Έστω ότι τα κράτη Α και Β έχουν διάφορες προστριβές, έτσι έχουν να επιλέξουν μεταξύ δύο πολιτικών:
1η Μη συνεργασία, που σημαίνει εντατικό εξοπλισμό και προετοιμασία για πιθανό πόλεμο.
2η Συνεργασία, με αποτέλεσμα τον αφοπλισμό ή το μερικό αφοπλισμό.
Στον πίνακα που ακολουθεί, καταγράφονται οι δυνατές επιλογές των δύο κρατών: Αποκλείονται οι περιπτώσεις: «Ευνοείται το κράτος Α», «Ευνοείται το κράτος Β». Έτσι μένουν οι περιπτώσεις: «κυνήγι εξοπλισμού» και «αφοπλισμός». Ο αφοπλισμός αν και συμφέρει τόσο τα δύο κράτη, όσο και την παγκόσμια ειρήνη, είναι μια ασταθής λύση, γιατί ενώ αφοπλίζεται το ένα κράτος, ενδέχεται να εξοπλίζεται κρυφά το άλλο, επομένως μόνο η λύση «κυνήγι εξοπλισμών» είναι θέση ισορροπίας. Το παράδοξο εδώ είναι ότι ενώ τα κράτη επιζητούν ειρηνική διευθέτηση των διαφορών τους, είναι αναγκασμένα να εξοπλίζονται συνεχώς.
