Η σχολική μας εφημερίδα ανέλαβε την πρωτοβουλία να επισκεφθεί τον Σύλλογο και να μιλήσει τόσο με τον Πρόεδρό του, τον κ. Αγαθαγγελίδη  Λάζαρο όσο και με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου,  κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο του Συλλόγου, κ. Αγαθαγγελίδη Λάζαρο και την Αντιπρόεδρο, κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα

 Ακολουθεί η συνέντευξη:

Κύριε Αγαθαγγελίδη,  θα θέλαμε να μας πείτε πότε ιδρύθηκε ο Σύλλογος και ποια ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του;

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 από μία ομάδα Ποντίων εκ Ρωσίας. Ο λόγος που ιδρύθηκε ήταν η ανέχεια και ο φόβος της εγκατάστασης των προσφύγων εδώ. Οι πρόσφυγες θέλησαν να είναι ομαδοποιημένοι, επειδή έτσι λειτουργούσαν στα παλιά χρόνια. Όταν ήρθαν εδώ μαζευόντουσαν σε μία αυλή, φτιάχνανε  τις δουλειές του ενός σπιτιού και τον άλλο μήνα πήγαιναν στο άλλο το σπίτι. Έτσι συνήθιζαν να κάνουν  τις δουλειές τους. Αυτό αλλά και η ανάγκη τους μετά τη δουλειά να συνευρίσκονται για να διασκεδάζουν ήταν οι βασικές αφορμές που δημιουργήθηκε ο Σύλλογος. Αυτή η διάθεση ομαδοποίησης αυτών των ανθρώπων  κατέληξε σε σύλλογο.

Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν τον Σύλλογο; 

Πρωτέργατης φαίνεται ότι ήταν  ο Σωτήρης Κουσίδης,  ο οποίος ήταν ο πρώτος πρόεδρος μαζί με δύο άλλους, τον Συμεωνίδη Γιώργο και τον Μαρμαρίδη Γιώργο. Αυτοί ήταν οι πρωτεργάτες της ίδρυσης του Συλλόγου. Βέβαια, πλαισιώθηκαν στην πορεία και με  άλλο κόσμο και φτάσαμε στη σημερινή μορφή του Συλλόγου.

Η συζήτηση συνεχίστηκε με την αντιπρόεδρο του συλλόγου, κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

Κυρία Σεμερτζίδου, ποιος είναι ο βασικός στόχος του Συλλόγου σήμερα;

Ο βασικός στόχος είναι να διατηρήσουμε και να διαδώσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, ιδιαίτερα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ο πολιτισμός τείνει  να εξαφανιστεί.

Ποιες δράσεις διοργανώνετε για να διατηρήσετε την ποντιακή παράδοση;

Εμείς έχουμε πει πολλές φορές, ότι ένας σύλλογος δεν είναι μόνο ο χορός. Για τον λόγο αυτό προσπαθούμε με ότι μέσο μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τον στόχο μας όπως προείπα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι η χορωδία, η οποία είναι και ένα τρόπος εξάσκησης της ποντιακής διαλέκτου,  ένα φεστιβάλ ποντιακής κουζίνας που διοργανώνουμε εδώ και  3 χρόνια συνεχόμενα. Σε αυτό συμμετέχουν ποντιακοί σύλλογοι, οι οποίοι έρχονται και μαγειρεύουμε όλοι μαζί ποντιακά εδέσματα. Τα αναλύουμε και  τα εξηγούμε. Σε αυτή τη δραστηριότητα  είναι μαζί μας και ο κύριος Θωμάς Σαββίδης, ο οποίος είναι γνώστης καθηγητής και τα εξηγεί πολύ καλά, οπότε μαθαίνει όλος ο κόσμος την ποντιακή κουζίνα. Επίσης, είναι η εκμάθηση οργάνων που έχουμε στο σύλλογο. Πρόκειται για τα  βασικά μας όργανα μας όργανα στον Σύλλογο όπως η λύρα , ο κεμετζές, το νταούλι.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να μεταφέρετε την παράδοση στην νεότερες γενιές; 

Είναι το πιο σημαντικό! Για αυτό και είμαστε εδώ. Αυτό προσπαθούμε με όσες δυνάμεις έχουμε και όσες μας επιτρέπουν να έχουμε, γιατί είναι πολύ δύσκολο. Προσπαθούμε όσο μπορούμε  να διαδώσουμε τον πολιτισμό μας, να μην χαθεί ο πολιτισμός μας.
Υπάρχουν πολλοί νέοι που  συμμετέχουν στον Σύλλογο;

Υπάρχουν, βέβαια. Είμαστε ένα σύλλογος, ο οποίος ξεχωρίζει σε αυτό το θέμα, γιατί έχουμε πάρα πολύ νεολαία. Έχουμε τμήμα παιδικό, εφηβικό και παραστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολλούς εφήβους και αυτό είναι το πιο βασικό κομμάτι μας. Να κρατήσουμε αυτή τη γενιά των εφήβων, να μην φύγουνε και να συνεχίσουνε και όταν θα γίνουν πιο μεγάλοι.

Ποια εκδήλωση ή δράση του Συλλόγου ξεχωρίζετε; 

Αυτό που ξεχωρίζει τον Σύλλογο είναι οι τριήμερες εκδηλώσεις που κάνουμε κάθε Σεπτέμβριο. «Τον Πόντον  Ερωθύμεσα» είναι η ο τίτλος της εκδήλωσης και αισίως είμαστε στο 27ο έτος που σημαίνει ότι επί 27 συναπτά έτσι διοργανώνεται η εκδήλωση αυτή κι είναι ένα μεγάλο γεγονός του συλλόγου γιατί μαζεύει 2.500 με 3.000 κόσμου κάθε βράδυ και από αυτό τον κόσμο το 80% είναι νεολαία.

Πόσο συμβάλλει ο Σύλλογος στη διατήρηση της ιστορίας και της μνήμης των Ποντίων;

Ο Σύλλογος εκτός από αυτές τις δράσεις που είπαμε, έχει κι ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός, που συμβάλλει σε  αυτό που ρωτήσατε: είναι η επέτειος μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων  κάθε 19 του Μάη. Τότε κάνουμε το μνημόσυνό μας,  καταθέτουμε το στεφάνι,  μαθαίνει ο κόσμος λίγο πολύ την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού. Επίσης, σε αυτό το πλαίσιο συμβάλλουμε και στις διοργανώσεις που κάνουν τα σχολεία. Δημοτικά και γυμνάσια μας καλούνε για να κάνουμε μία ομιλία, να μάθουν τα παιδιά και οι γονείς για το ποντιακό ελληνισμό. Και κάτι ακόμη που κάνουμε,  που είναι κι  αυτό μέσα στη δράση της διάδοσης του πολιτισμού μας, είναι μία εκδήλωση που γίνεται εδώ και 5 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος. Πρόκειται  για  τα «Κοτσαμάνια» ή αλλιώς «Μωμόγεροι», οι οποίοι έρχονται από την Κοζάνη από το χωριό Τετράλοφο Κοζάνης. Τα παιδιά αυτά είναι νέα παιδιά, που μεταλαμπαδεύουνε τον ποντιακό πολιτισμό και έχουν δώσει έναν άλλον αέρα στο Κορδελιό. Έχουνε μάθει οι Κορδελιώτες τι είναι τα Κοτσαμάνια, γιατί τα έκαναν, πώς διασκέδαζαν και γενικά όλο αυτό το έθιμο.

Ποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει ένας πολιτιστικός σύλλογος σήμερα;

Αυτό είναι ένα κομμάτι που πονάει. Είναι πολύ μεγάλες οι  δυσκολίες … όταν εμείς ας πούμε, που διαθέτουμε δικό μας κτίριο, κάποιοι το θεωρούνε τύχη.  Εγώ θα πω ότι είναι τύχη είναι και ατυχία… είναι και τα δύο μαζί, γιατί δεν υπάρχει οικονομική ενίσχυση. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντηρήσεις έναν σύλλογο, να κρατήσεις τον κόσμο με δράσεις, γιατί οι δράσεις χρειάζονται χρήματα. Το κυριότερο είναι να κρατήσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών. Όλα δυστυχώς σήμερα, όλα γίνονται με τα λεφτά. Αυτή είναι η πραγματικότητα… όλα γίνονται με τα λεφτά. Και το κράτος, όποιο κράτος κι αν είναι αυτό, όποιοι κι αν είναι στην κυβέρνηση,  τέλος πάντων, δεν βοηθάει… ούτε η δημοτική αρχή βοηθάει.

 Ποια είναι τα σχέδια ή τα όνειρα   του Συλλόγου για το μέλλον; 

Τα σχέδια… Σχέδιο  θα έλεγα ή όνειρο καλύτερα  είναι να κρατήσουμε αυτό που είπα και πιο πριν,  να κρατήσουμε τη νεολαία μας και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να μην πάμε σίγουρα πίσω και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να κρατήσουμε τους νέους μέσα στον σύλλογο, να αυξηθούν οι δράσεις, να κάνουμε περισσότερα ταξίδια, γιατί κάνουμε κι αυτό, συμμετέχουμε  σε φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας. Θέλουμε να ανεβούμε ένα σκαλί παραπάνω!

 Τι θα λέγατε σε έναν νέο που θα ήθελε να συμμετέχει στον Σύλλογο; 

Ότι θα είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει. Όχι μόνο για να μάθει το πολιτισμό της φυλής του…. όχι μόνο για αυτό.  Αλλά γιατί, όταν  ένα παιδί συμμετέχει σε ένα σύλλογο, φυλάσσεται από πολλά πράγματα που είναι τώρα στην κοινωνία άσχημα. Τα  παιδιά που είναι εδώ μέσα, οι έφηβοι,  ας μιλήσουμε για τους εφήβους, γιατί τα  μικρά όσο να ‘ναι έχουν τους γονείς δίπλα και είναι ακόμα μικρά. Οι έφηβοι όμως κάνουνε παρέα μεταξύ τους, έρχονται εδώ να κάνουνε τις συζητήσεις τους, να δούνε αγώνα τον ΠΑΟΚ ας πούμε, να βγουν όλοι μαζί στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις, που γίνονται όλη  τη χρονιά, σε άλλους συλλόγους δηλαδή ο τρόπος διασκέδασης είναι γύρω από τον σύλλογο και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό το καταλαβαίνουν πιο πολύ οι γονείς. Τα παιδιά μπορεί να μην το καταλαβαίνουν ακόμα, οι γονείς όμως το καταλαβαίνουν.

 Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η ποντιακή παράδοση;

Η ποντιακή  παράδοση ρέει στις φλέβες μας. Από 8 χρονών είμαι μέσα σε ένα ποντιακό σύλλογο. Έχω τρία παιδιά και τα παιδιά μου είναι μέσα στο Σύλλογο, οπότε νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα!

Από τη Χρύσα Καββάδα

Χρυσή: Καταρχάς συγχαρητήρια Ανέστη για την μεγάλη διάκριση που πέτυχες στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Taekwondo στην Αθήνα. Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για τους αγώνες που συμμετείχες και τη διάκρισή σου;

Ανέστης: Η διάκρισή μου ήταν σε δύο αγώνες στην Αθήνα στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Έχω συμμετάσχει σε τέσσερις αγώνες από τους οποίους έχω κερδίσει τους δύο. Μάλιστα τον Νοέμβριο κατάφερα να ανεβώ στην τρίτη θέση του βάθρου και να κερδίσω το χάλκινο μετάλλιο.

Χρυσή: Πώς αισθάνεσαι για αυτή τη σημαντική επιτυχία;

Ανέστης: Αισθάνομαι χαρούμενος που κατάφερα να πετύχω το στόχο μου, που ήταν η κατάκτηση ενός μεταλλίου.

Χρυσή: Ενημέρωσέ μας με λίγα λόγια για το άθλημα που κάνεις. Τι σημαίνει “tae know do”;

Ανέστης: Το Taekwondo είναι μια κορεάτικη πολεμική τέχνη. Σημαίνει αυτοάμυνα σαν άθλημα.

Χρυσή: Πόσο χρονών ξεκίνησες να ασχολείσαι με το “tae know do”;

Ανέστης: Ξεκίνησα από 3,5 χρονών.

Χρυσή: Τι σε ενέπνευσε να το αρχίσεις;

Ανέστης: Με ενέπνευσε η οικογένειά μου. Είχαμε γυμναστήριο και έτσι από μικρός μεγάλωσα μέσα σε ένα αθλητικό περιβάλλον.

Χρυσή: Πόσες φορές κάνεις προπόνηση την εβδομάδα και πόσες ώρες αφιερώνεις;

Ανέστης: Προπονούμαι καθημερινά καθώς το επίπεδο των αγώνων στους οποίους λαμβάνω μέρος είναι πολύ απαιτητικό. Αφιερώνω κάθε μέρα γύρω στις δύο ώρες.

Χρύσα: Τι δεξιότητες απαιτούνται, για να φτάσει κάποιος αθλητής σε υψηλές διακρίσεις;

Ανέστης: Χρειάζεται αρκετή προσπάθεια και μεγάλη υπομονή. Πέρα από την εξαιρετική φυσική κατάσταση είναι πολύ σημαντικό και το ψυχολογικό κομμάτι, για να αντέξει ο αθλητής την απαιτητική προπόνηση.

Χρύσα: Τι πιστεύεις ότι σου προσφέρει; Σε τι σε βοηθάει αυτό το άθλημα;

Ανέστης: Με βοηθά να έχω μια καλή φυσική κατάσταση, να δείχνω αυτοπειθαρχία, αυτοσυγκράτηση ενώ η σωματική δραστηριότητα με βοηθά να εκτονώνω το άγχος μου.

Χρύσα: Έχεις πάρε μέρος σε πολλούς αγώνες; Υπάρχει κάποιος που θυμάσαι ακόμη και γιατί;

Ανέστης: Ναι έχω πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες. Δεν υπάρχει κάποιος που να θυμάμαι ιδιαίτερα γιατί όλοι για εμένα είναι το ίδιο. Θυμάμαι απλά πιο καλά τον πανευρωπαϊκό γιατί είναι πιο πρόσφατος.

Χρύσα: Σου έχει συμβεί ποτέ κάποιο άσχημο περιστατικό, όπως για παράδειγμα κάποιος τραυματισμός;

Ανέστης: Αρκετές φορές μου έχουν συμβεί διάφοροι τραυματισμοί όπως για παράδειγμα σπάσιμο, θλάση και κράμπα.

Χρύσα: Πώς ανταποκρίνεσαι στα έξοδα των αγώνων; Υπάρχει κάποιος που σε έχει βοηθήσει σ’ όλη αυτή την προετοιμασία;

Ανέστης: Ο μόνος μου βοηθός και συμπαραστάτης σε αυτή την προσπάθεια είναι η οικογένειά μου.

Χρύσα: Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου;

Ανέστης: Να πάω στο παγκόσμιο και αργότερα στην Ολυμπιάδα διεκδικώντας ένα μετάλλιο για τη χώρα μου.

Χρύσα: Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά σχετικά με αυτό το άθλημα; Θα τους πρότεινες να ασχοληθούν με το ‘’tae kwon do’’;

Ανέστης: Θα τους πρότεινα να το δοκιμάσουν, γιατί θα κερδίσουν οφέλη τόσο σε σωματικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο.

Χρύσα: Ανέστη σε ευχαριστούμε και σου ευχόμαστε πολλές διακρίσεις!

από την Καζαντζίδου Μαρία

         Το tae know do είναι μία δημοφιλής κορεάτικη πολεμική τέχνη και άθλημα. Δεν γυμνάζει μόνο το σώμα, αλλά καλλιεργεί και το πνεύμα μέσω της πειθαρχίας και τις αυτοσυγκέντρωσης.

          Το σχολείο μας είχε την τιμή ένας από τους μαθητές του, ο Τσιοτίνα Ντάριους-Κριστιάν,  να βγει πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πανπαίδων στο τουλ και στις μάχες. Ο Ντάριους Τσιοτίνα είναι αθλητής του Συλλόγου  tae know do » Μακεδών Λαγυνών» και έχει προπονήτρια την κ. Ελένη Τσαταλμπασίδου.

Μαρία:  Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για αυτή τη διάκρισή σου;

Ντάριο:  Η διάκριση μου ήταν στο toul και στις μάχες. Έχω πάρει χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία  45kg παίδων στο KING OF TAEKWON-DO στη ΧΑΝΘ που έγινε πρόσφατα,  στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα που έγινε στο Ωραιόκαστρο τον Νοέμβριο καθώς  και στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, όπου έλαβα μέρος ως μέλος του κλιμακίου της εθνικής αποστολής στο διεθνές meeting European Cup Bulgaria Open.

Μαρία: Πώς αισθάνεσαι για αυτές τις σημαντικές επιτυχίες;

Ντάριο: Αισθάνομαι χαρά και ευχαρίστηση.

Μαρία: Ενημέρωσε μας με λίγα λόγια για το άθλημα που κάνεις.

Ντάριο: Μαθαίνουμε άμυνα, επίθεση, ομαδικότητα και να συμπεριφερόμαστε καλά στους συνανθρώπους μας.

Μαρία: Πόσο χρονών ξεκίνησες να ασχολείσαι με το tae know do;

Ντάριο: Ξεκίνησα από την ηλικία των 5 ετών.

Μαρία: Τι σε ενέπνευσε να το αρχίσεις;

Ντάριο: Ήθελα να μάθω πολεμικές τέχνες., για να προστατεύω τον εαυτό μου. Ο πατέρας μου με ώθησε να ξεκινήσω αυτό το άθλημα, δείχνοντας βίντεο από αγώνες.

Μαρία: Πόσες φορές κάνεις προπόνηση την εβδομάδα και πόσες ώρες αφιερώνεις;

Ντάριο: Κάνω προπόνηση σχεδόν κάθε μέρα και αφιερώνω από 2 ώρες την ημέρα.

Μαρία: Τι δεξιότητες απαιτούνται, για να φτάσει κάποιος αθλητής σε υψηλές διακρίσεις;

Ντάριο: Χρειάζεται αντοχή, γυμναστική, σκέψη και σωστή διατροφή. Γενικά, χρειάζεται σκληρή δουλειά και πολλή προσπάθεια.

Μαρία: Τι πιστεύεις ότι σου προσφέρει;

Ντάριο: Αυτό το άθλημα με έχει βοηθήσει στο να προστατεύω τον εαυτό μου.

Μαρία: Έχεις πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες. Υπάρχει κάποιος αγώνας που να θυμάσαι ακόμα και γιατί;

Ντάριο: Έχω πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες και αυτός που θυμάμαι ακόμα είναι ο πανελλήνιος, γιατί  αγωνίστηκα με αθλητές από όλη την Ελλάδα και πήρα το χρυσό μετάλλιο.

Μαρία: Σου έχει συμβεί ποτέ κάποιο άσχημο περιστατικό, όπως για παράδειγμα κάποιος τραυματισμός;

Ντάριο: Ναι, πέρσι ένας αντίπαλος με χτύπησε στην κοιλιά και μου κόπηκε η ανάσα. Όμως γρήγορα συνήλθα και συνέχισα τον αγώνα

Μαρία: Πώς ανταποκρίνεσαι στα έξοδα τον αγώνων; Υπάρχει κάποιος που σε έχει βοηθήσει σε όλη αυτή την προετοιμασία;

Ντάριο: Με έχουν στηρίξει οι γονείς μου και η Ομοσπονδία.

Μαρία: Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου;

Ντάριο: Έχω όνειρα για το μέλλον σε αυτό το άθλημα. Θέλω να γίνω πανευρωπαϊκός και γιατί όχι και  παγκόσμιος πρωταθλητής!

Μαρία: Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά σχετικά με αυτό το άθλημα; Θα τους πρότεινες να ασχοληθούν με το tae know dο;

Ντάριο: Θα τους πρότεινα να ασχοληθούν με το tae know do, γιατί θα τους βοηθήσει στην αυτοπροστασία, στη βελτίωση του σώματος,  στην αντοχή και στη δύναμη.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

Κυρία Μότσικα, μπορείτε να μας ενημερώσετε για τα μέλη που αποτελούν τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων στο σχολείο μας; 

Η σύσταση του νέου Δ.Σ. είναι η εξής:

Πρόεδρος:
Μότσικα Αικατερίνη

Αντιπρόεδρος:
Τσιλιγγαρίδης Στυλιανός

Γραμματέας:
Δαλιανοπούλου Μαρία

Ταμίας:
Κιούρτση Μαρία

Μέλη:
Φίλιππος Λαζαρίδης
Ιγνατιάδου Βούλα
Παυλίδης Δημήτρης

Αναπληρωματικό μέλος
Πουγαρίδης Κλήμης

Μπορείτε να μας πείτε για ποιους λόγους επιλέξατε να συμμετέχετε στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων ;

Γιατί αξίζει να παλεύεις για τα παιδιά.Εγώ προσωπικά θα είμαι πάντα δίπλα στα παιδιά,σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα,γιατί σε κάθε ηλικία ένας σύλλογος γονέων μπορεί να προσφέρει το δικό του λιθαράκι στην επάνδρωση του οικοσυστημικού μοντέλου της εκπαίδευσης,το οποίο προάγει την συνεργασία οικογένειας-σχολείου – κοινότητας.

Ποια προβλήματα διαπιστώνετε ότι υπάρχουν στο σχολείο ;

Διαπιστώνουμε ότι η κτιριακή κατάσταση δεν είναι άριστη. Επίσης, και η κατάσταση στις τάξεις δεν είναι καλή, με πολλές φθορές και καρέκλες και θρανία ταλαιπωρημένα ή και κατεστραμμένα. Τέλος, στην αυλή υπάρχει λιγοστό πράσινο και δεν υπάρχει ανελκυστήρας για τους μαθητές με κινητικά προβλήματα.

 Με ποιον τρόπο πιστεύετε ότι μπορείτε να βοηθήσετε ;

Πιστεύω ότι οι Σύλλογοι Γονέων μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα των σχολείων σε πολλά επίπεδα (πχ. υλικοτεχνικού εξοπλισμού ,δραστηριότητες και ενημερώσεις)

Οι γονείς δείχνουν ενδιαφέρον για τα θέματα του σχολείου;

Η συμμετοχή γονέων είναι η μικρότερη δυνατή και σχεδόν πάντα οι ίδιοι, από έναν αριθμό για παράδειγμα  300 γονέων,  έρχονται 30 στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Πώς θα μπορούσαν οι γονείς να συμμετέχουν ενεργά στη σχολική κοινότητα;

Στις μέρες μας οι γονείς έχουν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο κάτι που τους αποτρέπει από το να ασχοληθούν ενεργά σε δράσεις του σχολείου. Είναι σημαντικό , έστω και περιστασιακά, οι γονείς να εμπλέκονται σε δράσεις του σχολείου. Δεν ζητάει κανείς να πληρώσεις ή να αγοράσεις εάν δεν έχεις, μπορείς όμως να δώσεις λίγο χρόνο,μια ιδέα, μια πρόταση,ένα χαμόγελο, έχοντας πάντα στο μυαλό σου πως ό,τι καλό κάνεις γυρίζει πάντα πίσω στο παιδί σου.

γράφει η Στεφανία Μπελτσίδου Γ6

Με αφορμή τη νέα σχολική χρονιά ζητήσαμε από τον Διευθυντή του σχολείου μας, κ. Ζήση Ζησάκη, να μας παραχωρήσει μια σύντομη συνέντευξη.  Ο ίδιος δέχτηκε με χαρά να απαντήσει στα ερωτήματά μας παρά τις πολλές του υποχρεώσεις.

Κύριε Διευθυντά,  μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά. Τι προσδοκίες έχετε; 

Δεν πρέπει να έχουμε και πολλές προσδοκίες. Καθημερινά, έτσι όπως έχει καταντήσει η κοινωνία, όλο και περισσότερα προβλήματα δημιουργούνται. Το ίδιο συμβαίνει και στο σχολείο. Δημιουργούνται προβλήματα, τα οποία δεν υπήρχαν πριν λίγα χρόνια. Στη σημερινή εποχή νιώθουμε ότι έχει χαθεί η έννοια «σχολείο». Παρόλα αυτά ελπίζουμε ότι με την συμπαράσταση όλων των διδασκόντων τους σχολείου καθώς και με τη συμβολή των ίδιων των μαθητών, δεν θα αργήσουν να έρθουν καλύτερες μέρες στο σχολείο. Μέρες που οι μαθητές θα δείχνουν σεβασμό τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι στους καθηγητές τους, καθώς και να είναι σε θέση να  αντιμετωπίζουν  τα προβλήματά τους. Μικρή αισιοδοξία υπάρχει.

 Τι προβλήματα αντιμετωπίζει το σχολείο μας;

 Προβλήματα υπάρχουν αρκετά. Ένα από αυτά είναι το κτιριακό, για παράδειγμα τα ταβάνια των τάξεων στάζουν, οι τοίχοι δεν έχουν σοβατιστεί και φεύγουν κομμάτια τους. Επίσης, απουσιάζει υλικοτεχνική υποδομή, πιο συγκεκριμένα δεν υπάρχουν διαδραστικοί πίνακες σε όλες τις αίθουσες του σχολείου μας και αρκετές τάξεις λειτουργούν  χωρίς προτζεκτορες και υπολογιστές. Όμως ακόμα και στις αίθουσες που υπάρχουν, εξαιτίας της πολύ κακής σύνδεσης του Διαδικτύου υπολειτουργούν. Ως προς το διδακτικό προσωπικό υπήρξαν καθυστερήσεις στην άφιξη καθηγητών για περισσότερο από δυο μήνες,  ενώ ακόμη και τώρα  απουσιάζει διδακτικό προσωπικό για την παράλληλη στήριξη. Όσον αφορά τη συμπεριφορά των μαθητών, πιστεύω πως σε σχέση με πέρυσι υπάρχει βελτίωση  χάρη στην προσπάθεια των καθηγητών. Σε αυτόν τον τομέα βοηθούν και κάποιες εκδηλώσεις που έχουν γίνει στο σχολείο μας. Συγκεκριμένα, έχουν έρθει να μιλήσουν στα παιδιά κοινωνιολόγοι αλλά και ψυχολόγοι και πιστεύουμε ότι αυτό συνέβαλε στη βελτίωση της  συμπεριφοράς τους.

 Πώς πιστεύετε ότι μπορούν να λυθούν τα προαναφερόμενα προβλήματα και ποιος μπορεί να βοηθήσει στην επίλυσή τους;

 Ο μόνος τρόπος να λυθούν είναι η σωστή συνεργασία. Σωστή συνεργασία όλων των φορέων, δηλαδή να υπάρξει σωστή συνεννόηση  μεταξύ του διευθυντή, του διδακτικού προσωπικού, του συλλόγου αλλά και του 15μελούς.  Επίσης, ο Δήμος θα πρέπει να καταλάβει ότι είναι αρμόδιος για την λύση αυτών των προβλημάτων και να κινητοποιηθεί, ώστε να βρεθεί η λύση.

Έχετε κάνει κάποιες αλλαγές στον χώρο του σχολείου από τότε που αναλάβατε; Κι αν ναι, βοήθησαν στην καλύτερη λειτουργία του;

 Πολλές φορές έχω στείλει e-mails στον Δήμο με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων, καθώς αυτός είναι  ο αρμόδιος φορέας. Έχουν αναφερθεί αρκετά προβλήματα και κάποια από αυτά έχουν λυθεί, αλλά δυστυχώς υπάρχουν ακόμα περισσότερα άλυτα. Επίσης, γίνεται αναφορά κάθε μέρα στους μαθητές μας να σέβονται τον σχολικό κανονισμό, ο οποίος άλλαξε σε πολλά σημεία και βελτιώθηκαν αρκετοί τομείς. Το καλύτερο παράδειγμα, για να το αποδείξουμε αυτό, είναι ότι οι μαθητές δεν αργούν πλέον κατά την άφιξη τους στο σχολείο, αφού ξέρουν ότι η πόρτα αυστηρά κλείνει στις 8:00. Νομίζω πως έτσι έχουν βελτιωθεί αλλά και λυθεί αρκετά προβλήματα.

 Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας!

Κι εγώ σας ευχαριστώ! Να έχουμε όλοι και όλες μια καλή και δημιουργική χρονιά, χωρίς προβλήματα!

από την Παπαμιχαήλ Ιωάννα

   Η μαθήτρια του σχολείου, αρθρογράφος στην σχολική εφημερίδα και καταξιωμένη αθλήτρια, Αλεξάνδρα Μουμουλίδου, δέχθηκε να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη στην οποία θα μας μιλήσει για το άθλημά της, τις εμπειρίες της καθώς και για τις σκέψεις για αυτό.

    Η  Αλεξάνδρα ως μέλος του ΑΣ Τάεκβοντο ΧΟΥΑΡΑΝΓΚ (Μαχητές)   συμμετείχε στο 2ο Διασυλλογικό τεχνικό πρωτάθλημα Ελλάδος που διεξήχθη στο Ωραιόκαστρο Κονταξοπούλειο της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 2024.

Οι διακρίσεις που έλαβε στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα είναι οι εξής:

3η θέση χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό τεχνικό κατηγορία  cadets

1η θέση χρυσό μετάλλιο στο τεχνικό κατηγορία μικτό cadets

1η θέση χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό τεχνικό κατηγορία cadets

-Με ποιο άθλημα ασχολείσαι;

-Ασχολούμαι με το Πούμσε (poomsae) … Το τεχνικό κομμάτι του Τάε Κβο Ντό, εδώ και 10 χρόνια.

 -Ποια είναι τα αισθήματά σου για το άθλημα αυτό;

-Το άθλημά μου μού αρέσει πολύ, το βρίσκω διασκεδαστικό, κυρίως γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίζω νέα άτομα.

 -Τι σε ώθησε να ασχοληθείς με αυτό το άθλημα;

- Άρχισα το συγκεκριμένο άθλημα γιατί πρώτα απ’ όλα ήθελα ένα χόμπι και επειδή ήθελα να μάθω αυτοάμυνα.

 -Υπήρξε ποτέ στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις;

-Η αλήθεια είναι πως ναι. Μου πέρασε σαν σκέψη, γιατί το Πούμσε είναι ένα άθλημα που συμβαίνουν αδικίες.

 -Έχεις συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες;

- Φυσικά και έχω…

 -Έχεις κερδίσει ποτέ κάποια διάκριση στο άθλημά σου;

-Ναι…έχω κερδίσει αρκετές. Μάλιστα η πιο πρόσφατη ήταν τον Οκτώβριο, που κέρδισα 2 χρυσά μετάλλια και 1 χάλκινο.

 -Θα πρότεινες σε κάποιον να ακολουθήσει το άθλημα αυτό;

-Θεωρώ πως ναι… γιατί το Πούμσε μπορεί να χαρίσει σε κάποιον την ικανότητα να κάνει νέες φιλίες, βοηθάει στις σπουδές, διότι οι διακρίσεις προσδίδουν μόρια και το κυριότερο…  αισθάνεσαι ασφαλής καθώς είσαι σε θέση να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, αν χρειαστεί.

 -Έχεις να δώσεις κάποια συμβουλή σε κάποιον που δεν έχει εμπειρία στο άθλημα;

- Η βασικότερη συμβουλή που θα έδινα είναι να μην νιώθει άβολα μπροστά σε πιο έμπειρους. Επιπλέον, θα έλεγα ότι είναι καλό να πάρει μέρος σε κάποια ειδικά σεμινάρια αλλά και να εξασκείται καθημερινά για να βελτιωθεί.

- Αλεξάνδρα, σε ευχαριστούμε πολύ και σου ευχόμαστε να έχεις πάντα επιτυχίες!

από την Μαριάννα Σοφιάδου

Στα πλαίσια της 20ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης και  στο περιθώριο των δράσεων στις οποίες έλαβαν μέρος οι μαθητές των προγραμμάτων «Ταξιδεύοντας με τη λογοτεχνία και δημιουργώντας με όχημα τη φαντασία» και  της ψηφιακής σχολικής εφημερίδας  «e – ματιά του 1ου» μας δόθηκε η ευκαιρία να πάρουμε συνέντευξη από τον συγγραφέα εφηβικών βιβλίων Κούκια Θοδωρή. Η συνέντευξη ηχογραφήθηκε στο χώρο του περιπτέρου της Παιδικής και Εφηβικής Γωνιάς – Γωνιάς Εκπαιδευτικών.

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Κούκια Θοδωρή

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Θοδωρής Κούκιας γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γιάννενα. Σπούδασε οικονομικά στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο αποφοιτώντας από τη σχολή Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας. Έχει εργαστεί ως τραπεζικός υπάλληλος, ως σύμβουλος νεανικής επιχειρηματικότητας της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, ενώ υπήρξε και εργαστηριακός συνεργάτης του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Παράλληλα συμμετέχει σε ομάδες συγγραφής εκπαιδευτικών εγχειριδίων του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Έχει τιμηθεί δύο φορές με το βραβείο Αριστείας και Καινοτομίας από το Υπουργείο Παιδείας για τη συνεισφορά του στην εκπαίδευση. Το πρώτο του βιβλίο, με τίτλο Το νεκρό ψάρι (εκδόσεις Πηγή, 2014), βραβεύτηκε στον λογοτεχνικό διαγωνισμό «Σικελιανά 2014» και κέρδισε έπαινο στον πρώτο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Χίου «Κοραής». Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα βιβλία του Το μουσείο των αποξηραμένων συναισθημάτων (2016), Ο πυροβάτης των αστεριών (2018) και Τετράγωνα κύματα, ιπτάμενες μέδουσες (2022).

]]> https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/2064/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/2078 https://schoolpress.sch.gr/school1kord/archives/2078#comments Wed, 29 May 2024 20:54:31 +0000 ΤΑΚΑΒΑΚΟΓΛΟΥ ΖΩΗ http://schoolpress.sch.gr/school1kord/?p=2078 [...]]]> Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου – Κορδελιού

συνέντευξη από την Αλεξάνδρα Μουμουλίδου Β6

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ-ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ

Ο Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού είναι ένας από τους παλαιότερους συλλόγους της Θεσσαλονίκης με έτος ίδρυσης το 1950. Διαθέτει τριώροφο ιδιόκτητο κτήριο. Σκοπός του συλλόγου μας είναι η διατήρηση, η διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς των προγόνων μας μέσα από το χορό, το τραγούδι, τη μουσική, το θέατρο, τη γλώσσα. Στο σύλλογο λειτουργεί μουσικό εργαστήρι εκμάθησης παραδοσιακής μουσικής (λύρα, νταούλι, κλαρίνο), πρότυπη ακαδημία εκμάθησης ποντιακού τραγουδιού, χορωδία, θεατρική ομάδα, τμήμα αγιογραφίας και τμήμα ζωγραφικής.

Στο πλαίσιο της ανάπτυξης εθελοντικής προσφοράς αίματος λειτουργεί τράπεζα αίματος σε συνεργασία με το νοσοκομείο Α.Χ.Ε.Π.Α.

Κορυφαία εκδήλωση του Συλλόγου μας αποτελεί το πολιτιστικό τριήμερο «ΜΟΘΟΠΩΡΙ ΑΡΟΘΥΜΙΑΣ» που γίνεται κάθε Σεπτέμβριο.

Ο Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού συμμετέχει ενεργά στα πολιτιστικά δρώμενα σε όλη την Ελλάδα.

Υποχρέωση όλων μας που ασχολούμαστε με τον Πολιτισμό είναι να τον μεταδώσουμε όσο πιο αλώβητο και γνήσιο μπορούμε στα παιδιά μας.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΣΕΜΕΡΤΣΙΔΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ

Σύλλογος  Ποντίων Ελευθερίου- Κορδελιού

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης  της Γενοκτονίας των Ποντίων επισκεφτήκαμε τον Σύλλογο Ποντίων Ελευθερίου – Κορδελιού και πήραμε συνέντευξη από τον Γενικό Γραμματέα του συλλόγου, κ. Μουστόπουλο Οδυσσέα, τον οποίο ευχαριστούμε πολύ για τη διάθεσή του να μας δεχτεί και να  μιλήσει στην εφημερίδα μας για τον Σύλλογο .

Πότε ιδρύθηκε ο σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού;

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 και βρίσκεται σε 3όροφο ιδιόκτητο κτήριο,  επί της οδού Ιασωνίδου 78 στο Ελευθέριο- Κορδελιό.

Ποιος είναι ο στόχος του συλλόγου;

Ο στόχος του συλλόγου είναι να μεταδώσουμε τον πολιτισμό και την ιστορία του λαού μας στις νεότερες  γενιές.

Ποιες είναι οι δραστηριότητες του συλλόγου;

Οι δραστηριότητες του συλλόγου είναι η μετάδοση της παράδοσης μέσα από τον χορό και την εκμάθηση παραδοσιακών μουσικών οργάνων όπως λύρα, νταούλι, κλαρίνο και αγγείο καθώς και την εκμάθηση ποντιακού τραγουδιού. Στο σύλλογο μας έχουμε ομάδα ποντιακού θεάτρου, χορωδία, τμήμα αγιογραφίας και τμήμα ζωγραφικής. Συμμετέχουμε σε αιμοδοσία σε συνεργασία με το νοσοκομείο Α.Χ.Ε.Π.Α.  Επίσης, συμμετέχουμε σε πολλά πολιτιστικά δρώμενα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

Υπάρχουν νέα παιδιά που ενδιαφέρονται για την παράδοση;

Υπάρχουν πολλά παιδιά που ενδιαφέρονται για την παράδοση, από μικρή ηλικία, που μελετούνε την παράδοση και είναι το μέλλον της συνέχισης του ποντιακού ελληνισμού.

Πρόσφατα τιμήσαμε τη μνήμη της Γενοκτονίας των Ποντίων. Θα θέλαμε να μας πείτε, λίγα λόγια γι’ αυτό το σημαντικό γεγονός.

Ένα μελανό σημείο στην ιστορία των Ποντίων είναι η γενοκτονία. Η Π.Ο.Ε. (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος) και όλοι οι Πόντιοι προσπαθούμε για την αναγνώριση της γενοκτονίας και την δικαίωση των 353.000 ψυχών των προγόνων μας, που σφαγιάστηκαν από το Κεμαλικό  καθεστώς. Ζητούμε μία ΣΥΓΝΩΜΗ για να μην  επαναληφθούν ξανά αυτές οι βαρβαρότητες για κανέναν λαό.

Οργανώθηκαν δράσεις από το σύλλογό σας για τη μνήμη της επετείου;

 Κάθε χρόνο την Ημέρα της Γενοκτονίας  ο σύλλογος τελεί επιμνημόσυνη  δέηση και ετήσιο μνημόσυνο στην ενορία της περιοχής μας. Κάναμε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του ποντιακού Ελληνισμού που έχει μπροστάρισσα την πόντια μάνα και βρίσκεται στην κοινότητα Ελευθερίου – Κορδελιού. Ο σύλλογος μας συμμετέχει ενεργά και στις εκδηλώσεις της Π.Ο.Ε (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος) που γίνονται στην πλατεία Αγίας Σοφίας στην Θεσσαλονίκη.

 Ευχαριστούμε πολύ τον γενικό γραμματέα του συλλόγου κ. Μουστόπουλο Οδυσσέα για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ-ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ

Email info@pontioi.gr,

Facebook Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού

γράφει ο Πάρης Αντωνιάδης Β1

Ένα από τα επαγγέλματα που έχει ενδιαφέρον είναι το επάγγελμα του ξεναγού. Ο ξεναγός είναι ο άνθρωπος που συνοδεύει τις ομάδες των τουριστών και τους δίνει πληροφορίες για τα αξιοθέατα και για την ιστορία τους. Επίσης, δίνει πληροφορίες και για άλλα πράγματα όπως για το πώς ζούνε οι άνθρωποι, τις συνήθειές τους,  τα ήθη και τα έθιμά τους. Είναι ένα ωραίο επάγγελμα, γιατί σου δίνει τη δυνατότητα να ταξιδεύεις και να έρχεσαι σε επαφή με άλλους ανθρώπους.

Για να μάθουμε περισσότερα πράγματα, ζητήσαμε από τη συνοδό -  ξεναγό της πολυήμερης εκδρομής μας στο Βουκουρέστι να μας δώσει πληροφορίες για αυτό το επάγγελμα. Η συνέντευξη έγινε μέσα στο λεωφορείο κατά τη διάρκεια της επιστροφής μας στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

Κυρία Μαρία, θα ήθελα να μιλήσουμε για το επάγγελμά σας, το επάγγελμα του συνοδού-ξεναγού. Μπορείτε να μας πείτε κάποια πράγματα σχετικά με τις σπουδές;

Βεβαίως μπορώ να σας πω και ενδεχομένως κάποια παιδιά να θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα. Για να γίνει κάποιος επίσημα ξεναγός, θα πρέπει να πάει στη σχολή ξεναγών,  η οποία είναι διετής. Υπάρχουν αρκετές σχολές στην Ελλάδα όπως στη Θεσσαλονίκη,  στην Κέρκυρα,  στη Ρόδο,  στην Κρήτη.
Αφού τελειώσεις το Λύκειο, καταθέτεις τα χαρτιά σου, όταν βγει η σχετική προκήρυξη. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχεις βέβαια έναν  καλό βαθμό αλλά το πιο σημαντικό είναι να ξέρεις ξένες γλώσσες. Όσο πιο σπάνια είναι μια ξένη γλώσσα, όπως τα ρωσικά,  τα κινέζικα,  τα ιαπωνικά, τόσο πιο πολλά μόρια παίρνεις. Για παράδειγμα όποιος γνωρίζει ρωσικά παίρνει 400 μόρια μόνο από τη γλώσσα ενώ για τα αγγλικά με proficiency παίρνει 100 μόρια.

Η εισαγωγή στις σχολές αυτές γίνεται μόνο με μοριοδότηση και παίρνουν λίγα άτομα. Αφού ολοκληρώσεις δύο χρόνια τη θεωρητική κατάρτιση, ακολουθεί η πρακτική. Η ίδια η σχολή πηγαίνει τους σπουδαστές με την επίβλεψη έμπειρων ξεναγών σε πόλεις, σε χώρους αρχαιολογικούς, σε μνημεία, για να μάθουν την ιστορία και  την κουλτούρα κάθε περιοχής.

Αφού ολοκληρώσεις τις σπουδές, το επάγγελμα είναι ελεύθερο. Γράφεσαι στον Σύλλογο των ξεναγών και μετά αρχίζεις να αναζητάς δουλειά.

Βέβαια να πω ότι εκτός από τους επίσημους ξεναγούς υπάρχουν και οι tour leaders δηλαδή οι αρχηγοί, οι οποίοι συνοδεύουν ένα γκρουπ τουριστών. Αυτοί τους εξυπηρετούν, φροντίζουν για την τακτοποίησή τους στα ξενοδοχεία και τους δείχνουν κάποια πράγματα. Ο tour leader είναι αφιερωμένος στο γκρουπ και το συνοδεύει όλη μέρα. Υπάρχουν σχολές που σπουδάζει κάποιος τουριστικός συνοδός και έτσι κι αυτό είναι ένα παρακλάδι αυτού του επαγγέλματος.

Είναι δύσκολο να βρεις δουλειά;

Το να βρεις δουλειά είναι κάτι εύκολο γιατί οι επίσημοι ξεναγοί είναι λίγοι. Επομένως έρχεσαι σε επαφή με γραφεία τουριστικά, τα οποία βλέποντας τις γνώσεις, την εμπειρία σου, τη μεταδοτικότητα, την επικοινωνία με τον κόσμο θα σε καλέσουν να εργαστείς και έτσι ανάλογα θα εξελιχθεί η επαγγελματική σου καριέρα στον χώρο.

Ποια προσόντα πρέπει να έχει ένας τελειόφοιτος της σχολής για να τα καταφέρει;

Ανέφερα κάποια προηγουμένως. Σίγουρα πρέπει να είναι χαρούμενος, ευδιάθετος, να έχει διάθεση για δουλειά, να είναι επικοινωνιακός με τον κόσμο. Επίσης, να διαθέτει δεξιότητες και ετοιμότητα. Να αντιλαμβάνεται τα πάντα, να παίρνει αποφάσεις και να λύνει άμεσα τα προβλήματα των ατόμων που συνοδεύει.

Πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε αυτό το επάγγελμα;

Ήταν μια πρόκληση. Ήθελα να γνωρίσω την κουλτούρα διαφόρων χωρών, όσες φυσικά μπορώ.

Ποιες δυσκολίες μπορεί να προκύψουν;

Το επάγγελμα αυτό έχει τις δυσκολίες του. Ποιες είναι; Λείπεις σχεδόν όλες τις αργίες από το σπίτι σου. Αυτό είναι ένα φρένο στο να κάνεις οικογένεια. Αυτό πιστεύω ότι είναι το μόνο αρνητικό, δηλαδή οι πολλές μέρες απουσίας από το σπίτι.
Επίσης, ένα ακόμη αρνητικό είναι ότι υπάρχουν και δύστροποι άνθρωποι, που πρέπει να τους κερδίσεις με τη συμπεριφορά σου.

Και ποια είναι τα θετικά;

Όσον αφορά τα θετικά είναι οι καλές οικονομικές απολαβές, η γνωριμία με  πολύ κόσμο, και τα ταξίδια.

Έχετε κάποιο περιστατικό που σας έχει μείνει αξέχαστο;

Βέβαια έχω. Αφορά κυρίως συμπεριφορές, γιατί υπάρχουν άτομα ατίθασα, άνθρωποι θρασείς, που δεν εκτιμούν αυτό που προσφέρεις και ξεπερνούν τα όρια, με αποτέλεσμα να φέρνουν σε δύσκολη θέση τον συνοδό – ξεναγό. Θεωρώ ότι η ευγένεια είναι το άλφα και το ωμέγα.  Η γλυκιά γλώσσα σπάει κόκκαλα, λέει ο ελληνικός λαός.

Τι θετικά έχετε αποκομίσει όλα αυτά τα χρόνια από το επάγγελμα σας;

Τα θετικά είναι ότι γνώρισα την ιστορία των χώρων που επισκέφτηκα καθώς και τα αξιοθέατά τους.

Πώς έχει επηρεάσει το επάγγελμα σας την κατανόησή σας για τους διάφορους πολιτισμούς;

Τους αποδέχτηκα ευχάριστα γιατί τους μελέτησα, τους γνώρισα και θεωρώ ότι έχει πολύ ενδιαφέρον να συγκρίνεις την κουλτούρα άλλων λαών με τη δική μας.

Πείτε μου ένα ταξίδι που σας έμεινε αξέχαστο;

Δεν μπορώ να πω μόνο ένα. Είναι το ταξίδι μου στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία, στο Ταλίν της Εσθονίας, στη Ρίγα της Λετονίας και στο Ελσίνκι της Φινλανδίας.

Από το δικό μας ταξίδι τι θα θυμάστε περισσότερο;

Τι θα θυμάμαι; Ότι είχα ένα τεράστιο γκρουπ 135 παιδιών! Είχα φυσικά γκρουπ παιδιών αλλά ήταν μέχρι 70 – 75 άτομα και μια φορά 98. Μιλάω για το σχολικό κομμάτι, γιατί σε γκρουπ ενηλικών το ανώτατο όριο είναι 75 άτομα, όσο δηλαδή ένα διώροφο λεωφορείο.

Από εσάς συγκεκριμένα θα έχω να θυμάμαι ότι σε γενικές γραμμές τα πήγαμε πολύ καλά, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είστε και γυμνάσιο. Το μόνο αρνητικό ήταν ότι ήμασταν δυσκίνητοι λόγω του μεγέθους και κάποιες φορές καθυστερούσαμε. Τίποτε άλλο αρνητικό.

Σας ευχαριστώ πολύ!

Κι εγώ σας ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη!

Η ευγένειά του και η θετική του διάθεση μας ώθησαν να του ζητήσουμε  μια συνέντευξη για την εφημερίδα μας. Πραγματικά, ανταποκρίθηκε με χαρά και μας μίλησε για πολλά πράγματα που αφορούν το επάγγελμα της δημοσιογραφίας, τα ΜΜΕ και την επαγγελματική του πορεία.  Επίσης, μίλησε συγκινημένος για τον αγώνα που έδωσαν δύο χρόνια οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ3, για να κρατήσουν ανοιχτό το ραδιόφωνο και την τηλεόραση της Θεσσαλονίκης.

Μπορείτε να ακούσετε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο:

Συνέντευξη Αλ. Τριανταφυλλίδης- ΕΡΤ3

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1965, από γονείς ποντιακής καταγωγής. Είναι φιλόλογος και δημοσιογράφος. Από το 1989 μέχρι τον Ιούνιο του 2013 και το «Μαύρο της ΕΡΤ» επιμελείται και παρουσιάζει εκπομπές πολιτικής επικαιρότητας, δελτία ειδήσεων, ρεπορτάζ και αφιερώματα σε ΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης, συμπληρώνοντας 25 χρόνια μάχιμης δημοσιογραφικής παρουσίας, εκκινώντας από την TV ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ & το ΡΑΔΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΚΑΝΑΛΙ ΕΝΑ. Συνεργάστηκε ως ρεπόρτερ και αρθρογράφος με εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, ενώ υπήρξε για χρόνια υπεύθυνος του ομογενειακού ρεπορτάζ στο Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σημαντικότεροι σταθμοί της δημοσιογραφικής του καριέρας αποτέλεσαν εκπομπές που συμπλήρωσαν έως και δέκα χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ραδιοτηλεοπτικό «αέρα» της Θεσσαλονίκης, όπως: «ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ», εκπομπή πολιτικού διαλόγου, TV ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.«ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΡΕΠΟ», τηλεοπτικό μαγκαζίνο, ΕΡΤ«ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΛΑΚΗ», δίωρη καθημερινή ενημερωτική εκπομπή, Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης FM 100.«ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ», εκπομπή πολιτικής επικαιρότητας και διαλόγου, ΕΡΤ. Παράλληλα με την επιτυχημένη δημοσιογραφική του πορεία έχει πλούσια πολιτική δράση. Έχει μακρά θητεία στην τοπική αυτοδιοίκηση ενώ το 2015  και το 2019 εξελέγη βουλευτής στην Α’ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης.