Ξέρεις από …τροπικότητα;;;

ΤΡΟΠΙΚΟΤΗΤΑ-Crossword-Labs.pdf

Η Eurovision είναι ένας αρκετά σημαντικός ευρωπαϊκός διαγωνισμός που διοργανώνεται κάθε χρόνο από τα μέλη της ευρωπαϊκής ραδιοτηλεοπτικής ένωσης. Κυρίως ευρωπαϊκές χώρες διαγωνίζονται με ένα τραγούδι, πρώτα βιντεοσκοπημένο και ύστερα -σε συγκεκριμένη ημερομηνία διεξαγωγής του διαγωνισμού συνήθως μέσα στο Μάιο- με τη σκηνική τους παρουσία. Η ομάδα καλλιτεχνών που συμμετέχει αποτελείται από τον τραγουδιστή ή μια μπάντα που έχει επιλέξει η κριτική επιτροπή του κάθε κράτους και, εάν το επιλέξουν, ως και πέντε χορευτές.
Στη φετινή διοργάνωση του διαγωνισμού, νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σουηδία. Ωστόσο, εμφανίστηκαν στη σκηνή πολλά αξιόλογα συγκροτήματα που το καθένα από αυτά θα μπορούσε να σταθεί επάξια στις πρώτες θέσεις. Ένα από τα τραγούδια που ξεχώρισα, αν και βρέθηκε στις τελευταίες θέσεις της τελικής κατάταξης, είναι το τραγούδι «Carpe diem» από τους «Joker out». Συμμετείχε στον φετινό διαγωνισμό, εκπροσωπώντας τη Σλοβενία και πήρε την 21η θέση από τους 26 με 78 πόντους.
Είναι το δεύτερο τραγούδι με λατινικό τίτλο στην ιστορία της Eurovision. Tο πρώτο ήταν πέρσι στον 66ο διαγωνισμό. Όμως και τα δύο δεν τα πήγαν τόσο καλά. Παρόλα αυτά το τραγούδι μου άρεσε αρκετά. Η σκηνική του παρουσία ήταν ικανοποιητική, αφού ήταν απλή, αλλά αρκετά οικεία, καθώς θύμιζε αρκετά συναυλία. Η ενδυμασία ήταν απλή , ακολουθώντας στιλιστικά τα 70’s όπως φαίνεται από τα λουλουδάτα prints και τα χρώματα των ρούχων. Ειδικά η σκηνική παρουσία έδειξε πως τους αντιπροσωπεύει αυτό το τραγούδι. Το τραγούδι είναι απλό σε στίχους και μελωδία και το νόημα του τραγουδιού για εμένα είναι πως ακόμα και να είμαστε αθάνατοι πρέπει να αδράξουμε την μέρα.

Carpe diem ΞΕΝΙΔΟΥ

Υπόθεση

Βαγία, δύο δωδεκάχρονα παιδιά ο Παναγιώτης και η Ζωή γίνονται οι καλύτεροι φίλοι και μαζί με την παρέα τους δημιουργούν καινούργιες εμπειρίες. Έπειτα από όσες στιγμές έχουν περάσει όλοι, οι δύο  φίλοι ερωτεύονται και αποφασίζουν να οργανώσουν έναν γάμο κρυφά από τους γονείς τους. Δυστυχώς, τους βρίσκουν και επικρατεί μεγάλη αναταραχή ανάμεσα στις δύο οικογένειες. Όμως,  ύστερα από μια συζήτηση τους δικαιολογούν αναγνωρίζοντας πως είναι ακόμα παιδιά. Μετά από αυτό, ο Παναγιώτης πηγαίνει στην Αθήνα με τον κύριο Σωκράτη, αφού πρώτα συζήτησαν με τη Ζωή εκφράζοντας της την επιθυμία του να γίνει δάσκαλος. Έτσι, φεύγει ήρεμος και ευτυχισμένος.

Αγαπημένος μου χαρακτήρας..

Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι η Ζωή, επειδή φαίνεται πως είναι μια προσωπικότητα με θετική ενέργεια. Επίσης είναι στοργικοί και συμπονετικοί αφού βρίσκεται δίπλα σε μια δύσκολη στιγμή του αγαπημένου τους φίλου προσπαθώντας να τον καθησυχάσει και να τον βοηθήσει στην απόφασή του. Μου αρέσει, επίσης, που είναι εκδηλωτικοί καθώς δεν κρύβει τα συναισθήματά της προς τον Παναγιώτη και που τελικά παραγκωνίζει τη δική της επιθυμία  βοηθώντας τον να επιλέξει το καλύτερο για το μέλλον του.

Το συστήνω…

Το συγκεκριμένο βιβλίο το συνιστώ ανεπιφύλακτα με μεγάλη σιγουριά. Προτείνω σε φίλους και μαθητές να το διαβάσουν γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον και χαλαρωτικό αφήνοντας μια ευχάριστη νότα. Κατά την ανάγνωση του νιώθεις να περνάει ευχάριστα ο χρόνος σου και ταυτόχρονα να αποκτάς γνώσεις. Επίσης πολύ σημαντικό είναι ότι το διαβάζεις εύκολα αφού η γλώσσα του είναι απλή και το ύφος γλαφυρό.

ΕΦΗΒΕΙΑ – ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ

Η Τάνια Τσανακλίδου σε αυτό το τραγούδι περιγράφει την ζωή ενός μέσου έφηβου της εποχής μας.

Ο αιώνιος έφηβος Βασίλης Παπακωνσταντίνου τραγουδάει για τους έφηβους με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο.

Το τραγούδι αυτό μπορεί να μιλάει για τα μαθητικά χρόνια και όχι 100% για την εφηβεία, αλλά τραγουδήθηκε πάρα πολύ από τους έφηβους την εποχής της κυκλοφορίας του.

Η υπόθεση του έργου του Κωνσταντίνου Θεοτόκη διαδραματίζεται στο Μαντούκι, μια συνοικία στην Κέρκυρα που μπορούμε να πούμε ότι μοιάζει με σημερινό χωριό μιας και οι κάτοικοι γνωρίζονταν μεταξύ τους.

Κεντρικός χαρακτήρας του έργου είναι η Σιόρα Επιστήμη, μια γυναίκα του λαού, η οποία προσπαθεί μόνη της να μεγαλώσει τα παιδιά της. Ο άντρας της δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη αυτή καθώς σύμφωνα με την περιγραφή ο ίδιος τριγυρνάει νύχτα-μέρα στο καφενείο. Σπίτι γυρνάει μεθυσμένος και είναι μάλλον ανίκανος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής.

Ο δεύτερος κεντρικός χαρακτήρας που μας παρουσιάζεται είναι ο Αντρέας, ένας νέος, αριστοκρατικής καταγωγής, ο οποίος προσπαθεί να ξεπληρώσει τα χρέη που του άφησε πίσω ο πατέρας του, με αποτέλεσμα να ασχολείται με το λαθρεμπόριο. Ο Αντρέας ερωτεύεται την κόρη της Σιόρα Επιστήμη, τη Ρήνη, η οποία είναι φτωχή και από κατώτερη κοινωνική  τάξη. Παρόλα αυτά, φαίνεται να θέλει να την  παντρευτεί,  όμως δεν έχει χρήματα (καθότι γόνος της ξεπεσμένης αριστοκρατίας) ώστε να μπορέσει να την κάνει ευτυχισμένη. Ο Αντρέας ζητάει από την μητέρα της Ρήνης χίλια τάλιρα προίκα, όμως δεν είχε να του δώσει, όποτε του έδωσε μόνο τα τριακόσια. Θέλοντας να πείσει την Σιόρα Επιστήμη να αυξήσει την προσφορά παίρνει την Ρήνη στο σπίτι του, χωρίς όμως να την έχει παντρευτεί. Η Ρήνη έμεινε έγκυος. Μετά  από αυτό το γεγονός, το οποίο αποτελεί ντροπή για τη Ρήνη και την οικογένειά της, η  μητέρα της δέχεται να δώσει την προίκα στον Αντρέα. Χαρούμενος πλέον ο Αντρέας, πηγαίνει να ανακοινώσει τα καλά νέα στην Ρήνη, καθώς , επιτέλους, θα μπορούσαν να παντρευτούν. Η Ρήνη αρνείται και διαλύει το δεσμό τους. Κατάλαβε πως ο Ανδρέας ήθελε μόνο την προίκα και όχι την ίδια.

Πικραμένη η Ρήνη φεύγει από το σπίτι της με σκοπό να δουλέψει για την ανατροφή του παιδιού της και έχοντας πάρει την απόφαση να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις.

• Ποιο είναι το μήνυμα της νουβέλας;

Ο Θεοτόκης στηρίζει το έργο του πάνω στις αντιθέσεις της τιμής και του χρήματος, του έρωτα και τις κοινωνικές υπόληψης. Επίσης μας προβάλλει την κοινωνική αδικία, την διαφθορά και την εξάρτηση των ανθρώπων από το χρήμα.

• Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χαρακτήρας;

Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι η Ρήνη, είναι αποφασιστική, στηρίζεται στις δικές τις δυνάμεις και όχι σε κάποιον άλλον. Πιστεύει στον εαυτό της.

• Προτείνω το βιβλίο για ανάγνωση γιατί….

Το βιβλίο το προτείνω σε όσους τους αρέσει η παλιά εποχή όπως και τα κλασικά μυθιστορήματα, ο τρόπος ζωής των ανθρώπων πριν την τεχνολογία, το ηθογραφικό και κοινωνικό αφήγημα. Επιπλέον, βρήκα ενδιαφέρον το πώς μαθαίνουμε τον τρόπο σκέψης κάθε χαρακτήρα και τον τρόπο που παραθέτει και πλέκει τα γεγονότα ο Θεοτόκης και πως το τεκμηριώνει.

Το μυθιστόρημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα εξελίσσεται σε ένα χωριό της Θεσσαλίας το Νυχτερέμι, το οποίο μόλις έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό. Είναι ένας ζητιάνος ο Τζιριτόκωστας, ο οποίος  στην πραγματικότητα είχε ως τέχνη την επαιτεία και είχε εκπαιδευτεί στο να εκμεταλλεύεται την αμάθεια και τα φιλάνθρωπα αισθήματα των συνανθρώπων του.

Ο Βλαχάβας ήταν ο τελών ο φύλακας του χωριού ο οποίος κάποια στιγμή χτύπησε τον ζητιάνο.

Ο Τζιριτόκωστας είχε την ικανότητα να εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των ανθρώπων και έτσι πουλούσε πολύ εύκολα στις γυναίκες του χωριού βοτάνια που ήθελαν για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Μαζί του είχε και έναν παραγιό ο οποίος πέθανε και τον έβαλε στο σπίτι του τελωνοφύλακα.

Οι χωρικοί με την παρότρυνση του ζητιάνου κατέληξαν στο ότι ήταν βρυκόλακας ο νεκρός παραγιός και έτσι έκαψαν το σπίτι του τελωνοφύλακα. Όμως η φωτιά εξαπλώθηκε και πήρε φωτιά και το κονάκι, το οποίο θεωρήθηκε ως αντίδραση προς τους Τούρκους. Τελικά ο ζητιάνος με μία σειρά επινοήσεων καταφέρνει να ξεφύγει από τον έλεγχο που έκαναν οι στρατιωτικοί…ποιος λέτε να θεωρήθηκε υπεύθυνος για τη φωτιά;

Διαβάστε αυτό το έργο του Καρκαβίτσα, για να ανακαλύψετε τον τρόπο σκέψης και διαφυγής ανθρώπων που  μπορεί να συναντήσετε στην καθημερινότητά σας..

Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Στις μέρες μας , η μόδα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του ανθρώπου . Η μόδα ως ευρύτερη έννοια, είναι διαχρονικό κοινωνικό φαινόμενο που καλύπτει την πάγια ανάγκη και τάση του ατόμου να φροντίζει την εξωτερική του εμφάνιση προκειμένου να ξεχωρίσει, να γοητεύσει, να τονώσει την αυτοπεποίθησή του κτλ. Συνδεόμενη στενά με τις κοινωνικές εξελίξεις , η μόδα καθορίζεται και επηρεάζεται από κοινωνικοπολιτικές , ηθικές και αισθητικές αντιλήψεις αλλά και από τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε εποχή. Ποια είναι όμως η ιστορία της μόδας ;

Η λέξη μόδα προέρχεται από τη λατινική λέξη »modus» που σημαίνει τρόπος. Η έννοια της μόδας αφορά όχι μόνο την ενδυμασία και τα γενικότερα στοιχεία της εξωτερικής εμφάνισης, αλλά και τις προτιμήσεις εν γένει σε διάφορους τομείς που συνδέονται με την καθημερινότητα των πολιτών .

Η μόδα συνδέεται αφενός με τα οικονομικά συμφέροντα των εταιριών παραγωγής και προώθησης προϊόντων που σχετίζεται με την ενδυμασία, τη μουσική, τον κινηματογράφο κ.α., κι αφετέρου με την ανάγκη προσωπικής έκφρασης και διαφοροποίησης των ατόμων .Η επιδίωξη των εταιριών να ανανεώνονται ανά τακτά διαστήματα, οι σχετικές τάσεις και οι εσωτερικές προσδοκίες των ατόμων για αλλαγή στην ζωή τους . Έχει αναρωτηθεί κανείς σε τι μας εξυπηρετεί η μόδα ? Το άτομο μέσω της μόδας , και κυρίως των ενδυματολογικών επιλογών, επιχειρεί να παρουσιάσει στους άλλους σημαντικές πτυχές της προσωπικότητάς του. Η ενδυμασία και γενικότερα η φροντίδα για την εξωτερική εμφάνιση του ατόμου έχει ιδιαίτερη σημασία , εφόσον δεν αποτελεί ούτε μια τυχαία επιλογή, αλλά ούτε και κάτι που δεν λαμβάνεται υπόψη από τους άλλους. Έτσι αν εξαιρέσουμε τις επαγγελματικές στολές που επιβάλλονται για λόγους εμφανούς δήλωσης επαγγελματικής ιδιότητας (π.χ. νοσοκόμος , αστυνομικός ) , ελεύθερα επιλεγμένη ενδυμασία επιτρέπει την εκδήλωση βασικών στοιχείων για κάθε άτομο.  Ειδικότερα : Οι ενδυματολογικές επιλογές συνιστούν προφανείς δείκτες για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση ενός ατόμου, εφόσον το οικονομικό επίπεδο είναι καθοριστικό ως προς τι σχετικές επιλογές του ατόμου .

Ο τρόπους που επιλέγει ένα άτομο να επιμεληθεί την εξωτερική του εμφάνιση, συχνά συνδέεται με τις επιδιώξεις του σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο . Ένα άτομο για παράδειγμα, που θέλει να το αντιμετωπίσουν με σεβασμό στο νέο του επαγγελματικό χώρο φροντίζει να διαμορφώσει ένα προσεγμένο και σοβαρό στυλ .

Συμπερασματικά, η μόδα αποτελεί τον »καθρέπτη» του ανθρώπου καθώς το άτομο μέσα από το ντύσιμο του μπορεί να εκφράσει τις ιδέες τους , τις σκέψεις και τα συναισθήματά του . Ο ευμετάβλητος χαρακτήρας της σε συνδυασμό με την ομοιομορφία και την τυποποίηση που επιβάλει στην εμφάνιση και στον τρόπο ζωής των ανθρώπων δημιουργεί πολλές φορές υπερβολές και παραδοξότητα σχετικά κυρίως με την εμφάνιση .

Τώρα μου είναι δύσκολο να θυμηθώ τη στιγμή που το σχέδιο έγινε σημαντικό μέρος της ζωής μου. Φαίνεται ότι ήταν πάντα έτσι. Στα μαθήματα στο νηπιαγωγείο, στα μαθήματα στο σχολείο, στον ελεύθερό μου χρόνο στο σπίτι, έπαιρνα με χαρά ένα μολύβι ή ένα πινέλο για να εκφράσω κάποια εικόνα στο χαρτί.

Φυσικά, τα σχέδιά μου δεν είναι πάντα κάποιο είδος συναισθημάτων γεμάτα βαθύ νόημα. Συχνά αυτά είναι σκίτσα στα οποία ακονίζω τις δεξιότητές μου, προσπαθώ να αποτυπώσω τις εκφράσεις του προσώπου, επεξεργάζομαι πως να χρησιμοποιώ σωστά σκιές ή υφές και εντοπίσω τον καλύτερο συνδυασμό χρωμάτων. το σχέδιο μου φέρνει ευχαρίστηση, αλλά μόνο όταν είμαι ικανοποιημένος με την επιτυχία μου.

Συμβαίνει επίσης ένα σχέδιο να με στενοχωρεί – μια ιδέα που δεν πέτυχε, μια ιδέα που φαινόταν πολύ καλύτερα στο μυαλό μου παρά στο χαρτί. Κι όμως, δεν τα παρατάω. Μερικές φορές πρέπει να αφήσεις κάτι στην άκρη για να επιστρέψεις σε αυτό αργότερα. Πράγματι, για έναν ζωγράφο, η έμπνευση είναι πολύ σημαντική. Αλλά μερικές φορές υπερισχύω του εαυτού μου και δουλεύω πάνω στα λάθη, αναζητώντας απαντήσεις σε ερωτήσεις γιατί αυτό ή εκείνο δεν βγήκε έτσι όπως θα το επιθυμούσα. Έτσι οι δεξιότητές μου βελτιώνονται.

Πολλά από τα σχέδιά μου δεν τα δείχνω σε όλους. Τα περισσότερα πηγαίνουν στον κάδο ανακύκλωσης, προκαλώντας μου δυσαρέσκεια. Έχω πολλά ακόμα να μάθω. Και πράγματι είναι καλό νέο, διότι όταν έχεις στόχους, όνειρα, κάτι στο οποίο θέλεις να γίνεις καλύτερος/η, η ζωή γίνεται πιο φωτεινή και συναρπαστική.

Γνωρίζω καλά ότι είναι απίθανο να κερδίσω χρήματα από αυτό, αλλά ούτε επιθυμώ να παρατήσω αυτή την δραστηριότητα. Καταλαμβάνει ένα σημαντικό κομμάτι της προσωπικότητας μου και δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς αυτό. Με το πάθος μου για την ζωγραφική αγάπησα τις επισκέψεις σε γκαλερί τέχνης και μουσεία, στα οποία παρατηρώ έργα των μεγάλων καλλιτεχνών που με εμπνέουν. Με την βοήθεια της ζωγραφικής απέκτησα ενδιαφέρον και σε άλλες καλές τέχνες όπως γλυπτική, λογοτεχνία, μουσική, φωτογραφία και κόμικς.

Ζω στον 21ο αιώνα και αυτό αφήνει το σημάδι του στο χόμπι μου. Τώρα στο Διαδίκτυο γίνεται να βρεις πολλά δωρεάν μαθήματα, να κατεβάσεις και να διαβάσεις σχολικά βιβλία σχεδιασμού, να παρακολουθήσεις βίντεο με master classes. Επιπροσθέτως, η τεχνολογία μπαίνει στη ζωή των καλλιτεχνών. Τώρα ζωγραφίζω και με tablet γραφικών στις εφαρμογές όπως Krita και Sketchbook.

Χάρη στο Διαδίκτυο, όλοι όσοι σχεδιάζουν μπορούν να βρουν ομοϊδεάτες, με τους οποίους μπορούν να αλλάζουν γνώσεις για την δραστηριότητα αυτή. Άλλωστε, πριν οι άνθρωποι μπορούσαν να επικεντρωθούν μόνο στους πίνακες διάσημων ταλαντούχων καλλιτεχνών. Ενώ τώρα μπορώ και να δω πώς ζωγραφίζουν οι συνομήλικοί μου.

Και, φυσικά, αξίζει να πω ότι το σχέδιο για μένα είναι μια ευκαιρία να δημιουργήσω ομορφιά, να μεταφέρω ένα κομμάτι της ψυχής μου σε μια οθόνη ή χαρτί και να το μοιραστώ. Το σχέδιο είναι παρόμοιο με το έργο ενός συγγραφέα, αλλά αντί για πολυσέλιδα βιβλία, δημιουργούμε μια εικόνα που περιέχει ταυτόχρονα μια συγκεκριμένη διάθεση, και κάποιο είδος ιστορίας και έναν γρίφο. Το σχέδιο έχει τη δική του ιδιαίτερη γλώσσα, την οποία δεν θα κουράζομαι ποτέ να μαθαίνω.