Αν ρίξουμε μία πέτρα στην ήσυχη επιφάνεια μιας λίμνης, βλέπουμε το νερό να ταράζεται και να δημιουργούνται κυκλικά κύματα που απλώνονται («ανοίγουν») καθώς απομακρύνονται από το κέντρο.

​Κάπως έτσι συμβαίνει και με τον ήχο: μεταφέρεται με κύματα

Όταν χτυπάμε το τύμπανο, η μεμβράνη του αρχίζει ξαφνικά να πάλλεται. Η ταλάντωση της μεμβράνης δημιουργεί στον αέρα  τα ηχητικά κύματα​.

Δείχνουμε εικόνες στα παιδιά με τα ηχητικά κύματα καθώς και εικόνες με την ανατομία του αφτιού μας.

Χρησιμοποιούμε όσο το δυνατόν πιο απλές λέξεις, έτσι ώστε να μην μπερδευτούν με λεπτομέρειες, άλλα να κατανοήσουν το ταξίδι του ήχου.

αυτοσχέδια μουσικά όργανα

Την έννοια της μουσικής μπορούμε να την προσεγγίσουμε με διάφορα παιχνίδια με τα παιδιά . Καθημερινά μας δίνονται πολλές ευκαιρίες για ακρόαση, τραγούδι και πειραματισμούς.

ΠΩΣ  ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ:

• Δίνουμε στα παιδιά χαρτόνια σε μέγεθος Α4 και τα προτρέπουμε να το κουνήσουν μπροστά στο πρόσωπό τους πάνω – κάτω και να νιώσουν τον αέρα, αλλά να ακούσουν και τον “ήχο” που βγάζει. (Ο αέρας κι ο ρόλος του στην παραγωγή ήχου)
• Δίνουμε πλαστικά και γυάλινα μπουκάλια στα παιδιά να φυσήξουν μέσα και να ακούσουν και πάλι τους ήχους που βγαίνουν.
• Χτυπούν τα κουδουνάκια και μετά τα σταματούν
• Παράγουν ήχους με διάφορους τρόπους ( με τα δάκτυλα, σφυρίζοντας, παλαμάκια κ.α.)

ΧΡΟΙΑ:

• Ακουστικό παιχνίδι. Δένουμε τα μάτια ενός παιδιού και προσπαθεί να αναγνωρίσει διάφορους ήχους, ( την φωνή ενός άλλου παιδιού, ένα μουσικό όργανο, φωνή ζώων, κλπ).
• Τα παιδιά μιμούνται τις φωνές ζώων εντοπίζοντας τις διαφορές στη χροιά, π.χ λιοντάρι βροντερή και χοντρή, γάτα ψηλή και σιγανή κλπ.
• Εντοπίζουμε διαφορές στην χροιά των μουσικών οργάνων

ΕΝΤΑΣΗ:

• Χτυπάμε παλαμάκια δυνατά και σιγά
• Τραγουδάμε το αγαπημένο μας τραγούδι δυνατά και σιγά
• Λέμε το όνομά μας με αυξομειώσεις στην ένταση
• Χτυπάμε το ταμπουρίνο δυνατά και σιγά
• Συνδέουμε κίνηση και ένταση

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 

Χτυπάμε το ντέφι σε διάρκεια , τα παιδιά τρέχουν, το σταματάμε, μένουν ακίνητα

ΥΨΟΣ:

• Μιλάμε με την χοντρή και την ψιλή φωνή μας.
• Στις χαμηλές νότες  καθόμαστε στο έδαφος, στις ψηλές νότες σηκωνόμαστε όσο πιο ψηλά μπορούμε.

«Το παιδί έχει εκατό γλώσσες, εκατό χέρια, εκατό σκέψεις, εκατό τρόπους σκέψης, παιχνιδιού, ομιλίας. Εκατό, πάντα εκατό τρόπους να ακούει, να θαυμάζει, να αγαπά. Εκατό χαρές για να τραγουδά και να καταλαβαίνει. Εκατό κόσμους να ανακαλύπτει. Εκατό κόσμους να εφευρίσκει. Εκατό κόσμους να ονειρεύεται. Το παιδί έχει εκατό γλώσσες (και εκατό, εκατό, εκατό ακόμη…)                                                                                                                                                                                                                      Loris Malaguzzi.»

Μέσα από τη ζωγραφική το παιδί γνωρίζει διάφορες μεθόδους, τρόπους και τεχνικές, ασχολείται με τα υλικά, τα μέσα, τα εργαλεία και τις δυνατότητές τους, πειραματίζεται, ελέγχει και αξιολογεί την ιδέα, την πράξη, το προϊόν του. Όλα αυτά μαζί, τα οποία συντελούν στην διαδικασία παραγωγής ενός έργου, υποστηρίζονται με θεωρίες, με γνώσεις και με πληροφορίες.  Αν σε ένα παιδί δώσεις τα ερεθίσματα, τις γνώσεις, το κίνητρο να δημιουργήσει κάτι δικό του, αν το μυήσεις σε ένα διαφορετικό κόσμο, του δείξεις έργα μεγάλων καλλιτεχνών, αν του μάθεις μία νέα τεχνική, ένα άγνωστο υλικό, αν του δώσεις χώρο να εκφραστεί τότε μπορεί να δημιουργήσει πραγματικά έργα τέχνης πιο ελεύθερα και ανάλαφρα από ένα «αληθινό καλλιτέχνη.

         Η Τέχνη μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά ενός παιδιού;

Γραμμές, σχήματα, χρώματα, σχέδια, παράξενα πλάσματα, ποιότητες υλικών, προκλήσεις είναι λίγα από τα στοιχεία που μπορούν να καλλιεργήσουν την ευαισθησία και την φαντασία των παιδιών. Να κάνουν ένα παιδί να ονειρευτεί, να ικανοποιήσουν την βασική του ανάγκη για αυτοέκφραση. Να αναπτύξουν την αυτοπεποίθηση και την ανεξαρτησία του μέσα από την μοναδικότητα του έργου του. Το πιο σημαντικό είναι να μάθουμε τα παιδιά να παρατηρούν τι υπάρχει δίπλα τους, μέσα από την δημιουργία να βλέπουν τα πράγματα με μια άλλη μάτια, κάτι που αργότερα είναι πολύ σημαντικό σε όλη τη πορεία της ζωής τους. Η  τέχνη μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά ενός παιδιού ως ένα μέσο να εκφραστεί και να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του.

Η τέχνη είναι παντού! Στο σπίτι μας, στο δρόμο, στη φύση, στο πολιτισμό, στα animation, στα βιβλία ακόμα και στη διαφήμιση φτάνει να μάθει το παιδί και ο άνθρωπος γενικότερα να την παρατηρεί, να δίνει στα πράγματα το χρόνο και το χώρο που τους αρμόζει. Όλα τα παιδιά είναι καλλιτέχνες. Παντού και πάντα. Ο ρόλος της κοινωνίας και όσων «μεγαλώσαμε» είναι να φροντίσουμε να μη χάσουν αυτό που χρειάζεται, ούτως ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν καλλιτέχνες. Ας μην ξεριζώνουμε τη δημιουργικότητα και την αθωότητα των παιδιών. Γιατί εκείνα «βλέπουν» καλύτερα από τους μεγάλους..

«Όταν ήμουν νέος προσπαθούσα να ζωγραφίζω σαν μεγάλος τώρα που έγινα μεγάλος προσπαθώ να ζωγραφίσω σα παιδί..»
                                                                                                                                                                                         Pablo Picasso