Το σχολείο μας στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Την Πέμπτη, 5/3/26 τα παιδιά της τρίτης τάξη και της τετάρτης τάξης του 105ου δημοτικού σχολείου παρακολούθησε μια συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης στο Α.Π.Θ .
Πήγαμε με διώροφο λεωφορείο, που και αυτό είναι μια εμπειρία για ‘μας. Όταν φτάσαμε, μείναμε στα σκαλοπάτια της αίθουσας τελετών του Α.Π.Θ. όπου θα γίνονταν η συναυλία για 45 λεπτά, μέχρι που μας κάλεσαν να μπούμε στην αίθουσα.
Μπήκαμε σε μια τεράστια αίθουσα με πολλά καθίσματα στην «πλατεία» και στους εξώστες. Ένα πελώριο ψηφιδωτό με παραστάσεις από την πόλη της Θεσσαλονίκης στόλιζε τη σκηνή και μπροστά του ήταν οι θέσεις των μουσικών σε ημικύκλιο.
Μετά από λίγα λεπτά οι μουσικοί πήραν τις θέσεις τους και κούρδισαν τα όργανά τους. Όλα τα όργανα που μάθαμε με την κα Κική της Μουσικής. Πνευστά, κρουστά, και έγχορδα ήταν όλα εκεί. Μέχρι και άρπα υπήρχε!
Σε λίγο έγινε ησυχία και μπήκε μέσα ο μαέστρος της ορχήστρας. Μου φάνηκε ότι ήταν κινέζος ή από κάποιο άλλο μέρος της Ασίας. Τον χειροκροτήσαμε, χειροκροτήσαμε και όλους τους μουσικούς και ήρθε στη σκηνή μια κυρία, η κυρία Σμαράγδα, που ήταν εκφωνήτρια. Η κα Σμαράγδα μιλούσε για τα διάφορα τοπία του πλανήτη Γη, του πλανήτη μας, και ο μαέστρος με τους μουσικούς εκτελούσαν μουσικά κομμάτια από διάφορους συνθέτες που εμπνεύστηκαν από τα τοπία αυτά.
Η μουσική ήταν τέλεια, τα βιολιά, φλάουτα, κοντραμπάσα κτλ. ζωγράφιζαν με νότες, με ήχους με μουσική τα τοπία αυτά. Δεν χρειαζόταν να τα βλέπουμε τα ακούγαμε με τα’ αυτιά μας και τα βλέπαμε με τα μάτια της φαντασίας.
Το αγαπημένο μου σημείο ήταν όταν η παρουσιάστρια (Σμαράγδα) είπε να την ρωτήσουμε πόσα νησιά έχει η Ελλάδα κι αυτή μας απάντησε 6-7.000!
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ! ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ!
Ζωή Φρανσίσκο Ντος Σάντος
