Η gallery λειτουργεί στη Ξάνθη εδώ και 10 χρονιά. Είναι, ουσιαστικά, μια πινακοθήκη που παρουσιάζει έργα γλυπτικής, ζωγραφικής, κεραμικής ακόμα και performance, δηλαδή  ζωντανές εκδηλώσεις. Είναι η πρώτη ιδιωτική πινακοθήκη στην Ξάνθη, πέρα από τη Δημοτική. Στην αρχή, ο κ. Λαζαρίδης εξέταζε το ενδεχόμενο να φέρνει επιτυχημένους και γνωστούς καλλιτέχνες ώστε να γίνει γνωστή και η gallery και γενικότερα προωθούσε πολύ αυτή τη νέα δουλειά. Πλέον, ενημερώνει για κάθε καινούρια έκθεση μέσα από τη σελίδα της gallery στο  facebook.  Συνήθως, προσκαλεί καλλιτέχνες με ενδιαφέρον για το έργο τους, όμως  δεν είναι λίγες οι φορές που και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες τον προσεγγίζουν . Συνεργάζεται με τη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και της Φλώρινας και πολλές φόρες εκθέτουν τα έργα τους οι νέοι φοιτητές.  Όπως μας είπε, δεν έχει σπουδάσει κάτι σχετικό με τη  ζωγραφική, αλλά έχει ασχοληθεί πολύ με το αντικείμενο και η gallery εκφράζει τη δίκη του άποψη. Ο χώρος της έκθεσης είναι μικρός για να είναι πιο ξεκούραστη κι ευχάριστη η περιήγηση σε αυτόν.

Εκθεση «ART TEACHER’S» 

Θεματολογία: Εντυπώσεις και βιώματα από τη Ξάνθη

Καλλιτέχνες: Καθηγητές Καλλιτεχνικών στα σχολεία της Ξάνθης

Λίγα λόγια για τα έργα:

1) Ο δημιουργός ήθελε να αναπαραστήσει τα σκυλιά. Τον εντυπωσίασε που είχαν λεπτό τρίχωμα και φαίνονταν οι μύες  με το φως. Έτσι, έκανε αυτό το «παιχνίδι» με άσπρο-μαύρο. Αυτό το έργο είναι δουλεμένο χωρίς πινέλα. (Γιάννης Παυλίδης)

2) Ο Άκης Ουλκέρογλου έχει σπουδάσει στη Φλωρεντία, όπου η θεματολογία κάθε σχολής καθορίζεται από τους καθηγητές της. Στο πρώτο έργο (αριστερά), έχει χρησιμοποιήσει μια εξαιρετική τεχνική με ψυχρά και θερμά χρώματα (μπλε, κόκκινο, λευκό) και δεν χρησιμοποιεί διαγράμμιση.  Το νόημα του πορτρέτου δεν είναι να σε κάνει όμοιο σαν φωτογραφία, αλλά να περάσει το συναίσθημα, το βλέμμα, τη ματιά, το πώς το βιώνει, έτσι ώστε βλέποντας κάτι τέτοιο να αντιλαμβάνεσαι είτε θυμό, είτε προβληματισμό, είτε ένα φευγάτο βλέμμα.  Ο Άκης ξεχωρίζει με αυτές τις πινελιές, χωρίς πολλή λεπτομέρεια, με ελεύθερη κίνηση. Στο άλλο έργο (δεξιά), βάζει λεπτομέρεια.

3) Αυτά τα έργα φανερώνουν αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας, φόβους, προβληματισμούς. Συγκεκριμένα φόβο για τις νυχτερίδες και φόβο «μην σπάσει η κούνια και πέσει».

4) Αυτό είναι το πορτρέτο της δημιουργού, αυτοπροσωπογραφία. Μπορεί να είναι και 3 πρόσωπα μέσα, αφηρημένα. (Ζουφιλήντα Νικολέτα)

5) Ακολουθεί η Άρτεμις, η οποία τέλειωσε πέρσι τις σπουδές της και αυτή είναι η πρώτη της έκθεση. Έχει κάνει με ακουαρέλα μια φύση, ένα βουνό και αφήνει αφαιρετικά το χρώμα να κινηθεί έντονα. Από κάτω έχει κάνει μια εξαιρετική τεχνική, που μοιάζει σα να είναι δέντρο, ενώ είναι απλά χρώματα σε χαρτί. (Άρτεμις Θεοδώρου)

6) Εδώ η Τσβετελίνα, έχει αναπαραστήσει τον Χίτλερ να διευθύνει μια ορχήστρα. Το έργο επιδέχεται διάφορων ερμηνειών, ανάλογα και με την οπτική ματιά του θεατή. Ακολουθεί μια τεχνική με το μολύβι, ενώ πάνω αφήνει και λίγο χρώμα. (Πετρά Τσβετελίνα)

7) Παρακάτω, η Μαρία, έχει ασχοληθεί με το μαλλί. Έχει αναπαραστήσει ένα κοπάδι πρόβατα. Ουσιαστικά, δείχνει το πώς ο κόσμος καθοδηγείται σε «στενά», πως παρασυρόμαστε από την τηλεόραση, τις διαφημίσεις, τις ειδήσεις. Πρέπει να αντιδράμε σε αυτό, να μην είμαστε «πρόβατα». Έχει πολλές έννοιες το έργο. (Γαλαζούλα Μαρία)

8) Εδώ έχουμε χαρακτική, μια άλλη τεχνική. Με πιο απλά λόγια, κάτι σαν σφραγίδα. Το χαρακτικό μπορεί να γίνει πάνω σε ξύλο, σε μέταλλο και σε πλαστικό. Οι χαράκτες στην Ελλάδα είναι ελάχιστοι. Από τους  5000 ζωγράφους, οι χαράκτες είναι κοντά στους 300.  Το πάνω αριστερά έργο, έχει να κάνει με τα καφενεία της παλιάς πόλης που  εντυπωσίασαν τη δημιουργό, το πάνω δεξιά είναι κάτι σαν φράχτης και τα υπόλοιπα είναι δάση.  (Παπαδοπούλου Αναστασία)

9) Εδώ έχουμε μια τελείως διαφορετική σχολή, από τη Ρωσία, πιο πολύ χρώμα, ακουαρέλα. Έχει τοπία, δύο κοπέλες , νεκρή φύση κι ένα που απεικονίζει την Παλιά Πόλη της Ξάνθης. (Χουρσουντιάν Αναίδα)

Γενικώς, οι εντυπώσεις μας απ’την Gallery και την Έκθεση εξαιρετικές. Χαιρόμαστε να υπάρχουν τέτοιοι χώροι στην πόλη μας και να δίνουν ένα ξεχωριστό χρώμα πολιτισμού και αισθητικής.

Επιμέλεια: Χαρά Σουμάδη

1.Κούκλες: Τέσσερις γυναίκες ηλικίας απο 30 εως 40 (και κάτι). Τέσσερις διαφορετικές ζωές. Τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες. Η Άννα, μια νοικοκυρά που ζει στην επαρχία, αποφασίζει να αλλάξει την ζωή της κάνοντας ένα νέο ξεκίνημα. Μπαίνει σε ένα τρένο με προορισμό την Αθήνα έχοντας σκοπό να βρει ένα νέο νόημα. Στον δρόμο της, θα συναντήσει την Κορίνα, την Μιμή και την Κατερίνα. Η Κορίνα, μια μελλοντική δημοσιογράφος, ψάχνει να βρει την ολοκλήρωση μέσα απο έναν άντρα. Η Μιμή, δυναμική, εργατική αλλά και με μια αδυναμία στους μικρότερους άντρες, προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της ζωής της και να σταθεί πόδια της. Και τέλος η Κατερίνα, μια νοικοκυρά, μητέρα και σύζυγος, θα προσπαθήσει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα που θα προκύψουν στην «ιδανική» ζωή της. Συνδετικός κρίκος γι’αυτές και την φιλία που θα αναπτυχθεί ανάμεσα τους αποτελεί ένας γυναικολόγος. Φυσικά την πλοκή θα επηρεάσουν και τα πρόσωπα που υπάρχουν στις ζωές τους. Ίσως είναι δύσκολη αυτή η «νέα αρχή». Κάποιες όμως προσπαθούν να μας δείξουν το αντίθετο. Θα τα καταφέρουν;

2.Λάκης ο Γλυκούλης: Είναι δυνατόν ένας θάνατος να σημάνει μια νέα αρχή; Η απάντηση βρίσκεται στην παρακάτω ιστορία. Ο Λάκης Λαμπρόπουλος είναι ένας έντιμος, καλόκαρδος, αθώος και εργατικός άνθρωπος, ο οποίος παράτησε το σχολείο για να μεγαλώσει την οικογένειά του, ενώ η γυναίκα του, Βούλα, τον απατά με τον αδερφό του το Νίκο. Ο πατέρας του, επιτυχημένος γιατρός, πεθαίνει και αφήνει πίσω μια διαθήκη, σύμφωνα με την οποία αν ο Λάκης τελειώσει το σχολείο, μπει στο πανεπιστήμιο και πάρει ένα οποιοδήποτε πτυχίο θα γίνει ιδιοκτήτης της μισής κλινικής του πατέρα του (ο άλλος συνιδιοκτήτης είναι ο Νίκος μέσω της γυναίκας του Ναταλίας στην οποία ανήκουν οι μετοχές της κλινικής). Ο Λάκης αποφασίζει για πρώτη φορά, να πάρει τη ζωή του στα χέρια του, αρχίζει ξανά το σχολείο, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που συναντά εξαιτίας του Νίκου, και καταφέρνει να το τελειώσει γράφοντας στις Πανελλήνιες οριακά για να περάσει στην Ιατρική για να κερδίσει το όποιο μερίδιο του αντιστοιχούσε σύμφωνα με τη διαθήκη. Επίσης, συναντιέται ξανά με τον παιδικό του έρωτα Μέλινα, η οποία έχει όμως καθηλωθεί σε αναπηρική καρέκλα. Παρά τις δυσκολίες, ο Λάκης μαθαίνει ότι η διαθήκη που είχε στα χέρια του είναι ψεύτικη και μαζί με τη δικηγόρο Φαίδρα βάζουν σκοπό να βρουν την αληθινή. Στο τέλος δικαιώνονται, καθώς βρίσκουν την αληθινή διαθήκη, σύμφωνα με την οποία, ο Λάκης κερδίζει όλη τη κληρονομιά και παίρνει πίσω όλα όσα ο Νίκος είχε σφετεριστεί. – Ένας άνθρωπος που απλά τόλμησε. -

3.Ονειροπαγίδα: Μπορεί ο εφιάλτης να γίνει ένα όμορφο όνειρο; Μόνο εαν πας σε αυτό το μέρος. Το μέρος όπου όλα τα όνειρα πραγματοποιούνται. Τι χαζομάρες λέω εε; Κι όμως, μια μέρα, μια γυναίκα ναυάγησε πηγαίνοντας για τον γάμο της. Για καλή της τύχη, την βρίσκει ένας άντρας και της προσφέρει έναν ξενώνα στην «Ονειροπαγίδα» (το μέρος που λέγαμε πριν). Το όνομα της; Κατερίνα. Το όνομα του; Πέτρος. Αυτή θα μάθει πως τα χρήματα δεν έχουν καμία σημασία. Σημασία έχουν τα όνειρα που κάνεις να τα νιώθεις και να τα πιστεύεις. Θα μάθει πως το να βρίσκουμε προσωρινές «λύσεις» δεν βοηθάει αλλά καθυστερεί την ζωή μας. Αυτός πάλι, θα μάθει να ερωτεύεται και να ρισκάρει ξανά. Θα ξαναβρεί αυτή τη γλυκιά τρέλα. Είναι όμως αυτά αρκετά για να κρατήσουν δυο ζωές ενωμένες;

4.Μ+Μ: Το ένα Μ είναι γυναίκα. Η Μαργαρίτα είναι μπαλαρίνα. Η ζωή της είναι ισορροπημένη και προγραμματισμένη. Δεν χωρούν ανατροπές. Δεν της αρέσει η φασαρία και προτιμάει την κλασική μουσική. Το άλλο Μ είναι άντρας. Ο Μιχάλης είναι κιθαρίστας/τραγουδιστής. Δεν σκέφτεται ποτέ το αύριο αλλά το τώρα. Του αρέσει η βαβούρα και προτιμάει την ροκ μουσική. Δυο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ χαρακτήρες που με το παιχνίδι της μοίρας συναντώνται. Φυσικά ρόλο παίζουν και τα παιδιά τους, μιας και οι δυο είχαν παντρευτεί και οι σύζηγοι τους έχουν απεβιώσει. Αυτή έχει τα αγόρια της και αυτός τα κορίτσια του. Τι θα γίνει όταν βρεθεί η μέρα με την νύχτα; Θα μπορέσουν να βρουν μια κοινή γραμμή ώστε να μοιραστούν τις ζωές τους;

5.Τέσσερις (4): Οι «4″ είναι ο Άλκης, ο Πέτρος, ο Βασίλης και ο Άρης. Είναι τέσσερις άντρες, τέσσερα αδέλφια ή αλλιώς τέσσερις εποχές, όπως έλεγε η μητέρα τους, όταν ήταν παιδιά. Πρόκειται για 4 διαφορετικούς τύπους ανδρών με διαφορετικές ζωές, διαφορετικές γυναίκες και καριέρες, διαφορετικά θέλω και πρέπει. Αυτό που τους ενώνει και παράλληλα τους χωρίζει είναι η οικογένειά τους. Μια οικογένεια φαινομενικά άψογη. Όλα θα ανατραπούν και η οικογένεια θα αναγκαστεί να έρθει αντιμέτωπη με την αληθινή ζωή. Αλήθειες που δεν παραδεχόμαστε, λάθη που κουβαλάμε, σκέψεις που κάνουμε, σχέσεις που χρειαζόμαστε και έρωτες που ονειρευόμαστε να ζήσουμε. Τι γίνεται όταν ανακαλύπτουμε πως τελικά στη ζωή μας θέλουμε άλλα από αυτά που νομίζαμε; Είναι αργά για αλλαγή πλεύσης; Αρκεί ένα απρόσμενο γεγονός και οι ζωές των τεσσάρων ανδρών θα ελευθερωθούν για πάντα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας ❤

Επιμέλεια: Δώρα Παπαντοπούλου

Για όσους δεν ξέρουν τι παίζει:

Η «Ελπίδα» είναι μια προσκοπική κατασκήνωση, πιο συγκεκριμένα για τους Ανιχνευτές (τους προσκόπους ηλικίας 15-18 χρονών) παρέχοντας τους την δυνατότητα να γνωρίσουν νέα μέρη, νέους ανθρώπους.

Χωρίζεται σε 2 μέρη:

Α” μέρος: Διάσχιση βουνών. Στην δική μας «Ελπίδα», η οποία έλαβε μέρος στην Πελοπόννησο, χωριστήκαμε σε 4 ομάδες ανάλογα με το πιο βουνό είχαμε επιλέξει, διαμορφώνοντας έτσι τις «Συσκηνίες», συνονόματες των βουνών αυτών: «Ταΰγετος», «Χελμός», «Πάρνωνας» και «Μαίναλο»

Β” Μέρος: Σταθερή Κατασκήνωση, όπου όλοι συγκεντρωθήκαμε στην Αρχαία Ολυμπία, στις όχθες του Αχέροντα.

Σημείωση: Οι συσκηνίες χωρίζονται σε  «Κοινότητες της Ελπίδας» των 20-25 ατόμων, οι οποίες προκύπτουν από την ένωση 2-3 κοινοτήτων από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, κατόπιν κλήρωσης. Εμείς, έτυχε (και πέτυχε) να είμαστε με μια κοινότητα από το Ρέθυμνο, και μαζί αποτελέσαμε την 11η Κοινότητα του Μαινάλου)

Ά μέρος:

Όλοι οι συμμετέχοντες, ήμασταν 8:00, έξω από το γήπεδο του Καραΐσκάκη, για να χωριστούμε σε συσκηνίες και να μπούμε στα λεωφορεία, με προορισμό, κάθε συσκηνία, διαφορετική πόλη, ανάλογα με το πιο βουνό θα  είχε κληθεί να διασχίσει. Π.χ. Η Συσκηνία του Μαίναλου, το πρώτο  βράδυ θα έμενε, στην Τρίπολη, στο 9ο Δημοτικό Σχολείο.

Αφού είχαμε αφήσει την πρώτη μέρα, όσα πράγματα δεν θα χρειαζόμασταν στο βουνό, αρχίσαμε να διασχίζουμε τα καταπράσινα μονοπάτια του Μαινάλου, μέχρι το χιονοδρομικό κέντρο όπου θα στήναμε τις σκηνές μας για το βράδυ. Αργά το απόγευμα εκείνης της ημέρας, αρχίσαμε να παίρνουμε το μονοπάτι προς την κορυφή Οστρακίνα (στα 1981 μέτρα) Η θέα τόσο στην κορυφή, αλλά και κατά την διαδρομή ήταν απερίγραπτη. Ήταν η ώρα που από την μια έδυε ο ήλιος και από την άλλη άρχιζε να ξεπροβάλλει η πανσέληνος. Αυτή η θέα, αυτή η γαλήνη που απέπνεε η φύση γύρω μας εκείνη την στιγμή, αυτή ήταν η αποζημίωση για τις ώρες που περπατήσαμε με το σακίδιο στην πλάτη, για κάθε σταγόνα ιδρώτα που αφήσαμε και για κάθε σταγόνα νερού που αναζητήσαμε.

Την επόμενη μέρα, ανεβήκαμε στο χωριό «Βυτίνα», όπου μείναμε στο εκκλησάκι λίγο πιο έξω. Το πρωί ανεβήκαμε στα λεωφορεία και κατευθυνθήκαμε προς τη «Δημιτσάνα», ένα γραφικό ορεινό χωριό, όπου επισκεφθήκαμε το «Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης». Ευτυχισμένοι που το πιο κουραστικό μέρος είχε μείνει πίσω, γυρίσαμε στην Τρίπολη όπου θα μέναμε την τελευταία μέρα (πριν κατεβούμε στην Αρχαία Ολυμπία). Εκεί, κάναμε ένα tour στα αξιοθέατα της πόλης, καθώς επίσης φτιάξαμε ξύλινες πινακίδες για να τοποθετηθούν σε ένα πάρκο της πόλης. Έτσι αφού μαζέψαμε τα πράγματά μας, το μεσημέρι, ανεβήκαμε στο λεωφορείο για να πάμε στην Αρχαία Ολυμπία. Το Β” μέρος της Κατασκήνωσης μας περίμενε..

Β” μέρος:

Με το που φτάσαμε στην κατασκήνωση, στήσαμε όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε τις σκηνές μας, μιας και ο χρόνος μας πίεζε γιατί είχαμε την επίσημη «Τελετή Έναρξης». Εκεί, μας υποδέχθηκαν ο Γιάννης Χατζηγεωργίου και ο Ευτύχης Μπλέτσας, παρακολουθήσαμε βιντεάκια με φωτογραφίες των προηγούμενων ημερών και ανάψαμε την «Φλόγα της Ελπίδας»

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Τις υπόλοιπες μέρες, εξερευνήσαμε το «Πράσινο χωριό» όπου δεν έλειπαν η ποίηση, οι γρίφοι που ζητούσαν απάντηση στα «Escape room», καθώς και οι οργανισμοί και Μ.Κ.Ο. έτοιμοι να μας ενημερώσουν.

Χορέψαμε ένα βράδυ στο «Συνελπίς», πέσαμε-χτυπήσαμε-σηκωθήκαμε στην απέναντι όχθη του Αχέροντα παίζοντας «Scoutvor», κατασκευάσαμε μνημεία όπως οι πυραμίδες με καστανιές, βυθιστήκαμε σε γαλανά νερά με εξοπλισμό κατάδυσης, ανοιχτήκαμε στο πέλαγος με ναυτοπροσκοπικές λέμβους…

Και τέλος, δημιουργήσαμε αναμνήσεις που μας ακολουθούν και θα μας ακολουθούν για πολύ καιρό ακόμη, με ανθρώπους που κι αν μας χωρίζουν χιλιόμετρα και πελάγη, εμείς τους νιώθουμε κοντά μας, και τους αγαπήσαμε, κι ας ακούγεται υπερβολικό. Δεν είναι.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Μαρία

Αθανασοπούλου

1.Εθνική Ελλάδος: Μια σειρά που συνδυάζει την διαφορετικότητα με την συνηθισμένη αντίδραση προς αυτή. Όλα ξεκινούν όταν μια γυναίκα, που δεν αντέχει άλλο τις αποτυχίες στον επαγγελματικό τομέα, αποφασίζει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, κάτι που έχει ιδιαίτερο ρόλο στην ζωή της. Βρίσκει τρεις γυναίκες, όχι και τόσο όμοιες τις, με τις οποίες αποφασίζει να συμμετάσχει σε ένα άθλημα όχι και τόσο διαδεδομένο στην Ελλάδα. Το κέρλινγκ! Μετά από αυτή τους την απόφαση, τα πράγματα θα εξελιχθούν με απρόβλεπτο τρόπο. Η Νίκη, η Φοίβη, η Στάλω και η Φρόσω μπήκαν σε έναν μακρύ δρόμο που θα δυσκολευτούν να  φέρουν στα «μέτρα» τους.

Το σενάριο από έναν αγαπημένο επαγγελματία, που βάζει την δική του πινελιά στις δημιουργίες του και μας προβληματίζει. Αυτή η σειρά επιλέχθηκε γιατί περνάει πολλά και σοβαρά μηνύματα στον κόσμο, άσχετα αν κάποιοι συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια.

2.Μάνα Χ ουρανού: Μια κλασική οικογένεια του 2016, με κλασικά προβλήματα και όχι μόνο. Πολλές υποχρεώσεις πέφτουν πάνω στην μητέρα, εξου και ο τίτλος, μιας και δεν έχει βοήθεια από τα παιδιά και τον άντρα της. Σημαντικό ρόλο στην πλοκή παίζουν τα παιδιά, που βρίσκονται στην εφηβεία και έχουν τα δικά τους «προβλήματα». Ίσως από την αρχή να μην φαίνεται το πραγματικό της νόημα αλλά μπορείτε να το ανακαλύψετε.  Μια σειρά που την ανακάλυψα τυχαία και μου κέντρισε το ενδιαφέρον.

3.Μπρούσκο: Δυο άνθρωποι που βρέθηκαν στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή. Ή και όχι; Νόμιζαν ότι ήταν μόνο μια νύχτα, η μοίρα όμως ήθελε να τους μπλέξει. Και το έκανε ίσως με τον πιο διακριτικό τρόπο. Η ιστορία ενός αληθινού έρωτα αλλά και αγάπης μαζί. Φρέσκοι ηθοποιοί γιο το 2013 που κέρδισαν τον κόσμο. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο όπως και την σκηνοθεσία ανέλαβε να εκτελέσει ο Αντρέας Γεωργίου. Ένας νέος δημιουργός που ομολογώ πως η δουλεία του με έχει καταπλήξει. Το σενάριο υπογράφει η Βάνα Δημητρίου με τον δικό της χαρακτηριστικό και μοναδικό τρόπο. Για μένα, άψογο!

4.Tαμάμ: Η απόφαση δύο ανθρώπων να ενώσουν τις ζωές τους, έφερε τα πάνω κάτω. Μια οικογένεια αποτελούμενη από Τούρκους και Έλληνες, μας δείχνει την δική της πορεία με βάση τα νέα δεδομένα στις ζωές όλων. Τα παιδιά με νέα αδέρφια αλλά και γονιό, οι γονείς με επιπλέον παιδιά και οι αντιδράσεις αυτών; Μόνο θετικές δεν είναι. Αναποδιές, νεύρα, εφηβεία, τσακωμοί, όμως και πολύ αγάπη. Πόσα ακόμη να χωρέσουν σε ένα σπίτι;

Επέλεξα αυτή τη σειρά, διότι έχει μέσα πολλά κομμάτια καθημερινότητας. Μου αρέσει πολύ το πάντρεμα των δυο χωρών και οι αντιδράσεις που αφήνει αυτό το γεγονός από ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας και κουλτούρας.

5.Μην αρχίζεις την μουρμούρα: Μια καθημερινή σειρά αποτελούμενη από τρία (πλέον τέσσερα) ζευγάρια. Καθημερινότητα, προβλήματα, ανεργία, κρίσης μέσης ηλικίας, αποχώρηση προσώπων, σύνταξη αλλά και πολύ αγάπη μέσα από τρεις διαφορετικές γενιές. Μερικές αναποδιές ίσως είναι αιτία τσακωμού, δεν κρατάει όμως για πολύ πολύ. Όποιος την δει, σίγουρα ταυτίζεται με πολλά από τα γεγονότα και αυτό γιατί παρουσιάζει την πραγματικότητα.                                                                                                         Πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλοδουλεμένη σειρά, διότι το να παίξεις έναν ρόλο δεν είναι δύσκολο για κάποιον που το έχει σπουδάσει και δουλέψει. Το να δείχνεις όμως την πραγματικότητα του 2013 (έως σήμερα) σε ανθρώπους που την ζουν, θέλει περισσότερο κόπο. Μπορεί το κύριο στοιχείο της σειράς να είναι το κωμικό, αλλά μας παρουσιάζει και τις δυσκολίες της εποχής οι οποίες παίζουν καθοριστικό ρόλο για την ζωή του καθενός μας.

Τα αρχικά ζευγάρια->

Τα τωρινά ζευγάρια-> 

 Ελπίζω να σας άρεσαν οι σειρές που επέλεξα και να τις δείτε.(αν δεν το έχετε κάνει) 

Επιμέλεια: Δώρα Παπαντοπούλου

Έχει γεννηθεί στη Λειβαδιά. Είναι ενας από τους πρώτους stand up comedians της Ελλάδας. Έχει εμφανιστεί ως ηθοποιός στις σειρές «Σκερτσάκια», «Σφηνάκια», «Λες και το ξερες» και ως εκφωνητής στην εκπομπή «Κάτι ψήνεται». Επίσης είχε μια εκπομπή στο YouTube σε συνεργασία με το comedy lab ( στο οποίο υπήρξε ιδρυτικό μέλος). Είναι ο δημιουργός του πρώτου θεσμού κωμωδίας με όνομα «Stand up for U» ο οποίος έχει ξεκινήσει από το 2014 και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Το 2007 παράτησε την εργασία του για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το stand up. Από το 2001 μέχρι τότε εργαζόταν ως διαφημιστής και παράλληλα έκανε κάποιες εμφανίσεις. Λατρεύει τη μουσική και τη συνδυάζει/παρομοιάζει με την κωμωδία. Έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια με τη μουσική και από τα 16 μέχρι τα 20 του έκανε live με το συγκρότημά του. Η τελευταία του κωμική παράσταση έχει όνομα “Ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα”(2014).

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Κατερίνα Βρανά:

Είναι μια από τους πρώτους stand up comedians της Ελλάδας. Άρχισε να ασχολείται με κωμικό αυτοσχεδιασμό στην Αγγλία(2003), έπειτα έγραφε σκετσάκια και τελικά κατέληξε στο Stand up comedy. Έχει παίξει σε Αγγλία, Αυστραλία, ΗΠΑ και Ελλάδα. Έχει διοργανώσει παραστάσεις Open mic με τον Λάμπρο Φισφή και έχει όνειρο να ανοίξει ένα comedy club στην Αθήνα. Η τελευταία της κωμική παράσταση έχει όνομα «About sex»(2016).

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Λάμπρος Φισφής:

Άρχισε να ασχολείται με το stand up comedy επαγγελματικά το 2009. Οι πρώτες του παραστάσεις έγιναν στο εξωτερικό. Ήταν σεναριογράφος της τηλεοπτικής σειράς «Η γενιά των 592€» καθώς και της εκπομπής «Κάψε το σενάριο» το οποίο παρουσίαζε ο ίδιος. Επίσης παρουσίαζε το τηλεοπτικό παιχνίδι «quizdom the show». Έχει κάνει σεμινάρια stand up comedy. Η τελευταία του κωμική παράσταση έχει όνομα «Δες το θετικά +μωρό» (2017)

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

 Χρύσα Κατσαρίνη:

Έχει γεννηθεί στην Καβάλα και τις πρώτες της παραστάσεις, τις έκανε στη Θεσσαλονίκη. Έχει ασχοληθεί με κωμικά βίντεο στο YouTube μόνη της αλλά και σε συνεργασία με το comedy lab. Η τελευταία της κωμική παράσταση έχει όνομα «Ότι πολυτιμότερο έχω» (2017)

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Δημήτρης Χριστοφορίδης:

Έχει γεννηθεί στη Βέροια. Ξεκίνησε με «κωμικές παρουσιάσεις» σε συνελεύσεις του ΤΕΙ που πήγαινε, αλλά επαγγελματικά πρωτοασχολήθηκε με το stand up comedy το 2008 στις «Νύχτες κωμωδίας» της Λουκίας Ρικάκη. Η τελευταία του κωμική παράσταση έχει όνομα «Lower με C»(2017).

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Επιμέλεια: Χαρούλα Σουμάδη

Επιμέλεια: Μπάμπης Δελιανίδης

♪☻♥☺♫

Μπορεί να είσαι κι εσύ ένα από τα πολλά άτομα που αγαπάνε τα anime… όπως κι εγώ, όπως και άλλα εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Ή μπορεί και να απεχθάνεσαι τα anime(σ’αυτήν την περιπτωση, ίσως να μην είναι αυτό το πιο κατάλληλο άρθρο για εσενα). Ή πιο πιθανόν να μην εχεις καμία απολύτως ιδέα τι είναι τα anime αρα καλύτερα να συνεχίσεις να διαβάζεις…

Τι είναι λοιπόν τα anime;
Τα anime, είναι πολύ απλά, Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. Η λέξη από μόνη της στα Ιαπωνικά σημαίνει animation(δηλαδή κινούμενα σχέδια) και γι’αυτό στην Ιαπωνία ως anime χαρακτηρίζονται όλα τα κινούμενα σχέδια ανεξάρτητα από την χώρα προέλευσής τους. Αντίθετα όμως, εκτός Ιαπωνίας έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζονται ως anime μόνο τα Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια.

Για ποιούς είναι κατάλληλα τα anime;
Πολλοί άνθρωποι έχουν την άποψη πως επειδή τα anime είναι κινούμενα σχέδια, αυτό τα κάνει αυτομάτως «παιδικά» και πως δεν θα έπρεπε να τα παρακολουθούν έφηβοι ή ενήλικες αλλά μόνο τα μικρά παιδιά. Αυτό όμως δεν είναι σωστό. Τα anime γενικότερα είναι κατάλληλα για όλους και δεν στοχεύουν προς κάποια συγκεκριμένη ηλικία ή κατηγορία ανθρώπων και φυσικά μπορεί να τα παρακολουθήσει οποιοσδήποτε θέλει. Παρόλα αυτά είναι γεγονός ότι υπάρχουν κατηγορίες σειρών ή ταινιών anime οι οποίες δεν είναι κατάλληλες για παιδιά καθώς έχουν πιο «σκοτεινό» περιεχόμενο. Βέβαια υπάρχουν και πάρα πολλές οι οποίες φυσικά είναι κατάλληλες και για μικρότερες ηλικίες όπως για παράδειγμα η πολυαγαπημένη σειρά Pokemon η οποία έκανε θραύση σε πάρα πολλές χώρες.

Γιατί όμως τα anime εχουν γίνει μια τόσο αγαπημένη ενασχόληση για τόσους ανθρώπους -κυρίως εφήβους- ;
Εκτός φυσικά απο το αυτονόητο, την ψυχαγωγία, η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους είναι καλό να βλέπει κανείς anime. Προσωπικά πιστεύω πως το να βλέπεις anime είναι ένας πολύ όμορφος, ξεχωριστός και ιδιαίτερος τρόπος να ξεφύγεις από την πραγματικότητα. Επίσης είναι ένας ευχάριστος τρόπος να μάθει κανείς καινούρια πράγματα, όπως την Ιαπωνική γλώσσα ή κουλτούρα και όχι μόνο, και βοηθάει στην καλλιέργεια της φαντασίας και της δημιουργικότητας. Και όλα αυτά γίνονται μέσω των ζωντανών χρωμάτων, τους αξιαγάπητους χαρακτήρες, τα Ιαπωνικά μυθολογικά πλάσματα και πολλά άλλα… Γι’αυτούς τους λόγους λοιπόν, σου προτείνω να δοκιμάσεις ή να ξαναδοκιμάσεις να παρακολουθήσεις anime. Και ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να σου είναι μια ευχάριστη έκπληξη…

♪☻♥☺♫

Μαρία Πατμάζογλου

Ένας κρίκος που ενώνει πολλούς λαούς μεταξύ τους. Καναδοί, Ισπανοί, Γάλλοι, Γερμανοί μέσω μιας διαλέκτου μπορούν να ανταλλάσουν απόψεις, συναισθήματα, εμπειρίες. Στις μέρες μας, η πιο διαδεδομένη γλώσσα είναι τα Αγγλικά. Δεν θα ήταν κακό όμως να γνωρίζαμε και άλλες γλώσσες ή έστω και μερικές φράσεις διαφορετικών γλωσσών. Ας μάθουμε μαζί λοιπόν μερικές λέξεις, φράσεις και προτάσεις που χρησιμοποιούν και άλλοι λαοί.

• Ελληνικά: Ουρανός
• Ισπανικά: Cielo (σιέλο)
• Ιαπωνικά:空 (σόρα)
• Ρώσικα: небо (νίεμπα)
• Γερμανικά: Himmel (χέμελ)
• Γαλλικά: Ciel (σιέλ)
• Ιταλικά: Cielo (τσάελο)
• Ολλανδικά: Hemel (χέιμλ)

• Ελληνικά: Χάρηκα που σε γνώρισα
• Ισπανικά: Me alegro de verte (μι αλέγκρο ντε βέρτε)
• Ιαπωνικά: はじめまして (χατζίμε μάσιτε)
• Ρώσικα: Приятно познакомиться (πριγέτνα πας να κούμιστα)
• Γερμανικά: Schön dich zu treffen (σουν ντιχ τσου τρέφεν)
• Γαλλικά: Ravi de vous rencontrer (ραβί ντε βου ρεκοντρ)
• Ιταλικά: Piacere di conoscerti (πιοτσέρε ντι κονόσερτι)
• Ολλανδικά: Aangenaam kennis te maken (άνγκεναμ κένις τε μάκεν)

• Ελληνικά: Πως σε λένε;
• Ισπανικά: ¿Cuál es tu nombre? (κουάλ ες του νόμπρε;)
• Ιαπωνικά: あなたの名前は何ですか (Ανάτα νο ναμάε γουά ναν ντεσκά;)
• Ρώσικα: Как вас зовут? (κακ βας σεβούτ;)
• Γερμανικά: Wie heißt du? (βι χάιστ ντου;)
• Γαλλικά: Quel est votre nom? (κέλ βότρ νομ;)
• Ιταλικά: Come ti chiami? (κόμε τι κιάμι;)
• Ολλανδικά: Wat is je naam? (βάτ ις χε νάαμ;)

• Ελληνικά: Καληνύχτα,καλημέρα
• Ισπανικά: Buenas noches (μπουένας νότσες), buenos días(μπουένος ντίας)
• Ιαπωνικά: お休みなさい (ογιάσουμι νασάι),     おはようございます (οχαγιό γκοζαϊμάσου)
• Ρώσικα: спокойной ночи (σπακούνι νότσι), доброе утро (ντόμπρε ούλτρα)
• Γερμανικά: Gute Nacht (γκούτεναχτ), Guten Morgen (γκούτεν μόργκεν)
• Γαλλικά: Bonne nuit (μπόν νουί), Bonjour (μπονζούρ)
• Ιταλικά: Buona notte (μπουόνα νότε), buongiorno (μπονζούρνο)
• Ολλανδικά:Goede nacht (χούντε ναχτ), Goedemorgen (χούντε μόρχεν)

• Ελληνικά: Από που κατάγεσαι;
• Ισπανικά: ¿De donde eres? (ντε ντόντε έρες;)
• Ιαπωνικά: どこから来ましたか (ντόκο καρά κι μάσιτακα;)
• Ρώσικα: Откуда вы приехали из (ατκούντα βι πριγιέκαλι ιζ;)
• Γερμανικά: Wo kommen sie her (βο κόμεν ζι χέα;)
• Γαλλικά: Doù venez-vous (ντου βενέ βου;)
• Ιταλικά: Da dove vieni (ντα ντόβε βιένι;)
• Ολλανδικά: Waar kom je vandaan (βα κομ χε φαν ντάν;)

Μια εργασία φτιαγμένη από την Ελπίδα(hope)♥

Μείνετε συντονισμένοι στην ηλ.εφημερίδα μας για να διαβάσετε κι άλλα άρθρα που ίσως πλησιάζουν περισσότερο το ενδιαφέρον σας♥

Ώρα 9.30, βράδυ στην καρδιά του Ιουλίου, πανσέληνος. Το κοινό στα κάγκελα, κραυγάζοντας συνθήματα, μοιρασμένη η η αδρεναλίνη και ο ενθουσιασμός. 9.35 ακριβώς, αρχίζουν να ακούγονται ήδη οι πρώτες νότες από το «Cruel World» και εμφανίζεται μέσα από σύννεφα καπνού, η πολυαναμενόμενη Lana. Ντυμένη στα μπλέ, με μια φαρδιά άσπρη ζώνη και ένα χρυσό στεφάνι στα μαλλιά της. Οι πάνω από 9.000 θεατές της, τραγουδούν τσιρίζοντας κάθε στίχο και το κύμα ενέργειας κατακλύζει όλο τον συναυλιακό χώρο. Η Lana, χαριτωμένη και χαμογελαστή, χαιρέτησε το πολυαγαπημένο της ελληνικό κοινό και σχολίασε ιδιαίτερα το πόσο τεράστια εντύπωση της έκανε η προηγούμενη εμφάνισή της στην Ελλάδα το 2013 και το πόσο αγαπάει την Ελλάδα και την ενέργεια της.

 Blue Jeans, Born To Die, Summertime Sadness, Ultraviolence, Video Games, High By The Beach είναι μόνο λίγες από τις επιτυχίες που ακούστηκαν στην συνέχεια από την ξεχωριστή φωνή της Lana.Οι θαυμαστές της δεν σταμάτησαν στιγμή να τραγουδάνε, να της φωνάζουν το πόσο την αγαπάνε, να της πετάνε δώρα στην σκηνή και να την κάνουν να νιώθει καλοδεχούμενη. Η ίδια φαινόταν να έχει πάρει τον παλμό τους και χαμογελούσε διαρκώς. Φυσικά δεν παρέλειψε το σημείο που κατεβαίνει την μέση της συναυλίας στο κοινό της για να υπογράψει αυτόγραφα και να βγάλει φωτογραφίες.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

"> 

Σχολιάστηκε επίσης θετικά η ένταξη χορευτριών στην φετινή περιοδεία, καθώς και το επιχείρημα της Lana να κάνει μερικές χορευτικές κινήσεις κατά την διάρκεια ορισμένων τραγουδιών. Οι χορεύτριες «έπαιζαν» αρκετά με το κοινό και εμπλούτιζαν όμορφα την σκηνή. Προς το τέλος της συναυλίας, η Lana επιχείρησε επίσης να παίξει ηλεκτρική κιθάρας σε δύο τραγούδια και να καταφέρει να συγκινήσει αμέριστα το κοινό όταν έπαιξε το τραγούδι «Yayo» που έγραψε στην αρχή της καριέρας της.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

"> 

Η νύχτα εξελίχθηκε το ίδιο μαγευτικά με το τέλος της συναυλίας να πλησιάζει. Κοντά στις 11.15, η Lana ερμηνεύει το τραγούδι του κλεισίματος «Off To The Races» και αποχαιρετά δακρυσμένη το ελληνικό κοινό της με την υπόσχεση πως θα επιστρέψει σύντομα. Πυροτεχνήματα και ένα εξαιρετικό κλείσιμο από την μπάντα της. Η συναυλία είχε φτάσει στο τέλος της και είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις και πολλά δάκρυα συγκίνησης και χαράς.

Οι 22 ώρες ταξιδιού, η έλλειψη ύπνου, η ορθοστασία, η έκθεση στον ήλιο και η κούραση-ολα άξιζαν (και με το παραπάνω) για μια τόσο απελευθερωτική συναυλία. Οι αναμνήσεις φωλιάζουν και ριζώνουν βαθιά μέσα μας παραμένοντας πιο δυνατές και από τις ίδιες της στιγμές. Το μόνο που μένει να κάνουμε είναι να περιμένουμε με ανυπομονησία την επιστροφή της!

Λαμπρινή Σούλα

-ΕΡΩΤΗΣΗ 1 :Ποιο είναι το αγαπημένο σου χριστουγεννιάτικο γλυκό;

Μαρία Αθανασοπούλου:Τσουρέκι με σοκολάτα της μαμάς

Αντώνης Αλεξούδης:Κανένα

Σίμος Αναστασιάδης:Κουραμπιέδες

Γεωργία Αρβανιτάκη:Σοκολάτα.Γενικά.Πάντα.

Σάββας Ασικίδης:Μελομακάρονα

Γιώργος Γερνάς:Κουραμπιέδες

Μπάμπης Δελιανίδης:Μελομακάρονα

Ελπίδα Καραβανά:Κουραμπιέδες

Πέτρος Καρτάλης:Κουραμπιέδες

Άννη Κυρακοσιάν:Μελομακάρονα

Νίκος Μακρής:Μελομακάρονα

Ιωάννα Παπαδοπούλου:Μελομακάρονα

Δώρα Παπαντοπούλου:Κουραμπιέδες

Μαρία Πατμάζογλου:Όλα

Λαμπρινή Σούλα:Μελομακάρονα

Χρούλα Σουμάδη:Κουραμπιέδες

Νίκος Χμηλάκης:Μελομακάρονα

-ΕΡΩΤΗΣΗ 2:Ποιο είναι το αγαπημένο σου χριστουγεννιάτικο τραγούδι;

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Μαρία Αθανασοπούλου:

Αντώνης Αλεξούδης:Κανένα

Σίμος Αναστασιάδης:Κανένα

Γεωργία Αρβανιτάκη:Κανένα

Σάββας Ασικίδης:Αρχημινια και αρχηχρονια

Γιώργος Γέρνας:Μικρός τυμπανιστής

Μπάμπης Δελιανίδης:Κανένα

Eλπίδα Καραβανά:Join to the world

Πέτρος Καρτάλης:Ο Μήτσος

Άννη Κυρακοσιάν:Jingle Bells

Νίκος Μακρής:Rocking around the christmas tree

Ιωάννα Παπαδοπούλου:Κανένα

Δώρα Παπαντοπούλου:Shake up Christmas

Mαρία Πατμάζογλου:Δεν μπορώ να διαλέξω

Λαμπρινή Σούλα:Δύσκολη ερώτηση!White Christmas και So this is Christmas(Was is over)

Χαρούλα Σουμάδη:Jingle Bells Rock

Νίκος Χαμηλάκης:Κανένα

-EΡΩΤΗΣΗ 3:Πόσο σου αρέσουν τα Χριστούγεννα και γιατί;

Μαρία Αθανασοπούλου: Πάρα πολύ!Μαζευόμαστε όλη η οικογένεια,φαί κλπ

Αντώνης Αλεξούδης:Καθόλου,επειδή έχει κρύο

Σίμος Αναστασιάδης:Μου αρέσουν πολύ,είναι η πιο ρομαντική εποχή,κατά τη γνώμη μου

Γεωργία Αρβανιτάκη:Αρκετά αλλά με εκνευρίζουν πολύ

Σάββας Ασικίδης:Αρκετά

Γιώργος Γερνάς:Γιατί είμαστε όλη η οικογένεια μαζί

Μπάμπης Δελιανίδης:Δεν μου αρέσουν πολύ γιατί έρχονται γύφτοι και λένε τα κάλαντα

Ελπίδα Καραβανά:Δεν τρελένομαι,γιατί το σχολείο κλείνει μόνο για δυο εβδομάδες

Πέτρος Καρτάλης:Όλες οι διακοπές μου αρέσουν(γιατί δεν έχουμε σχολείο και είμαι με φίλους και η οικογένεια)

Άννη Κυρακοσιάν:Μου αρέσουν πολύ,επειδή μοιράζουμε δώρα,μαζευόμαστε με φίλους και συγγενείς και γλεντάμε

Νίκος Μακρής:Μου αρέσουν πολύ γιατί έχουμε διακοπές

Ιωάννα Παπαδοπούλου:Πολύ

Δώρα Παπαντοπούλου:Μου αρέσουν πολύ τα Χριστούγεννα.Μαζευόμαστε όλη η οικογένεια,μοιράζουμε δώρα και είναι μια ευκαιρία να δείξουμε την αγάπη μας προς τους ανθρώπους!

Mαρία Πατμάζογλου:Μου αρέσουν υπερβολικά πολύ,για πολλούς λόγους(π.χ. Όμορφη διακόσμηση-ατμόσφαιρα,ανταλλαγή δώρων κτλ.)

Λαμπρινή Σούλα:Μου αρέσουν εξαιρετικά πολύ καθώς είναι μια πολύ καλή αφορμή για να κυριαρχεί η αγάπη και η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων

Χαρούλα Σουμάδη: 10/10

Νίκος Χαμηλάκης:Πολύ

-ΕΡΩΤΗΣΗ 4:Μια ωραία ανάμνηση απο τα Χριστούγεννα.

Mαρία Αθανασοπούλου:Χριστούγεννα στην Αφρική!

Αντώνης Αλεξούδης:Όταν έπαιξα την πρώτη μου παράσταση

Σίμος Αναστασιάδης:Δεν θυμάμαι κάτι

Γεωργία Αρβανιτάκη:Έχωσα μπουνιά στο δέντρο

Σάββας Ασικίδης:Δεν θυμάμαι κάτι συγκεκρημένο

Γιώργος Γερνάς:Χιονοπόλεμο με τα αδέρφια μου

Μπάμπης Δελιανίδης:Δεν έχω ή δεν θυμάμαι

Ελπίδα Καραβανά:Επίσκεψη στο χιονοδρομικό κέντρο του Φαλακρού

Πέτρος Καρτάλης:Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια

Άννη Κυρακοσιάν:Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο

Νίκος Μακρής:Χιονισμένη πόλη

Ιωάννα Παπαδοπούλου: -

Δώρα Παπαντοπούλου:Όταν χιόνισε και επι 2 ώρες καθόμασταν με τον αδερφό μου έξω και προσπαθούσαμε να φτιάξουμε έναν χιονάνθρωπο!

Μαρία Πατμάζογλου:Όταν έπαιξα σε Χριστουγεννιάτικη συναύλια

Λαμπρινή Σούλα:Όταν πηγαίναμε και λέγαμε τα κάλαντα στο γηροκομείο.Ήταν πολύ συγκηνιτικό.

Χαρούλα Σουμάδη:Τα πάντα

Νίκος Χαμηλάκης:Δεν θυμάμαι

ΕΡΩΤΗΣΗ 5:Τι δώρο θα ήθελες να πάρεις για τα Χριστουγεννα;

Μαρία Αθανασοπούλου:Μια φωτογραφική

Αντώνης Αλεξούδης:Κλαρινο

Σίμος Αναστασιάδης:Stan smith

Γεωργία Αρβανιτάκη:Ένα ταξίδι για οπουδήποτε,χωρίς επιστροφή

Σάββας Ασικίδης:50 ευρω

Γιώργος Γερνάς:Μια μπλούζα

Μπάμπης Δελιανίδης:Μια LTD(κιθάρα ηλεκτρική)

Ελπίδα Καραβανά:Ένα διαμάντι

Πέτρος Καρτάλης:Να πάρει ο ΠΑΟΚ το πρωτάθλημα

Άννη Κυρακοσιάν:Το iphone 7 s

Νίκος Μακρής:laptop

Ιωάννα Παπαδοπούλου:Ένα gaming pc

Δώρα Παπαντοπούλου:Ένα βιβλίο,να αρχίσουμε σιγά σιγά!

Μαρία Πατμάζογλου:Μόνο ένα;

Λαμπρινή Σούλα:Θα ήθελα εισητήρια για συναυλίες και cd

Χαρούλα Σουμάδη:Αγάπη Μόνο!

Νίκος Χαμηλάκης:Δεν ξέρω ακόμα

ΕΡΩΤΗΣΗ 6:Υπήρξε κάτι που να σε έκανε να μισήσεις τα Χριστούγεννα,έστω και για μικρό χρονικό διάστημα;

Μαρία Αθανασοπούλου:Ίσως όταν ανακάλυψα ότι δεν υπάρχει Αϊ Βασίλης

Αντώνης Αλεξούδης:Όχι εκτός απο το κρύο

Σίμος Αναστασιάδης:Όχι τα Χριστούγεννα είναι υπέροχα

Γεωργία Αρβανιτάκη:Το γεγονός ότι πάντα στολίζω μόνη μου

Σάββας Ασικίδης:Όχι

Γιώργος Γερνάς:Όχι ποτέ

Μπάμπης Δελιανίδης:Όχι

Ελπίδα Καραβανά:

Πέτρος Καρτάλης:ΟΧΙΙΙ

Άννη Κυρακοσιάν:Όχι

Νίκος Μακρής:Όχι

Ιωάννα Παπαδοπούλου:Όχι

Δώρα Παπαντοπούλου:Όχι,είναι απλά υπέροχα

Μαρία Πατμάζογλου:Ο συνδιασμός αυτής της «εμπορικής» γιορτής με την θρησκεία

Λαμπρινή Σούλα:Δεν νομίζω

Χαρούλα Σουμάδη:Όχι

Νίκος Χαμηλάκης:Όχι

ΕΡΩΤΗΣΗ 7:Ποιο είναι το νόημα των Χριστουγέννων για σένα;

Μαρία Αθανασοπούλου;Το να δίνεις και να μην περιμένεις ανταλλάγματα

Αντώνης Αλεξούδης:Τίποτα

Σίμος Αναστασιάδης:Δίνεις αγάπη παίρνεις  αγάπη!ΑΓΑΠΗ ΜΟΝΟ!

Γεωργία Αρβανιτάκη:Δεν το έχω βρεί ακόμα

Σάββας Ασικίδης:Να μαζεύεσαι με την οικογένεια σου

Γιώργος Γερνάς:Να είμαστε όλοι μαζί

Μπάμπης Δελιανίδης:Δεν το έχω βρεί κάπου ακόμα

Ελπίδα Καραβανά:

Πέτρος Καρτάλης: Μαζευόμαστε όλοι μαζί και κάνουμε μουχαμπέτ

Άννη Κυρακοσιάν:Το νόημα είναι ο νέος χρόνος που έρχεται και η γέννηση του Χριστού

Νίκος Μακρής:Διακοπές και ταξίδια

Ιωάννα Παπαδοπούλου: -

Δώρα Παπαντοπούλου:Το νόημα των Χριστουγέννων για μένα είναι,μια απο τις πολλές ευκαιρίες που δίνοται στον κάθε ανθρώπο ώστε να φερθεί όμορφα και καλά στους υπόλοιπους.Να ξεφύγει λίγο απο την πραγματικότητα του,έστω και για μικρό διάστημα

Μαρία Πατμάζογλου:Το να περάσω καλά μαζί με αγαπημένα μου πρόσωπα

Λαμπρινή Σούλα:Το νόημα των Χριστουγέννων  για εμένα είναι η αγάπη.

Επιμέλεια: Δώρα Παπαντοπούλου