1. Αν μπορούσατε να αλλάξετε μόνο ένα πράγμα στα σχολικά κυλικεία για να γίνουν πιο υγιεινά, ποιο θα ήταν αυτό;

Κύριες Πηγές «Κενών» Θερμίδων:

• Αναψυκτικά & Ζαχαρούχα Ροφήματα: Αναψυκτικά, ενεργειακά ποτά, έτοιμοι χυμοί.
• Γλυκά & Σνακ: Καραμέλες, μπισκότα, κέικ, παγωτά, donuts.
• Επεξεργασμένα Τρόφιμα: Fast food, πίτσες, τηγανητά, αλμυρά σνακ (πατατάκια).

2.  Ποιες τροφές βοηθούν πραγματικά τη μνήμη και τη συγκέντρωσή μας, ειδικά σε περιόδους διαγωνισμάτων;

Οι τροφές που περιλαμβάνουν απαραίτητα Ω-3 λιπαρά οξέα , (Σολομός, σαρδέλες, σκουμπρί) και Ω-6 λιπαρά οξέα (Ηλιέλαιο, καλαμποκέλαιο, σογιέλαιο, ξηροί καρποί και σπόροι) .  Αποτελούν δομικό στοιχείο του εγκεφάλου και ενισχύουν τη μνήμη.

Οι ξηροί Καρποί (ιδιαίτερα τα  καρύδια): Πλούσιοι σε αντιοξειδωτικά και βιταμίνη Ε.Προστατεύουν τα κύτταρα.

Τα αυγά: Περιέχουν χολίνη, μια ουσία απαραίτητη για τη σύνθεση της ακετυλοχολίνης, νευροδιαβιβαστή που ρυθμίζει τη μνήμη.

Τα μούρα (Βατόμουρα, μύρτιλα): Πλούσια σε αντιοξειδωτικά (ανθοκυανίνες) .Βελτιώνουν τη γνωστική λειτουργία.

Η μαύρη Σοκολάτα & Κακάο: Βελτιώνουν τη διάθεση και τη συγκέντρωση χάρη στα αντιοξειδωτικά και την καφεΐνη που περιέχουν.

Τα πράσινα Φυλλώδη Λαχανικά (Σπανάκι, μπρόκολο): Παρέχουν φυλλικό οξύ, βιταμίνη Κ και λουτεΐνη .Τονώνουν τον εγκέφαλο.

Το ελαιόλαδο &  οι Σπόροι: Αποτελούν πηγές βιταμίνης Ε και καλών λιπαρών.

Τα δημητριακά Ολικής Άλεσης: Παρέχουν σταθερή ενέργεια στον εγκέφαλο.

  3. Γιατί η Ελλάδα κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις στην παιδική παχυσαρκία στην Ευρώπη; Τι φταίει στον σύγχρονο τρόπο ζωής;

2. Η μεγάλη κατανάλωση «junk food», αλμυρών σνακ και αναψυκτικών με ζάχαρη.

3. Η έλλειψη της  Σωματικής Δραστηριότητας                                                                                    (Φορτωμένο πρόγραμμα, πολύς χρόνος μπροστά σε οθόνες, έλλειψη ασφαλών χώρων και πάρκων στις πόλεις).

4. Κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες.

(Οικονομική κρίση- οι οικογένειες στρέφονται σε φθηνές, θερμιδογόνες τροφές (όπως ζυμαρικά και ψωμί)                                                       Πρότυπα γονέων: Η παχυσαρκία των γονέων και η έλλειψη εκπαίδευσης γύρω από τη διατροφή  )   .

Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, το Υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με τη UNICEF υλοποιεί την Εθνική Δράση κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας.

Η καθιστική ζωή και η έλλειψη ύπνου παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Συγκεκριμένα :

• Επιβράδυνση του μεταβολισμού: Η παρατεταμένη ακινησία μειώνει την ικανότητα του σώματος να ρυθμίζει το σάκχαρο και να διασπά το λίπος.

Ο ύπνος ρυθμίζει τις ορμόνες που ελέγχουν την πείνα. Όταν δεν κοιμομάστε αρκετά (λιγότερο από 7-9 ώρες):

• Αυξάνεται η γκρελίνη: Η ορμόνη που δίνει το σήμα της πείνας.
• Μειώνεται η λεπτίνη: Η ορμόνη που στέλνει το σήμα του κορεσμού, με αποτέλεσμα να μην νιώθουμε χορτάτοι.
• Αυξάνεται η κορτιζόλη: Η ορμόνη του στρες που προάγει τη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους στην κοιλιά.
• Εμφανίζεται εγκεφαλική αντίδραση: Η έλλειψη ύπνου ενισχύει την επιθυμία για τροφές πλούσιες σε θερμίδες και υδατάνθρακες

• 5. Πώς επηρεάζει η παχυσαρκία την αυτοπεποίθηση ενός εφήβου και πώς μπορεί το σχολείο να στηρίξει αυτά τα παιδιά χωρίς να τα κάνει να νιώθουν άσχημα;

• στιγματισμό και χλευασμό : Τα υπέρβαρα παιδιά, και ιδιαίτερα τα κορίτσια, συχνά γίνονται στόχος χλευασμού στο σχολικό περιβάλλον.
• χαμηλή αυτοεκτίμηση: Η δυσαρέσκεια για την εικόνα του σώματος οδηγεί σε χαμηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης (αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κατάθλιψης, άγχους) ,σε αίσθημα μειωμένης κοινωνικής και αθλητικής ικανότητας. Συνθήκες που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τις ακαδημαϊκές επιδόσεις.

Το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει ως υποστηρικτικό πλαίσιο εφαρμόζοντας τις εξής στρατηγικές:

• Ø Πρόληψη του Bullying

Μηδενική ανοχή σε σχόλια που αφορούν το βάρος ή την εμφάνιση.

• Ø Αξιοποίηση του θεσμού του σχολικού ψυχολόγου για την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας και την παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης.
• Ø Παροχή υγιεινών επιλογών στο κυλικείο.
• Ø Συμμετοχή σε δράσεις όπως η Εθνική Δράση κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας

• 6. Πόσο επικίνδυνες είναι οι «μαγικές δίαιτες» που βλέπουμε στο TikTok και στο Instagram;

Μπαίνοντας στο νεοκλασικό της οδού Κουμπάρη, περιηγηθήκαμε στις αίθουσες που φιλοξενούν θησαυρούς από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκαναν:

• Τα κοσμήματα και οι παραδοσιακές φορεσιές, που μας μετέφεραν σε μια άλλη Ελλάδα, γεμάτη χρώματα και λεπτομέρεια.
• Τα ιστορικά κειμήλια της Επανάστασης του 1821, που ζωντάνεψαν μπροστά στα μάτια μας τις σελίδες των βιβλίων Ιστορίας.
• Η νέα έκθεση του Αλέξη Ακριθάκη, που με τις έντονες γραμμές και τα χρώματά της μας έκανε να δούμε την τέχνη με άλλο μάτι.

• Επιπλέον οι υπεύθυνοι του Μουσείου είχαν ετοιμάσει για μας βιωματικά – συνεργατικά παιχνίδια και μας αφηγήθηκαν ιστορίες για διάφορα εκθέματα( π.χ αντικείμενα Σκυριανού σπιτιού).

Το πιο σημαντικό κομμάτι της επίσκεψης, όμως, δεν ήταν μόνο τα εκθέματα. Ήταν η ευκαιρία που είχαμε να βρεθούμε όλοι μαζί. Η συνεργασία του 6ου Γυμνασίου με το ΕΕΕΕΚ απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η τέχνη και ο πολιτισμός είναι προσβάσιμα σε όλους και λειτουργούν ως η καλύτερη «γέφυρα» επικοινωνίας. Μοιραστήκαμε σκέψεις, συνεργαστήκαμε στις δραστηριότητες και γεμίσαμε το μουσείο με χαμόγελα.

       μας ήρθε η Σαρακοστή,  με τις εφτά βδομάδες.

Kαλώς τη, τη Σαρακοστή με σκόρδα, με μαρούλια,

καλώς τη, και την Άνοιξη με τα πολλά λελούδια.

                Καλώς τη, τη Σαρακοστή, με σκόρδα, με κρεμμύδια

και με τα κρεμμυδόφυλλα, καλώς τα μουσαφίρια.

Με τέτοια τραγούδια, την Ακολουθία της Συγχώρησης, το πέταγμα του χαρταετού, το καθάρισμα του σπιτιού και των οικιακών σκευών από κάθε ίχνος απαγορευμένης τροφής, υποδεχόταν η ελληνική κοινωνία την αρχή της Σαρακοστής. Η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αυστηρή και, μαζί με τις κατανυκτικές Ακολουθίες της Εκκλησίας και την προτροπή για εντονότερη πνευματική άσκηση, οδηγεί στη Μεγάλη Εβδομάδα, το αποκορύφωμα της προετοιμασίας μας για το Πάσχα.

Παλιότερα, κάθε ελληνική οικογένεια κρατούσε υποχρεωτικά και με απόλυτο σεβασμό ολόκληρο το διάστημα της νηστείας που ξεκινά την Καθαρά Δευτέρα. Με όσπρια, μαλάκια, παξιμάδες, ελιές, λαχανικά και χόρτα, τουρσιά, ζαχαρωτά, χαλβά, γλυκά του κουταλιού και ξηρούς καρπούς, περνούσαν όλες τις μέρες και τις νύχτες της οι χριστιανοί, ανεξάρτητα οικονομικής κατάστασης και ηλικίας. Οι νοικοκυρές είχαν εφεύρει ουκ ολίγες πεντανόστιμες άλαδες νηστίσιμες συνταγές. Μόνο Κυριακή και Σάββατο το λαδερό (εκτός του Μεγάλου Σαββάτου που είχε άλαδη τροφή) και ψάρι την 25^η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων.

Οι μεγάλοι ακολουθούσαν με περισσότερη ευλάβεια τον ασκητικό αυτό τρόπο ζωής. Η νηστεία αυτή- που την ακολουθούν και σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί-  ήταν υποχρεωτική και στις μικρές ηλικίες. Τα παιδιά κατάφερναν να ακολουθούν το αγώνισμα της νηστείας και ξεγελούσαν τα ματάκια και τα …στομαχάκια  τους που λαχταρούσαν τις αρτύσιμες λιχουδιές.  Πώς;

Με τον «Κουκουρά» και την «Κυρά Σαρακοστή»!

Ο «Κουκουράς» 

στον Πόντο υπήρξε ο φόβος και ο τρόμος των παιδιών, όπως ο Μεσημεράς» στην Κρήτη! Ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ” το ταβάνι και πάνω τους είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας. Κάθε Σάββατο, από των Αγίων Θεοδώρων μέχρι το Μεγάλο Σάββατο έβγαζαν από ένα φτερό, μετρώντας τις εβδομάδες που περνούσαν. Έτσι, καθώς ο Κουκουράς κουνιόταν με τον αέρα στο ταβάνι, έκοβε εντελώς την …όρεξη των παιδιών να γκρινιάζουν για κάτι αρτύσιμο!!!

Η «Κυρά Σαρακοστή»

είναι η γνωστή σε όλους μας αγαπημένη φιγούρα. Με σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, με ένα σταυρό στο κεφάλι γιατί πηγαίνει στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Από χαρτί ή από ζυμάρι με πολύ αλάτι (για να μη χαλάσει) ή από πανί γεμισμένο με πούπουλα. Όπως ο Κουκουράς, έτσι και η «Κυρά Σαρακοστή», είχε επτά πόδια και στο τέλος της κάθε εβδομάδας της νηστείας έκοβαν το ένα πόδι! Το τελευταίο ποδαράκι το τοποθετούσαν μέσα στο ψωμί της Ανάστασης, τη Λαμπροκουλούρα, ή το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι. Όποιος το έβρισκε ήταν τυχερός!

Βέβαια, αυτή η απλοντυμένη σιωπηλή κυρία, δεν προκαλούσε φόβο, αλλά ζωντάνευε την ελπίδα για τη χαρά της Ανάστασης και συντηρούσε την προσμονή πως το Πασχαλινό τραπέζι όλο και πλησιάζει.

Οι Αποκριές περάσανε, τι άλλο καρτερούμε;

Περικαλέστε το Θεό, καλή Λαμπρή να δούμε!

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 ΟΛΓΑ ΠΕΡΑΚΑΚΗ ΠΕ01

Εμφανίζεται με πολλές και διαφορετικές μορφές. Η πιο γνωστή είναι το λεκτικό bullying , η οποία περιλαμβάνει κοροϊδία, ειρωνεία, απειλές και προσβλητικά σχόλια  με σκοπό να πληγώσουν το θύμα. Υπάρχει επίσης το σωματικό bullying που εκδηλώνεται με σπρωξίματα ή  χτυπήματα .Ιδιαίτερα συχνό είναι και το κοινωνικό bullying όπου το θύμα απομονώνεται, αγνοείται ή γίνεται στόχος φημών σχετικά με την προσωπική του ζωή, με αποτέλεσμα να αποκλείεται από μια ομάδα.  Τα  τελευταία χρόνια μεγάλη ανησυχία προκαλεί το cyberbullying το οποίο πραγματοποιείται μέσω κοινωνικών δικτύων και ηλεκτρονικών μηνυμάτων.

Στο φαινόμενο του bullying  συμμετέχουν διάφοροι « πρωταγωνιστές». Το θύμα είναι εκείνος που δέχεται τον εκφοβισμό και συχνά βιώνει έντονα συναισθήματα φόβου, άγχους, ντροπής και απόλυτης μοναξιάς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη σχολική  επίδοση. Ο θύτης είναι αυτός που ασκεί τον εκφοβισμό επιδιώκοντας να επιβληθεί στους άλλους. Δεν πρέπει όμως να αγνοείται και ο ρόλος των παρατηρητών, αυτών που βλέπουν ή γνωρίζουν τι συμβαίνει. Οι παρατηρητές μπορούν είτε να ενισχύσουν το bullyingμε την αδιαφορία και την σιωπή τους είτε να συμβάλλουν  καθοριστικά στην λύση υποστηρίζοντας το θύμα.

Το bullying είναι ένα φαινόμενο που έχει πάρει διαστάσεις τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα και λόγω της εξάπλωσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι δύσκολο στην αντιμετώπισή του. Παρά τις προσπάθειες που γίνονται μέσω ενημερωτικών προγραμμάτων και δράσεων ευαισθητοποίησης, το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει. Η αντιμετώπισή του δεν είναι εύκολη αλλά είναι απαραίτητη. Όσοι βιώνουν εκφοβισμό πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν φταίνε οι ίδιοι και ότι η σιωπή δεν είναι λύση. Η αναζήτηση από γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς είναι ένα σημαντικό βήμα. Οι παρατηρητές έχουν μεγάλη ευθύνη , καθώς με την στάση τους μπορούν να σπάσουν τον κύκλο της βίας, στηρίζοντας το θύμα και καταγγέλλοντας  τέτοιες συμπεριφορές. Τέλος μέσα από την καλλιέργεια του σεβασμού, της ενσυναίσθησης  και της αλληλεγγύης μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο ασφαλή όπου ο καθένας θα νιώθει αποδεκτός και δεν θα φοβάται να είναι ο εαυτός του.

Αλεξία Μπάκαλου Β3

Τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026, οι μαθητές του 6ου Γυμνασίου Καλλιθέας και του ΕΕΕΕΚ Καλλιθέας δώσαμε ένα διαφορετικό ραντεβού στο κέντρο της πόλης καθώς επισκεφθήκαμε το Μουσείο της Πόλης των Αθηνών-ίδρυμα Ευταξία Βούρου.

Η επίσκεψή μας ξεκίνησε από το επιβλητικό κτίριο της οδού Παπαρρηγοπούλου που υπήρξε η πρώτη κατοικία του Όθωνα και της Αμαλίας. Περπατώντας στις αίθουσες είδαμε από κοντά έπιπλα εποχής, εντυπωσιακούς πίνακες και  είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε την ατμόσφαιρα της Αθήνας του 19^ου αιώνα.

Αυτό που έκανε την ημέρα ξεχωριστή δεν ήταν μόνο τα εκθέματα, αλλά η κοινή μας περιήγηση. Μαθητές από το 6ο Γυμνάσιο και το ΕΕΕΕΚ Καλλιθέας μοιραστήκαν  εντυπώσεις και ανακάλυψαν μαζί την ιστορία των παλιών αθηναϊκών κτιρίων μέσα από διαδραστικές οθόνες. Ήταν μια δράση που μας θύμισε ότι τελικά  η ιστορία και ο πολιτισμός μας φέρνουν πιο κοντά.

Σαράντα επτά σχολικά έτη λειτουργίας συμπληρώνει το 6^ο Γυμνάσιο Καλλιθέας, σχεδόν μισό αιώνα! Για μένα, η ευκαιρία να παρουσιάσω στη σχολική εφημερίδα την ιστορία του, κρύβει ιδιαίτερη συγκίνηση. Και αυτό, γιατί έχω την ευλογία να υπάρξω μαθήτρια του σχολείου μας, εκπαιδευτικός και γονέας των παιδιών μου που ήταν επίσης μαθητές του. Με αυτό το τριπλό  βλέμμα, θα ταξιδέψουμε στους σημαντικότερους σταθμούς του.

«Στου Θαλή»

Το 6ο Γυμνάσιο Καλλιθέας, υπό τη διεύθυνση της μαθηματικού κ. Σταυριανής Μπούρα, ιδρύθηκε το σχολικό έτος 1979-1980, σε μια εποχή σημαντικών αλλαγών για τη δημόσια εκπαίδευση. Τα Γυμνάσια της Καλλιθέας έπαψαν να διαχωρίζονται σε Γυμνάσια Θηλέων και Γυμνάσια Αρρένων και λειτούργησαν για πρώτη φορά ως «Μεικτά», με μαθητές και μαθήτριες να μοιράζονται τις ίδιες αίθουσες διδασκαλίας.

Η πρώτη στέγη του σχολείου μας βρισκόταν στην οδό Σωκράτους 55, στο κτήριο των Τεχνικών Σχολών «ΘΑΛΗΣ». Σύντομα, το «Έκτο» έγινε ένα περιζήτητο σχολείο της Καλλιθέας με πολλούς μαθητές, οι οποίοι του έδειχναν προτίμηση, καθώς σε αυτό διδασκόταν ως ξένη γλώσσα η αγγλική. Ο περιβόητος «Θαλής» πόσο μουντός και άχρωμος μάς φάνταζε με την απότομη σκάλα του που οδηγούσε στις στενές αίθουσες των ορόφων και με το μικρό πνιγηρό εσωτερικό προαύλιο για το διάλειμμα τόσων παιδιών! Παρόλα αυτά, το σχολικό αυτό οικοδόμημα, συμβάλλοντας προσωρινά στην επίλυση του κτηριακού προβλήματος των σχολείων του Δήμου μας, στέγασε αγόγγυστα  σε τρεις βάρδιες, διάφορα σχολεία δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μάλιστα, τόσο πολύ μάς έχει εντυπωθεί η φιγούρα του, που όσοι τελειώσαμε τότε το 6ο ή το 9ο Γυμνάσιο, αυτοπροσδιοριζόμαστε μέχρι τώρα ως «μαθητές/ μαθήτριες …του Θαλή»! Πάντως, μην αναζητήσετε τον «Θαλή», καθώς χρόνια τώρα, στη θέση του έχει ανεγερθεί μεγάλη πολυκατοικία!

 «Στην Πειραϊκή»

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το 6^ο Γυμνάσιο μεταφέρεται σε δικό του χώρο. Στην οδό Ματζαγριωτάκη 14 και Δοϊράνης, στο κτήριο που βρισκόμαστε σήμερα. Ξαφνικά, οι μαθητές του δεν έλεγαν πια ότι φοιτούν «στου Θαλή», αλλά «στην Πειραϊκή», αφού στο οικοδομικό τετράγωνο ανέγερσής του παλιότερα δέσποζε ένα από τα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας της περίφημης Πειραϊκής-Πατραϊκής. Το  νέο σχολείο αποτέλεσε ένα πραγματικό στολίδι της δημόσιας εκπαίδευσης του Δήμου: Είχε φωτεινές αίθουσες, εργαστήρια Χημείας, Φυσικής και Πληροφορικής, μεγάλο προαύλιο με δέντρα, δικό του κλειστό γυμναστήριο και, κοινό με  όμορα σχολεία, αμφιθέατρο για εκδηλώσεις! Αν και το γυμναστήριο με τους βατήρες και τα μονόζυγα αποτελεί ανάμνηση- καθώς χρειάστηκε να αλλάξει χρήση- έχουν προστεθεί νέες αίθουσες στο προαύλιο και λειτουργικοί χώροι  συνεχίζουν να υπηρετούν τις ανάγκες μιας σύγχρονης εκπαίδευσης.

«6^ο και 11^ο Γυμνάσιο Καλλιθέας, για πάντα μαζί!»

Στο κτήριο μας, για αρκετά χρόνια, στεγάστηκε και το 11^ο Γυμνάσιο Καλλιθέας, με την επίσημη ονομασία «Γεώργιος Βαλέτας». Το σχολείο αυτό συγχωνεύτηκε με το 6^ο Γυμνάσιο Καλλιθέας σύμφωνα με το ΦΕΚ 440/18-3-2011 και από την επόμενη σχολική χρονιά τα δύο σχολεία λειτούργησαν ως ένα. Από αυτά πήραν το  Απολυτήριο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης όχι μόνο παιδιά δημοτών της Καλλιθέας αλλά και παιδιά μεταναστών και προσφύγων από διαφορετικές χώρες, με άλλες γλώσσες, θρησκείες και πολιτισμούς. Ήταν παιδιά που γράφονταν σε ελληνικό σχολείο χωρίς να γνωρίζουν καθόλου ελληνικά και, παρά τις αρχικές δυσκολίες προσαρμογής και επικοινωνίας, βρήκαν στα σχολεία μας το πρώτο σκαλί ένταξης, ενσωμάτωσης και προοπτικής. Επίσης, σχεδόν όλοι οι μαθητές μας αξιοποίησαν τα εφόδια που τους δόθηκαν και ανάλογα με τις ικανότητές τους και τις ευκαιρίες της ζωής τους κατάφεραν να ξεχωρίσουν  ο καθένας στο τομέα του στον Δήμο μας, στην υπόλοιπη Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Αυτό δεν είναι υπερβολή, είναι η ευλογία αυτού του σχολείου!!!

Για τον λόγο αυτό, οι περισσότεροι απόφοιτοι του πρώην 6ου Γυμνασίου Καλλιθέας, του 11ου Γυμνασίου Καλλιθέας και του νέου 6ου Γυμνασίου Καλλιθέας, με νοσταλγία  αναπολούν τη σχολική βαθμίδα του Γυμνασίου τους ως ένα περιβάλλον χωρίς διακρίσεις που καλλιεργεί την ισότητα, τις προσωπικές σχέσεις και την αλληλεγγύη. Διευθυντές, υποδιευθυντές, καθηγητές, σχολικοί φύλακες, Σύλλογοι Γονέων, υπεύθυνοι του κυλικείου, βοηθητικό προσωπικό κατέθεσαν και καταθέτουν την ψυχή τους για ένα σχολείο δυναμικό και ανοικτό σε όλους.

«Με όραμα στο παρόν και στο μέλλον»

Το 6^ο Γυμνάσιο Καλλιθέας συνεχίζει την πορεία του στον δρόμο της εκπαίδευσης. Οι σημερινοί μαθητές και μαθήτριες του -κάποια είναι παιδιά γονέων ή αδέλφια παλιών μαθητών- με την προσπάθειά τους, τις επιτυχίες τους, τα όνειρα, τις αγωνίες και τις ελπίδες τους, γράφουν καθημερινά τις σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του. Τους αξίζει η αφοσίωση και ευθύνη στην ανακάλυψη της γνώσης και η βοήθεια στα πρώτα τους εφηβικά πετάγματα.

Για να τους καμαρώνει η ανθρωπότητα μεγάλους και χρήσιμους,

 όπως τόσα από παιδιά που διάβηκαν το κατώφλι του σχολείου μας.

Όλγα Περακάκη ΠΕ01

Σε πολλά μέρη της ελληνικής επαρχίας απαντά το έθιμο του Χριστόξυλου, που ήταν ένα μεγάλο ξύλο το οποίο  έκαιγε συνεχώς στο τζάκι από τα Χριστούγεννα  ως τα Φώτα για να διώχνει τους Καλικάντζαρους και να φέρνει στο σπίτι καλή τύχη. Από την άλλη οι Καλικάντζαροι ,σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις έβγαιναν από τα βάθη της γης στην επιφάνεια για να πειράξουν τους ανθρώπους καθ όλη την διάρκεια του Δωδεκαημέρου. Για να τους απομακρύνουν οι άνθρωποι κρεμούσαν δαφνόφυλλα  στην πόρτα του σπιτιού και είχαν διαρκώς  τα τζάκια αναμμένα.

Στις νησιωτικές περιοχές αντί του χριστουγεννιάτικου δέντρου οι άνθρωποι στόλιζαν καραβάκι που συμβόλιζε το καλωσόρισμα των ναυτικών που επέστρεφαν στα σπίτια τους για τις γιορτές. Άλλωστε το καραβάκι υπήρχε ως χριστουγεννιάτικος στολισμός στην Ελλάδα πολύ πριν το ξενόφερτο έλατο.

Σε περιοχές της Θεσσαλίας ειδικά απαντούσε στο παρελθόν το έθιμο των Χοιροσφαγίων, το οποίο συνοδευόταν από μεγάλο γλέντι καθώς κάθε οικογένεια εξασφάλιζε το κρέας που της ήταν απαραίτητο για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ,ακολουθώντας διάφορες μεθόδους για την συντήρησή του.

Επίσης δεν λείπουν μέχρι σήμερα έθιμα όπως οι Μωμόγεροι στην Β. Ελλάδα και τα Ραγκουτσάρια στην Καστοριά που περιλαμβάνουν μεταμφιέσεις,  θεατρικά δρώμενα, χορό , πειράγματα και γλέντι στους δρόμους με  στόχο την επίτευξη της ευημερίας και την αποτροπή του κακού. Την καλοτυχία του σπιτιού επιδιώκει και το σπάσιμο του ροδιού από τον ιδιοκτήτη , στην είσοδο του σπιτιού την πρώτη μέρα του νέου  χρόνου, σε διάφορα μέρη της ελληνικής επαρχίας.

Η διατήρηση των εθίμων δίνει μια ιδιαίτερη νότα στον εορτασμό των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς στην χώρα μας, κάνοντάς την να ξεχωρίζει και να δημιουργεί την μοναδική της ταυτότητα. Δεν κινδυνεύουμε από το στίγμα του» επαρχιώτη» τηρώντας τα ή αναβιώνοντας τα.