Όπως κάθε σχολική αυλή έτσι και η δική μας σχολική αυλή είναι αυτή που μας δίνει χαρά στα διαλείμματα, μας δίνει την ευκαιρία να τρέξουμε, να παίξουμε, να κάνουμε βόλτα, να απολαύσουμε τα παρτέρια, την σκιά των δέντρων και την ομορφιά των λουλουδιών. Όμως τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο ωραία. Σε κάθε διάλειμμα ο χώρος βρωμίζει από σκουπίδια. Βλέπω παιδάκια που τρώνε το κολατσιό τους και απλά αφήνουν το περιτύλιγμά του να πέσει κάτω. Όσες φορές είπα κάτι σε τέτοια παιδιά μόνο μια δυο γύρισαν να το πάρουν και να το πετάξουν στον κάδο. Τα πιο πολλά κοιτάζουν θυμωμένα και απλά φεύγουν. Και να πεις ότι δεν έχουμε κάδους; όπου κοιτάξεις από ένας στέκεται και μας κοιτάζει. Μα, δεν είναι κρίμα να να μην σεβόμαστε το σπίτι μας; Να βρωμίζουμε τον χώρο που περνάμε τόσες ώρες τη μέρα, που παίζουμε, που κάνουμε παρέα, που μαλώσαμε και μονιάσαμε και…σε λίγο καιρό εδώ θα αποχωριστούμε!
Μαγιώνα Θεοδώρα
