Αρχαίο Ακρωτήρι Πηγή

Στο επίκεντρο της περίφημης τοιχογραφίας των κροκοσυλλεκτριών στο Ακρωτήρι της Θήρας, δεν βρίσκεται απλώς μια σκηνή συγκομιδής, αλλά η επιβλητική παρουσία μιας θεότητας. Αυτή η γυναικεία μορφή, καθισμένη σε έναν βαθμιδωτό θρόνο, έχει ταυτιστεί από τον ανασκαφέα Σπυρίδωνα Μαρινάτο με την «Πότνια Θηρών», την Κυρία των Θηρίων, και αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση μιας περίπλοκης θρησκευτικής τελετουργίας της Εποχής του Χαλκού.

Πηγή

Η θεά απεικονίζεται ως απόλυτη κυρίαρχος της φύσης. Πλαισιώνεται από έναν μυθικό γρύπα, σύμβολο δύναμης, και έναν εξωτικό κυανοπίθηκο που της προσφέρει με σεβασμό πολύτιμους στήμονες κρόκου. Το περίτεχνο περιδέραιό της, φτιαγμένο από χάντρες σε σχήμα πάπιας και λιβελούλας, ενισχύει τη σύνδεσή της με το ζωικό βασίλειο, τόσο της γης και του νερού όσο και του αέρα. Η ίδια παρουσιάζεται ως μια ώριμη γυναίκα, σε πλήρη ακμή, αν και διατηρεί νεανικά χαρακτηριστικά, όπως οι παιδικοί βόστρυχοι στα μαλλιά, συμβολίζοντας ίσως έναν αέναο κύκλο ζωής και αναγέννησης.

Ένα κορίτσι με το καλάθι έρχεται στη θεά. Η μεγαλοπρεπής Θεά, συνοδευόμενη από έναν φτερωτό γρύπα, δέχεται τα αποξηραμένα στίγματα που της προσφέρονται από το χέρι της μαϊμούς. Τοιχογραφία από το Ακρωτήρι (Ξέστη 3, Αίθουσα 3, 1ος όροφος), 17ος αιώνας π.Χ. Προϊστορικό Μουσείο Θήρας, Φηρά, Σαντορίνη Πηγή

Γύρω από την Πότνια Θηρών εκτυλίσσεται μια τελετή αφιερωμένη σε εκείνη. Νεαρές κοπέλες, που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια της εφηβείας, όπως μαρτυρούν οι κομμώσεις και τα φυσικά τους χαρακτηριστικά, συλλέγουν άνθη κρόκου και γεμίζουν τα καλάθια τους για να τα προσφέρουν στη θεά. Η απουσία ενήλικων γυναικών, πέραν της ίδιας της θεότητας, έχει οδηγήσει πολλούς μελετητές στο συμπέρασμα ότι η σκηνή απεικονίζει μια διαβατήρια τελετή, το πέρασμα των κοριτσιών από την παιδική ηλικία στη γυναικεία ωριμότητα, υπό την προστασία και την εποπτεία της.

Ένα κορίτσι με το καλάθι έρχεται στη θεά. Τοιχογραφία από το Ακρωτήρι (Ξέστη 3, Αίθουσα 3, 1ος όροφος), 17ος αιώνας π.Χ. Προϊστορικό Μουσείο Θήρας, Φηρά, Σαντορίνη Πηγή

Η φύση της θεότητας παραμένει αντικείμενο συζήτησης. Είναι μια θεά της γονιμότητας που συνδέεται με την αναγέννηση της φύσης την άνοιξη; Είναι μια θεά-προστάτιδα των νεαρών γυναικών; Ή μήπως, όπως υποδηλώνει η προσφορά του κρόκου —ενός φυτού με γνωστές φαρμακευτικές ιδιότητες—, πρόκειται για μια θεότητα της θεραπείας που προσφέρει στην ανθρωπότητα το δώρο της ίασης;

Αν και το ακριβές της όνομα και όλες οι ιδιότητές της μπορεί να μην αποκαλυφθούν ποτέ, η «Πότνια Θηρών» της Θήρας παραμένει μια από τις πιο γοητευτικές μορφές της προϊστορικής θρησκείας. Μέσα από την εικόνα της, αποκρυσταλλώνονται οι βαθύτερες πεποιθήσεις της θηραϊκής κοινωνίας για τη φύση, τη ζωή, τη θεότητα και τον ρόλο της γυναίκας. 

Πηγή

Ιστορικά, η ινδουιστική κοινωνία υπήρξε πατριαρχική, με τις γυναίκες να υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς. Ακραία παραδείγματα, όπως το έθιμο «sati» – η φρικτή πρακτική της αυτοθυσίας μιας χήρας στην νεκρική πυρά του συζύγου της – αποτελούν σκοτεινές σελίδες αυτής της ιστορίας. Αν και το sati δεν αναφέρεται ρητά στα αρχαιότερα ιερά κείμενα, τις Βέδες, εμφανίστηκε σε μεταγενέστερα κείμενα και εφαρμόστηκε σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας, ειδικά κατά τον Μεσαίωνα. Γενικότερα, οι γυναίκες για αιώνες είχαν περιορισμένη πρόσβαση στην εκπαίδευση, την περιουσία και την επαγγελματική ζωή, με τον ρόλο τους να περιορίζεται κυρίως στην οικιακή σφαίρα και την ανατροφή των παιδιών. Πηγή

Ωστόσο, η θεώρηση της γυναίκας στον Ινδουισμό δεν είναι μονοδιάστατη. Η φιλοσοφία του περιλαμβάνει και την λατρεία σε ισχυρές θεές, όπως η Durga και η Lakshmi, ενώ η έννοια της «Shakti» αντιπροσωπεύει την κοσμική, θηλυκή ενέργεια που θεωρείται θεμελιώδης για τη δημιουργία. Αυτή η εγγενής αντίφαση – μεταξύ της λατρείας του θείου θηλυκού και των κοινωνικών περιορισμών στις γυναίκες – αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό της ινδουιστικής παράδοσης.

Η Σάκτι, η θηλυκή δύναμη, συχνά προσωποποιείται ως μια πτυχή της Ντέβι Πηγή

Στη σύγχρονη εποχή, το τοπίο για τις γυναίκες στην Ινδία μεταβάλλεται ραγδαία. Με την ανεξαρτησία της χώρας και την υιοθέτηση συντάγματος το 1950, τέθηκαν οι βάσεις για την ισότητα των φύλων. Έκτοτε, ένα δυναμικό γυναικείο κίνημα έχει αναδυθεί, διεκδικώντας και κερδίζοντας σημαντικά δικαιώματα. Γυναίκες στην Ινδία σήμερα διαπρέπουν στην πολιτική, τις επιστήμες, τις τέχνες και τις επιχειρήσεις, σπάζοντας τα δεσμά των παραδοσιακών ρόλων.

Πλήθος γυναικών σε σκηνή διαμαρτυρίας Πηγή

Παρόλα αυτά, η πρόοδος δεν είναι ομοιόμορφη. Σε πολλές περιοχές, ειδικά στην ύπαιθρο, οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διακρίσεις, ενδοοικογενειακή βία και τις συνέπειες εθίμων όπως η προικοδότηση. Οι προγαμιαίοι γάμοι και η κοινωνική πίεση παραμένουν ισχυρά.

Πηγή

Η μελέτη της θέσης της γυναίκας στον Ινδουισμό αποκαλύπτει, συνεπώς, μια διαρκή διαπραγμάτευση μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος. Οι αλλαγές που συντελούνται δεν επηρεάζουν μόνο την κοινωνική δομή της Ινδίας, αλλά προσδίδουν νέο νόημα και περιεχόμενο στην ταυτότητα και την ύπαρξη των ίδιων των γυναικών, καθώς αγωνίζονται για έναν κόσμο ισότητας και σεβασμού. Πηγή

Βηθλεέμ Πηγή

Ναός της Γεννήσεως, Βηθλεέμ Πηγή

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Δημιουργία video / παραγωγή: St Paul’s Church, Auckland, New Zealand 

Μετάφραση στα ελληνικά: Νίκος Παπαπολίζος

Υποτιτλισμός: Γιώργος Χαλκιαδάκης

Εσωτερικό της Βασιλικής της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ Πηγή

Κάτω από τον μεγαλοπρεπή Ναό της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, βρίσκεται το Άγιο Σπήλαιο, ένας ταπεινός χώρος που έγινε το επίκεντρο της χριστιανοσύνης. Εδώ, σε αυτό το σκαλισμένο στο φυσικό βράχο σπήλαιο, εκπληρώθηκε η προφητεία για την ενσάρκωση του Θείου Λόγου, καθιστώντας το σημείο γέννησης του Ιησού Χριστού έναν από τους ιερότερους τόπους προσκυνήματος παγκοσμίως.

Η πρόσβαση στο σπήλαιο, διαστάσεων περίπου 12 επί 4 μέτρων και ύψους τριών μέτρων, γίνεται κατεβαίνοντας 13 σκαλοπάτια. Ο χώρος, που φωτίζεται ατμοσφαιρικά μόνο από καντήλια, αποπνέει μια αίσθηση ιερής κατάνυξης. Το ακριβές σημείο της Γέννησης του Θεανθρώπου υποδεικνύεται από ένα ασημένιο δεκατετράκτινο αστέρι στο δάπεδο, το οποίο φέρει την επιγραφή: «Εδώ γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός από την Παρθένο Μαρία 1717». Πάνω από αυτό το σημείο βρίσκεται η Αγία Τράπεζα των Ορθοδόξων, ενώ κρέμονται δεκαπέντε ασημένια καντήλια, που ανήκουν στους Ελληνορθόδοξους, τους Αρμένιους και τους Ρωμαιοκαθολικούς.

Η πόρτα που οδηγεί στο Σπήλαιο όπου γεννήθηκε ο Ιησούς στη Εκκλησία της Γέννησης, Βηθλεέμ, Παλαιστίνη Πηγή 

Ο τόπος γέννησης του Ιησού Χριστού, Βηθλεέμ, Παλαιστίνη Πηγή

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Απέναντι από τον τόπο της Γέννησης, οι προσκυνητές συναντούν την Αγία Φάτνη, που ανήκει στους Ρωμαιοκαθολικούς. Σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Ελένη αντικατέστησε την αρχική πήλινη φάτνη με μια ασημένια, η οποία αργότερα μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Δίπλα στη φάτνη βρίσκεται το προσκύνημα των Μάγων, τιμώντας την επίσκεψή τους στο Θείο Βρέφος.

Η ιστορία του σπηλαίου είναι πλούσια και πολυτάραχη. Ήδη από τον 2ο αιώνα μ.Χ. αποτελούσε τόπο προσκυνήματος για τους Χριστιανούς. Ο Ναός της Γεννήσεως χτίστηκε αρχικά από την Αγία Ελένη τον 4ο αιώνα και αργότερα ανοικοδομήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διατηρεί τη δικαιοδοσία του Ναού και του Σπηλαίου από το 1757, με τους Αγιοταφίτες μοναχούς να δίνουν έναν συνεχή αγώνα για τη διαφύλαξη των ιερών προσκυνημάτων και των δικαιωμάτων των Ορθοδόξων στην περιοχή.

Πηγή