Οι δύο φίλοι
Ο σκύλος λέει της γάτας:
Τα νύχια σου ετοιμάζεις,
φυσάς και καμπουριάζεις.
Μα τι έχεις και θυμώνεις;
Ως πότε οι τσακωμοί;
Κι εκείνη: Μη ζυγώνεις,
σε σκίζω στη στιγμή!
Για στάσου λέει ο σκύλος
δε θέλεις να είμαι φίλος;
Μιλώ στα σοβαρά
και κούναε την ουρά.
Τρωγόμαστε βδομάδες
παίρνεις και δίνεις ξύλο.
Ας πάψουν οι καβγάδες
και δέξου με για φίλο.
Δε σκέφτηκες κομμάτι
πως από τη γκρίνια αυτή
θα μείνω μ’ ένα μάτι,
θα μείνεις μ’ ένα αυτί;
Η γάτα με ησυχία
το πόδι κατεβάζει
του σκύλου η ομιλία
σε συλλογή τη βάζει.
Λόγω τιμής εδώσαν
ήταν εχθροί, φιλιώσαν.
Ξεχάσαν τι έχει γίνει,
συντρόφευσαν, Ειρήνη.
Συντάκτης: Ελένη
