Το Πλατύ είναι κωμόπολη του νομού Ημαθίας με πληθυσμό 2.083 κατοίκους (απογραφή 2011). Επεκτάθηκε οικιστικά κυρίως το 1925 από πρόσφυγες Καππαδόκες της Μικράς Ασίας που προέρχονταν κυρίως από τα Φάρασα και τα γύρω χωριά. Είναι ένας από τους σημαντικότερους σιδηροδρομικούς κόμβους της Ελλάδας. Έχει σημαντική βιομηχανία (εργοστάσιο ζάχαρης, ζωοτροφών, μονάδα επεξεργασίας φρούτων, καλλυντικών προϊόντων, εργοστάσιο γάλακτος). Έχει μεγάλη αγροτική οικονομία που βασίζεται κυρίως στο βαμβάκι, τις δενδρώδεις καλλιέργειες και τα ζαχαρότευτλα. Το Πλατύ ήταν η έδρα του ομώνυμου καποδιστριακού Δήμου Πλατέος. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Αλεξάνδρειας.
Πληθυσμός και πρόσφυγες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Δημαρχείο Πλατέος
Κατά την απογραφή του 1920 το Πλατύ ήταν συνοικισμός του Γιδά και είχε 61 κατοίκους, (ίσως υπάλληλοι του Σιδηροδρομικού Σταθμού με τις οικογένειές τους). Ο Γιδάς (και το Πλατύ) ανήκαν στο Νομό Θεσσαλονίκης. Στο Πλατύ ήλθαν ανταλλάξιμοι πρόσφυγες από τα χωριά Φαράσων Καππαδοκίας. Ως τα τέλη της δεκαετίας του 1930 εγκαταστάθηκαν σε σπίτια του Εποικισμού (Διεθνής Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων):
- Οικογένειες από τα Φάρασα Καππαδοκίας:
Βαρασιώτες 45, Καρσαντιλούδες 69, Κισκελούδες 45, Αφσαρώτες 62, Σατιλούδες 10, Τσουχούρλούδες 7, Σύνολο Φαρασιωτών 238. Από άλλες περιοχές
- Τορτγιολλούδες 11
- Ανταναλήδες 17
- άλλοι Μικρασιάτες 8
- από Θράκη και γηγενείς 20. Σύνολο οικογενειών 291
Στην «αναδρομική απόγραφή» του 1928 (οπότε υπολογίστηκαν οι πρόσφυγες που επεβίωσαν της καταστροφής) στο Πλατύ (που ήταν ακόμη συνοικισμός του Γιδά) καταγράφηκαν 744 ψυχές. Το σύνολο προσφύγων από τα Φάρασα Καππαδοκίας, από το Καρσαντί και από το Αφσάρι (αποικίες των Φαράσων)εγκαταστάθηκαν στο Πλατύ. Μερικοί Βαρασιώτες έμειναν στην Κόνιτσα και οι πολλοί πήγαν στο Φαρασινό στη Δράμα, Οι Σατιλούδες πήγαν στην Αγροσυκιά Πέλλας και οι Τσουχουριώτες εγκαταστάθηκαν στον Βαθύλακκο Κοζάνης και στο Δοξαρά (Μπούρα) Γρεβενών. Ο Συνοικισμός Πλατέος αποσπάστηκε από την Κοινότητα Γιδά και αναγνωρίστηκε ως Κονότητα «Πλατύ» Ο πληθυσμός παρουσιάζει την εξέλιξη ανά δεκαετία: 1940 Πλατύ 2094, 1951 Πλατύ 2154 (Εργοτάξιο Λουδία 161) 1961 Πλατύ 1897 (εργοτάξιο Λουδία 166) 1971 Πλατύ 1930 (εργοτάξιο Λουδία 40) 1981 Πλατύ 2088 (εργοτάξιο Λουδία 279) 1991 Πλατύ 2498 (εργοτάξιο Λουδία 8). Το Εργοτάξιο Λουδία ήταν ένα συνεργείο εγκατεστημένο στη θέση Γέφυρα της Σιδηροδρομικής γραμμής Πλαττύ – Θεσσαλονίκης, με μηχανήματα για την εκβάθυνση του πλοτού ποταμού Λουδία. Παρατηρούμε μείωση του πληθυσμού κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960 που οφείλεται σε μετανάστευση οικογενειών στην Αυστραλία και εργατών στη Δ. Γερμανία.
