Σύμφωνα, με αυτήν την εκδοχή τα Κούλουμα, αποτελούν αναγραμματισμό του λατινικού «CUMULUS» που σημαίνει «σωρός, αφθονία», αλλά και «τελείωμα».

Έτσι, λοιπόν, εικάζονταν ότι το cumulus να έγινε «κούμουλα» και στη συνέχεια «κούλουμα», με την έννοια ότι την ημέρα αυτή καταναλώνουμε αφθονία νηστίσιμων τροφών, ενώ παράλληλα σημαίνει το τελείωμα της Αποκριάς.

Υπάρχει, παρόλα αυτά, μια δεύτερη πιθανότερη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η λέξη «κούλουμα», προέκυψε από την λατινική λέξη «COLUMNA», που σημαίνει «κολώνα».

Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για αρχαία προέλευση της γιορτής, η παράδοση λέει ότι οι Αθηναίοι πριν από τον Α’  Παγκόσμιο Πόλεμο, γιόρταζαν την Καθαρά Δευτέρα στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου, όπου έτρωγαν και έπιναν καθισμένοι στους βράχους, μέχρι τη δύση του ηλίου.

Αμέσως μετά, έρχονται οι πληροφορίες που λένε ότι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες, οι οποίοι ζούσαν στην Αθήνα, έστηναν τσάμικο χορό, στους στύλους του Ολυμπίου Διός, στις «κουλώνες», όπως έλεγαν με την ιδιαίτερη ντοπιολαλιά τους.

Η εξέγερση της Χαλκιδικής, που κορυφώθηκε με την ηρωική Μάχη και το Ολοκαύτωμα των Βασιλικών, υπήρξε η πρώτη μεγάλη επαναστατική δράση στη Βόρεια Ελλάδα. Και μπορεί ο ένοπλος αγώνας να μην είχε αίσιο τέλος, όμως καθυστέρησε επί έξι μήνες τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις, δίνοντας τον απαιτούμενο χρόνο στους αγωνιστές της Νότιας Ελλάδας να εδραιώσουν την επανάσταση και να δημιουργήσουν τον πυρήνα του ελληνικού κράτους.

Η εξέγερση στη Χαλκιδική είναι άγνωστη στον πολύ κόσμο, γιατί δεν συμπεριλήφθηκε στα σχολικά εγχειρίδια, παρά μόνο σε πέντε γραμμές κι αυτό μάλιστα μόλις τελευταία.  Οι Χαλκιδικιώτες αγωνίστηκαν από τον Μάιο του 1821 μέχρι σχεδόν τον τέλος του χρόνου, καθώς επίσημα τέλος στην εξέγερση μπήκε τον Ιανουάριο του 1822 με την υπογραφή της συνθήκης του Αγίου Όρους, η οποία είχε επαχθείς όρους. Το διάστημα από τον Μάιο μέχρι τον Δεκέμβριο οι Χαλκιδικιώτες κρατούσαν τις τουρκικές δυνάμεις και δεν μπορούσαν αυτές να φτάσουν στη Νότια Ελλάδα και να ενισχύσουν τους μουσουλμάνους που μάχονταν εκεί εναντίον των Ελλήνων. Έτσι δόθηκε πολύτιμος χρόνος στους οπλαρχηγούς της Νότιας Ελλάδας να εδραιώσουν την επανάσταση. Εξάλλου, οι Χαλκιδικιώτες οπλαρχηγοί και αγωνιστές, μετά την κατάπνιξη της εξέγερσης, κατέβηκαν μέσω Σκοπέλου και Σκιάθου στην Εύβοια και κατόπιν πήγαν στον νότο και στα νησιά του Αιγαίου. Από εκεί εντάχθηκαν στις δυνάμεις των άλλων οπλαρχηγών, του Κολοκοτρώνη, του Υψηλάντη, του Καραϊσκάκη μέχρι το τέλος της επανάστασης του 1829. Είναι οι παραγνωρισμένοι ήρωες της επανάστασης. Ούτε τα ονόματά τους δεν ξέρουμε παρότι είναι καταγεγραμμένες πάρα πολλές μαρτυρίες στα ιστορικά αρχεία του κράτους και του ελληνικού στρατού, ακόμα και στα αρχεία του Όθωνα και στα οθωμανικά αρχεία. Άγνωστοι είναι και οι χιλιάδες άμαχοι που θυσιάστηκαν, βασανίστηκαν, θανατώθηκαν, εκτοπίστηκαν.

Όλα αυτά είναι άγνωστα, ενώ η Χαλκιδική είναι η μοναδική περιοχή στην Ελλάδα που καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο Μπαϊράμ πασάς μετά τη μάχη στα Βασιλικά κατέστρεψε 42 χωριά σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην υπάρχει πέτρα στην πέτρα και να μην λαλεί ούτε πετεινάρι. Αυτό περιγράφει ο ίδιος σε μία αναφορά στον διοικητή της Βέροιας, από τον οποίο ζητά να εξασφαλίσει ζωοτροφές και καταλύματα για τον στρατό του στην πορεία του προς τη Νότια Ελλάδα.

Το πάρκο στην οδό Γ. Παπανδρέου είναι το σημείο συνάντησης  με τους φίλους μου και τους συμμαθητές μου τα σαββατοκύριακα και τις ημέρες  που δεν έχουμε σχολείο.  Όταν διψάσουμε από το πολύ παιχνίδι περνάμε απέναντι από τον δρόμο, στο ψιλικατζίδικο και αγοράζουμε αναψυκτικά και διάφορες  λιχουδιές.

Άμα καμία φορά βαριόμαστε εκεί, πάμε στο ξύλινο πάρκο που είναι λίγο πιο μακριά. Εκεί έχει διάφορα ξύλινα παιχνίδια και παίζουμε Survivor.

Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό χτίζονται πολλές πολυκατοικίες στην γειτονιά μας και οι αλάνες που είχαμε παλιά και παίζαμε εξαφανίζονται σιγά σιγά.

Παρόλα αυτά παραμένει η πιο ωραία γειτονιά της Θεσσαλονίκης και δεν την αλλάζω με τίποτα.

Εσύ θα ήθελες να μένεις στην γειτονιά μου;