Οι Ηνωμένες Πολιτίες της Αμερικής, η χώρα που επονομάζεται επίσης ως, “γη των ελεύθερων”, ιδρύθηκε ως αποκία των Ευρωπαίων και είναι γνωστό πως ολόκληρη η ιστορία της, βασίζεται στους μετανάστες. Το έθνος αυτό συστάθηκε ως μια μίξη πολιτισμών όλου του κόσμου, πόσο ειρωνικό είναι λοιπόν, που ο ρατσισμός ακόμα αποτελεί μια επίμονη σκιά που το σκεπάζει;
Από την ανακάλυψη, σχεδόν, της Αμερικής το 1492, ξεκίνησε η εισαγωγή σκλάβων από την Αφρική, λόγω της έλλειψης εργατικών χεριών. Έτσι, άρχισαν το διατλαντικό δουλεμπόριο και τα σκλαβοπάζαρα της εποχής, θεσμός που σταμάτησε να είναι νόμιμος μετά το 1863, τη χρονιά που ο Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την Διακήρυξη Χειραφέτησης των μαύρων, ένα σημαντικό έγγραφο που ξεκίνησε την μακροχρόνια προσπάθεια καταπολέμησεις του ρατσισμού προς τους μαύρους.
Είναι δεδομένο πόσο σκληρές και απάνθρωπες ήταν οι συνθήκες εκμετάλλευσης και κακοποίησης των μαύρων στην Αμερική για εκατοντάδες έτη, όμως δεν είναι ευρέως γνωστό πως μετά την νόμιμη απελευθέρωση τους, δεν επήλθε αλλαγή στην αντιμετώπιση των “πρώην σκλάβων”, ιδιαίτερα στον Νότο, και οι κακουχίες παρέμεναν σταθερές.
Τραγικό παράδειγμα αποτελόυν οι φαρμες εκτροφής σκλάβων, πρακτική που ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν οι ιδιωκτήτες τους, μετά την απαγόρευση εισαγωγής δούλων, λόγω της μείωσης του εργατικού δυναμικού. Οι συγκεκριμένες φάρμες εκτροφής, ήταν χώροι κατά τους οποίους οι σκλάβει εξαναγκάζονταν να αναπαράγουν, έτσι ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των υποδουλωμένων, χωρίς το κόστος ή τον κίνδυνο της παράνομης αγοράς.
Με ακριβώς αντίθετο σκοπό, αλλά τον ίδιο παράγοντα, αυτόν του ρατσισμού, εδραιώθηκε μια άλλη κακοποιητική πρακτική, οι αναγκαστικές στειρώσεις μαύρων γυναικών χωρίς την επίγνωση ή τη θέληση τους, στα πλαίσια ευγονικών προγραμμάτων, με σκοπό τη μείωση του Αφροαμερικανικού πληθυσμού. Αυτό το φαινόμενο εφαρμοζόταν κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, συγκεκριμένα από τις δεκαετίες του ’20 εώς και του ’80, ενός χρονικού διαστήματος που βρίσκεται πολύ κοντά με την επικαιρότητα.
Η βια, η κακοποίηση και η ρητορική μίσους προς τους μαύρους και προς κάθε φυλή με εξαίρεση την λευκή, είναι ένα συνεχές και διαχρονικό φαινόμενο που μαστίζει τις “μειονότητες” της Αμερικής αιώνες. Σήμερα, αυτή η απέχθεια εκφράζεται μέσω των μαζικών απελάσεων από την ICE (την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών), η οποία ξεριζώνει με βίαιο τρόπο, και άλλωτε μοιραίο, κατοίκους της Αμερικής, μιας χώρας που έχτισαν και έκαναν να προοδεύσει, οι αλλοδαποί. Μέχρι πότε θα βασανίζονται άνθρωποι λόγω της επιδερμίδας τους;
Επιμέλεια: Βάσια Μεθενίτη, Γ1
