Με τον όρο οικογένεια νοείται μια ομάδα ανθρώπων που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς γάμου, αίματος ή υιοθεσίας, οι οποίοι διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη. Η οικογένεια ήταν, είναι και θα είναι ένας θεσμός αναντικατάστατος για την ζωή των ανθρώπων, αποτελεί το βασικότερο σταθμό της ζωής τους και είναι ο θεμέλιος λίθος της μετέπειτα πορείας τους, καθώς από εκεί αντλούν συναισθηματική και οικονομική στήριξη, αναπτύσσονται πνευματικά και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους μαθαίνοντας αξίες απαραίτητες για την μετέπειτα ζωή τους, όπως η αγάπη, η ειλικρίνεια, η αξιοπρέπεια, η ισότητα, ο σεβασμός και η αλληλεγγύη.
Ανά τα χρόνια οι μορφές της οικογένειας αλλάζουν. Παλιότερα κυριαρχούσε η μορφή της εκτεταμένης οικογένειας, η οποία εκτός από τους γονείς και τα παιδιά συμπεριλάμβανε ακόμα τον παππού και τη γιαγιά, που έμεναν όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι. Ο πατέρας και ενίοτε ο παππούς ήταν η κυρίαρχη μορφή, ιεραρχικά βρισκόταν στην κορυφή και αντιπροσώπευε όλη την οικογένεια. Η μητέρα ήταν αφοσιωμένη στη φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού καθώς δε δούλευε, σεβόταν τον άντρα της, ενώ αντιμετωπιζόταν ως κατώτερο μέλος της οικογένειας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Σεβασμό προς τον πατέρα όφειλαν επίσης και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Ανάμεσά τους δεν υπήρχε ελευθερία λόγου και έκφρασης, κυριαρχούσε ο φόβος, η αποξένωση και μερικές φορές η σωματική βία.
Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια τη θέση της εκτεταμένης έχει πάρει η πυρηνική οικογένεια, που αποτελείται από τους γονείς και τα παιδιά. Θεωρητικά οι ρόλοι έχουν αλλάξει, η μητέρα εργάζεται και ο πατέρας ασχολείται με δουλειές του σπιτιού, αφού πλέον αυτό το παλιακό πατριαρχικό στερεότυπο έχει ξεπεραστεί. Ανάμεσα σε γονείς και παιδιά υπάρχει διάλογος, αγάπη, στοργή και όχι φόβος.
Βέβαια, την περίοδο που διανύουμε αυτός ο τόσο σημαντικός θεσμός για τη ζωή του ανθρώπου, προς λύπη όλων μας περνάει κρίση. Ο ποιοτικός χρόνος που απολαμβάνει η οικογένεια είναι λιγοστός έως ανύπαρκτος. Συχνά και οι δύο γονείς, λόγω της εργασίας τους αναγκαστικά λείπουν αρκετές ώρες από το σπίτι, ενώ τις λιγοστές που τους απομένουν προτιμούν να τις σπαταλούν στα social media, με αποτέλεσμα την αισθητή απουσία του διαλόγου και την έλλειψη επικοινωνίας να κυριαρχούν. Επιπρόσθετα έντονο και συχνό φαινόμενο είναι η δημιουργία εντάσεων και συγκρούσεων, με τα διαζύγια “να δίνουν και να παίρνουν”. Όμως, όλα αυτά φαντάζουν μηδαμινά μπροστά σε ένα σοβαρότατο κοινωνικό φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί έντονα τον τελευταίο καιρό. Παρατηρούμε περιπτώσεις συζύγων που χτυπούν και σκοτώνουν ακόμα τις γυναίκες τους, γεγονός απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο για την σημερινή -υποτίθεται- ανεπτυγμένη κοινωνία.
Συμπερασματικά, από όλα όσα προαναφέρθηκαν προκύπτει πως η οικογένεια είναι το παν. Αποτελεί το κύτταρο του ατόμου αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας. Όλες αυτές οι αλλαγές τόσο των αξιών, όσο και οι μεταβολές των γονεϊκών ρόλων, σε συνδυασμό πολλές φορές με την ανωριμότητα των γονιών επηρεάζουν έντονα τα παιδιά, γι΄αυτό υποχρέωση όλων μας είναι να στηρίξουμε τον θεσμό της οικογένειας και να τον προστατεύσουμε.
Σοφία Αθανασάκη, μαθήτρια Β΄ Γυμνασίου
