Τις προάλλες, στο Εργαστήριο Δεξιοτήτων διαβάσαμε το πολύ ενδιαφέρον κείμενο «Είμαι εγώ». Το «Είμαι εγώ» είναι ένα κείμενο που μας παρουσιάζει την ομορφιά της μοναδικότητας και της αυθεντικότητας το καθενός.
Το να είμαι εγώ, το να είσαι εσύ, αν και δύσκολο κατά καιρούς, είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στον κόσμο. Η επιλογή του να είμαστε ο εαυτός μας και να εκφράζουμε τον χαρακτήρα μας ελεύθερα, καθώς και το να αγαπάμε τον εαυτό μας με τα καλά και τα κακά μας είναι ένα υπέροχο πράγμα. Στη σημερινή εποχή είναι δύσκολο ο οποιοσδήποτε να το καταφέρει. Ως άνθρωποι επηρεαζόμαστε από τον περίγυρό μας αλλά και από τα social media.
Μερικές φορές, αυτή η επιρροή είναι θετική. Σε βοηθάει να βελτιωθείς μέσω καλοπροαίρετης κριτικής ή και να ανακαλύψεις νέα πράγματα για τον εαυτό σου που σου αρέσουν και σε αντιπροσωπεύουν. Άλλες φορές, όμως, η επιρροή είναι αρνητική. Ίσως κάνουμε κάτι άσχημο, επειδή το έκανε ένας φίλος μας και θεωρείται μαγκιά ή αστείο ή ίσως κρύβουμε τον εαυτό μας και τον χαρακτήρα μας φοβούμενοι την κριτική.
Πολλοί στην ηλικία μας δεν έχουν βρει ακόμα το ποιοι είναι, πράγμα που είναι τελείως φυσιολογικό, διότι ακόμα μεγαλώνουμε, αναπτυσσόμαστε, μαθαίνουμε, πειραματιζόμαστε και εξελισσόμαστε, χτίζουμε «χαρακτήρα». Γι” αυτό είναι σημαντικό να μην επηρεαζόμαστε, να είμαστε ο εαυτός μας, ό,τι κι αν λένε οι άλλοι, καθώς και να βελτιωνόμαστε όσο μπορούμε. Τέλος, μην ξεχνάς, είσαι σημαντικός ακριβώς όπως είσαι, και μην αφήσεις κανέναν και τίποτα να σου πει το αντίθετο.
