Ο βαρκάρης κωπηλατεί και μας δίνει τουριστικές πληροφορίες για το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης. Από την οροφή του σπηλαίου εισβάλλει το φως του ήλιου και κάνει το χώρο μαγικό. Και ‘γω, στο «νησάκι» βλέπω μορφές να ανάβουν μια μεγάλη φωτιά, να εναποθέτουν τις προσφορές τους στον Πάνα και τη Μελισσάνη και να προσπαθούν με ακατάληπτες φράσεις να καλοπιάσουν τις θεϊκές δυνάμεις.
Και μετά, οι μορφές εξαφανίζονται και βλέπω τη νύμφη των γλυκών νερών Μελισσάνη ή Μελισσάνθη να αυτοκτονεί γιατί ο Πάνας δεν ανταποκρίνεται στον έρωτά της. Και ακούω το βαρκάρη να λέει πως από το όνομα της βοσκοπούλας Μελισσάνης που έπεσε στη λίμνη προσπαθώντας να βρει το χαμένο της πρόβατο, πήρε το όνομά της η λίμνη αυτή.
Η βαρκάδα τελειώνει στο εκπληκτικά όμορφο λιμνοσπήλαιο που είναι ζωσμένο με παραδόσεις και θρύλους και βγαίνοντας από το χώρο αυτό που οι φιλόσοφοι τον συσχέτιζαν με το πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου της ψυχής, αναρωτιέμαι που να βρίσκεται η αλήθεια σχετικά με το όνομά του!
Συντάκτης: Περιβαλλοντική Ομάδα 2024-2025
