Ειρήνη Μπρατσιώτη Γ3

Σχολείο. Αποτελεί τον χώρο όπου τα παιδιά βρίσκονται την περισσότερη ώρα της ημέρας. Έναν χώρο, ο οποίος απέχει πολύ από τη λέξη ιδανικό. Αντί να είναι ένα μέρος ευχάριστο και δημιουργικό, το σχολείο από πολλούς θεωρείται ένα κτήριο όμοιο με φυλακή, μουντό και άοσμο. Από την ελευθερία και την πολυχρωμία του δημοτικού, μεταφερόμαστε σε έναν κρύο χώρο, αυτόν  του γυμνασίου. Η μετακίνηση αυτή συνοδεύεται από αφόρητη καταπίεση παραγόντων, όπως αμέτρητα διαγωνίσματα, τεστ, τόνους μελέτης, αλλά και από την εξάρτηση των βαθμών. Εκπαιδευτικοί και μαθητές, πλέον κυνηγάνε βαθμούς, που χωρίς αυτούς κάθε προσπάθεια που καταβάλλει ο μαθητής μηδενίζεται.

Αναζητούμε ένα σύστημα που θα ασχολείται με τα ενδιαφέροντα των μαθητών και θα προσπαθεί να καλύπτει τις ανάγκες τους. Σε αυτό το σύστημα, το μάθημα  θα είναι πιο ουσιαστικό και θα στηρίζεται πάνω στα ενδιαφέροντα των μαθητών, ώστε να το παρακολουθούν με περισσότερο ενδιαφέρον. Σε αυτό το σύστημα, οι εκδρομές που θα διοργανώνονται και θα πραγματοποιούνται δε θα βασίζονται μόνο στην ψυχαγωγία, αλλά και στην εκπαίδευση, ώστε οι μαθητές να παίρνουν γνώσεις με πιο ευχάριστο τρόπο, όπως αυτόν της εκπαιδευτικής εκδρομής.

Αυτό που θα έχουμε να θυμόμαστε από το σχολείο δε θα είναι η τόση θεωρία που έχουμε να διαβάζουμε, αλλά ευχάριστα γεγονότα μαθημάτων και εκδρομών.  Αυτές είναι οι προσδοκίες των μαθητών. Τα θεωρούμε άπιαστα όνειρα, όμως, αν υπήρχε θέληση, πιθανότατα ένα μέρος των προβλημάτων θα μπορούσε να λυθεί. Μέχρι τότε…. επόμενο είναι να συνεχιστεί η βαρεμάρα…

Η εφηβεία, αυτή η συναρπαστική περίοδος της ζωής μας, γεμάτη ανακαλύψεις προκλήσεις και αλλαγές. Είναι η στιγμή που αρχίζουμε να αναζητούμε την ταυτότητά μας να εξερευνούμε τα όρια μας και να ονειρευόμαστε για το μέλλον.  Η εποχή που δημιουργούμε στενές φιλίες, ανακαλύπτουμε τον έρωτα και αποκτούμε πολύτιμες εμπειρίες.

Η εφηβεία είναι η περίοδος που μας δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τους πόθους μας και να οικοδομήσουμε τα θεμέλια τη ζωής μας. Κατά την εφηβεία αντιμετωπίζουμε πολλές προκλήσεις. Ορισμένες από αυτές είναι η αναζήτηση του εαυτού μας. Επίσης η επικοινωνία και η διαχείριση του στρες είναι πρόκληση. Η κοινωνική αλληλεπίδραση στην εφηβεία μας βοηθά να αναπτύξουμε δεξιότητες επικοινωνίας, να δημιουργήσουμε σχέσεις και να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε. Μέσα από την κοινωνική αλληλεπίδραση μπορούμε να μάθουμε νέα πράγματα και να αναπτύξουμε την κοινωνική μας δικτύωση. Εκτός από την ανάπτυξη δεξιοτήτων και τη δημιουργία σχέσεων η κοινωνική αλληλεπίδραση έχει κι άλλα πλεονεκτήματα.  Μας βοηθά να ανακαλύψουμε τα ενδιαφέροντά μας, την αυτοπεποίθησή μας και να αποκτήσουμε νέες εμπειρίες. Επιπλέον να πάρουμε μαθήματα από τους άλλους και να αναπτύξουμε απόψεις και ιδέες. Είναι μία ευκαιρία να δημιουργήσουμε στιγμές με τους φίλους μας.

Εκτός από αυτά οι εφηβεία μπορεί να μας φέρει και μερικά προβλήματα όπως η πίεση, οι συναισθηματικές αλλαγές και οι δυσκολίες στις σχέσεις με τους γονείς. Είναι μία περίοδος που φέρνει πολλές προκλήσεις, αλλά και ευκαιρίες για ανάπτυξη και αυτογνωσία.

Θέλω να πω πως η εφηβεία μας έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας να διαμορφώσουμε τις αξίες μας και να ονειρευόμαστε για το μέλλον. Να δημιουργήσουμε ένα φωτεινό μέλλον. Θα αποχαιρετήσουμε την εφηβεία ε χαμόγελα αισιοδοξία και ανυπομονησία για το τι θα μας φέρει η επόμενη περίοδος της ζωής μας.

“Μήπως να αρχίσω τον προγραμματισμό;” η παραπάνω ερώτηση είναι μία, την οποία ίσως να έχεις σκεφτεί , γι΄ αυτό εγώ θα πω μερικά πράγματα, ώστε να σε βοηθήσω να διαλέξεις.

Ας αρχίσουμε με τα βασικά, όπως “τι είναι ο προγραμματισμός και τι προσφέρει;” Λοιπόν ο προγραμματισμός είναι η γλώσσα, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί για να φτιαχτούν όλα τα sites, videogames και social media που μπορεί να έχεις χρησιμοποιήσει. Το “πώς»; Είναι απλό. Οι προγραμματιστικές γλώσσες είναι το μέσο με το οποίο δίνεις εντολές στον υπολογιστή για την επίλυση ενός προβλήματος. Τώρα αναλόγως το άτομο μπορεί να είναι είτε πολύ απλό είτε πολύ δύσκολο. Για παράδειγμα, αν δεν έχεις καλή λογική σκέψη και καλές, έστω μέτριες, μαθηματικές γνώσεις, τότε θα είναι πολύ δύσκολο. Φυσικά δεν χρειάζεται να ξέρεις κάθε εντολή να την γράφεις απέξω, αλλά πρέπει να ξέρεις τι κάνει η καθεμία, για να μπορείς να τις συνδυάσεις ώστε να βρεις μια λύση για το πρόβλημα που θες να επιλύσεις. Βέβαια δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, καθώς το δυσκολότερο κομμάτι του προγραμματισμού είναι να διορθώσεις τα ίδια τα λάθη σου.

«Καλά όλα αυτά, αλλά που μου χρειάζονται», μπορεί πολλοί να σκέφτονται και αυτό ακριβώς θα πω τώρα. Αρχικά μαθαίνοντας προγραμματισμό, μαθαίνεις να χρησιμοποιείς περισσότερο το μυαλό σου για την επίλυση ενός προβλήματος αντί να προσπαθείς να ασχοληθείς με ανούσια πράγματα. Επίσης μπορεί να σε βοηθήσει στην αγορά εργασίας λόγω του ότι με την εξέλιξη της τεχνολογίας ο προγραμματιστής είναι ένα περιζήτητο επάγγελμα, καθώς πράγματα όπως το λογισμικό ενός videogame, ενός site, οποιουδήποτε social media και ενός κινητού, είτε είναι android ή apple, χρειάζεται έναν προγραμματιστικό κώδικα, ώστε να μπορούν να εκτελεστούν οι εντολές που δίνονται από τον χρήστη. Βέβαια ακόμα και χωρίς αυτά, εγώ πιστεύω ότι είναι ένα ενδιαφέρον χόμπι και ότι όποιος ενδιαφέρεται θα πρέπει να αρχίσει μαθήματα…

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας έχει την τάση να υποβαθμίζεται όχι μόνο σε θέματα πολιτικής, αλλά και σε θέματα αντιλήψεων. Η Ελλάδα μέχρι και σήμερα θεωρείται η χώρα του πολιτισμού. Όμως, αν παρακολουθήσουμε την εξέλιξή της τα τελευταία χρόνια, πιστεύετε πως ακόμα κατέχει την πρωτιά που είχε κερδίσει κάποτε με την αξία της; Αρκετοί Ευρωπαίοι έχουν την τάση να υποβαθμίζουν την Ελλάδα με εκφράσεις του τύπου «είστε ανεύθυνοι», «είστε τεμπέληδες», «δεν πληρώνετε τους φόρους σας» κ.ά.

Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα έχει μια ιδιαίτερα ξεχωριστή και πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Σίγουρα θα εκπλήξει κάθε επισκέπτη το γεγονός ότι η χώρα μας έχει προσφέρει όχι μόνο στην εξέλιξη της ιστορία, αλλά και στη διαμόρφωση του πολιτισμού άλλων χωρών. Οι Έλληνες συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη της γεωμετρίας που χρησιμοποιούμε όλοι στη ζωή μας και ιδιαίτερα στην καθημερινότητά μας. Η Ευκλείδεια Γεωμετρία, το Πυθαγόρειο Θεώρημα και η Τριγωνομετρία είναι όλα ελληνικά, και αν και οι περισσότεροι μαθητές τα μισούν, χωρίς αυτά δε θα υπήρχε η αρχιτεκτονική. Επίσης, οι Ολυμπιακοί αγώνες, η μεγαλύτερη αθλητική γιορτή ολόκληρου του πλανήτη γεννήθηκε στην Ελλάδα και πέρασε ένα μήνυμα ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Τέλος, η Βουλή του Αρείου Πάγου στην αρχαία Αθήνα, ένα όργανο με δικαστική εξουσία, όπως και η Εκκλησία του Δήμου, συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη και καθιέρωση του δημοκρατικού πολιτεύματος σε πολλές χώρες παγκοσμίως. Δικαστήρια έχουν πλέον όλες οι χώρες για τη διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων τους.

Αυτά είναι μερικά από όσα η Ελλάδα έχει προσφέρει παγκοσμίως. Ορισμένοι συνηθίζουν να τα ξεχνούν, όμως, προς το δικό τους συμφέρον και εγωισμό. Αν και ως χώρα έχουμε προσφέρει τόσο σημαντικά πράγματα, πλέον έχουμε φτάσει σε σημείο να χάνουμε την ισχύ μας πάνω σε σοβαρά θέματα. Αυτό είναι κάτι που πιστεύω θα έπρεπε να αλλάξει πριν γίνουν τα πράγματα περισσότερο δύσκολα και δραματικά. Και γι’ αυτό δεν ευθύνονται μόνο οι πολίτες της χώρας μας, αλλά και οι πολιτικοί που τη διαχειρίζονται.

Η σημερινή κατάσταση της θεολογίας αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα όπου τα παιδιά και οι νέοι απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την εκκλησία. Αυτό δεν είναι απλώς ένα φαινόμενο που συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία, αλλά παρατηρείται και σε πολλές άλλες κοινωνίες παγκοσμίως. Τα παιδιά και οι νέοι φαίνεται να χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα θρησκευτικά θέματα και να απομακρύνονται από τη συμμετοχή στις θρησκευτικές τελετές και την εκκλησία γενικότερα.

Η εκπαίδευση στον τομέα των θρησκευτικών έχει επηρεαστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Παλαιότερα, το μάθημα των θρησκευτικών συχνά διδασκόταν σε παραδοσιακό πλαίσιο, με έμφαση στη μνήμη και την εκμάθηση θρησκευτικών κειμένων και δογμάτων. Ωστόσο, σήμερα η διδασκαλία έχει τείνει να εστιάζει περισσότερο στην κριτική σκέψη και τον διάλογο, προσπαθώντας να προσεγγίσει τα θρησκευτικά θέματα από μια πιο σύγχρονη και κοινωνικά αποδεκτή οπτική γωνία.

Παρά τις προσπάθειες για ανανέωση, πολλά παιδιά αντιμετωπίζουν το μάθημα των θρησκευτικών με αδιαφορία ή ακόμα και με αντίσταση. Οι λόγοι για αυτή την απόσταση μπορεί να είναι ποικίλοι. Κάποιοι ίσως νιώθουν ότι η θρησκεία δεν αντικατοπτρίζει τις προσωπικές τους πεποιθήσεις, ενώ άλλοι μπορεί να θεωρούν τη διδασκαλία ως αφηρημένη και μη σχετική με την καθημερινή τους ζωή.

Επιπλέον, η επίδραση της τεχνολογίας και των μέσων μαζικής επικοινωνίας έχει δημιουργήσει νέους τρόπους έκφρασης και προσωπικής αναζήτησης πνευματικότητας, εκτός από το παραδοσιακό πλαίσιο της εκκλησίας. Άλλες μορφές θρησκευτικής εμπειρίας, όπως οι συναναστροφές σε ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα ή η αναζήτηση πνευματικής ενέργειας μέσω της γιόγκα ή της μεταφυσικής, έχουν αρχίσει να αντικαθιστούν σε κάποιο βαθμό τη θρησκευτική πρακτική των παραδοσιακών εκκλησιαστικών δογμάτων. Οι νέοι συχνά αναζητούν πνευματικότητα και έμπνευση μέσα από την τέχνη, τη μουσική και τον πολιτισμό, αντί να βασίζονται σε παραδοσιακές θρησκευτικές πρακτικές.

Παράλληλα, η αλλαγή στις κοινωνικές δομές και τις αξίες έχει επίσης συμβάλει στην απομάκρυνση των νέων από την εκκλησία. Η αύξηση της ατομικής ελευθερίας και αυτονομίας οδηγεί πολλούς νέους να αμφισβητήσουν τις παραδοσιακές θρησκευτικές δομές και ιεραρχίες.

Προκειμένου να ανταπεξέλθει η εκκλησία σε αυτές τις προκλήσεις, απαιτείται μια νέα προσέγγιση στη θρησκευτική εκπαίδευση και στην αποστολή της. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη δημιουργία πιο δυναμικών και ενδιαφέροντων προγραμμάτων για τους νέους, που να συνδυάζουν τις παραδοσιακές διδακτικές μεθόδους με σύγχρονα μέσα και προσεγγίσεις. Επιπλέον, είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί ο διάλογος και η συμμετοχή των νέων στις θρησκευτικές δραστηριότητες, προσφέροντάς τους χώρους όπου να αισθάνονται ακούσιοι και αναγνωρισμένοι.

Συνολικά, η εκκλησία πρέπει να προσαρμοστεί στις αλλαγές της εποχής και να ανανεώσει την προσέγγισή της, προκειμένου να παραμείνει σημαντική για τις νέες γενιές και να συμβάλει στην πνευματική τους ανάπτυξη.

Το πρωί, το ξύπνημα για το σχολείο μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά η σχολική ζωή αρχίζει με την αναμονή για το λεωφορείο ή τη βόλτα με τους φίλους προς το σχολείο. Όταν φτάνεις και συναντάς τους φίλους σου σε γεμίζουν με ενέργεια.

Στην τάξη μαθαίνεις νέα πράγματα και νέες γνώσεις. Οι δάσκαλοι και οι συμμαθητές σου είναι πάντα εκεί για να σε βοηθήσουν και να μοιραστούν τις γνώσεις τους μαζί σου.

Τέλος, οι εκδηλώσεις στο σχολείο μπορεί να είναι απίστευτα διασκεδαστικές. Από τις σχολικές γιορτές και τους χορούς μέχρι τους αθλητικούς αγώνες και τις θεατρικές παραστάσεις, πάντα υπάρχει κάτι για να ανυπομονείς!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ

Η καλαθοσφαίριση , γνωστή και ως μπάσκετ, είναι ένα ομαδικό άθλημα στο οποίο δύο ομάδες πέντε παικτών η καθεμία, που ανταγωνίζονται η μία την άλλη σε ένα ορθογώνιο γήπεδο, αγωνίζονται με τον πρωταρχικό στόχο να σουτάρουν μία  μπάλα  μέσα στην μπασκέτα του αντιπάλου, ενώ ταυτόχρονα να εμποδίσουν την αντίπαλη ομάδα να σουτάρει στην δικιά τους μπασκέτα. Η ομάδα με τους περισσότερους πόντους στο τέλος του παιχνιδιού κερδίζει, αλλά εάν το παιχνίδι λήξει με το αποτέλεσμα ισόπαλο, οι ομάδες συνεχίζουν σε πεντάλεπτη παράτηση.​

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

Το 1891 ο Δρ. Τζέιμς Νείσμιθ, ένας καναδός πάστορας, γυμναστής σε κολέγιο στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, έψαχνε για ένα παιχνίδι κλειστού χώρου, προκειμένου να απασχολεί τους μαθητές του κατά τη διάρκεια του μακρύ χειμώνα της Νέας Αγγλίας. Αφού απέρριψε διάφορες ιδέες, τοποθέτησε ένα καλάθι στον τοίχο του γυμναστηρίου, έγραψε ορισμένους βασικούς κανόνες κι άρχισε να εκπαιδεύει τους μαθητές του, οι οποίοι έπαιξαν τον πρώτο αγώνα στην ιστορία του αθλήματος στις 21 Δεκεμβρίου του 1891. Η ονομασία μπάσκετμπολ -καλαθοσφαίριση στα ελληνικά- ήταν έμπνευση ενός εκ των μαθητών του.​

ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ

Στον Ασπρόπυργο υπάρχει μία ομάδα μπάσκετ που ονομάζεται ΘΡΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ. Η ομάδα χωρίζεται σε 2 τμήματα αγοριών και κοριτσιών. Το τμήμα των αγοριών χωρίζεται σε 7 κατηγορίες οι οποίες είναι: η ανδρική, η εφηβική, η παιδική, η under 14, η under 12, η Junior και η under 11, ενώ το τμήμα των κοριτσιών χωρίζεται μόνο σε 1 κατηγορία η οποία ειναι οι Κορασίδες.

Βασιλεία Κρεμμύδα Γ΄3

Μέγκι Τσαλέκου Γ΄1

Χτες το βράδυ κοιτούσα το κινητό, όταν ξαφνικά κάτι μου απέσπασε την προσοχή. Είδα κάτι να κουνιέται δίπλα στο κομοδίνο μου και αμέσως σηκώθηκα από το κρεβάτι έντρομος. Είδα μια σκιά η οποία έμοιαζε με άντρα, με ψηλό καπέλο, που ερχόταν επιθετικά επάνω μου. Φοβήθηκα πολύ! Βγήκα γρήγορα από το δωμάτιο. Πήγα να βρω κάτι, για να αμυνθώ. Όμως, όταν επέστρεψα στο δωμάτιο, η σκιά του άντρα είχε εξαφανιστεί. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Άρχισα να τον ψάχνω… «δεν μπορεί να εξαφανίστηκε έτσι από το σπίτι τόσο γρήγορα, πρέπει να είναι κάπου εδώ.», σκέφτηκα. Έκανα το σπίτι άνω-κάτω. Έψαχνα παντού τριγύρω, ώσπου ξαφνικά άκουσα να ανοιγοκλείνει ένα παράθυρο.
Βγήκα έξω από το σπίτι και είδα έναν καπνό και κάτι να εξαφανίζεται στον αέρα μπροστά στα μάτια μου. Άρχισα έντρομος να τρέχω όσο πιο γρήγορα μπορούσα με τις πιτζάμες, μέχρι την άκρη της πλατείας, όπου είδα να αναβοσβήνει το φως του δρόμου. Ξαφνικά άκουσα μια φωνή: «Βοήθειααα…» να χάνεται στον αέρα. Ταυτόχρονα ένιωσα κάποιον να με ακουμπάει στον ώμο. Γύρισα το κεφάλι και είδα δύο μάτια να με κοιτάνε κατάματα. Τότε άκουσα τη μητέρα μου να φωνάζει το όνομά μου: «Σήκω είναι ώρα για το σχολείο!». Εκείνη τη στιγμή γυρίζω το κεφάλι και…. βλέπω τον καθηγητή μου από πάνω μου να με κοιτάει επιθετικά. Ωχ, πάλι θα πάρω αποβολή!
Μέγκι Τ., Βασιλεία Κ., Σοφία Χ., Σοφία Α., Δημήτριος Μ., Ιωάννα Λ., Ιωάννης Κ.

Στα σχολεία, από τα παλαιότερα χρόνια μέχρι και σήμερα, εμφανίζεται το bullying, ο εκφοβισμός, όπως είναι στα ελληνικά σε καθημερινή βάση. Πρόκειται για μια επιθετική συμπεριφορά, σωματική, λεκτική, ψυχολογική ή και κοινωνική, που εκδηλώνεται σκόπιμα, απρόκλητα και επαναλαμβανόμενα. Σκοπός της είναι η επιβολή και η πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου στο άτομο που εκφοβίζει, δείχνει περιφρόνηση και μέσω του εκφοβισμού νιώθει πιο σημαντικός/ή. Δεν νιώθει υπευθυνότητα για τις πράξεις του/της, ούτε κατανοεί ή αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων. Τα άτομα που εκφοβίζουν συνήθως νιώθουν φόβο, θυμό, ανασφάλεια, δυστυχία ή ζηλεύουν τα άτομα που παρενοχλούν.

Μία συμπεριφορά εκφοβισμού είναι να χλευάζουν το παρουσιαστικό σου, τα μαλλιά σου, το φύλο σου, το χρώμα του δέρματός σου, το σώμα σου, τη φυλή σου, τη θρησκεία σου.  Κοροϊδεύουν την προσωπικότητά σου και προσπαθούν να σου επιβάλουν να γίνεις κάποιος άλλος, κάποιος διαφορετικός, έστω για να ανέβεις λίγο στα μάτια τους. Θεωρούν τη διαφορετικότητα μειονέκτημα όμως είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η διαφορετικότητα μας είναι που μας κάνει ξεχωριστούς  και μοναδικούς. Την σημερινή εποχή όμως, δεν μένουν μόνο σε αυτά. Κατακρίνουν το αν διαβάζεις  και πόσο διαβάζεις, με τη συνηθής ορολογία «φυτό», το αν τα ρούχα σου και τα αντικείμενα την κατοχής σου πληρούν τις τάσεις της μόδας και γενικά αν είσαι cool.

Η καλύτερη άμυνα απέναντι σε άτομα που ασκούν εκφοβισμό είναι να σου αρέσει ο εαυτός σου, να έχεις αυτοπεποίθηση. Οι ψυχολόγοι δίνουν οδηγίες τι να κάνεις  για να αντιμετωπίσεις κάποιον που σε εκφοβίζει:

• Μην το κρατάς μυστικό. Πες το σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεσαι και ζήτησε τη βοήθειά του.
• Μείνε ήρεμος. Του/της αρέσει να βλέπει ότι σε αναστατώνει.
• Αγνόησε αυτόν/αυτή που σε εκφοβίζει. Όσο δεν νιώθεις άσχημα μ’ αυτά που σου κάνει ή σου λέει, τόσο τον/την αποδυναμώνεις.
• Μην αντεπιτίθεσαι. Είναι επικίνδυνο για σένα και συνήθως κάνει τα πράγματα χειρότερα.