ΟΙ ΝIΚHΤΕΣ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΟΣΚΑΡ : Η ταινία Birdman (Η απρόσμενη αρετή της αφέλειας) του Αλεχάντρο Ιναρέτου επιβεβαίωσε τα προγνωστικά που την ήθελαν φαβορί παίρνοντας το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.
O Μεξικανός σκηνοθέτης Αλεχάντρο Ιναρίτου κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας για την ταινία Birdman.
Πρόκειται για το πρώτο βραβείο της αμερικανικής ακαδημίας κινηματογράφου που λαμβάνει ο δημιουργός.
O Έντι Ρέντμεϊν κέρδισε το Όσκαρ Α΄Ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Η Θεωρία των Πάντων».
Πρόκειται για το πρώτο χρυσό αγαλματίδιο που λαμβάνει ο 33χρονος ηθοποιός, που υποδύθηκε τον Στίβεν Χοκινγκ. Ο ίδιος είχε κερδίσει τη Χρυσή Σφαίρα, τα βραβεία BAFTA και SAG για την ερμηνεία του αυτή.
H Τζούλιαν Μουρ κέρδισε το Όσκαρ α΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία την στην ταινία Still Alice, όπου υποδύεται μία καθηγήτρια πανεπιστημίου που πάσχει από τη νόσο Αλτσχάιμερ
.
Το βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία του Ντοκιμαντέρ κατέκτησε η Λάουρα Πόιτρας για το «CitizenFour»

ΣΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΟΥ : Έντι Ρέντμεϊν ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΜΙΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ “ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ”
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΟΛΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ!!!
τα Όσκαρ ήταν ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στο hollυwood και για φέτος συγχαρητήρια σε ολους όσους βραβεύτηκαν πραγματικά το άξιζαν !! ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε το άρθρο μου !! Μαριλένα Μαρκόγλου Β΄ Γυμνασίου

Οι Judas Priest δημιουργήθηκαν στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας το 1969 από τον κιθαρίστα Κ.Κ. Ντάουνινγκ, τον μπασίστα Ίαν Χιλ, τον ντράμερ Τζον Έλις και τον τραγουδιστή Αλ Άτκινς.Το όνομά τους το πήραν από το προηγούμενο συγκρότημα του Άτκινς θεωρώντας ότι ήταν το καταλληλότερο για το νέο συγκρότημα. Μέσα στο 1971 αντικατέστησαν τον Έλις με τον Άλαν Μουρ και στο τέλος της χρονιάς με τον Κρις Κάμπελ.Το 1973 ο Άτκινς και ο Κάμπελ αποχώρησαν από το συγκρότημα. Στη θέση τους ήρθαν ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ και ο ντράμερ Τζον Χιντς. Το 1974 υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Gull Records και πρόσθεσαν στη σύνθεσή τους τον κιθαρίστα Γκλεν Τίπτον, ηχογραφώντας το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο »Rocka Rolla’“ το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου 1974 χωρίς, όμως, εμπορική επιτυχία. Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 1975 ηχογράφησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους το οποίο κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1976 με τίτλο »Sad wings of destiny’“και έλαβε θετικές κριτικές. Η δημοτικότητα του συγκροτήματος ανέβηκε μετά την επιτυχημένη εμφάνισή τους στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ. Για τον επόμενο δίσκο τους,’“Sin after Sin’“,προσέλαβαν ως παραγωγό τον πρώην μπασίστα των Deep Purple,Ρότζερ Γκλόβερ. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1977 μέσω της CBS στην Ευρώπη και της Columbia στην Αμερική μπαίνοντας για πρώτη φορά στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας όπου έφτασε στο νούμερο 23.Τα ντραμς είχε αναλάβει ο Σάιμον Φίλιπς αλλά για την περιοδεία που ακολούθησε,το συγκρότημα προσέλαβε τον ντράμερ Λες Μπινκς και εντυπωσιασμένοι από την απόδοσή του, του ζήτησαν να παραμείνει ως μόνιμο μέλος των Judas Priest.

To πρώτο άλμπουμ των Judas Priest με τον Μπινκς ήταν το »Stained Class»το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1978 και έγινε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που μπήκε στο Billboard 200.Τα άλμπουμ των Judas Priest,»Stained Class»και »Killing Machine» που κυκλοφόρησαν μέσα στο 1978,καθιέρωσαν το συγκρότημα ως ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του New Wave of British Heavy Metal και διόγκωσαν την εμπορική αναγνώρισή τους.Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του »Killing Machine’“ ηχογράφησαν το ζωντανό άλμπουμ»Unleashed in the East’“,έναν από τους καλύτερους ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους του είδους ο οποίος έγινε το πρώτο τους άλμπουμ που έφτασε στο βρετανικό Top 10 και έγινε πλατινένιο στην Αμερική.
Το 1979,ο Μπινκς αποχώρησε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον πρώην ντράμερ των Trapeze,Ντέιβ Χόλαντ,με τον οποίο κυκλοφόρησαν τον δίσκο »British Steel» ανεβαίνοντας στο νούμερο 3 στη Μ. Βρετανία με τις επιτυχίες »Breaking the Law’“ και »Living After Midnight» να ανεβάζουν ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητα του συγκροτήματος.

Στις αρχές του 1981 ακολούθησε το »Point of Entry» με το επιτυχημένο σινγκλ »Heading out to the Highway»,το 1982 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ »Screaming for Vengeance» με την μεγάλη επιτυχία »You’ve got another thing comin».
Το 1984,κυκλοφόρησαν άλλον ένα πλατινένιο δίσκο, το »Defenders of the Faith’“και στις 13 Ιουλίου 1985 εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ για φιλανθρωπικούς σκοπούς »Live Aid».Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το ““Turbo»,ο πιο αμφιλεγόμενος δίσκος των Judas Priest λόγω της ενσωμάτωσης synth κιθάρας και πλήκτρων στον ήχο τους. Παρόλα αυτά, το άλμπουμ έγινε πλατινένιο στις ΗΠΑ και κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του, ηχογραφήθηκε το διπλό, ζωντανό άλμπουμ »Priest…Live!».
Tον Μάιο του 1988,κυκλοφόρησε το ““Ram it Down» αποτελώντας μία προσπάθεια του συγκροτήματος για επιστροφή στα ηχητικά μονοπάτια που είχαν ακολουθήσει στο παρελθόν. Μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, ο ντράμερ Ντέιβ Χόλαντ αποχώρησε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον Σκοτ Τράβις, οπαδό των Judas Priest!Με τον Τράβις στη σύνθεσή τους , οι Judas Priest κυκλοφόρησαν το ιδιαίτερα επιτυχημένο και αναγνωρισμένο ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ στην ιστορία του heavy metal,»Painkiller».Ο δίσκος έφτασε στο νούμερο 26 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και έγινε χρυσός στις ΗΠΑ.Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου,τις συναυλίες των Judas Priest άνοιγαν συγκροτήματα όπως οι Megadeth,Pantera,Sepultura και Τestament,ενώ εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ ““Rock in Rio»,μπροστά σε πάνω από 100 χιλιάδες θεατές!
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του »Painkiller» ο Χάλφορντ αποχώρησε από το συγκρότημα για να δημιουργήσει τους ““Fight» με τον Σκοτ Τράβις να συμμετέχει ως ντράμερ.Η επίσημη αναχώρησή του έγινε τον Μάιο του 1992 και ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή του συγκροτήματος,το διπλό »Metal Works ’73-’93»,με σκοπό την εικοστή επέτειο από το πρώτο τους άλμπουμ.
Οι Judas Priest παρέμειναν ανενεργοί μέχρι το 1996 όταν ενέταξαν στη σύνθεσή τους τον τραγουδιστή Τιμ Όουενς,κυκλοφορώντας το »Jugulator»τον Οκτώβριο της επόμενης χρονιάς,γνωρίζοντας πολύ μικρότερη εμπορική επιτυχία σε σύγκριση με τα παλαιότερα άλμπουμ του συγκροτήματος. Ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο » ’98 Live Meltdown’“,ενώ το ίδιο διάστημα ο Χάλφορντ διέλυσε τους ““ Fight ““ για να δημιουργήσει τους »Two’“τους οποίους διέλυσε μετά από ένα μόνο άλμπουμ, για να δημιουργήσει τελικά τους »Halford».

Το 2001 προβλήθηκε η ταινία ““Rockstar’“ η οποία ήταν εμπνευσμένη από την ιστορία του Τιμ Όουενς και την πρόσληψή του στους Judas Priest.Παρόλο που υπήρχε σκοπός της εμπλοκής των μελών του συγκροτήματος στην ταινία,τελικά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον Όουενς στα φωνητικά με τίτλο »Demolition» και τον Μάρτιο του 2002 επανακυκλοφόρησε όλη η δισκογραφία του συγκροτήματος μέσω της »Columbia».
Το 2003 ο Χάλφορντ και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος συνεργάστηκαν για την δημιουργία της συλλογής »Metalogy»η οποία κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2004,διαδικασία που οδήγησε στην επιστροφή του στο συγκρότημα και την αποχώρηση του Τιμ Όουενς,ο οποίος έγινε μέλος των Iced Earth.Η πρώτη περιοδεία του συγκροτήματος ήταν στην Ευρώπη και τον Μάρτιο του 2005 κυκλοφόρησαν τον δίσκο »Angel of Retribution»,γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία αφού ανέβηκαν στο αμερικάνικο top 20 για πρώτη φορά από το 1996.Τον Ιούνιο του 2006 ο Χάλφορντ ανακοίνωσε ότι το επόμενο άλμπουμ θα είχε μία κοινή κεντρική ιδέα η οποία θα είχε να κάνει με τον Γάλλο αστρολόγο του 16ου αιώνα, Νοστράδαμου.Ο δίσκος »Nostradamus’“ κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2008 γνωρίζοντας ανάλογη επιτυχία με τον προκάτοχό του. Tον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο, το 2005 και 2008,»A touch of Evil:Live’“.To 2010 κέρδισαν το βραβείο Grammy για την εκτέλεση του »Dissident Aggressor» από το συγκεκριμένο άλμπουμ. Στα τέλη του 2010 οι Judas Priest ανακοίνωσαν ότι η παγκόσμια περιοδεία ““Epitaph World Tour’“με διάρκεια από τις 7 Ιουνίου 2011-26 Μαΐου 2012,θα ήταν και η αποχαιρετιστήρια του συγκροτήματος.Στις 20 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε η αποχώρηση του κιθαρίστα Κ.Κ. Ντάουνινγκ από το συγκρότημα και η αντικατάστασή του από τον Ρίτσι Φόλκνερ.Η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση χωρίς τον Ντάουνινγκ ήταν για το τηλεοπτικό σόου »American Idol’“στις 25 Μαΐου 2011,όπου έπαιξαν ένα medley των:»Living After Midnight» και »Breaking the Law».
Μέσα στο 2011 ανακοινώθηκε ότι δούλευαν σε κομμάτια για νέο δίσκο. Ακολούθησε η ανακοίνωση του Ρομπ Χάλφορντ ότι η περιοδεία »Epitaph World Tour» δεν θα είναι η τελευταία του συγκροτήματος. Τον Μάρτιο του 2014,κατά την απονομή των βραβείων Ronnie James Dio στο Los Angeles,ο Χάλφορντ δήλωσε ότι ο νέος δίσκος έχει ολοκληρωθεί και ο τίτλος »Redeemer of Souls»ανακοινώθηκε ένα μήνα αργότερα. Το νέο άλμπουμ ανέβηκε στην έκτη θέση του Billboard των ΗΠΑ, πουλώντας 32 χιλιάδες αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Τωρινά μέλη των Judas Priest είναι οι: Rob Halford,Glenn Tipton,Richie Faulkner,Ian Hill και Scott Travis.
Στην Ελλάδα θα έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε στο Rockwave festival 2015 στις 4 Ιουλίου,Σάββατο στο TerraVibe.

ΠΟΠΗ ΜΗΝΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Με λένε Μιχάλη Κωνσταντή και είμαι 13 ετών. Είμαι μαθητής της Β” Γυμνασίου στα Εκπαιδευτήρια Στέγκα.
΄Εχω κάνει ήδη έναν χρόνο μαθήματα κιθάρας και συνεχίζω στον δεύτερο. Θέλησα να μάθω κιθάρα γιατί μου αρέσει πολύ, λόγω του ότι το αγαπημένο μου είδος μουσικής είναι η ροκ, παρ’όλο που μου αρέσουν σχεδόν όλα τα είδη της μουσικής.

Αλλά η μπάντα που μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή, ήταν οι Metallica. Τους άκουσα όπως και πολλές άλλες μπάντες του είδους, από τον αδερφό μου. Μου έκανε εντύπωση – ειδικότερα – ο τρόπος που συνδύαζαν τη γρήγορη μουσική που έπαιζαν με ξεχωριστές, μελωδικές συνθέσεις. Ο ήχος τους για την εποχή τους θεωρούνταν ακραίος. Φυσικά, δεν είναι ακραίοι σε όλη τους τη μουσική πορεία, καθώς από το άλμπουμ τους «Kill “em all» μέχρι το «Metallica», η διαφορά είναι εμφανής.

Πάντως, οι Metallica είναι από τα πιο γνωστά ονόματα στον χώρο του είδους, καθώς μέχρι και σήμερα η μουσική τους επηρεάζει νεότερες μπάντες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που η μουσική τους ακούγεται ακόμα, καθώς η καριέρα τους ξεκίνησε το 1983 και από τότε έχουν περάσει 31 χρόνια, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να θεωρούμε τη μουσική τους διαχρονική. Παρ” όλα αυτά, η καριέρα τους δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Ενώ τη δεκαετία του ’80 ήταν πρώτοι στη λίστα με τις μπάντες του είδους, δεν άργησε να έρθει η περίοδος της παρακμής τη δεκαετία του ’90.

Αν και τα άλμπουμ τους την περίοδο εκείνη έφταναν σε υψηλά ποσοστά ακρόασης, τα ίδια τα μέλη της μπάντας τα θεωρούν σήμερα εμπορικά κομμάτια. Παρ΄όλα αυτά, οι Metallica έχουν κάνει μια δυναμική επιστροφή, αφού το «Death Magnetic» του 2008 αντλεί στοιχεία από τον πρώιμο ήχο τους.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Μιχάλης Κωνσταντής
Β” Γυμνασίου.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΛΒΗΣ ΜΑΘΗΤΗΣ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Μήνυμα απο τον Κλέαρχο Παραδούλια

Μήνυμα απο την Έλενα Δεσφινιώτη

ΠΑΡΑΔΟΥΛΙΑΣ ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΑΛΒΗΣ

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Μια μέρα μετά από την λήξη των σχολικώνεξετάσεων, πήγαμε μερικά παιδιά του γυμνάσιου μαζί με τον δάσκαλο των παραδοσιακών χορών μας στο θέατρο «Δώρα Στράτου». Πρόκειται για ένα κηποθέατρο στο Λόφο Φιλοπάππου, απέναντι από την Ακρόπολη, όπου παρουσιαζόταν χοροί από όλη την Ελλάδα.

Εκεί, παρακολουθήσαμε χορούς διαφόρων ελληνικών περιοχών από συγκροτήματα χορευτών και ακούσαμε τραγούδια από πολλούς μουσικούς και τραγουδιστές.

Ο κάθε χορός παρουσιαζόταν με τις δικές του αυθεντικές φορεσιές ,με την συνοδεία των κατάλληλων μουσικών οργάνων και τραγουδιών. Η απόδοση ήταν πολύ πιστή προς το ιστορικό πρωτότυπο , ενώ στους περισσότερους από εμάς ,τα βήματα των χορών ήταν ήδη γνωστά καθώς τα είχαμε διδαχτεί από τον καθηγητή μας!

Όμως , αυτό που εντυπωσίασε όλους μας, ήταν το πνεύμα της παράδοσης αυτών των χορών που εκφραζόταν από όλους τους χορευτές , αφού ο χορός δεν είναι μόνο χορευτικές κινήσεις. Αποτελεί ταυτόχρονα και πληροφορία για την συγκεκριμένη περιοχή ,την χρονική περίοδο, την μουσική ,τις ενδυμασίες και τις αντιλήψεις εκείνων των ανθρώπων!

Κατά την διάρκεια της παράστασης, νιώθαμε όλοι πολύ έντονα συναισθήματα και κυρίως συγκίνηση ,θαυμασμό και υπερηφάνεια για την σπουδαία κληρονομιά μας ,καθώς είχαν έρθει και πολλοί ξένοι τουρίστες για να παρακολουθήσουν την συγκεκριμένη παράσταση! Ήταν μια πολύ όμορφη , μαγική και συναρπαστική βραδιά που μόνο η πλούσια ελληνική κληρονομιά θα μπορούσε να προσφέρει!!!!!!!!!!!!!

ΠΑΤΡΑ ΣΚΑΜΠΕΛΑ

Μαθήτρια γ΄γυμνασίου

Το μυαλό μας και η μουσική       

Έρευνες έδειξαν ότι η ακρόαση μουσικής μπορεί  να αυξήσει τις επιδόσεις του μυαλού.

Η επιστημονική ανακάλυψη  αυτή «ξεπήδησε» μέσα από μια σειρά πειραμάτων που διεξήγαν οι Αμερικανοί επιστήμονες όπου αυτό που έπρεπε να κάνει μια εθελοντική ομάδα φοιτητών ήταν η επί 10 λεπτά έκθεση στους μελωδικούς ήχους μιας σονάτας του Μότσαρτ.

Όπως προέκυψε από την ανάλυση των στοιχείων, οι σπουδαστές εκδήλωσαν μετά τη διεξαγωγή των πειραμάτων, μια έντονα αναπτυγμένη ικανότητα τόσο στις κατασκευές από χαρτί όσο και στην επίλυση μιας σειράς μαθηματικών προβλημάτων, παρουσιάζοντας αυξημένα τα επίπεδα της αναλυτικής σκέψης τους.

 Οι επιστήμονες διεξήγαν μια άλλη έρευνα , «φωτογραφίζοντας» ως καθοριστικό παράγοντα για τη βελτίωση των νοητικών ικανοτήτων  οποιαδήποτε μελωδία ή είδος μουσικής των οποίων η ακρόαση δεν προκαλεί δυσάρεστη αίσθηση στον δέκτη.

Την έρευνα διεξήγαγαν Σκοτσέζοι επιστήμονες, οι οποίοι ζήτησαν τη βοήθεια μιας ομάδας εθελοντών, που συμμετείχαν σε μια σειρά ποικιλόμορφων μουσικών ακροάσεων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι άκουγαν την αγαπημένη τους μουσική, κατά τη διάρκεια μιας σειράς ασκήσεων-τεστ συγκέντρωσης, κατέβαλλαν μικρότερη προσπάθεια για να συγκεντρωθούν , σε αντίθεση με όσους είχαν αναλάβει να εκτελέσουν την αποστολή τους χωρίς τη συνοδεία μουσικής. Βάσει των επιστημονικών συμπερασμάτων, η μουσική μπορεί να αυξήσει σημαντικά τις επιδόσεις του μυαλού, οξύνοντας έστω για ένα μικρό χρονικό διάστημα τη σκέψη.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ:

ΜΑΡΙΑ ΣΚΑΜΠΕΛΑ

Η μουσική είναι ένας τρόπος ζωής που εκφράζει ο κάθε άνθρωπος έτσι και το κάθε μέλος που το κάνει μοναδικό. η ομάδα μας φτιάχτηκε για ένα συγκεκριμένο σκοπό ένα μήνυμα που θα θέλαμε να το περάσουμε σε όλους , το οποίο θα έπρεπε να γνωρίζατε : <<Κανείς δε δίνει λίγο χρώμα σε αυτό που πρέπει! Κανείς δεν καταλαβαίνει τίποτα κι όλο παράπονα είμαστε όλοι! Όμως κάποια στιγμή όλοι θα το χρειαστούμε αυτό το χρώμα! Το χρώμα του παραδείσου! Γι’ αυτό ας προσπαθήσουμε όλοι για εκείνο το καλύτερο αύριο, το καλύτερο σήμερα! Εμείς πάντως πιστεύουμε πως η μουσική είναι θείο δώρο για όλους! ΌΛΟΙ κάποια στιγμή θα τη λατρέψουμε , θα την ακούσουμε , θα την νιώσουμε ! Και με τα λόγια και το ρυθμό της μουσικής θα μπορούσαμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας! Όλοι λοιπόν πρέπει να το πιστέψουμε ότι η μουσική μπορεί κι αυτή να δώσει νόημα στη ζωή μας ! Στη ζωή όλων ! Γιατί η μουσική είναι συναίσθημα , πάθος , πόθος , θάρρος , δύναμη , που μας δίνει λίγη ζωή !  Για μας πάντως είναι αδύνατον να μη τη λατρέψει κανένας , διότι η μουσική είναι ολόγυρα μας : Στη φύση ,Στον αέρα, Στη γη ,Στο μυαλό μας ! Μια μέρα όλοι δε θα μπορούμε να της αντισταθούμε!>>. ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ Σ’ΕΚΕΙΝΗ. ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!!!

Τ.Ο.Μ.S.

pix-lax-oi-palies-agapes-pane-sto-paradeiso-videoclip1.mp4

 Συνέντευξη με τον Φίλιππο Πλιάτσικα

Ο γνωστός τραγουδιστής μάς υποδέχεται στο Studio του για μια συνέντευξη με τα παιδιά της Γ΄ Γυμνασίου

Δευτέρα απόγευμα και κάπου στη Μεταμόρφωση συναντιέμαι με τα παιδιά της Γ” Γυμνασίου για να πάρουμε συνέντευξη από τον κ. Φίλιππο Πλιάτσικα. Κανονίζουμε τις λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής και μπαίνουμε στο studio, όπου μας υποδέχεται η γραμματέας και μας οδηγεί στο σαλόνι. Καθώς προχωράμε, βλέπω στον τοίχο τους χρυσούς και πλατινένιους δίσκους των Πυξ-Λαξ και ταξιδεύω στα φοιτητικά μου χρόνια που τα τραγούδια τους με συντρόφευαν είτε στους πρώτους χωρισμούς που αναρωτιόμουν «γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις» είτε στη γλυκιά τρέλα που είχαμε με moto «είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα». Tα παιδιά έχουν κάτσει ήδη στο σαλόνι και ετοιμάζουν σαν άψογοι επαγγελματίες τα εργαλεία της συνέντευξης και κάπου εκεί έρχεται και ο κ. Πλιάτσικας με ένα πλατύ χαμόγελο και μια ζεστή καλησπέρα για να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη.

Ελένη: Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη μουσική;

Πλιάτσικας: Ήταν αναπόφευκτο. Κάποια στιγμή ανακαλύπτεις κάποια πράγματα για τον εαυτό σου και δεν μπορείς παρά να ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο.

Δέσποινα: Αντιμετωπίσατε δυσκολίες;

 Πλιάτσικας: Τις ίδιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος όταν κυνηγάει το όνειρό του και προσπαθεί να φέρει κάτι καινούριο στον χώρο με τον οποίο ασχολείται.

Παναγιώτα: Θα αλλάζατε κάτι στην πορεία της καριέρα σας;

Πλιάτσικας: Θα ξεκινήσω από την προτελευταία σου λέξη, τη λέξη καριέρα. Είναι μια λέξη που ποτέ δε μου άρεσε σε σχέση με εμένα. Δε θεωρώ ότι υπάρχει στους ανθρώπους που ασχολούνται με την τέχνη η νοοτροπία της καριέρας – ή μάλλον δε θα έπρεπε να υπάρχει. Η τέχνη έχει άλλα ζητούμενα, πολύ διαφορετικά από την πορεία μιας καριέρας και αφορούν τη δική σου εξέλιξη στο να γίνεσαι εσύ καλύτερος άνθρωπος. Υπό αυτή την έννοια εδώ και πολλά χρόνια προσπαθώ να έχω μια εξέλιξη.

Δέσποινα: Γιατί διαλέξατε να υπηρετήσετε αυτό το είδος της μουσικής;

Πλιάτσικας: Πάλι αναπόφευκτο (γέλια). Είναι η μουσική που μου αρέσει, τα ακούσματα με τα οποία μεγάλωσα και με αντιπροσωπεύουν.

Κατερίνα: Ποια είναι τα αγαπημένα σας είδη μουσικής;

Πλιάτσικας: Πολλά… η πραγματική λαϊκή μουσική, τα ρεμπέτικα, ο Τσιτσάνης που κατά τη γνώμη μου ήταν ένας τεράστιος συνθέτης, ο Βαμβακάρης, ο Ζαμπέτας. Μου αρέσουν επίσης τραγουδοποιοί όπως οι Κατσιμιχαίοι , ο Παύλος Σιδηρόπουλος αλλά και ξένα συγροτήματα όπως οι  PinkFloyd, οι RollingStones, οι Beatles. Μου αρέσουν σύγχρονοι συνθέτες όπως ο FillipeGlass αλλά και επίσης η παραδοσιακή ελληνική μουσική. Γενικά έχω πολλά πράγματα στο κεφάλι μου που βγαίνουν και στη δική μου μουσική.

Κατερίνα: Η δημοσιότητα επηρέασε την προσωπική σας ζωή;

Πλιάτσικας: Στην αρχή όταν συνειδητοποίησα όλο αυτό είχα σοκαριστεί. Σιγά σιγά όμως συνηθίζεις  αυτή την κατάσταση. Εγώ προσωπικά έχω κρατήσει την ιδιωτική μου ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Μόνο αυτοί που θέλουν βγάζουν στη φόρα την προσωπική τους ζωή για να προωθήσουν την εικόνα και την καριέρα τους μέσα από αυτό και όχι από τη δουλειά τους.

Ελένη: Πόσο άλλαξε η προσωπικότητά σας όλα αυτά τα χρόνια;

Πλιάτσικας: Πάρα πολύ και θεωρώ πως οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή του ανθρώπου τον αλλάζει. Αυτό μου φέρνει και στο μυαλό μια αγαπημένη φράση από μια συγγραφέα που λέει ότι «μόνο αλλάζοντας μένεις πραγματικά ίδιος».

Δέσποινα: Πώς πιστεύετε ότι η μουσική έχει επηρεάσει τον κόσμο;

Πλιάτσικας: Αυτό είναι μεγάλο θέμα. Σαφώς η μουσική – επειδή είναι το είδος της τέχνης που άμεσα αγγίζει την ψυχή περισσσότερο από κάποιο άλλο – έχει επηρεάσει πολύ τον κόσμο. Η μουσική μπορεί να προκαλέσει ερεθίσματα, να προκαλέσει εξελίξεις ή ακόμα και εσένα τον ίδιο να μάθεις πράγματα ή και να μπεις σε μια διαδικασία να μάθεις πράγματα. Γι” αυτό και έχει μεγάλη σημασία ποια ακούσματα έχουμε στη μουσική και μιλάω για τη νέα γενιά.  Αν κάποιος ακούει από το πρωί μέχρι το βράδυ «σκυλάδικα» δεν μπορεί να έχει ερεθίσματα ούτε να κάτσεις να μιλήσεις μαζί του για τα «100 χρόνια μοναξιάς»  του Μarquez.

Βασίλης: Πιστεύετε ότι η μουσική πηγαίνει προς μια τέτοια κατεύθυνση;

Πλιάτσικας: Η μουσική δεν πηγαίνει προς μια τέτοια κατεύθυνση, απλά είναι το τι επιλέγει να ακούει ο καθένας. Όλα είναι επιλογές ζωής που κάνουμε στην καθημερινότητά μας. Εκεί να ξέρετε γίνονται και οι μεγαλύτερες επαναστάσεις. Στην καθημερινότητα του καθενός μας. Οι επαναστάσεις πλέον δε γίνονται με τσιτάτα και λάβαρα. Αυτά πάει.. τελείωσαν. Η πραγματική επανάσταση πλέον θα είναι η σιωπηρή επανάσταση της καθημερινότητάς μας. Από το τι μουσική θα ακούσουμε, τι βιβλία θα διαβάσουμε, τι θα ψηφίσουμε, με ποιους ανθρώπους θα συναναστραφείς και πώς θα είσαι απέναντί τους.

Βασίλης: Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι πιο σημαντικές αλλαγές που έφερε η μουσική τις τελευταίες δεκαετίες;

Πλιάτσικας: Πολύ σημαντικές αλλαγές φέρανε οι PinkFloyd. Όταν για παράδειγμα έπεφτε το τείχος του Βερολίνου, ακουγόταν το «TheWall» των Floyd που μιλούσε για την εκπαίδευση στον σύγχρονο δυτικό κόσμο και πώς αυτή ισοπεδώνει τα άκρα των μαθητών. Μια εκπαίδευση που ισοπεδώνει τους μαθητές τούς βάζει στη μηχανή του κιμά και τους κάνει ίδιους. Για παράδειγμα, η «Έκθεση ιδεών» δεν είναι αυτό που λέει και δεν έχει να κάνει με την ιδέα αλλά με μια μεθοδολογία που πρέπει να ακολουθήσεις προκειμένου να πάρεις 20, γιατί αν ασχοληθείς με την ιδέα θα πάρεις 07. Υπάρχουν περιπτώσεις μουσικών που συνόδευσαν ολόκληρα κινήματα, αλλά φυσικά η μουσική δε φτάνει…. η μουσική δίνει απλά κάποια ερεθίσματα. Το θέμα είναι πώς εξελίσσεται όλο αυτό. Οι Beatles, για παράδειγμα, άλλαξαν τον τρόπο που κινούνταν, που ντύνονταν οι νέοι.

Ελένη: Πιστεύετε ότι κάποια μουσικά γεγονότα, όπως το Woodstock, επηρέασαν τη ροή της ιστορίας;

Πλιάτσικας: Σίγουρα και το επηρέασαν αλλά και εδώ γεννιέται το ερώτημα αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα. Δηλαδή αν η ίδια η ιστορία έφερε ως ανάγκη αυτά τα κινήματα και γεγονότα, όπως οι hippies, ή αν αυτά τα γεγονότα επηρέασαν την ιστορία. Εγώ κλίνω περισσότερο προς το γεγονός πως ήταν ανάγκη της καθημερινότητας όλες αυτές οι αλλαγές και η μουσική απλά ακολούθησε.

Eλένη: Με ποιον τρόπο επηρέασε η σύγχρονη pop μουσική;

Πλιάτσικας:Toν τελευταίο καιρό υπάρχουν πολλά αντιφατικά φαινόμενα στη μουσική. Από τη μια βγαίνουν οι U2 και από την άλλη η Shakira ή οι Red hot chili pepers από τη μια και η Rihanna από την άλλη. Και εδώ γίνεται μια μάχη, όπως φυσικά γινόταν πάντα, για το ποια από τις δύο πλευρές θα επικρατήσει σαν ρεύμα στους ανθρώπους. Δείχνει να υπερτερεί λόγω της υπερπροβολής από τα media το «κομμωτηριακό» – όπως θα το ονομάσω εγώ – κομμάτι της μουσικής. Εκεί γίνεται μια πλύση εγκεφάλου ως προς το κομμάτι αυτό της μουσικής που στηρίζεται στο φαίνεσθαι. Δεν είμαι ρατσιστής και θέλω να το τονίσω αυτό. Πιστεύω ότι όλα χρειάζονται, όπως και αυτό το είδος της μουσικής που ξεκίνησε με παρουσίες όπως η WhitneyHoustonπαλιότερα και τις διαδέχτηκαν οι σύγχρονες, όπως η Beyonce. Aλλά  είναι φασιστικός, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ο τρόπος που αυτό το είδος μουσικής μονοπωλεί τα media.

Βασίλης: Υπάρχει δηλαδή και ένα άλλο είδος μουσικής που πρέπει να ακούγεται.

Πλιάτσικας:  Σαφώς και είναι αυτά τα αντιφατικά φαινόμενα που όμως δείχνουν ότι η μουσική δεν είναι μόνο μια καλλίγραμμη περσόνα όπως η Beyonce  με υψηλά vocals, αλλά και ένας ροκ τύπος με αρβύλες που είναι από το Breaston σε βαθιά κατάθλιψη αλλά παίζει καταπληκτική κιθάρα και  οργώνει μια σκηνή με αστείρευτη ενέργεια. Υπάρχει και η ροκ μουσική που είναι ένα είδος πιο προβληματισμένης μουσικής. Μουσική είναι και η συμφωνική της Πράγας που παίζει Beethoven αλλά  και Scorpions.

Δέσποινα: Πιστεύετε ότι περνώντας τα χρόνια, η μουσική δεν παράγει τόσο ισχυρά ακούσματα και ανθρώπους όπως ο MichaelJackson, η Madonna, οι Scorpions;

Πλιάτσικας: Θα σου φέρω ένα παράδειγμα. Έβλεπα προχτές έναν αγώνα basket και είχα εντυπωσιαστεί με την ταχύτητα, τους ρυθμούς και γενικότερα το πώς παίζεται σήμερα το basket. Μετά έβαλα ένα DVD με τους θρύλους του basket  που λέγαμε ότι δε θα ξαναβγούν, όπως ο Γκάλης. Ένιωσα ότι σε σχέση με τώρα έπαιζαν σε slow-motion (γέλια). Αν αυτοί οι παίκτες έπαιζαν σήμερα, δε θα έπιαναν ούτε την μπάλα. Με αυτό θέλω να πω ότι σε όλα τα πράγματα υπάρχει εξέλιξη και σε πολλούς τομείς τα πράγματα σήμερα γίνονται πολύ καλύτερα. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τα πράγματα παλιότερα γίνονταν καλύτερα. Εγώ προσωπικά δεν είμαι αυτής της «γεροντολάγνας» αντίληψης ούτε κολλημένος με το παρελθόν.

Βασίλης: Γιατί όμως αυτοί οι άνθρωποι έγραψαν ιστορία και οι σημερινοί δεν το καταφέρνουν;

Πλιάτσικας: Για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι οι ταχύτητες της σύγχρονης κοινωνίας που δεν επιτρέπουν σε κάποιον να αφήσει το στίγμα του. Ένα άλλο και πολύ σημαντικό είναι ότι σε εκείνες τις εποχές η αλλαγή πριμοδοτούνταν. Οι άνθρωποι την αναζητούσαν και την αγκάλιαζαν. Τώρα οι άνθρωποι τα έχουν δει όλα μέχρι τα 20, έχουν ζήσει τα πάντα και μετά βιώνουν θλίψη. Ψάχνουμε σε όλα τα επίπεδα το καινούριο και δεν ξέρουμε τι θα είναι αυτό.

Βασίλης: Ως προς τη μουσική, η σύγχρονη κρίση, το παράνομο down-lοαding που δεν πληρώνει δικαιώματα στους μουσικούς  θα επηρεάσουν τα μουσικά δρώμενα;

Πλιάτσικας: Η μουσική θα βρίσκει πάντα τον δρόμο της. Οι μουσικοί δεν ξέρω αν θα επιβιώσουν (γέλια). Μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει και εκπαίδευση στην Ελλάδα για το γεγονός ότι όταν «κατεβάζεις» κάτι και το βάζεις σε ένα CD, χωρίς να πληρώνεις κανέναν, αυτό θεωρείται κλοπή. Βέβαια, για κάποιους πολιτικάντηδες, οι οποίοι είναι χοντρόπετσοι όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην ψυχή, όταν τους μιλάς για κάτι τέτοιο δε σου δίνουν σημασία. Κι αυτό γιατί έχουν ταράξει τον κόσμο σε τόσους τομείς που στον συγκεκριμένο αδιαφορούν. Εξάλλου αυτό δεν τους βαραίνει στην τσέπη. Έτσι αντιμετωπίζει η πολιτεία την τέχνη.

Βασίλης: Ένα moto που σας συντροφεύει;

Πλιάτσικας: Ό,τι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο!

Συντάκτες:

Βασίλης Συμεώνογλου-  καθηγητής Μαθηματικών

Γιούλη Ελένη – μαθήτρια γ΄γυμνασίου.

Κουτάκου Δέσποινα  – μαθήτρια γ΄γυμνασίου

Κοντού Κατερίνα-  μαθήτρια  γ΄γυμνασίου

Μαυρουδή Παναγιώτα- μαθήτρια γ΄γυμνασίου

]]> https://schoolpress.sch.gr/peirates/?feed=rss2&p=121 7