«Ιβάν εναντίον Ιβάν» μια αμφιλεγόμενη παράσταση
Με αφορμή την παρακολούθηση της παράστασης «Ιβάν εναντίον Ιβάν» ως μέλη του ομίλου «Πάμε Θέατρο!» του 2ου Προτύπου ΓΕΛ Αθηνών, πήραμε την πρωτοβουλία να γράψουμε μια μικρού μήκους κριτική.
Το «Ιβάν εναντίον Ιβάν» είναι μια κωμωδία που έχει ως στόχο να μεταφέρει ένα ερώτημα κοινωνικού χαρακτήρα που προβληματίζει φιλοσόφους από την αρχή της επιστήμης: «Γιατί τόσο μίσος;»
Το έργο ακολουθεί την ιστορία δύο φίλων —του Ιβάν και του Ιβάν— καθώς η φιλία τους καταστρέφεται από τη διχόνοια που μεγαλώνει ανάμεσα τους. Καθόλη τη διάρκεια της παράστασης εμφανίζονται πολλοί διαφορετικοί «Ιβάν» καθώς παρακολουθούμε διάφορα παράλληλα σύμπαντα να ξετυλίγονται, αλλά η ουσία είναι πάντα η ίδια. Η φιλία τους καταρρέει μπροστά στο μίσος που τρέφουν ο ένας για τον άλλο.
Συνολικά, το ίδιο το έργο ήταν ελαφρύ και σατιρικό με έναν ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο. Προκαλεί τον θεατή μέσω του γέλιου, χρησιμοποιώντας την ειρωνεία και την παρωδία ως βασικά εκφραστικά εργαλεία.
Ιδιαίτερα απολαυστική είναι μια από τις τελευταίες σκηνές, όταν παρουσιάζεται ένα βίντεο όπου εμφανίζονται διάφορα ζευγάρια «Ιβάν» να διαφωνούν και να παλεύουν, με τη συνοδεία θλιβερής μουσικής. Η αντίθεση ανάμεσα στη μουσική και την ωμή εικόνα της βίας οδηγεί σε μια σκηνή μεν κωμική, αλλά και μια που προκαλεί τη σκέψη και τη σπρώχνει τον θεατή προς το μήνυμα που προσπαθεί να προωθήσει: Γιατί τόσο μίσος; Έχει κανονικοποιηθεί τόσο που το βλέπουμε απλώς ως φθηνή κωμωδία;
Η δομή της παράστασης θυμίζει τηλεοπτική εκπομπή, μια επιλογή που προσδίδει αμεσότητα και ρυθμό. Ξεχωρίζει η σκηνή του «talk show», μια καυστική παρωδία των πρωινάδικων, η οποία κατορθώνει να σατιρίσει με ακρίβεια την επιφανειακότητα των μέσων, αλλά και να κατακρίνει τον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται το κουτσομπολιό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τη διασπορά των “fake news”. Ο λόγος των χαρακτήρων είναι ζωντανός και αιχμηρός, συμβάλλοντας στη συνολική ενέργεια της παράστασης.
Φυσικά, του έργο έχει και τα αμφιλεγόμενα κομμάτια του. Πέρα από το γεγονός πως υπάρχουν στιγμές όπου διάφοροι χαρακτήρες προσβάλλουν τα θεία, κάτι που γενικά αποφεύγεται γιατί μπορεί να προκαλέσει δυσφορία σε πολλούς θεατές χωρίς να είναι αναγκαίο, υπάρχει ένα ακόμη κεντρικό πρόβλημα. Το έργο δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό του υπερβολικά σοβαρά. Ακόμη και σε σκηνές που φαινομενικά φορτίζονται δραματικά, η ένταση θρυμματίζεται από κάποιο πρόστυχο αστείο ή την απότομη διακοπή της διαφωνίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το κοινό να μην μπορεί να συνδεθεί με τους χαρακτήρες ή το μήνυμα το οποίο παλεύει να περάσει.
Συνολικά, το «Ιβάν εναντίον Ιβάν» αποτελεί μια ζωντανή και τολμηρή κωμωδία, που συνδυάζει το χιούμορ με τον κοινωνικό προβληματισμό με σχετική επιτυχία. Πιστεύουμε πως πολλοί από τους θεατές που ευχαριστήθηκαν το χιούμορ θα ξανάβλεπαν τη παράσταση με μεγάλη ευχαρίστηση και τη συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους αγαπούν το τολμηρό χιούμορ και τη σάτιρα της επικαιρότητας.
