Σαν να αλλάζει κάτι αυτές τις μέρες.
Δεν ξέρω ακριβώς τι,
αλλά το νιώθεις λίγο στον αέρα.
Ο καιρός γίνεται πιο γλυκός,
και το φως κρατάει λίγο παραπάνω το απόγευμα.
Και οι άνθρωποι είναι κάπως πιο ήρεμοι,
σαν να μην έχουν τόση ένταση.
Το Πάσχα δεν έρχεται ξαφνικά.
Έρχεται σιγά σιγά,
χωρίς να το καταλάβεις.
Σου θυμίζει πράγματα
όταν ήσουν μικρός,
τις λαμπάδες,
το “Χριστός Ανέστη” τα μεσάνυχτα.
Εκείνη τη στιγμή που ανάβει το κερί
και το παίρνεις από τον διπλανό σου,
ακόμα κι αν δεν τον ξέρεις…
Και για λίγο, όλα φαίνονται πιο απλά.
Οι φωνές χαμηλώνουν,
όλοι κοιτάζονται λίγο διαφορετικά,
και υπάρχει μια περίεργη ηρεμία.
Ίσως αυτό να είναι τελικά το Πάσχα:
να σταματάς.
να σκέφτεσαι
και να νιώθεις λίγο πιο κοντά στους άλλους…
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
