
Κόβουμε σε μικρά κομμάτια το κρεμμύδι και τον άνηθο και τον μαϊντανό, τα βάζουμε όλα σε μια μικρή λεκάνη μαζί με την κάπαρη και το αλεύρι.
Αλατοπιπερώνουμε και  ρίχνουμε χλιαρό νερό έτσι ώστε να γίνει ένας μέτριος χυλός.
Βάζουμε λάδι στο τηγάνι και τηγανίζουμε από τις δύο πλευρές, όταν έχουν ροδοκοκκινίσει είναι έτοιμες. Τρώγονται και ζεστές αλλά και κρύες.

2. Μπαρμπούνια με κάπαρη

Υλικά
1 κιλό μπαρμπούνια 1 φύλλο δάφνης
1 φλιτζάνι του καφέ κάπαρη 5-6 σκελίδες σκόρδο
1 κουτί συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
3 μεγάλα κρεμμύδια
αλατοπίπερο
ελαιόλαδο

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τα μπαρμπούνια προσεκτικά.
Κόβουμε τα κρεμμύδια σε φέτες και τα τσιγαρίζουμε στο λάδι.
Ρίχνουμε το χυμό ντομάτας, την δάφνη, το αλάτι, το πιπέρι και το σκόρδο
και τα αφήνουμε να βράσουν στα 5 λέπτα.
Στην συνέχεια βάζουμε την κάπαρη και στο τέλος τα μπαρμπούνια και
συνεχίζουμε το μαγείρεμα για 20 λεπτά.
Στο φαγητό ρίχνουμε λίγο αλάτι γιατί ήδη η κάπαρη είναι αρκετά αλμυρή.

3. Πατατοσαλάτα με κάπαρη
Υλικά
4 μεγάλες πατάτες
1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κουτάλι της σούπας κάπαρη
4 φιλέτα αντσούγιας σε λάδι πράσινης ελιάς
4 κουταλάκια της σούπας ψιλοκομμένος άνηθος
1 κουταλάκια της σούπας ψιλοκομμένος δυόσμος
Για το Dressing
4 κουταλάκια της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλάκια της σούπας χυμός λεμονιού
1 κουταλάκι της σούπας σκόνη μουστάρδα
1 κουταλάκι της σούπας χοντρό αλάτι

Εκτέλεση
Βράστε τις πατάτες με την φλούδα τους σε αλατισμένο νερό για 50 λεπτά.
Καθαρίστε  και κόψτε τις πατάτες σε μικρά κομμάτια.
Ψιλοκόψτε τις ελιές, τις αντσούγιες και την κάπαρη. Βάλτε όλα τα υλικά
για το dressing στο μπλέντερ και πολτοποιήστε τα.
Βάλτε σε ένα μπολ τις πατάτες και όσο είναι ζεστές περιχύστε  με το
dressing.
Προσθέστε όλα τα υλικά έπειτα ανακατέψτε και σερβίρετε.

Μαρία Μουστάκα