Το web 2.0 είναι μια φράση που εφευρέθηκε από την O” Reilly Media το έτος 2004 και αναφέρεται σε μια υποτιθέμενη ή προτεινόμενη δεύτερη γενιά υπηρεσιών βασισμένων στο διαδίκτυο – όπως οι ιστοτόποι κοινωνικής δικτύωσης (social networking sites), τα wiki, τα εργαλεία επικοινωνίας, και οι folksonomies που δίνουν έμφαση στην ηλεκτρονική συνέργεια και ανταλλαγή μεταξύ των χρηστών.

Αν και ο όρος web 2.0 δίνει την αίσθηση ότι αποτελεί μια καινούργια έκδοση WEB, εν τέλει δεν πρόκειται για κάποιο καινούργιο πρωτόκολλο του αλλά για αλλαγές στον τρόπο που χρησιμοποιούνται ήδη υπάρχουσες τεχνολογίες και στον τρόπο που οι σχεδιαστές πληροφοριακών συστημάτων και οι χρήστες χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.

Η κυρίαρχη τάση είναι να χρησιμοποιείται ως πλατφόρμα πάνω στην οποία θα τρέχουν οι εφαρμογές και υπηρεσίες, πολλές από τις οποίες έτρεχαν τοπικά στους Η/Υ μέχρι τώρα.

Ας δούμε ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του WEB 2.0 :

•   Το διαδίκτυο και όλες οι συσκευές του, αποτελούν μια παγκόσμια πλατφόρμα υπηρεσιών και δεδομένων που επαναχρησιμοποιούνται, τα οποία προέρχονται κυρίως από τους ίδιους τους χρήστες και τα οποία τις πιο πολλές φορές διακινούνται ελεύθερα.

•   Το μόνο που χρειάζεται είναι ένας browser, που να χρησιμοποιείται σαν interface με την πλατφόρμα, η οποία λειτουργεί ανεξαρτήτως συσκευής και λειτουργικού. συστήματος. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συνδεθεί κάποιος στο διαδίκτυο.

•   Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται σε ό,τι αφορά γλώσσες προγραμματισμού, πρωτόκολλα, interfaces είναι ελαφριά .Επίσης παρατηρούμε μια απλότητα στον προγραμματιστικό σχεδιασμό τους.

Πλεονεκτήματα

Τα πλεονεκτήματα από τις εφαρμογές του Web 2.0 είναι πολλά και αυξάνονται όσο αυξάνεται η ικανότητα του χρήστη να αλληλεπιδρά με το σύστημα. Τα προφανέστερα αυτών παρατίθενται παρακάτω:

• Απομακρυσμένη αποθήκευση και διαχείριση της πληροφορίας. Το λειτουργικό περιβάλλον του χρήστη αποθηκεύεται στο διαδίκτυο και του επιτρέπει να έχει πρόσβαση σε αυτό από οπουδήποτε, οποτεδήποτε και με κάθε συσκευή που υποστηρίζει έναν browser. Σε ένα δικτυωμένο κόσμο αυτό αποτελεί τη λύση για τη γρήγορη και αποτελεσματική λύση του διαδικτύου σαν περιβάλλον εργασίας ,επικοινωνίας και ανεύρεσης πληροφοριών

• Ισχυρότερα κεντρικά συστήματα και πιο οικονομικά προσωπικά συστήματα. Με την απομακρυσμένη διαχείριση της πληροφορίας ο χρήστης δεν χρειάζεται να κατέχει ένα ακριβό και ευαίσθητο λόγω της πολυπλοκότητας του σύστημα. Αυτό πέρα από τα προφανή οικονομικά οφέλη, προσφέρει και ένα σημαντικό επίπεδο ασφάλειας στην απώλεια δεδομένων. Αντίθετα οι κεντρικοί υπολογιστές (servers) που αποθηκεύουν την πληροφορία πρέπει να έχουν πολλές δυνατότητες και σε ισχύει αλλά και σε αποθηκευτικό χώρο. Τέλος οι ευζωνικές συνδέσεις και η ασύρματη δικτύωση θα αποτελέσουν θεμέλιους λίθους για κάθε μορφή εργασίας στο μέλλον.

• Γρήγορες και συχνές αναβαθμίσεις. Μία από τις συνήθεις πρακτικές του ανοιχτού λογισμικού αποτελεί ένα βασικό πλεονέκτημα του Web 2.0. Μέσω διαδραστικών μεθόδων, το σύστημα μπορεί εύκολα να εντοπίσει τα προβλήματα που προκύπτουν και να δημιουργήσει  νέες εκδόσεις τού σε χρόνους μη συγκρίσιμους με το υπάρχον κλασσικό λογισμικό. Πολλά web 2.0 sites αναβαθμίζουν τις υπηρεσίες τους ανά διαστήματα 2 εβδομάδων, κάτι που σημαίνει άμεση ανταπόκριση στις ανάγκες των χρηστών.

• Αξιοποίηση του χρήστη σαν συνεργάτη και αξιολογητή. Η πραγματική χρήση μίας υπηρεσίας αποτελεί ένα πολύ πιο ακριβές μοντέλο για την βελτίωση ενός προϊόντος και την προσθήκη νέων δυνατοτήτων από εκθέσεις και αναφορές που προκύπτουν μέσα στο κλειστό περιβάλλον μιας εταιρίας κατασκευής λογισμικού. Η φύση των Web-based εφαρμογών αλλάζει δραματικά την δυνατότητα του κατασκευαστή να παρακολουθεί τον τρόπο χρήσης του λογισμικού από την εποχή του desktop software . Τα δεδομένα που προκύπτουν από τον έλεγχο αυτό μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο την εξέλιξη του λογισμικού και των υπηρεσιών, αλλά και ολόκληρο τον τρόπο λειτουργίας μίας επιχείρησης.

• Γρήγορη κατασκευή νέων υπηρεσιών. Με την χρήση «beta» εκδόσεων οι παρεχόμενες υπηρεσίες μπορούν να έχουν εφαρμογή ταυτόχρονα με την δοκιμή τους από τους χρήστες. Έτσι οι ανάγκες για νέες εφαρμογές καλύπτονται άμεσα και βελτιώνονται καθώς αξιοποιούνται.