ΚΑΝΑΒΟΥ ΜΑΡΚΕΛΛΑ
Α1
Ποίημα
«Τους Βλέπεις;»
Τους βλέπεις;
Ή βλέπεις μόνο τα χρόνια και τις ρυτίδες τους ;
Οι ρυτίδες δεν μετρούν μονάχα τα χρόνια, μετρούν τις εμπειρίες και τις
δυσκολίες μιας ολόκληρης ζωής .
Μην γελάς και μην κοροϊδεύεις τις αδυναμίες τους .
Σεβάσου τα χρόνια που πέρασαν και που κουβαλούν, τις μάχες που
έδωσαν και τις ζωές που έζησαν. Βλέπουμε τις ρυτίδες στο πρόσωπό τους,
μα αν κοιτάξουμε βαθιά στα μάτια, στην καρδιά τους, θα βρούμε
συναισθήματα. Συναισθήματα που πληγώσαμε και μπορεί να μην το
δείχνουν, αλλά η πληγή μένει. Σαν ένα ανεξίτηλο σημάδι στη καρδιά και
στη ψυχή τους.
Και μην ξεχνάς, ο χρόνος δεν σταματά για κανέναν.
Εκεί που στέκονται σήμερα εκείνοι, κάποτε θα σταθούμε κι εμείς.
Τότε άραγε πώς θα θέλαμε να μας κοιτούν;
Έτσι θα καταλάβουμε πώς ένιωθαν αυτοί, όταν τους κοιτούσαμε.
