Και να ’μαστε, λοιπόν, στο διά ταύτα!
Το πρόγραμμα «Μένουμε Λήμνο!» ζήτησε από τους έφηβους του τόπου μας να ακούσει τις φωνές τους. Και εκείνοι μίλησαν!
Και, από τις τοποθετήσεις τους, έγιναν απολύτως ορατά τα εξής:
Τα παιδιά αγαπούν τον τόπο τους, αλλά -ευτυχώς- δεν τον αντιμετωπίζουν ούτε ρομαντικά, ούτε ουτοπικά! Κοιτούν τη Λήμνο με ρεαλισμό, εντοπίζουν τις δυσκολίες της, αναγνωρίζουν τα θετικά στοιχεία τού να ζει κανείς σε έναν τέτοιο τόπο∙ ωστόσο, ζητούν ουσιαστικές αλλαγές οι οποίες να κάνουν τη ζωή στο νησί πιο ανθρώπινη και πιο ελκυστική για τη νέα γενιά!
Στη θεματική της Κοινωνίας και της καθημερινότητας, στο τραπέζι της συζήτησης μπήκαν ζητήματα όπως οι δυσκολίες στη μετακίνηση, η περιορισμένη πρόσβαση σε δραστηριότητες για τους νέους και η απομόνωση των ηλικιωμένων κατοίκων.
Έντονος ήταν δε και ο προβληματισμός για το αν οι νέοι μπορούν πραγματικά να φανταστούν το μέλλον τους στη Λήμνο μετά το σχολείο. Γιατί μετά τα 35-40, οι περισσότεροι μπορούσαν να το φανταστούν…
Στον τομέα της Υγείας, οι μαθητές κατέγραψαν την ανασφάλεια που προκαλεί η έλλειψη βασικών ιατρικών ειδικοτήτων, το γεγονός ότι το Υγειονομικό Ίδρυμα του νησιού μοιάζει να απαξιώνεται συχνά από την Πολιτεία με αποτέλεσμα τις συχνές μετακινήσεις εκτός νησιού ακόμη και για απλές ιατρικές ανάγκες!
Και αυτό από μόνο του είναι, για κάθε άλλη σκέψη, αντικίνητρο.
Γιατί, όλες/οι οι συμμετέχουσες/οντες αναγνώρισαν πως η υγεία σε ένα απομακρυσμένο και ακριτικό νησί δεν είναι μόνο θέμα υποδομών∙ αυτό που μετράει είναι κυρίως το
αίσθημα της ασφάλειας που μπορεί ή δεν μπορεί να παρέχει η Πολιτεία στους κατοίκους!
Ιδιαίτερα έντονος ήταν και ο προβληματισμός γύρω από τους Ψηφιακούς πόρους και τη συνδεσιμότητα, σε έναν τόπο όπως η Λήμνος. Μαθήτριες και μαθητές στάθηκαν, φυσικά, στις αργές ταχύτητες του διαδικτύου που παρατηρούνται στο νησί και στις ανισότητες πρόσβασης, ειδικά στα χωριά.
Επισήμαναν δε πως η τεχνολογία μπορεί πλέον να λειτουργήσει ως εργαλείο το οποίο μειώνει τις αποστάσεις και περιορίζει πλευρές της νησιωτικής απομόνωσης, αρκεί βέβαια να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές!
Στη θεματική του Πολιτισμού, τώρα, αναδείχθηκε η ανάγκη να υπάρχει μια ζωντανή πολιτιστική καθημερινότητα η οποία να συνδέει τους νέους με τον τόπο τους και όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες.
Οι έφηβοι μίλησαν για την αξία των τοπικών συλλόγων, των πολιτιστικών δράσεων και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.
Όλοι αντιμετώπισαν αυτά τα χαρακτηριστικά της Λήμνου όχι μόνο ως στοιχεία παράδοσης αλλά και ως κομμάτια στα οποία θα μπορούσε να δομηθεί ένα σύγχρονο μέλλον για τη Λήμνο!
Μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία, λοιπόν, τα παιδιά δεν έμειναν στη στείρα καταγραφή των προβλημάτων. Επιχείρησαν να διατυπώσουν προτάσεις, συζήτησαν με τους αρμόδιους φορείς σε κάθε τομέα και συμμετείχαν ουσιαστικά σε μια δημόσια συζήτηση για τον τόπο τους.
Ας μείνουμε λίγο σε αυτό:
Στην τελική φάση του προγράμματος, οι ερωτήσεις, τα ευρήματα και οι προβληματισμοί των παιδιών έγιναν αφορμή για μια ζωντανή, διά ζώσης συζήτηση με ανθρώπους του νησιού που έχουν γνώση πάνω στα συγκεκριμένα θέματα, εμπειρία αλλά και θέσεις ευθύνης. Και άνοιξαν έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο γύρω από τη Λήμνο του Σήμερα, αλλά κυρίως του Αύριο.
Και ίσως αυτό να αποτελεί, τελικά, το σημαντικότερο στοιχείο του προγράμματος «Μένουμε Λήμνο!».
Το γεγονός, δηλαδή, ότι έδωσε στους εφήβους χώρο να παρατηρήσουν, να ακούσουν, να ψηλαφήσουν με μεγαλύτερη προσοχή κάτι που μέχρι πρότινος ίσως απασχολούσε τη ματιά τους μόνο επιφανειακά.
Και έπειτα, ότι τους έδωσε βήμα να εκφραστούν, να μιλήσουν, και να νιώσουν πως τη φωνή και τα επιχειρήματα τους κάποιος τα παίρνει στα σοβαρά!
Ήταν χαρά μου!
Δέσποινα Βασιλειάδου
