Τα θεσμικά της όργανα της είναι τα εξής = Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο , Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι έδρες τους είναι στις Βρυξέλλες, στο Λουξεμβούργο και στο Στρασβούργο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης το 2012.

" target="_blank">Τα κάλαντα του Λαζάρου

Τριανταφυλλίδου Έλενα

Τριανταφυλλίδου Μεταξένια

Η Κυριακή των Βαΐων

Μία ιστορία από το βλάχικο χωριό Περτούλι την οποία έχουν διηγηθεί γενιές και γενιές: Μια μέρα 3 φίλες  ηλικίας 1ο, 11 και 13, αποφάσισαν να εξερευνήσουν το δάσος που βρισκόταν λίγο έξω από το χωριό. Ζήτησαν την άδεια από τους γονείς τους, όμως δεν τους την έδωσαν και 2-3 ημέρες αργότερα φύγανε κρυφά. Περπατούσαν, περπατούσαν τα κορίτσια και δεν συναντούσαν τίποτα παρά μόνο ζουζούνια. Οι φιλενάδες είχαν αργήσει να επιστρέψουν στα σπίτια τους, όμως οι γονείς τους δεν ανησυχούσαν διότι το συνήθιζαν να μένουν έως αργά έξω και να παίζουν στο γήπεδο με όλα τα άλλα παιδιά του χωριού. Είχε πάει περίπου 8μισι, οι φίλες αποφάσισαν να επιστρέψουν . Στην διαδρομή της επιστροφής τους, συνάντησαν 3 νεράιδες που τους έμοιαζαν. Είχαν σοκαριστεί, είχαν τρομάξει. Μείνανε ακίνητες και δεν κάνανε ούτε κιχ ενστικτωδώς και οι 3. Λίγο αργότερα οι τζίντζερ έφυγαν, εκείνες μείνανε σιωπηλές και ακίνητες μέχρι να βεβαιωθούν πως είχαν απομακρυνθεί αρκετά. Αμέσως μετά φύγαν τρέχοντας για το χωριό. Μόλις φτάσανε εξηγήσανε σε όλους τι τους συνέβη, όμως 1, 2 τους πίστεψαν .

Οι περισσότεροι τις φαντάζονται ως γυναίκες με φτερά, με διάφορα χρώματα, με άσπρα φορέματα με μικρά λευκά παπουτσάκια. Επίσης συνήθως έχουν πορτοκαλί και μπλε μαλλιά.

Υπάρχει και μια μέρα αφιερωμένη σε αυτές, 19 Απριλίου είναι η παγκόσμια ημέρα της πίστης προς τις νεράιδες. Λένε πως κάθε 19 Απρίλη οι νεράιδες στρώνουν ένα τραπέζι σε ένα πολύ απόμακρο μέρος και τρώνε και πίνουν. Μετά χορεύουν ως τα μεσάνυχτα. Όσοι πιστεύουν σε αυτές, ανάβουν ένα κεράκι ή ένα κηροπήγιο στις 10 το βράδυ ακριβώς και το αφήνουν στο μπαλκόνι, στην βεράντα, ή στον κήπο του σπιτιού τους και λένε πως τα ξημερώματα περνάνε οι νεράιδες και τα σβήνουν, επίσης τους δίνουν και την ευχή τους.

Κυριακή Άγιο Πάσχα

Αναστάσιμη Προσευχή

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,

θανάτω θάνατον πατήσας

και τοις εν τοις μνήμασιν,

ζωήν χαρισάμενος

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,

προσκυνήσομεν Άγιον, Κύριον,

Ιησούν

τον μόνον αναμάρτητον.

Τον Σταυρόν Σου Χριστέ προσκυνούμεν

και την Αγίαν σου Ανάστασην

υμνούμεν και δοξάζωμεν

Συ γαρ ει ο Θεός ημών,

εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν,

το όνομά Σου ονομάζομεν.

Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν

την του Χριστού Αγίαν Ανάστασην.

Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού

χαρά εν όλω τω κόσμω.

Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,

υμνούμεν την Ανάστασην Αυτού.

Σταυρόν γαρ υπομείνας δι” ημάς,

θανάτω, θάνατον ώλεσε

ΜΑΡΙΑ ΣΠΑΝΟΥ

Κατά την Τουρκοκρατία ο Λευκός Πύργος συνέδεε το ανατολικό τμήμα της οχύρωσης της Θεσσαλονίκης με το θαλάσσιο. Γύρω από τον πύργο υπήρχε χαμηλός οκταγωνικός περίβολος Ο περίβολος αυτός χρησίμευε κυρίως για να προστατεύει τον Πύργο από τη θάλασσα αλλά θεωρείται πιθανή η χρήση του και για την τοποθέτηση πυροβόλων τα οποία έλεγχαν την ακτογραμμή και το λιμάνι. Επειδή πολύ συχνά η όψη του Πύργου βαφόταν με αίμα και υπήρχαν πολλά θύματα από Οθωμανούς βασανιστές και εκτελεστές αλλά και εκτελέσεις των φυλακισμένων από τους Γενίτσαρους, εκείνη την περίοδο μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα ο Πύργος είχε ονομαστεί «Πύργος του Αίματος». Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη το 1912 κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, ο Πύργος είχε λευκό χρώμα, όπως και ονομάστηκε, γεγονός που συμβόλιζε τον καθαρισμό.

Από το 2006 λειτουργεί μόνιμα ως Μουσείο Πόλης της Θεσσαλονίκης. Από το 2008 στεγάζει μόνιμη έκθεση αφιερωμένη στην ιστορική διαδρομή της πόλης από την ίδρυση της μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Προτείνω να τον επισκεφτείτε γιατί πιστεύω πως είναι μια μεγάλη ευκαιρία να δείτε την ιστορία της Θεσσαλονίκης και να θαυμάσετε την υπεροχή θέα!   

Λευκός Πύργος

Εσωτερικός διάδρομος

Ιωάννης Στυλίδης

Διάφορες ονομασίες της περιοχής:

• Χαρμάνκιοϊ    Από το 17ο αιώνα, η περιοχή ήταν γνωστή με την ονομασία (Χαρμάνκιοϊ), που στην τουρκική γλώσσα σημαίνει «χωριό με αλώνια». Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το χωριό, που αποτέλεσε τον κεντρικό οικιστικό πυρήνα του σημερινού Ευόσμου, άρχισαν να το αποκαλούν (Παλαιό Χαρμάνκιοϊ), προκειμένου να διακρίνεται από τον επόμενο του οικισμό με το όνομα (Νέο ή Κάτω Χαρμάνκιοϊ), που αργότερα μετονομάστηκε σε Ελευθέριο ή Ελευθέρια. Το Κάτω Χαρμάνκιοϊ δημιουργήθηκε στα νότια του χωριού, προκειμένου να φιλοξενήσει πρόσφυγες από τους Βαλκανικούς Πολέμους.
• Εύοσμος – Νέος Κουκλουτζάς   Οι ντόπιοι κάτοικοι στην περιοχή – κτηνοτρόφοι στην πλειοψηφία τους – χτίζουν την Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου το 1818 λίγο πριν από την Ελληνική Επανάσταση. Το 1922 ο πληθυσμός αυξάνεται με την εγκατάσταση προσφύγων από τη Μικρά Ασία , οι περισσότεροι εκ των οποίων προέρχονταν από το προάστιο της Σμύρνης Κουκλουτζάς. Η περιοχή ανήκε στο Δήμο Θεσσαλονίκης έως το 1953, οπότε και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα με την ονομασία (Νέος Κουκλουτζάς) σε ανάμνηση της παλαιάς πατρίδας στη Μικρά Ασία, ενώ το 1955 μετονομάστηκε σε Εύοσμον σε μετάφραση της προηγουμένης τουρκικής ονομασίας.

• Νέα Πολιτεία                           Η Νέα Πολιτεία είναι περιοχή βόρεια του κέντρου του Ευόσμου, που βρίσκεται κάτω από την Περιφερειακή αφενός και την παράλληλη οδό 25ης Μαρτίου αφετέρου. Η περιοχή γνώρισε στη δεκαετία του 2000 μεγάλη ανοικοδόμηση και πολύ μεγάλη αύξηση  στον πληθυσμό της . Σήμερα οι κάτοικοι ανέρχονται σε 8-12 χιλιάδες.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Κέλλυ Ταχυδρομίδου

• 

  Πλατεία Ευόσμου

Ιωάννης Στυλίδης

Υποβρύχιο μουσείο