Εθισμός εφήβων στο κάπνισμα και στο vaping

Εθισμός εφήβων στο κάπνισμα και στο vaping.

 Ο εθισμός στο κάπνισμα και το άτμισμα (vaping) αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για τη μαθητική κοινότητα στην Ελλάδα. Περίπου 54% των μαθητών στην Ελλάδα έχουν δοκιμάσει κάπνισμα, με έναν στους πέντε να καπνίζει καθημερινά. Πολλοί έφηβοι ξεκινούν το vaping ήδη από τα 13 έτη.

 

Συνέντευξη με τη Νοσηλεύτρια Υγείας Αγγελική Γκότση

Νοσηλεύτρια, MSc, PhD (c), Στεφανιαία Μονάδα, ΠαΓΝ Πατρών

1. Υπάρχουν κίνδυνοι στο εφηβικό κάπνισμα-άτμισμα και αν ναι, ποιοι είναι αυτοί;

Το θέμα του καπνίσματος και του ατμίσματος είναι ένα πολύ σοβαρό και επίκαιρο θέμα για την εφηβική ηλικία, πόσο μάλλον επειδή ο οργανισμός αυτής της ομάδας ατόμων βρίσκεται ουσιαστικά ακόμα σε μια φάση ανάπτυξης.

Σε ό,τι αφορά το παραδοσιακό τσιγάρο, έχει επιζήμιες επιδράσεις σχεδόν σε όλα τα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού, ενώ το άτμισμα, που είναι μια πιο σύγχρονη μέθοδος, συχνά παρουσιάζεται λανθασμένα ως μία εναλλακτική καπνίσματος, με αποτέλεσμα να παγιδεύονται πολλοί έφηβοι σε αυτό.

Σε ό,τι αφορά τώρα τους κινδύνους, πρώτα απ’ όλα, μιας και μιλάμε για μία ηλικιακή ομάδα η οποία βρίσκεται στην ανάπτυξη, έχουμε επιδράσεις στον εγκέφαλο, σε έναν αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, και αυτό είναι και ο πιο ύπουλος κίνδυνος. Ο εγκέφαλος ολοκληρώνει την ανάπτυξή του μέχρι την ηλικία των 25 ετών.

Επομένως, οι κίνδυνοι που υπάρχουν από το κάπνισμα και το άτμισμα είναι πρώτα απ’ όλα ο εθισμός στη νικοτίνη, τον οποίο επιφέρουν και οι δύο αυτές εναλλακτικές. Αυτό ακολουθείται και από μαθησιακές δυσκολίες, γιατί η χρήση νικοτίνης στην εφηβεία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την προσοχή, τη μνήμη και την ικανότητα μάθησης.

Μπορεί επίσης να υπάρχει θέμα στον έλεγχο των παρορμήσεων, καθώς η νικοτίνη επηρεάζει εκείνο το τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο των παρορμήσεων, οδηγώντας πολλές φορές σε ριψοκίνδυνες συμπεριφορές.

Σε ό,τι αφορά τη σωματική υγεία και πιο συγκεκριμένα τους πνεύμονες, έχουμε άμεσες βλάβες στο αναπνευστικό και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Το κάπνισμα προκαλεί μείωση της πνευμονικής λειτουργίας και της ανάπτυξης των πνευμόνων, γεγονός που οδηγεί σε χρόνιο βήχα και αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων.

Το άτμισμα περιέχει εξαιρετικά λεπτά σωματίδια που εισχωρούν βαθιά στους πνεύμονες και προκαλούν φλεγμονές. Έχουν καταγραφεί σοβαρές πνευμονικές παθήσεις που συνδέονται αποκλειστικά με το άτμισμα.

Επιπλέον, τα υγρά του ατμίσματος περιέχουν τοξικές χημικές ουσίες, όπως το διακετύλιο, που συνδέεται με σοβαρή πνευμονοπάθεια, καθώς και βαρέα μέταλλα, όπως ο μόλυβδος και το νικέλιο.

Σε ό,τι αφορά τα καρδιαγγειακά προβλήματα, η νικοτίνη αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς και την αρτηριακή πίεση, επιβαρύνοντας το καρδιακό έργο.

Τέλος, επηρεάζεται και η ψυχική υγεία. Υπάρχει ένας φαύλος κύκλος μεταξύ καπνίσματος, ατμίσματος και ψυχολογίας. Πολλοί έφηβοι καπνίζουν για να μειώσουν το άγχος ή το παροδικό στρες που αισθάνονται, ενώ στην πραγματικότητα η νικοτίνη αυξάνει το άγχος. Η αίσθηση χαλάρωσης είναι προσωρινή και οφείλεται στην ικανοποίηση του στερητικού συνδρόμου. Όταν περάσει η δράση της, το άγχος επιστρέφει εντονότερο, ενώ η χρήση νικοτίνης έχει συνδεθεί και με την εμφάνιση συμπτωμάτων κατάθλιψης στους εφήβους.

 

2. Τι ακριβώς εισάγεται στους πνεύμονες ενός εφήβου όταν ατμίζει;

Για να το κάνω πιο εικονοποιημένο όλο αυτό, η διαδικασία της συσσώρευσης ξεκινά από τους πνεύμονες, γιατί είναι η πρώτη είσοδος, η πρώτη πύλη.

Αρχικά έχουμε την παγίδευση της πίσσας, η οποία αφήνει ένα κολλώδες υπόλειμμα στους πνεύμονες και κάθεται εντός των αεραγωγών και των πνευμονικών λοβών. Λόγω του κολλώδους υπολείμματος που αφήνει, είναι εξαιρετικά δύσκολο να απομακρυνθεί.

Από τους πνεύμονες εισέρχονται και οι υπόλοιπες ουσίες, δηλαδή τα προϊόντα καύσης είτε του καπνίσματος είτε του ατμίσματος. Η ανταλλαγή μεταξύ των ουσιών, του οξυγόνου και του αίματος, γίνεται διαμέσου των πνευμόνων.

Για να έχουμε οξυγονωμένο αίμα, το οξυγόνο το παίρνουμε από τους πνεύμονές μας την ώρα που αναπνέουμε. Αυτή η ανταλλαγή αερίων γίνεται μεταξύ αίματος και οξυγόνου, αλλά και άλλων ουσιών. Αντίστοιχα, όταν ένας καπνιστής ή ένας ατμιστής καπνίζει ή ατμίζει, πέρα από την πίσσα που κάθεται στους πνεύμονες και προκαλεί άμεσο κίνδυνο, υπάρχει και ανταλλαγή αυτών των ουσιών με το αίμα.

Έτσι, ουσίες όπως το μονοξείδιο του άνθρακα εισέρχονται στο αίμα μέσω της εισπνοής και ενώνονται με την αιμοσφαιρίνη, η οποία φυσιολογικά μεταφέρει το οξυγόνο.

Όσο περισσότερο καπνίζει ένας έφηβος μέσα στην ημέρα, τόσο περισσότερο αυξάνονται τα επίπεδα του μονοξειδίου του άνθρακα στο αίμα του, αφήνοντας τους ιστούς και τα όργανα σε κατάσταση υπεροξυγόνωσης, γιατί ο μεταφορέας του οξυγόνου δεσμεύεται από το μονοξείδιο του άνθρακα.

Να πούμε επίσης και για τα βαρέα μέταλλα. Το τσιγάρο περιέχει ίχνη βαρέων μετάλλων, όπως μόλυβδο, αρσενικό και κάδμιο. Αυτά τα μέταλλα, όταν εισπνέονται, περνούν μέσω των πνευμόνων στην κυκλοφορία και μπορούν να αποθηκευτούν σε ιστούς με λίπος, στο ήπαρ, στα νεφρά, αλλά κυρίως στα οστά.

Έτσι μπορούν να παραμείνουν στο σώμα για χρόνια ή και δεκαετίες, προκαλώντας μακροχρόνια τοξικότητα.

Τέλος, η νικοτίνη φτάνει απευθείας στον εγκέφαλο με την εισπνοή και συνδέεται με τους υποδοχείς που υπάρχουν εκεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο εγκέφαλος ενός εφήβου να δημιουργεί περισσότερους υποδοχείς νικοτίνης.

Με απλά λόγια, το σώμα δεν μπορεί πλέον από μόνο του να καλύψει αυτή την ανάγκη και έτσι δημιουργείται το στερητικό σύνδρομο, γιατί οι υποδοχείς αυτοί «περιμένουν» τη νικοτίνη.

Η βασική οδός εισόδου λοιπόν είναι οι πνεύμονες, και μέσω της ανταλλαγής αερίων οι ουσίες μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος και συσσωρεύονται στον οργανισμό.

3. Τι είναι αυτό που περιέχουν τα αρώματα των υγρών του vape και πώς επηρεάζει το εφηβικό σώμα;

Πολλά από τα χημικά που χρησιμοποιούνται για τις γεύσεις, όπως φράουλα, βανίλια και κανέλα, είναι ουσίες που έχουν σχεδιαστεί για να καταναλώνονται ως τροφή, για βρώση. Ωστόσο, το πεπτικό και το αναπνευστικό σύστημα είναι δύο εντελώς διαφορετικά συστήματα. Το στομάχι έχει ισχυρά οξέα, τα οποία μπορούν να διασπάσουν αυτές τις ουσίες και να τις χωνέψουν. Αντίθετα, οι πνεύμονες είναι εξαιρετικά ευαίσθητα όργανα, τα οποία είναι φτιαγμένα μόνο για να ανταλλάσσουν αέρια, δηλαδή οξυγόνο με διοξείδιο του άνθρακα.

Αυτό που προκαλούν οι γεύσεις στο άτμισμα είναι, πρώτον, η θερμική διάσπαση, δηλαδή η αλλαγή της χημικής τους δομής. Όταν το υγρό του ατμίσματος θερμαίνεται από την αντίσταση της συσκευής, συμβαίνει μία χημική αντίδραση. Έτσι, όταν τα αρωματικά μόρια καίγονται σε υψηλές θερμοκρασίες, διασπώνται και μετατρέπονται σε νέες ενώσεις, οι οποίες δεν υπήρχαν στο αρχικό υγρό.

Με αυτόν τον τρόπο συχνά παράγονται αλδεΰδες, όπως η φορμαλδεΰδη και η ακρολεΐνη, οι οποίες είναι γνωστές καρκινογόνες ουσίες και προκαλούν σοβαρές βλάβες στους ιστούς των πνευμόνων και στην καρδιά.

Επίσης, ορισμένα αρώματα έχουν συνδεθεί με συγκεκριμένες βλάβες. Για παράδειγμα, το διακετύλιο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για να δώσει γεύση βουτύρου, κρέμας ή βανίλιας, όταν εισπνέεται μπορεί να προκαλέσει μία μη αναστρέψιμη πάθηση που ονομάζεται «πνεύμονας του pop corn». Η ιατρική της ονομασία είναι αποφρακτική βρογχιολίτιδα και προκαλεί ουλές στους αεραγωγούς, με αποτέλεσμα να στενεύουν και να δυσκολεύεται η αναπνοή.

Ένα άλλο άρωμα είναι η κινναμαλδεΰδη, η οποία βρίσκεται στις γεύσεις κανέλας. Έχει αποδειχθεί ότι παραλύει τους κροσσούς, δηλαδή τα μικρά τριχίδια που καθαρίζουν τους πνεύμονες, αφήνοντας τον πνεύμονα απροστάτευτο απέναντι στις λοιμώξεις.

Επιπλέον, υπάρχει και η μενθόλη. Πέρα από τη δική της τοξικότητα σε κυτταρικό επίπεδο, η μενθόλη μουδιάζει τον λαιμό. Αυτό επιτρέπει στον έφηβο να εισπνέει βαθύτερα και να κρατά τον ατμό περισσότερο μέσα του, αυξάνοντας έτσι την έκθεση σε όλες τις τοξικές ουσίες.

 

4. Επηρεάζει η εισπνοή των χημικών αυτών τα κύτταρά μας;

Έρευνες έχουν δείξει ότι ορισμένα αρωματικά υγρά ατμίσματος, ακόμη και χωρίς νικοτίνη, καταστρέφουν τα κύτταρα που επενδύουν τα αιμοφόρα αγγεία, τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονές και καρδιαγγειακά προβλήματα, παρόμοια με αυτά που προκαλεί η αρχή της αθηροσκλήρωσης.

 

5. Βιολογικά, πόσο εύκολο είναι για έναν μαθητή να εθιστεί στο ηλεκτρονικό τσιγάρο;

Θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά εύκολο να εθιστεί ένας έφηβος στο τσιγάρο ή στο άτμισμα. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα συμπτώματα εξάρτησης στους εφήβους μπορούν να εμφανιστούν μέσα σε λίγες μέρες ή και σε ελάχιστες εβδομάδες από την έναρξη του καπνίσματος ή του ατμίσματος, συχνά πριν ακόμη φτάσουν στο σημείο να καπνίζουν καθημερινά.

Ο έφηβος είναι ο ιδανικός στόχος για τον εθισμό, πρώτον γιατί ο εγκέφαλος βρίσκεται ακόμη «υπό κατασκευή». Υπάρχει ακόμη νευροπλαστικότητα, δηλαδή ο εγκέφαλος του εφήβου είναι φτιαγμένος για να μαθαίνει γρήγορα, όπως μουσική, γλώσσες και άλλες δεξιότητες. Αυτή η ικανότητα ονομάζεται νευροπλαστικότητα.

Για τον λόγο αυτό, ο εγκέφαλος ενός εφήβου μαθαίνει τον εθισμό το ίδιο γρήγορα και αποτελεσματικά όπως και όλα τα υπόλοιπα. Όταν ένας έφηβος εισπνεύσει νικοτίνη, ο εγκέφαλός του δημιουργεί κάποιες μόνιμες συνδέσεις, οι οποίες ονομάζονται συνάψεις, και συνδέουν το κάπνισμα με την ευχαρίστηση.

Σε έναν ενήλικα, οι συνδέσεις αυτές δημιουργούνται πιο αργά. Έτσι, η νικοτίνη «χακάρει» το σύστημα επιβράβευσης του εφήβου πολύ πιο εύκολα. Επιπλέον, οι έφηβοι έχουν φυσιολογικά χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας στο τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ευχαρίστηση. Γι’ αυτό βαριούνται πιο εύκολα ή αναζητούν συγκινήσεις.

Το τσιγάρο ή το άτμισμα προκαλεί μια γρήγορη και έντονη έκρηξη ντοπαμίνης. Ο εγκέφαλος καταγράφει αυτή την εμπειρία ως κάτι ζωτικής σημασίας, όπως το φαγητό ή το νερό, και αρχίζει να τη ζητά όλο και πιο έντονα.

Το τμήμα του εγκεφάλου ενός εφήβου που λέει «σταμάτα, αυτό κάνει κακό» ή «μην το κάνεις», ονομάζεται προμετωπιαίος φλοιός. Αυτό το τμήμα δεν αναπτύσσεται πλήρως πριν από την ηλικία των 25 ετών, οπότε ολοκληρώνεται η πλήρης ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Ως αποτέλεσμα, ο έφηβος έχει ορμές και έντονη αναζήτηση ευχαρίστησης, χωρίς να λειτουργούν ακόμη ολοκληρωμένα τα «φρένα», δηλαδή η λογική και ο έλεγχος των παρορμήσεων που θα λειτουργούσαν σε έναν ενήλικα.

Γι’ αυτό είναι βιολογικά πιο δύσκολο για έναν έφηβο να αντισταθεί σε ένα δεύτερο ή τρίτο τσιγάρο και, επομένως, γι’ αυτό ο εθισμός είναι πολύ πιο εύκολος.

Μετά, παίζει ρόλο και το πόσο εκτεθειμένοι είναι οι σύγχρονοι έφηβοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί, πολλές φορές, εικόνες ατμίσματος ή καπνίσματος λειτουργούν ως πρότυπα για κάποιους εφήβους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει μια πιο εύκολη παρόρμηση να το δοκιμάσουν, για να αισθανθούν ότι ακολουθούν το ίδιο μοτίβο με τα πρότυπά τους.

Παίζει πάρα πολύ ρόλο και το οικογενειακό περιβάλλον, ειδικά αν υπάρχουν καπνιστές ή ατμιστές μέσα στο σπίτι. Και αυτά αποτελούν πρότυπα για ένα παιδί. Το ίδιο ισχύει και για τον κοινωνικό περίγυρο και τις παρέες που κάνει, γιατί επηρεάζεται από αυτό που βλέπει να κάνουν οι γύρω του και θέλει να το κάνει και ο ίδιος.

Όλα αυτά, όπως σου τα λέω επιστημονικά, έχουν να κάνουν με το ότι ο εγκέφαλος του εφήβου δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη πλήρως. Ο έλεγχος των παρορμήσεων και το «φρένο» που θα λειτουργούσε φυσιολογικά σε έναν ενήλικα εγκέφαλο, στον έφηβο δεν έχει ολοκληρωθεί.

Γι’ αυτό και είναι πολύ πιο εύκολο να εθιστεί.

6. Πως μπορεί το κάπνισμα να επηρεάσει έναν έφηβο στις εξωσχολικές δραστηριότητες ή στην συμμετοχή του στο σχολείο;

Καθαρά εμπειρικά μιλώντας, και βλέποντας τους μαθητές τόσο στα σχολεία όσο και έξω από το φροντιστήριο, αρχικά χάνεται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό η συγκέντρωση. Ο εθισμός που υπάρχει στη νικοτίνη προκαλεί στον έφηβο την ανάγκη να την αναζητά τόσο έντονα, με αποτέλεσμα πολλές φορές να μην υπάρχει επαρκής συγκέντρωση στο μάθημα.

Ο εγκέφαλός του εκείνη τη στιγμή δεν είναι σε ετοιμότητα να αφομοιώσει νέες πληροφορίες, μέχρι να καλυφθεί η ανάγκη του για τα επίπεδα νικοτίνης που χρειάζονται οι υποδοχείς που έχουν δημιουργηθεί στον εγκέφαλο. Ουσιαστικά, ο εγκέφαλος «πεινάει» για νικοτίνη.

Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι, εκείνη την ώρα, το μόνο πράγμα που σκέφτεται ο έφηβος είναι να πάει να καπνίσει. Δεν μπορεί να ακούσει οτιδήποτε άλλο και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Άρα έχουμε πολύ έντονη απόσπαση προσοχής.

Σε δεύτερο επίπεδο, αυτό οδηγεί τον μαθητή στο να κάνει συχνότερα διαλείμματα, προκειμένου να καλύψει αυτή την ανάγκη, είτε βγαίνοντας έξω εν ώρα μαθήματος με διάφορες προφάσεις είτε αξιοποιώντας τα διαλείμματα για να καπνίσει.

Το σημαντικότερο, θεωρώ, είναι ότι η άμεση επίδραση που έχει το κάπνισμα τόσο στο σχολείο όσο και στις εξωσχολικές δραστηριότητες ενός παιδιού, πέρα από τα προβλήματα υγείας που αναφέραμε στις προηγούμενες ερωτήσεις, είναι η απόσπαση και η διάσπαση της προσοχής. Δηλαδή, το παιδί δεν μπορεί να συγκεντρωθεί.

Αυτό σχετίζεται άμεσα με όσα είπαμε προηγουμένως για τον εθισμό στη νικοτίνη, καθώς ο εγκέφαλος επιδιώκει τη νικοτίνη, με αποτέλεσμα η προσοχή να διασπάται. Αυτές είναι οι άμεσες συνέπειες.

7. Ποιο είναι τελικά πιο επιβλαβές για έναν έφηβο: το κάπνισμα ή το άτμισμα;

Πρόκειται για μια πολύ συνηθισμένη αλλά και δύσκολη ερώτηση, γιατί μιλάμε για έναν έφηβο. Σίγουρα θα ξεκινήσουμε από το ότι κανένα από τα δύο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει στην εφηβική ηλικία, λόγω όλων όσων αναφέραμε προηγουμένως.

Και τα δύο είναι εξαιρετικά επιβλαβή, αλλά με διαφορετικούς τρόπους. Επιστημονικά, το κάπνισμα θεωρείται ότι περιέχει περισσότερες καρκινογόνες ουσίες λόγω της καύσης. Από την άλλη πλευρά, το άτμισμα ενέχει νέους και σοβαρούς κινδύνους, οι οποίοι είναι σχεδιασμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάζουν τον εγκέφαλο των νέων.

Το άτμισμα ενέχει κρυφούς κινδύνους. Πολλοί έφηβοι πιστεύουν λανθασμένα ότι το άτμισμα είναι απλώς αρωματικός ατμός. Αυτό όμως δεν ισχύει, γιατί περιέχει υπερβολικές ποσότητες νικοτίνης. Πολλά υγρά, για παράδειγμα, περιέχουν άλατα νικοτίνης, γεγονός που οδηγεί στην εισπνοή πολύ μεγάλων ποσοτήτων νικοτίνης χωρίς να ερεθίζεται ο λαιμός.

Με αυτόν τον τρόπο έχουμε βλάβες στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, χημική έκθεση σε βαρέα μέταλλα και την εμφάνιση πνευμονικών νόσων που, όπως αναφέραμε και προηγουμένως, συνδέονται αποκλειστικά με το άτμισμα. Μάλιστα, τα περισσότερα περιστατικά που έχουν αναφερθεί αφορούν εφήβους.

Από την άλλη πλευρά, το παραδοσιακό κάπνισμα είναι αποδεδειγμένα μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Παράγεται καύση και πίσσα και συνδέεται άμεσα με καρκίνο του πνεύμονα, του λαιμού και πολλών άλλων οργάνων. Επιπλέον, προκαλεί σοβαρές μακροπρόθεσμες βλάβες, όπως χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και καρδιακά νοσήματα.

Η σύγκριση είναι παγίδα. Πολύ συχνά ακούγεται το επιχείρημα ότι το άτμισμα είναι λιγότερο βλαβερό από το κάπνισμα. Αυτό ισχύει κυρίως για ενήλικες που είναι ήδη βαριά καπνιστές και προσπαθούν να το κόψουν.

Για έναν έφηβο που δεν κάπνιζε πριν, το άτμισμα δεν αποτελεί μείωση της βλάβης, αλλά εισαγωγή βλάβης. Λειτουργεί σχεδόν σαν «Δούρειος Ίππος», καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι οι έφηβοι που ξεκινούν με το άτμισμα έχουν πολλαπλάσιες πιθανότητες να ξεκινήσουν στη συνέχεια και το κάπνισμα.

Συμπερασματικά, για να σου απαντήσω. Αν εξετάσουμε το κάπνισμα μακροπρόθεσμα, ενέχει πολλούς γνωστούς κινδύνους και ίσως και περισσότερους που δεν γνωρίζουμε ακόμη, καθώς το άτμισμα είναι μια σχετικά νέα μέθοδος. Πάντως, το κάπνισμα είναι σίγουρα επιβεβαιωμένο ότι περιέχει πολλούς κινδύνους, κυρίως καρδιαγγειακούς και πνευμονολογικούς, και έχει συσχετιστεί άμεσα με τον καρκίνο.

Αν εξετάσουμε το άτμισμα σε σχέση με έναν έφηβο, το άτμισμα μπορεί να προκαλέσει ταχύτερη και ισχυρότερη εξάρτηση από τη νικοτίνη, λόγω της επιπυκνωμένης νικοτίνης που περιέχει. Επιπλέον, μπορεί να βλάψει άμεσα την ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Επομένως, δεν υπάρχει σωστή απάντηση και δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική σύγκριση. Οι πνεύμονες είναι φτιαγμένοι για να αναπνέουν μόνο καθαρό αέρα. Οποιαδήποτε άλλη ουσία, ειδικά σε αυτή την ηλικία, προκαλεί βλάβη.

8. Με ποιον τρόπο οι χημικές ουσίες των υγρών του ηλεκτρονικού τσιγάρου μετατρέπονται σε καρκινογόνες ενώσεις;

Ουσιαστικά, οι χημικές ουσίες των υγρών θερμαίνονται σε πάρα πολύ υψηλές θερμοκρασίες και μεταποιούνται. Δεν παραμένουν πλέον σε υγρή μορφή, αλλά μετατρέπονται σε αέριο, με αποτέλεσμα η αρχική χημική ένωση που υπήρχε μέσα στο υγρό να αλλάζει και να μετατρέπεται σε άλλες χημικές ενώσεις.

Οι νέες αυτές ενώσεις, μέσω της ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες, εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και με αυτόν τον τρόπο διαχέονται στον οργανισμό, φτάνοντας στα όργανα και στους ιστούς.

Ουσιαστικά, οι ουσίες αυτές μετατρέπονται σε καρκινογόνες τη στιγμή που αυξάνεται η θερμοκρασία και πραγματοποιείται καύση σε τόσο υψηλά επίπεδα.

ΚΛΕΙΩ  ΖΩΝΤΟΥ