Στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας ατόμων με αναπηρία, εμείς, οι μαθητές της Β’ τάξης παρακολουθήσαμε ένα πρόγραμμα σχετικά με την «ασυνήθιστη» στην καθημερινότητά μας κατάσταση που βρίσκονται συνάνθρωποί μας… Από ποιους ήταν αυτό το πρόγραμμα; Από μαθητές! Επιλεγμένοι μαθητές από κάθε τμήμα κάνανε πρόβες εντός σχολικού ωραρίου και παρουσίασαν τη δουλειά τους σε εμάς στις 3 Δεκεμβρίου!
«Σιγά τώρα, τα ξέρουμε αυτά! Τι άλλο μένει να μάθουμε;». Αυτή ήταν μία ερώτηση που άκουγα από πολλούς. Κι όμως, ένα σας λέω: μείναμε άναυδοι! Μάθαμε αρκετά πράγματα, από το να αναγνωρίζουμε τα διαφορετικά είδη αναπηρίας, μέχρι και να γράφουμε σε γραφομηχανή braille (ξέρετε, αυτή τη γραφή με τις κουκίδες)! Μάθαμε επίσης να λέμε τις λέξεις «αγάπη», «βοήθεια» και «σεβασμός» στη νοηματική, τρεις λέξεις που για κάποιους είναι τρεις συνηθισμένες λέξεις, ενώ για άλλους έχουν τεράστια αξία…
Και για όσους διαβάζουν ακόμα, σας έχουμε μια έκπληξη! Το σχολείο μας επισκέφθηκε η Ιωάννα Παπαδοπούλου, καθηγήτρια ΕΕΕΕΚ στο Αιγάλεω! Πήραμε την άποψη και τις εμπειρίες μίας γυναίκας που αντιμετωπίζει σχεδόν ολοκληρωτική απώλεια όρασης. Μας μίλησε για την ιστορία της, τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει στην ζωή της και έδωσε απαντήσεις στις απορίες μας! Αλήθεια σας λέω, δεν περίμενα να ακουστούν τόσες ερωτήσεις!
Το μήνυμα που πήραμε και θα θέλαμε να σας πούμε είναι το εξής: οι άνθρωποι με αναπηρία, στη σημερινή κοινωνία χαρακτηρίζονται από πολλούς σαν «διαφορετικοί», αλλά στην πραγματικότητα έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως όλοι, ενώ αξίζουν όσα αξίζουν όλοι. Επομένως, δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να τους θεωρούμε διαφορετικούς ανθρώπους.
