ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ: “ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ”
Πολλές φορές μέχρι να σκεφτούμε κάτι για να γράψουμε μπορεί να περάσει πολύ ώρα. Άλλες φορές μας έρχεται ξαφνικά κάτι ενδιαφέρον και αρχίζει το μυαλό να γράφει απίστευτα πράγματα. Το Ε2 κατάφερε κάτι που είναι πολύ δύσκολο. Η τάξη χωρίστηκε σε ομάδες και σε ένα διαδικτυακό έγγραφο η κάθε ομάδα πρόσθεσε το δικό της κείμενο. Στη συνέχεια τα κειμενα ενώθηκαν για να δημιουργηθεί ένα μυθιστόρημα. Σας καλούμε να το διαβάσετε!
Όλα ήταν στην εντέλεια! Η διεθνής έκθεση ρομποτικών μηχανών θα άνοιγε τις πόρτες της για να υποδεχθεί τον κάθε ενδιαφερόμενο επαγγελματία στη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και να τον εντυπωσιάσει με τα ολοένα και περισσότερα επιτεύγματα στον χώρο της ρομποτικής και γενικά της τεχνολογίας. Κάνοντας μία μικρή περιήγηση στο χώρο, ο επισκέπτης θα παρατηρούσε ρομποτικές συσκευές για ό,τι μπορεί να φανταστεί το μυαλό. Ρομποτικοί οικιακοί βοηθοί, ρομποτικές σκούπες, έξυπνα τηλέφωνα, και άλλες αμέτρητες συσκευές που έδειχναν πόσο έχει εξελιχθεί η τεχνολογία. Σε ειδικό χώρο στο βάθος, υπήρχε μία συγκεκριμένη ομάδα ρομποτικών που ήταν τα ανθρωποειδή. Πρόκειται για ρομπότ σχεδιασμένα με τη μορφή του ανθρώπου.
Μέσα στην αίθουσα των ανθρωποειδών βρισκόταν και ο Oilbot. Ήταν ένα ανθρωποειδές ρομπότ με υψηλή τεχνητή νοημοσύνη. Για να λειτουργήσει, είχε έναν κινητήρα πετρελαίου. Όταν χρειαζόταν, δύο κίτρινα στρογγυλά μάτια ήταν ανοικτά και απαντούσε ενώ ο σκελετός του ήταν φτιαγμένος από κράμα νικελίου. Πίσω στην πλάτη υπήρχε μια εξάτμιση για να βγαίνει ο καπνός. Οι κατασκευαστές του είχαν επιλέξει να είναι βαμμένος σε άσπρο και κόκκινο χρώμα. Επίσης, είχε δύο δυνατά χέρια ενώ στο εσωτερικό κάτω μέρος κάθε ποδιού του, είχαν τοποθετήσει μεταλλικές περιστρεφόμενες σφαίρες για να μπορεί να στρίβει.
Ο Oilbot ήταν ένα ρομπότ γενικής χρήσης. Η εταιρεία όμως που τον κατασκεύασε, τον προόριζε ως ερευνητικό ρομπότ. Θα μπορούσε να επεξεργάζεται
δεδομένα στην εξόρυξη πετρελαίου από το υπέδαφος. Με άλλα λόγια θα μπορούσε με μεγάλη ακρίβεια και σε λίγο χρόνο να δίνει δεδομένα σχετικά με το αν μία περιοχή έχει στο υπέδαφος της υδρογονάνθρακες. Όποια εταιρεία θα τον αγόραζε, ήταν σίγουρο πως θα έβγαζε πολλά χρήματα.
Εκείνη την ημέρα ήταν η τελευταία ημέρα που βρισκόταν στην έκθεση. Η εταιρεία CarbonMobil είχε δώσει ένα πολύ μεγάλο ποσό για να τον αγοράσει και σε λίγο καιρό θα τον μετέφεραν στο σημείο που γίνονται οι γεωτρήσεις πετρελαίου.
-Oilbot! Ήρθε η ώρα να μας αποχαιρετήσεις! Μάθαμε ότι φεύγεις,
Του είπαν τα υπόλοιπα ανθρωποειδή. Αν πιστεύετε ότι ο Oilbot ένιωσε κάποιο συναίσθημα θλίψης που συνήθως συνοδεύει τον αποχωρισμό, κάνετε λάθος. Ο Oilbot δεν είχε συναισθήματα. Δεν τον είχαν προγραμματίσει ώστε να έχει.
-”Κάτι πήρε το μικρόφωνο μου”… Επιτέλους ήρθε η ώρα να κάνω χρήση της τεχνητής μου νοημοσύνης!
Απάντησε το ρομπότ χωρίς να νιώσει ότι χρειάζεται να αποχαιρετήσει τα άλλα ρομπότ.
————————————
Οι νύχτες στο χώρο που γινόταν η γεώτρηση ήταν ατέλειωτες. Όλοι οι υπάλληλοι κρύωναν υπερβολικά. Ο Oilbot όμως δεν είχε αισθήσεις. Καταλάβαινε ότι οι άνθρωποι στον Βόρειο πόλο κρυώνουν γιατί η μέση θερμοκρασία τους είναι 35-36 βαθμούς Κελσίου ενώ εκεί που βρισκόταν η θερμοκρασία ήταν 10 βαθμοί κάτω από το μηδέν. Εκείνο το βράδυ ο Oilbot είχε πάρει εντολή να μείνει έξω. Έπρεπε να κάνει κάποιες μετρήσεις σημαντικές. Καθώς έκανε αυτή την έρευνα, στον δρόμο του συνάντησε μια πολική αρκούδα που έψαχνε για τροφή. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε ζωντανή αρκούδα.
-Για να είσαι εσύ εδώ τέτοια ώρα, κάτι ψάχνεις. Έτσι δεν είναι; τη ρώτησε.
-Φιλαράκι! Παίζει κανένα κρεατικό? Πεινάω πάρα πολύ. Αν δε φάω κάτι, δε θα αντέξω και θα πεθάνω, του απάντησε η αρκούδα γεμάτη απογοήτευση.
Το ρομπότ τότε έκανε αναζήτηση στη βάση δεδομένων για να ενημερωθεί σχετικά με τη διατροφή των αρκούδων και στη συνέχεια τη ρώτησε:
-Και γιατί δεν κυνηγάς όπως κάνετε εδώ και χιλιάδες χρόνια;
-Οι πάγοι έχουν λιώσει σε όλη τη γύρω περιοχή από την υπερθέρμανση του πλανήτη και δεν είμαι γρήγορη στο νερό για να κυνηγήσω και να τραφώ.
Το ρομπότ επιβεβαίωσε μέσω τεχνητής νοημοσύνης ότι η αρκούδα έλεγε αλήθεια, όμως η αρκούδα δε μπορούσε να περιμένει. Προχώρησε
παρακάτω και χάθηκε μέσα στο δάσος αφού είδε ότι δεν υπήρχε κάτι να φάει.
Τότε ήταν η πρώτη φορά που το ρομπότ κατάλαβε ότι κάνει κακό στο περιβάλλον αφού είναι ο ίδιος που παράγει καυσαέριο. Εκείνο το βράδυ αντί να κάνει μετρήσεις σκεφτόταν την πολική αρκούδα που δεν είχε να φάει. Από τότε όλο ήταν αφηρημένος και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Σαν να του είχαν ενημερώσει το λογισμικό του με ένα πρόγραμμα ενσυναίσθησης. Η εταιρεία πλέον δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένη από τις επιδόσεις του στην έρευνα των υδρογονανθράκων γι’ αυτό και τον προειδοποίησαν ότι θα τον απενεργοποιήσουν.
Πέρασαν δύο μήνες από τότε που είδε την πολική αρκούδα. Το ρομπότ ήταν πλέον διαφορετικός. Ήρθε η ώρα να πάρει τη μεγάλη απόφαση. Έβγαλε τον κινητήρα πετρελαίου του και τον αντικατέστησε με ένα ηλιακό πάνελ για να λειτουργεί με την ενέργεια του ήλιου. Άρχισε να μαζεύει τα σκουπίδια από τους δρόμους. Σκέφτηκε να κάνει απεργία και καλούσε όλους τους υπαλλήλους από το εργοστάσιο να καταλάβουν ότι ο πλανήτης υπερθερμαίνεται. Κάλεσε σε μία διαδικτυακή συνομιλία όλα τα ρομπότ να διαδηλώσουν για τη ρύπανση του πλανήτη και πήγε να γραφτεί στην GREEN PEACE. Στο τέλος αποφάσισε να παραιτηθεί από την εταιρεία και να αλλάξει ακόμα και το όνομά του από Oilbot σε Greenbot.
Η εταιρεία όμως όχι μόνο δεν τον άφησε να φύγει αλλά τον απείλησε πως θα του αλλάξουν το πρόγραμμα του εγκεφάλου του για να μη σέβεται το περιβάλλον. O Greenbot όμως δεν τα παράτησε. Ζήτησε βοήθεια από περιβαλλοντικές οργανώσεις για να προσφύγει στο δικαστήριο και να ζητήσει το δικαίωμα να μην εργάζεται εκεί που το περιβάλλον μολύνεται.
Το δικαστήριο τελικά τον δικαίωσε. Υποχρέωσε την εταιρεία να τον αφήσει ελεύθερο. Ο Greenbot μετά από πολλούς αγώνες κατάφερε και πέτυχε να γίνει νόμος του κράτους να υποχρεούται κάθε εταιρεία που δημιουργεί τεχνητή νοημοσύνη να κατασκευάζει ρομπότ που σέβονται το περιβάλλον.
Ο Greenbot μέχρι και σήμερα δεν παύει να αγωνίζεται για την προστασία του περιβάλλοντος.
