Η σχολική ζωή της σημερινής εποχής έχει σημαντικές διαφορές με αυτή της εποχής που καταγράφεται στις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου . Θα χρησιμοποιήσω ως παραδείγματα δύο πολύ γνωστές ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη που διαδραματίζονται σε σχολεία, «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» και «Τα χτυποκάρδια στο θρανίο». Αυτές οι ταινίες είναι κλασικές και αγαπημένες στο ελληνικό κοινό και οι διαφορές που εμφανίζουν σε σχέση με τα σημερινά σχολεία είναι αρκετές.
Ας ξεκινήσουμε με τα είδη των σχολείων, παλαιότερα υπήρχαν σχολεία θηλέων και αρρένων. Επίσης υπάρχει διαφορά στην ένδυση. Παλιά φορούσαν ποδιές, που δεν παραπέμπουν στο πολύ μακρινό παρελθόν, μιας και καταργήθηκαν την δεκαετία του 1980.
Έπειτα το ξύλο, και παίρνω ως παράδειγμα τον τίτλο της ταινίας «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», ήταν μια συχνή τακτική. Τα παιδιά έτρωγαν ξύλο με τη βέργα ή τη βίτσα από τους καθηγητές τους, αν αργούσαν ή αν έκαναν πολύ φασαρία. Πλέον αυτό το παιδαγωγικό μέτρο έχει καταργηθεί, αφού δεν θεωρείται σωστή η κακομεταχείριση των παιδιών με την απειλή της βίτσας, γιατί διαταράσσεται η ψυχολογία τους. Παρόλα αυτά μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες αντικατοπτρίζεται μια άλλη πιο αθώα κοινωνία με λιγότερο κίνδυνο και περισσότερο γέλιο.
Φαίη Ξηρόκωστα Β2
