Μελίνα Νουχάι Γ3
Ειρήνη Μπρατσιώτη Γ3
Σχολείο. Αποτελεί τον χώρο όπου τα παιδιά βρίσκονται την περισσότερη ώρα της ημέρας. Έναν χώρο, ο οποίος απέχει πολύ από τη λέξη ιδανικό. Αντί να είναι ένα μέρος ευχάριστο και δημιουργικό, το σχολείο από πολλούς θεωρείται ένα κτήριο όμοιο με φυλακή, μουντό και άοσμο. Από την ελευθερία και την πολυχρωμία του δημοτικού, μεταφερόμαστε σε έναν κρύο χώρο, αυτόν του γυμνασίου. Η μετακίνηση αυτή συνοδεύεται από αφόρητη καταπίεση παραγόντων, όπως αμέτρητα διαγωνίσματα, τεστ, τόνους μελέτης, αλλά και από την εξάρτηση των βαθμών. Εκπαιδευτικοί και μαθητές, πλέον κυνηγάνε βαθμούς, που χωρίς αυτούς κάθε προσπάθεια που καταβάλλει ο μαθητής μηδενίζεται.
Αναζητούμε ένα σύστημα που θα ασχολείται με τα ενδιαφέροντα των μαθητών και θα προσπαθεί να καλύπτει τις ανάγκες τους. Σε αυτό το σύστημα, το μάθημα θα είναι πιο ουσιαστικό και θα στηρίζεται πάνω στα ενδιαφέροντα των μαθητών, ώστε να το παρακολουθούν με περισσότερο ενδιαφέρον. Σε αυτό το σύστημα, οι εκδρομές που θα διοργανώνονται και θα πραγματοποιούνται δε θα βασίζονται μόνο στην ψυχαγωγία, αλλά και στην εκπαίδευση, ώστε οι μαθητές να παίρνουν γνώσεις με πιο ευχάριστο τρόπο, όπως αυτόν της εκπαιδευτικής εκδρομής.
Αυτό που θα έχουμε να θυμόμαστε από το σχολείο δε θα είναι η τόση θεωρία που έχουμε να διαβάζουμε, αλλά ευχάριστα γεγονότα μαθημάτων και εκδρομών. Αυτές είναι οι προσδοκίες των μαθητών. Τα θεωρούμε άπιαστα όνειρα, όμως, αν υπήρχε θέληση, πιθανότατα ένα μέρος των προβλημάτων θα μπορούσε να λυθεί. Μέχρι τότε…. επόμενο είναι να συνεχιστεί η βαρεμάρα…
